واشینگتن تایمز، ۸ژوییه ۲۰۱۰- به قلم لرد وادینگتون (وزیر کشور سابق انگلستان) - درحالیکه ایران به تلاشهای خود که یک قدرت اتمی بشود ادامه میدهد، پرزیدنت اوباما قانونی را امضا کرده که طبق آن تحریمهای وسیع جدیدی علیه کمپانیهایی که با ایران معامله میکنند اعمال میشود.
این اقدام آمریکا بهدنبال تصویب قطعنامه ماه گذشته در شورای امنیت مللمتحد بود که با تحریمهایی از طرف اتحادیه اروپا همراه شد.
اما این گامها باید بهعنوان گامهایی علیه سابقه اسفبار ادعای لئون پانیتا رئیس سیا میباشد مبنی بر اینکه ایران پیشاپیش ماده کافی قابل انشقاق برای دو بمب اتمی دارد و ممکن است در صورتی که تصمیم بگیرد ظرف دو سال تسلیحات اتمی توسعه بدهد.
آقای پانیتا احتمالاً از خودش پرسیده است که ”آیا این تحریمها با توجه به توانایی اتمی که دارند آنها را از جاهطلبیهایشان باز میدارد؟“ . وی پاسخ داده است احتمالاً باز ندارد.
برخی سعی میکنند با گفتن اینکه، اگر بدترین شق بوقوع پیوست، اسراییل دست به حملات هوایی علیه تاسیسات اتمی ایران خواهد زد، به خودشان قوت قلب بدهند. اما در حالی که این اقدام ممکن است تولید اولین بمب ایران را به تاخیر اندازد، تقریبا تضمین خواهد کرد که بعد از چنین وقفه کوتاهی، ملاها، همانطور که پیشتر هم عهد کردهاند، تولید اتمی خود را سرعت بخشند و منافع آمریکا و کشورهای غربی را در منطقه هدف قرار دهند، که عواقب آن غیرقابل پشبینی خواهد بود.
باوجود این مشکلات وحشت آور، یک راهحل قابل تکیه وجود دارد، راه حلی که مربوط به خود مردم ایران است. اکثریت وسیعی از ایرانیان، از این رژیم بیزار هستند و از سال گذشته تاکنون، به دفعات به خیابانها آمده و خواستار تغییر رژیم شدهاند.
ائتلاف اصلی اپوزیسیون دموکراتیک، شورای ملی مقاومت ایران (ان سی آر آی)، در آخر ماه گذشته، یک گردهمایی عمده در پاریس برگزار کرد و دهها هزار نفر در آن شرکت جستند. آن سی آر آی، گروهی که برای اولین بار زنگهای خطر را در رابطه با برنامه اتمی ایران در سال ۲۰۰۲ به صدا درآورد، میگوید که خواستار تاسیس یک ایران دموکراتیک، سکولار، و غیراتمی است که به حقوقبشر احترام گذاشته و با همسایگانش در صلح زندگی کند.
مریم رجوی، رهبر منتخب شورای ملی مقاومت ایران در این گردهمایی گفت، رهبران غرب که سالیان برای گفتگو با این رژیم تلاش کردند، برای برنامه هستهیی آن زمان خریدند و آمریکا حتی گروه اپوزسیون اصلی، مجاهدین خلق (پی.ام.او.آی) را در لیست سیاه قرار داد، اگر چه نهایتا سیاست ”استمالت“ به نقطه مرگ خود رسیده و باید رویکردش را عوض کند. خانم رجوی میگوید آخرین تحریمهای بینالمللی ضروری ولی کافی نیستند.
آقای اوباما باید شرکتهای نقت و گاز که با ایران معامله دارند را بهرغم هزینههای اقتصادی کوتاه مدت برای این شرکتها، مورد هدف قرار دهد. او همچنین باید نامگذاری تروریستی پی.ام.او.آی را حذف نماید و اجازه دهد تا این دشمن اصلی داخلی این رژیم، تلاشهای خود را روی گردآوری ایرانیان علیه این رژیم متمرکز نماید. سال گذشته بعد از اینکه دادگاهها دریافتند که فعالیتهای این گروه قانونی است، اتحادیه اروپا ممنوعیت خود را لغو کرد.
گزینه تغییر دموکراتیک بهدست مردم و جنبش مقاومت آنها از حمایت محافظه کاران برجستهیی مانند خوزه ماریا آزنار نخستوزیر سابق اسپانیا و الخو ویدال کوادراس معاون رئیس پارلمان اروپا برخورد است.
جان بولتون، سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل که در گردهمایی هفته گذشته در پاریس سخنرانی کرد، گفت دولت آمریکا باید یک ”سیاست فعال تغییر رژیم“ را اتخاذ نماید که ”در سر راه گروههای مشروع اپوزیسیون نایستد“ .
آقای ازنار خاطرنشان کرد که ”مردم ایران شایسته دولتی هستند که بر پایه سرکوب بیرحمانه نباشد… مردم ایران سزاوار یک تغییر رژیم در ایران هستند و بدان نیاز دارند“ .
برای پیشگیری از یک جنگ با ایران، آقای اوباما و متحدین او در اروپا باید فعالانه از این اپوزیسیون سازمانیافته ایرانی حمایت کنند و محدویتها را بردارند و بدان اجازه دهند تا به شتاب آهنگ تظاهرات ضددولتی سال گذشته بیفزاید و تغییر رژیم از داخل را محقق سازد.
این اقدام آمریکا بهدنبال تصویب قطعنامه ماه گذشته در شورای امنیت مللمتحد بود که با تحریمهایی از طرف اتحادیه اروپا همراه شد.
اما این گامها باید بهعنوان گامهایی علیه سابقه اسفبار ادعای لئون پانیتا رئیس سیا میباشد مبنی بر اینکه ایران پیشاپیش ماده کافی قابل انشقاق برای دو بمب اتمی دارد و ممکن است در صورتی که تصمیم بگیرد ظرف دو سال تسلیحات اتمی توسعه بدهد.
آقای پانیتا احتمالاً از خودش پرسیده است که ”آیا این تحریمها با توجه به توانایی اتمی که دارند آنها را از جاهطلبیهایشان باز میدارد؟“ . وی پاسخ داده است احتمالاً باز ندارد.
برخی سعی میکنند با گفتن اینکه، اگر بدترین شق بوقوع پیوست، اسراییل دست به حملات هوایی علیه تاسیسات اتمی ایران خواهد زد، به خودشان قوت قلب بدهند. اما در حالی که این اقدام ممکن است تولید اولین بمب ایران را به تاخیر اندازد، تقریبا تضمین خواهد کرد که بعد از چنین وقفه کوتاهی، ملاها، همانطور که پیشتر هم عهد کردهاند، تولید اتمی خود را سرعت بخشند و منافع آمریکا و کشورهای غربی را در منطقه هدف قرار دهند، که عواقب آن غیرقابل پشبینی خواهد بود.
باوجود این مشکلات وحشت آور، یک راهحل قابل تکیه وجود دارد، راه حلی که مربوط به خود مردم ایران است. اکثریت وسیعی از ایرانیان، از این رژیم بیزار هستند و از سال گذشته تاکنون، به دفعات به خیابانها آمده و خواستار تغییر رژیم شدهاند.
ائتلاف اصلی اپوزیسیون دموکراتیک، شورای ملی مقاومت ایران (ان سی آر آی)، در آخر ماه گذشته، یک گردهمایی عمده در پاریس برگزار کرد و دهها هزار نفر در آن شرکت جستند. آن سی آر آی، گروهی که برای اولین بار زنگهای خطر را در رابطه با برنامه اتمی ایران در سال ۲۰۰۲ به صدا درآورد، میگوید که خواستار تاسیس یک ایران دموکراتیک، سکولار، و غیراتمی است که به حقوقبشر احترام گذاشته و با همسایگانش در صلح زندگی کند.
مریم رجوی، رهبر منتخب شورای ملی مقاومت ایران در این گردهمایی گفت، رهبران غرب که سالیان برای گفتگو با این رژیم تلاش کردند، برای برنامه هستهیی آن زمان خریدند و آمریکا حتی گروه اپوزسیون اصلی، مجاهدین خلق (پی.ام.او.آی) را در لیست سیاه قرار داد، اگر چه نهایتا سیاست ”استمالت“ به نقطه مرگ خود رسیده و باید رویکردش را عوض کند. خانم رجوی میگوید آخرین تحریمهای بینالمللی ضروری ولی کافی نیستند.
آقای اوباما باید شرکتهای نقت و گاز که با ایران معامله دارند را بهرغم هزینههای اقتصادی کوتاه مدت برای این شرکتها، مورد هدف قرار دهد. او همچنین باید نامگذاری تروریستی پی.ام.او.آی را حذف نماید و اجازه دهد تا این دشمن اصلی داخلی این رژیم، تلاشهای خود را روی گردآوری ایرانیان علیه این رژیم متمرکز نماید. سال گذشته بعد از اینکه دادگاهها دریافتند که فعالیتهای این گروه قانونی است، اتحادیه اروپا ممنوعیت خود را لغو کرد.
گزینه تغییر دموکراتیک بهدست مردم و جنبش مقاومت آنها از حمایت محافظه کاران برجستهیی مانند خوزه ماریا آزنار نخستوزیر سابق اسپانیا و الخو ویدال کوادراس معاون رئیس پارلمان اروپا برخورد است.
جان بولتون، سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل که در گردهمایی هفته گذشته در پاریس سخنرانی کرد، گفت دولت آمریکا باید یک ”سیاست فعال تغییر رژیم“ را اتخاذ نماید که ”در سر راه گروههای مشروع اپوزیسیون نایستد“ .
آقای ازنار خاطرنشان کرد که ”مردم ایران شایسته دولتی هستند که بر پایه سرکوب بیرحمانه نباشد… مردم ایران سزاوار یک تغییر رژیم در ایران هستند و بدان نیاز دارند“ .
برای پیشگیری از یک جنگ با ایران، آقای اوباما و متحدین او در اروپا باید فعالانه از این اپوزیسیون سازمانیافته ایرانی حمایت کنند و محدویتها را بردارند و بدان اجازه دهند تا به شتاب آهنگ تظاهرات ضددولتی سال گذشته بیفزاید و تغییر رژیم از داخل را محقق سازد.
