در آستانهٴ برگزاری انتخابات، باندهای مختلف رژیم در حملات متقابل خود، بر وضعیت بهشدت خراب اقتصادی انگشت میگذارند و اعترافهای تکاندهندهیی به این وضعیت فلاکتبار و شرایط غیرقابل تحمل زندگی مردم میکنند. این نخست بهخاطر آن است که وضعیت اقتصادی چنان فجیع است که با هیچ فریبکاری و دجالگری و جعل آمار، لاپوشانی نمیشود. این شرایط طاقت مردم را تاق کرده و از این رو هراس از انفجار خشم مردم، سراسر رژیم و تمام باندها و دستجات آن را فراگرفته است. هر باندی تلاش میکند خشم و نارضایتی عمومی را بر سر باند رقیب خراب کند و خود را در ببرد؛ در نتیجه «اقتصاد، در مبارزات انتخاباتی حرف اول را میزند». (1)
جناح خامنهای بر شکست روحانی و دولتش، در همهٴ زمینهها، بهخصوص در زمینهٴ اقتصادی دست میگذارد. از خود خامنهای که آمارهای ساختگی روحانی را در سخنرانی روز اول فروردین خود زیر سؤال برد، تا مهرههای باند او که روحانی را بهخاطر عملی نشدن هیچیک از ۴۴۶! وعده انتخاباتیاش مورد حمله قرار میدهند (2) گماشتههای خامنهای در نمایشهای جمعه اخیر، بهطور هماهنگ بهخاطر بیکاری گسترده، بهخصوص ارتش عظیم جوانان بیکار که موجودیت رژیم را به خطر انداخته، جیغ وحشت سر میدهند که: «اگر جوانهای ما بیکار بوده و در استیصال بیکاری به این نتیجه برسند که نظام اسلامی کارآمد نیست و به سراغ نظام دیگری بروند هدف دشمن برآورده میشود» (3).
در مقابل، روحانی تاکنون از یک طرف همچنان با ارائهٴ آمار و ارقام دروغ در مورد بهاصطلاح پیشرفتها و کاهش تورم و افزایش اشتغال و غیره و از طرف دیگر با خراب کردن همه چیز بر سر احمدینژاد و دولتش سعی کرده به این حملات جواب بدهد، ولی این شیوه بعد از ۴سال از روی کار آمدن دولت روحانی، دیگر جواب ندارد.
از این رو برخی مهرههای باند روحانی راه دیگری را پیشنهاد میکنند و اعتراض میکنند که چرا روحانی در برابر «خط آتش» و «توپخانهٴ اصولگریان که رکود و بیکاری» را هدف قرار دادهاند، «به جای دفاع نیمبند» نمیگوید که «چه میزان از اقتصاد کلان ایران در دست دولت بهعنوان قوه مجریه است و چه میزان از حجم اقتصاد ایران در اختیار نهادها، سازمانها و سایر مؤسسات دیگر است که نه به دولت و نه به مجلس پاسخگو هستند و یک ریال مالیات هم نمیپردازند؟!» آنها روحانی را تحت فشار قرار میدهند که «به مردم اعلام کند ایجاد امنیت سرمایهگذاری در دست دولت نیست و ایران نیز چندان از نظر فضای سرمایهگذای در شرایط مطلوبی به سرنمیبرد». (4)
منظور روشن است، از نظر آنها روحانی باید مستقیماً سپاه پاسداران را هدف قرار دهد و واقعیات مربوط به امپراتوری اقتصادی و کارتل سپاه را برملا کند. (5)
روزنامه دیگر باند روحانی بهطور کاملاً آشکاری آدرس سپاه پاسداران را میدهد: «برخی نهادهای انقلابی نیز در اقتصاد، طبق افسارگسیختهترین نوع سرمایهداری رفتار میکنند» (6). اما به همان دلیل که این مدعیان نمیتوانند یا نمیخواهند صراحتاً از سپاه پاسداران نام ببرند، روحانی هم اگر چه در گذشته این کار را کرده، اما اکنون در آستانهٴ انتخابات نمیخواهد سر جنگ با سپاه را باز کند؛ بهخصوص که همه میدانند خامنهای پشت سپاه قرار دارد و روحانی نمیخواهد تضاد خود با خامنهای را در شرایط کنونی فعال کند.
طنز ماجرا این است که هر دو باند، تنها سرمایهٴ سیاسی و حربهٴ تبلیغاتیشان در جنگ انتخابات، فساد و تباهی فراگیر رژیم است که هر باند میخواهد آن را به گردن باند رقیب بیندازد. اما آنجاکه پای راهحل بهمیان میآید چنته هر دو به یک اندازه خالی است. ! جالب است که هر دو هم به بادبادکی به نام «اقتصاد مقاومتی» میآویزند؛ اما با دو قرائت کاملاً متضاد و البته هر دو سراب و پوچ! و هر دو باند هم بر سر قبری گریه میکنند که مردهیی در آن نیست! روزنامه باند روحانی با درماندگی سؤال میکند: «چرا اقتصاد مقاومتی، تبدیل به گفتمان حاکم نمیشود» (7) و روزنامه خامنهای هم مینالد: «سخن از اقتصاد مقاومتی است، نقشه راهی که نیاز حیاتی این روزها و همه روزهایمان است. چرا هنوز به آن نقطه نرسیدهایم، بلکه در مواردی به جای پیشرفت، در جا زده و عقبگرد هم داشتهایم؟!». (8)
در این میان «ظریف» وزیر خارجه روحانی شاهکار کرده و دو پوچ و دو سراب را با هم پیوند زده و قرائت جدیدی از برجام به دست داده است: «از امروز، برجام یعنی برنامه جامع اقتصاد مقاومتی!». (9)
پانویس: ـــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ روزنامه آرمان ـ 14فروردین 95
2 ـ زاهدی رئیس کمیسیون آموزش مجلس ارتجاع ـ خبرگزاری تسنیم ـ 14فروردین
3 ـ آخوند علمالهدی در نماز جمعهٴ مشهد ـ 11فروردین 95
4 ـ صادق زیباکلام در سرمقاله روزنامه آرمان ـ 14فروردین 95
5 ـ «برای مبارزه با قاچاق باید به سراغ صاحبان قدرت و امکاناتی که تنه به تنه دولت میزنند و برای قوای سهگانه تره خرد نمیکنند و با برخورداری از اسکلهها و فرودگاهها هرچه بخواهند وارد میکنند و هر اقدامی لازم بدانند انجام میدهند، رفت.
اینکه در کشور ما دولتها نمیتوانند ریشه قاچاق را بخشکانند... به این دلیل است که قدرتمندانی که هرچه بخواهند بدون اجازه و نظارت و عوارض گمرکی و بینام و نشان وارد میکنند و در هیچیک از مراحل انتقال تا فروش و تا مصرف کسی حق ندارد با آنها برخورد کند، قابل نظارت و کنترل نیستند. بنگاههای بزرگ اقتصادی همسنگ دولت و یا حتی بزرگتر از دولت وجود دارند که مالیات نمیپردازند». ـ روزنامه جمهوری اسلامی ـ 14 فروردین 95
6 ـ روزنامه ابتکار ـ 14فروردین
7 ـ سرمقاله ابتکار ـ 14 فروردین
8 ـ یادداشت روز کیهان خامنهای ـ 14فروردین
9 ـ خبرگزاری حکومتی ایسنا ـ 14فروردین
جناح خامنهای بر شکست روحانی و دولتش، در همهٴ زمینهها، بهخصوص در زمینهٴ اقتصادی دست میگذارد. از خود خامنهای که آمارهای ساختگی روحانی را در سخنرانی روز اول فروردین خود زیر سؤال برد، تا مهرههای باند او که روحانی را بهخاطر عملی نشدن هیچیک از ۴۴۶! وعده انتخاباتیاش مورد حمله قرار میدهند (2) گماشتههای خامنهای در نمایشهای جمعه اخیر، بهطور هماهنگ بهخاطر بیکاری گسترده، بهخصوص ارتش عظیم جوانان بیکار که موجودیت رژیم را به خطر انداخته، جیغ وحشت سر میدهند که: «اگر جوانهای ما بیکار بوده و در استیصال بیکاری به این نتیجه برسند که نظام اسلامی کارآمد نیست و به سراغ نظام دیگری بروند هدف دشمن برآورده میشود» (3).
در مقابل، روحانی تاکنون از یک طرف همچنان با ارائهٴ آمار و ارقام دروغ در مورد بهاصطلاح پیشرفتها و کاهش تورم و افزایش اشتغال و غیره و از طرف دیگر با خراب کردن همه چیز بر سر احمدینژاد و دولتش سعی کرده به این حملات جواب بدهد، ولی این شیوه بعد از ۴سال از روی کار آمدن دولت روحانی، دیگر جواب ندارد.
از این رو برخی مهرههای باند روحانی راه دیگری را پیشنهاد میکنند و اعتراض میکنند که چرا روحانی در برابر «خط آتش» و «توپخانهٴ اصولگریان که رکود و بیکاری» را هدف قرار دادهاند، «به جای دفاع نیمبند» نمیگوید که «چه میزان از اقتصاد کلان ایران در دست دولت بهعنوان قوه مجریه است و چه میزان از حجم اقتصاد ایران در اختیار نهادها، سازمانها و سایر مؤسسات دیگر است که نه به دولت و نه به مجلس پاسخگو هستند و یک ریال مالیات هم نمیپردازند؟!» آنها روحانی را تحت فشار قرار میدهند که «به مردم اعلام کند ایجاد امنیت سرمایهگذاری در دست دولت نیست و ایران نیز چندان از نظر فضای سرمایهگذای در شرایط مطلوبی به سرنمیبرد». (4)
منظور روشن است، از نظر آنها روحانی باید مستقیماً سپاه پاسداران را هدف قرار دهد و واقعیات مربوط به امپراتوری اقتصادی و کارتل سپاه را برملا کند. (5)
روزنامه دیگر باند روحانی بهطور کاملاً آشکاری آدرس سپاه پاسداران را میدهد: «برخی نهادهای انقلابی نیز در اقتصاد، طبق افسارگسیختهترین نوع سرمایهداری رفتار میکنند» (6). اما به همان دلیل که این مدعیان نمیتوانند یا نمیخواهند صراحتاً از سپاه پاسداران نام ببرند، روحانی هم اگر چه در گذشته این کار را کرده، اما اکنون در آستانهٴ انتخابات نمیخواهد سر جنگ با سپاه را باز کند؛ بهخصوص که همه میدانند خامنهای پشت سپاه قرار دارد و روحانی نمیخواهد تضاد خود با خامنهای را در شرایط کنونی فعال کند.
طنز ماجرا این است که هر دو باند، تنها سرمایهٴ سیاسی و حربهٴ تبلیغاتیشان در جنگ انتخابات، فساد و تباهی فراگیر رژیم است که هر باند میخواهد آن را به گردن باند رقیب بیندازد. اما آنجاکه پای راهحل بهمیان میآید چنته هر دو به یک اندازه خالی است. ! جالب است که هر دو هم به بادبادکی به نام «اقتصاد مقاومتی» میآویزند؛ اما با دو قرائت کاملاً متضاد و البته هر دو سراب و پوچ! و هر دو باند هم بر سر قبری گریه میکنند که مردهیی در آن نیست! روزنامه باند روحانی با درماندگی سؤال میکند: «چرا اقتصاد مقاومتی، تبدیل به گفتمان حاکم نمیشود» (7) و روزنامه خامنهای هم مینالد: «سخن از اقتصاد مقاومتی است، نقشه راهی که نیاز حیاتی این روزها و همه روزهایمان است. چرا هنوز به آن نقطه نرسیدهایم، بلکه در مواردی به جای پیشرفت، در جا زده و عقبگرد هم داشتهایم؟!». (8)
در این میان «ظریف» وزیر خارجه روحانی شاهکار کرده و دو پوچ و دو سراب را با هم پیوند زده و قرائت جدیدی از برجام به دست داده است: «از امروز، برجام یعنی برنامه جامع اقتصاد مقاومتی!». (9)
پانویس: ـــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ روزنامه آرمان ـ 14فروردین 95
2 ـ زاهدی رئیس کمیسیون آموزش مجلس ارتجاع ـ خبرگزاری تسنیم ـ 14فروردین
3 ـ آخوند علمالهدی در نماز جمعهٴ مشهد ـ 11فروردین 95
4 ـ صادق زیباکلام در سرمقاله روزنامه آرمان ـ 14فروردین 95
5 ـ «برای مبارزه با قاچاق باید به سراغ صاحبان قدرت و امکاناتی که تنه به تنه دولت میزنند و برای قوای سهگانه تره خرد نمیکنند و با برخورداری از اسکلهها و فرودگاهها هرچه بخواهند وارد میکنند و هر اقدامی لازم بدانند انجام میدهند، رفت.
اینکه در کشور ما دولتها نمیتوانند ریشه قاچاق را بخشکانند... به این دلیل است که قدرتمندانی که هرچه بخواهند بدون اجازه و نظارت و عوارض گمرکی و بینام و نشان وارد میکنند و در هیچیک از مراحل انتقال تا فروش و تا مصرف کسی حق ندارد با آنها برخورد کند، قابل نظارت و کنترل نیستند. بنگاههای بزرگ اقتصادی همسنگ دولت و یا حتی بزرگتر از دولت وجود دارند که مالیات نمیپردازند». ـ روزنامه جمهوری اسلامی ـ 14 فروردین 95
6 ـ روزنامه ابتکار ـ 14فروردین
7 ـ سرمقاله ابتکار ـ 14 فروردین
8 ـ یادداشت روز کیهان خامنهای ـ 14فروردین
9 ـ خبرگزاری حکومتی ایسنا ـ 14فروردین