روزنامه نیویورک تایمز در ستون عقاید خود درباره انتخابات عراق مینویسد: با این انتخابات، دو مهم حاصل شد. یکی مقابله با تهدید فرقهگرایی که با حضور (جمعی) شیعیان، سنیها، و کردها در پای صندوق رای بهدست آمد، و دیگری، ایستادن در برابر (بنیادگرایی) خشونت طلب که (این ایستادگی) حالا میتواند توسط عربهای مسلمان واقعی حفاظت شود.
در ادامه این مطلب، ضمن اشاره به ناکامی طرحهای رژیم، برای تحمیل الگوی آخوندی به عراق، خاطرنشان شده است اکنون حال و روز احمدینژاد را نباید از نظر دور داشت و به او باید گفت شیعیان عراق، برخلاف ایران، میتوانند به هرکس که خواستند، رای بدهند و در عراق بر خلاف تهران که آرا را کیلویی حساب میکنند، آرا را میشمارند!
در ادامه مطلب نیویورک تایمز آمده است: ایالات متحده با سرنگون کردن صدام حسین به گسترش نفوذ رژیم ایران در جهان عرب کمک رساند… حال اگر، عراق به یک کشوری با اکثریت شیعه و تنوعی از ملیتها تبدیل شود، یک منبع دائمی فشار بر رژیم ایران خواهد شد، زیرا -برخلاف رژیم ایران که سیستمی بسته و خشک است- چنین عراقی یک یادآوری همیشگی خواهد بود از یک اسلام دموکراتیک واقعی، مانند هر دموکراسی دیگر، که فقط رای دهندگانش، مسلمان هستند.
