روزنامه کیهان ارگان ولیفقیه ارتجاع تصویر کاملی از شقه مرگبار در رأس نظام پوسیده ولایت را طی چند خبر ارائه کرده و برخلاف گذشته که سعی در کوچک نمائی بحران داشت این بار انزوای ولیفقیه ارتجاع را بهشکل کاملاًًً روشنی به نمایش گذاشته و در واکنش به خشم مردم که فریاد زدند تسلیت کینهای نمیخوایم نمیخوایم، در یک جدال باندی، بهدفاع از جنایت بزرگ قتلعام زندانیان سیاسی در سال67 پرداخته و خشم خود را از افشای قتل عامها توسط آقای منتظری و ایستادنش رو در روی خمینی بر سر این جنایت را تحت عنوان «جفای منتظری به حضرت امام» به نمایش گذاشته. ارگان ولیفقیه ارتجاع در مطلب دیگری وحشت رژیم را با نقل قولی از آخوند نوری همدانی نشان داده.
نوری همدانی در حالی که ولیفقیه ارتجاع را ارزشهای نظام مینامید گفت: سکوت در برابر شعارهای روز دوشنبه جایز نیست چون ارزشها در هم شکسته… شد. نباید نظارهگر ماجرا بود چون سکوت و بیتفاوتی در این زمینه خلاف شرع است».
«شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» و «استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی» دهن کجی به نظام، اسلام و آرمانهای امام راحل است». این هم اذعان دیگر آخوند حکومتی نوری همدانی بود. او در حالی که رژیم ولایتفقیه را اسلام و انقلاب مینامید گفت «دشمنان کینه دیرینهای از اسلام و انقلاب دارند و به همین دلیل از هر امکانی برای ضربه زدن به نظام اسلامی استفاده میکنند». کیهان ارگان ولیفقیه ارتجاع حتی در سرمقالهاش هم نتوانسته صورت نظام را با سیلی و با تمسکهای دجال گرانه به محرم، سرخ نگهدارد و لابلای سطوری که بیشتر برای روحیه دادن به نیروهای وارفته است به شقه مرگبار و هم نیامدنی رژیم اذعان کرده است.
سرمقاله کیهان تحت عنوان «مردم عوام نیستند» به ریزش درونی در باند ولیفقیه اذعان کرد و نوشت: بعضی دیگر از خواص نیز «سکوت» میکنند و یا «دیر» به میدان میآیند. سکوت آنان بهمعنای «عدم موضع» و یا «بی طرفی» تفسیر نمیشود. آنان عملاً با این سکوت، خواسته یا ناخواسته آب در آسیاب دشمن میریزند و سنگر دفاع از انقلاب را خالی میکنند… کار به این جا ختم نمیشود. هشدارهای رهبری انقلاب نادیده گرفته میشود. عدهای از دوستان دیروز انقلاب، در سنگر مبارزه علیه نظام ایستاده و پیاده نظام دشمن شدند. آنها با دشمنان تابلودار و قسم خورده انقلاب پالوده خوردند و طرح دوستی ریختند. کار به آشوب طلبی و اغتشاشات خیابانی و اهانت به رهبری انقلاب، تقابل با ارکان نظام و حتی توهین به امام راحل (ره) کشید».
عنوانهای سایر رسانههای رژیم آینه دردهای بیدرمان و شکافهای علاج ناپذیر و تعمیق شونده رژیم هستند. از وحشت از قیام مردم در فرصتهای محرم گرفته تا جدال درونی باندهای وابسته به ولیفقیه، تا انفعال و ریزش نیروهای رژیم، و ناکارآمدی نظام اداری. نگاهی به برخی از این عنوانها بکنیم:
اطلاعات: عدهای به خیال بهرهبرداری از مراسم عزاداری نباشند!
آفتاب یزد: بیخبری مجلس از تصمیمات دیپلوماتیک کشور، اطلاعات روز را به مجلس نمیدهند.
ایران: شهرداری تهران در دادگاه پاسخ دهد.
مردم سالاری: ناتوانی دولت در پرداخت پاداش پایان خدمت 18هزار فرهنگی
رسالت: کسانی که در مقابل فتنه ساکت ماندهاند بهاندازه فتنهگران مقصر میباشند
عنوانهای دیگر هم در جریان دعواهای جناحی بهگوشههایی از فساد اداری و ویرانی فرهنگی رژیم اشاره کردهاند از جمله:
جمهوری اسلامی: بم همچنان چشم انتظار بازسازی و مساعدت
مردم سالاری: ده میلیون ایرانی بیسوادند.
به این مجموعه شکافها و بحرانها باید عنوانهای مربوط به رودر روئی با جامعه جهانی و انزوای بینالمللی را هم اضافه کرد. این بخش از عنوانها با دود و دمهای ضداستکباری، همراه با خط و نشان کشیدنهای دون کیشوت وار برای گرفتن غرامت مربوط به جنگ اول جهانی، حجم وسیعی از رسانههای باند ولیفقیه را به خود اختصاص داده است.
نوری همدانی در حالی که ولیفقیه ارتجاع را ارزشهای نظام مینامید گفت: سکوت در برابر شعارهای روز دوشنبه جایز نیست چون ارزشها در هم شکسته… شد. نباید نظارهگر ماجرا بود چون سکوت و بیتفاوتی در این زمینه خلاف شرع است».
«شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» و «استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی» دهن کجی به نظام، اسلام و آرمانهای امام راحل است». این هم اذعان دیگر آخوند حکومتی نوری همدانی بود. او در حالی که رژیم ولایتفقیه را اسلام و انقلاب مینامید گفت «دشمنان کینه دیرینهای از اسلام و انقلاب دارند و به همین دلیل از هر امکانی برای ضربه زدن به نظام اسلامی استفاده میکنند». کیهان ارگان ولیفقیه ارتجاع حتی در سرمقالهاش هم نتوانسته صورت نظام را با سیلی و با تمسکهای دجال گرانه به محرم، سرخ نگهدارد و لابلای سطوری که بیشتر برای روحیه دادن به نیروهای وارفته است به شقه مرگبار و هم نیامدنی رژیم اذعان کرده است.
سرمقاله کیهان تحت عنوان «مردم عوام نیستند» به ریزش درونی در باند ولیفقیه اذعان کرد و نوشت: بعضی دیگر از خواص نیز «سکوت» میکنند و یا «دیر» به میدان میآیند. سکوت آنان بهمعنای «عدم موضع» و یا «بی طرفی» تفسیر نمیشود. آنان عملاً با این سکوت، خواسته یا ناخواسته آب در آسیاب دشمن میریزند و سنگر دفاع از انقلاب را خالی میکنند… کار به این جا ختم نمیشود. هشدارهای رهبری انقلاب نادیده گرفته میشود. عدهای از دوستان دیروز انقلاب، در سنگر مبارزه علیه نظام ایستاده و پیاده نظام دشمن شدند. آنها با دشمنان تابلودار و قسم خورده انقلاب پالوده خوردند و طرح دوستی ریختند. کار به آشوب طلبی و اغتشاشات خیابانی و اهانت به رهبری انقلاب، تقابل با ارکان نظام و حتی توهین به امام راحل (ره) کشید».
عنوانهای سایر رسانههای رژیم آینه دردهای بیدرمان و شکافهای علاج ناپذیر و تعمیق شونده رژیم هستند. از وحشت از قیام مردم در فرصتهای محرم گرفته تا جدال درونی باندهای وابسته به ولیفقیه، تا انفعال و ریزش نیروهای رژیم، و ناکارآمدی نظام اداری. نگاهی به برخی از این عنوانها بکنیم:
اطلاعات: عدهای به خیال بهرهبرداری از مراسم عزاداری نباشند!
آفتاب یزد: بیخبری مجلس از تصمیمات دیپلوماتیک کشور، اطلاعات روز را به مجلس نمیدهند.
ایران: شهرداری تهران در دادگاه پاسخ دهد.
مردم سالاری: ناتوانی دولت در پرداخت پاداش پایان خدمت 18هزار فرهنگی
رسالت: کسانی که در مقابل فتنه ساکت ماندهاند بهاندازه فتنهگران مقصر میباشند
عنوانهای دیگر هم در جریان دعواهای جناحی بهگوشههایی از فساد اداری و ویرانی فرهنگی رژیم اشاره کردهاند از جمله:
جمهوری اسلامی: بم همچنان چشم انتظار بازسازی و مساعدت
مردم سالاری: ده میلیون ایرانی بیسوادند.
به این مجموعه شکافها و بحرانها باید عنوانهای مربوط به رودر روئی با جامعه جهانی و انزوای بینالمللی را هم اضافه کرد. این بخش از عنوانها با دود و دمهای ضداستکباری، همراه با خط و نشان کشیدنهای دون کیشوت وار برای گرفتن غرامت مربوط به جنگ اول جهانی، حجم وسیعی از رسانههای باند ولیفقیه را به خود اختصاص داده است.