کنفرانس بین المللی پاریس با حضور خانم مریم رجوی-ضرب الاجل را لغو و تیم ثابت ملل متحد را فوراً در اشرف مستقر کنید

کنفرانس بين المللی پاريس در تاريخ ۵نوامبر ۲۰۱۱ ( ۱۴آبان ۱۳۹۰ ) با حضور رئيس جمهور برگزيده مقاومت و شخصيتهای سياسی و پارلمانی اروپايی و آمريکايی در رابطه لغو ضرب الاجل غير قانونی نوری مالکی برای بستن اشرف و استقرار تيم ثابت ملل متحد در آن برگزار شد. گزارش اين کنفرانس ذيلاً ميايد:

ژان پیر بکه - شهردار اورسور اواز:
خانم رئیس‌جمهور، خانمها و آقایان وزرا، نمایندگان دولتها و پارلمانها، خانمها و آقایان،
به نام کمیته فرانسوی برای ایران دموکراتیک و اعضای تشکیل دهنده آن، آقایان؛ آلن ویوین، فرانسوا کلکومبه و ژان پیر میشل به شما خوش‌آمد می‌گویم، کمیته‌یی که این کنفرانس را البته با سخنرانانی مثل شما که تا چند دقیقه دیگر شاهد سخنرانی‌هایشان هستیم، ترتیب داده است. من در این‌جا به‌عنوان شهردار «اورسوراواز» حضور دارم، شهری که اول به‌خاطر نقاش معروفش، ونسان ونگوگ در دنیا شناخته شده و بعد هم به‌خاطر این‌که سالهای زیادی است که ما پذیرای مقاومت ایران برای صلح و آزادی و خانم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب شورای ملی مقاومت ایران، هستیم. خانم مریم رجوی این مقاومت را با پویایی و کارآیی هدایت می‌کند، و سرچشمه امید برای مردم ایران است. «اورسوراواز» هم‌چنین به‌عنوان شهر خواهر اشرف به حساب می‌آید، و همیشه خود را در کنار اشرف قرار داده و قرار خواهد داد.
به‌علاوه این تجمع بزرگ مرا به یاد سایر گردهمایی‌های ترتیب داده شده توسط مقاومت ایران در ۲سال اخیر می‌اندازد، که هر روز هم، حمایتهای جدیدی کسب می‌کند. حضور این شخصیتها و این جمعیت چشمگیر است و بارها از خودم می‌پرسم که چطور این مقاومت موفق می‌شود که این چنین هزاران نفر را بسیج کند. این بیانگر ۲چیز است. اول؛ حمایت مردمی شما، و بعد هم قدرت بزرگ سازماندهی شما. ولی چیزی که امروز عمیقاً ذهن مرا اشغال کرده، این است که دولتهای غربی، و هم‌چنین رسانه‌ها، شما را در برابر فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران قدری تنها گذاشته‌اند ۷ماه پیش، در ۸آوریل گذشته، نیروهای ارتش عراق مرتکب حمله‌یی به اشرف شدند. و حالا مالکی اولتیماتومی را علم کرده تا به درخواست پدرخوانده واقعی‌اش، رژیم ملاها، جواب دهد. البته ما باید با تمام قوا مخالفت کنیم و هرآنچه را که در توان داریم، به‌کار گیریم تا مانع آن شویم. و ما خیلی توان داریم. کمیته ما از این تریبون، دبیرکل سازمان ملل ‌متحد و رئیس‌جمهور آمریکا را فرا می‌خواند تا قویاً در برابر نوری مالکی مداخله کنند تا اولتیماتوم نامشروع و سرکوبگرانه‌اش را بردارد. ما هم‌چنین خواهان شتاب گرفتن رسیدگی به استاتوی پناهندگی سیاسی اشرفیان، توسط کمیساریای عالی پناهندگان ملل ‌متحد هستیم. برای تضمین حفاظت اشرفیان، باید این پرونده را به شورای امنیت سپرد، تا مسئولیت این حفاظت را با مستقر کردن کلاه آبی‌ها در کمپ و در اطراف کمپ به عهده گیرد. این کار همین امروز باید انجام شود، برای این‌که فردا دیر است. به همین خاطر تمام نیروهای دموکراتیک، تمام انجمن‌های بزرگ، مثل عفو، مثل لیگ حقوق‌بشر، و بسیاری دیگر، تمام سازمانهای غیردولتی باید هر روز به‌پاخیزند تا مانع این این کار جبران‌ناپذیر شوند. هدف و جهت‌گیری این کنفرانس و برنامه امروز این است. متشکرم.
حالا، همکارم ژان فرانسوا لو گاره، شهردار منطقه یک پاریس را به همین تریبون دعوت می‌کنم.

ژان فرانسوا لوگاره، شهردار منطقه یک پاریس:
خانم رئیس‌جمهور، آقای وزیر، خانمها و آقایان پارلمانتر، خانمها و آقایان شهردار، مایلم یک بار دیگر با کارزارمان، خشم‌مان و همبستگی‌مان شهادت بدهم؛
در پاسخ به این اولتیماتوم غیرقابل‌قبول و شرم‌آور، که می‌خواهد مقاومت ۳۴۰۰تن ساکنان اشرف را بپوشاند، باید برخیزیم.
به این دلیل که شهر اشرف یک سمبل آزادی و انسانیت است، این شهر ماهیتاً رژیم بنیادگرای ایران را نفی می‌کند.
بهار عرب که تا شروع زمستان ادامه پیدا کرد در سال ۲۰۱۱ ثبت شد. این هم چیزی است که می‌خواهند پاک شود، و به فراموشی سپرده شود. به همین دلیل است که اشرف یک سمبل است. برای رنج‌های اشرفیان راه‌حل وجود دارد. همان‌طور که دوستمان بکه گفت، راه‌حل تأیید موقعیت پناهندگی سیاسی آنهاست. این است رعایت کنوانسیون‌های بین‌المللی که تاکنون از آنها دریغ شده و در اشرف کاملاً پایمال شده است. راه‌حل طبیعتاً این است که این ضرب‌الاجل ننگین قبول نشود و امکانات ملل ‌متحد در جهت حفاظت از آزادی و امنیت آنها به‌کار گرفته شود. این محتوای پیام حاضر است. درست است که باید به اتفاق هم در عرصه مطبوعات پیشرفت کنیم، ولی یک سمبل بسیار قوی وجود دارد: ما به نام آزادیهای دموکراتیک صحبت می‌کنیم، ما به نام اصول جمهوری جمع شده‌ایم و دفاع می‌کنیم و حتی برای ایران صحبت می‌کنیم. به همین دلیل است که در این زمنیه منتخبان فرانسوی، با هر گرایش سیاسی، در یک پیام واحد متفق‌القول هستند و استوارند. این است دلیل تلاش ما، دلیل همبستگی ما و دلیل این‌که مثل دیروز و مثل فردا، ما با شما هستیم.

ژان پیر بکه:
از همکارانم شهرداران می‌خواهم که نزد من بیایند، به روی سن بیایند و با من باشند تا پیاممان را با هم اعلام کنیم.
پس همکاران، لطفاً نزد من بیایید.
می‌خواهم یادآوری کنم که این گردهمایی شهرداران که سال گذشته تشکیل شد، بیش از ۵۰۰۰ شهردار را در برمی‌گیرد، به این ترتیب، ما با همکارمان لوگاره در نزدیکی کنگره شهرداران فرانسه گردهم آمدیم.
آن‌جا یک فراخوان اول دادیم و امروز می‌خواهم محورهای فراخوان امروزمان را به شما بدهم.
در ادامه حمایت از طرح پیشنهادی پارلمان اروپا در مورد اشرف، ما از دولت فرانسه می‌خواهیم که سازمان ملل، ایالات متحده و اتحادیه اروپا را مخاطب قرار بدهد و برای ۳هدف زیر اقدام کند:
اولاً ، از حکومت مالکی بخواهد ضرب‌الاجل بستن کمپ اشرف را به تعویق بیاندازد تا کمیساریای عالی امور پناهندگان بتواند پروسه پناهندگی را در اشرف شروع کند.
ثانیاً ، دبیرکل سازمان ملل و هم‌چنین کمیسر عالی حقوق‌بشر ملل ‌متحد را برای استقرار یک تیم دائمی ناظران در اشرف فرا بخواند و به محاصره کمپ و شکنجه روانی ساکنان با استفاده از ۳۰۰ بلندگو که دور تا دور کمپ نصب شده است خاتمه بدهد و دسترسی ساکنان به وکلایشان و به درمانهای پزشکی را تأمین کند.
ثالثاً ، از سازمان ملل و شورای امنیت بخواهد که کلاه آبی‌ها را در اشرف مستقر سازد و حفاظت ساکنان را تا انتقال محتمل به کشورهای ثالث، تأمین کند.
خیلی متشکرم، هم‌اکنون از رئیس جلسه‌ این کنفرانس، تقاضا می‌کنم ادامه برنامه را به دست بگیرد.

سناتور رابرت توریسلی:
در زندگی هر ملتی، کسی می‌آید که مبارزه آنها را نمایندگی کند و با زندگی خود برای آرزوهای کل ملت سرمشقی قرار می‌دهد. آیا این تاریخ فرانسه نیست؟ آیا این تاریخ آمریکا نیست؟ برای مردم ایران هم همین‌طور است. در تاریکترین دوره‌هایشان، به خواست خدا، در تمام تاریخمان کسی می‌آید که آرزوهای ملت را نمایندگی کند. در تاریخ طولانی و پرافتخار مردم ایران، در تمام مبارزاتشان، که ما را به این نقطه رسانده است، آن آرزو، آن فداکاری توسط رئیس‌جمهور شورای ملی مقاومت، مریم رجوی نمایندگی می‌شود.
فرقی نمی‌کند چقدر مبارزه سخت بوده یا در تاریکترین دوران بوده، حتی الآن در ایرانی که به بند کشیده شده، او می‌تواند ملتی آزاد را ببیند. حتی در زمانی که ایران یک حکومت یاغی در بین همه کشورهای دنیا شناخته شده، او ملتی با سنت‌های افتخار آفرین ایران را می‌بیند که جای درست خود را در خانواده ملت‌ها، به دست می‌گیرد. حتی درحالی که مبارزه مردم ایران با زندگی کردن در یک کشور شکست خورده و مراقبت از خانواده و فرزندانشان جریان دارد او می‌تواند یک بار دیگر یک کشور خوشبخت را بییند. من می‌دانم که این ایام، روزهای سختی است. آنها که در اشرف هستند، در انتظار حفاظت جهان از زندگی آنها هستند، من می‌دانم این مبارزه چقدر سخت و عمیق است، ولی امروز می‌خواهم یک پیش‌بینی برای شما بکنم، الآن نوامبر هستیم، چه روزی؟ پنجم نوامبر هستیم. این را به یاد بیاورید. در ایران آزاد دستمال گردن‌های زردی که دور گردنتان است در گنجه خواهند رفت. کهنخواهند شد. خاک می‌خورند. شما آنها را از یاد می‌برید. ولی یک روز آنها را از گنجه بیرون می‌آورید، نوههایتان را روی زانویتان می‌گذارید و به آنها خواهید گفت زمانی بود که ایران گم شده بود. دیکتاتوری. ایمان و فرهنگ ما دزدیده شد. به‌نظر می‌آمد که آینده‌ای نیست. ولی بچه‌ها این را بیاد بیاورید. خانواده شما درحالی‌که سایرین می‌ترسیدند، بلند قامت ایستادند. خانواده شما درحالی‌که دیگران می‌ترسیدند صحبت کنند، سخن گفتند. خانواده شما درحالی‌که به‌نظر می‌آمد آینده‌ای نیست، آینده‌ای را می‌دیدند. می‌دانم سخت می‌توان تصور کرد، ولی بگذارید تاریخ راهنمای شما باشد. هیچ دیکتاتوری آن‌قدر قدرتمند، هیچ زندانی آن‌قدر بزرگ، هیچ شکنجه‌گری آن‌قدر بی‌رحم نیست که تاریخ آنها را پیدا نکند. حتی درحالی‌که داریم صحبت می‌کنیم، موضوع اجتناب‌ناپذیر دارد شکل می‌گیرد، آیا ملاها از هر دیکتاتور دیگر، از هر دزد شب دیگر متفاوتند؟ آیا تاریخ همه آنها را در همه زمانها نگرفته است؟ چرا آنها متفاوت باید باشند؟ ممکن است برای شما این‌طور به نظر بیاید که سالها طول خواهد کشید. شما ممکن است فکر کنید شاید یک نسل دیگر باشد. اشتباه می‌کنید. آن دستمال زرد رنگ از گنجه بیرون خواهد آمد و شما زودتر از آن‌چه فکر می‌کنید به رخ فرزندانتان خواهید کشید و آن وقت، ما نه در فرانسه بلکه در ایران جمع خواهیم شد. و شما نه از من... شما از روزی صحبت خواهید کرد که شنیدید یک رهبر بزرگ با شجاعت فوق‌العاده به مردم ایران الهام بخشید تا کشور شان و آینده‌شان را بازیابند.
خانمها و آقایان من بسیار مفتخرم که به شما مریم رجوی را معرفی کنم.

خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران:
(به زبان فرانسه)
دوستان عزیز،
به همه شما سلام می‌کنم،
از دیدار با یکایک شما خوشحالم.
این کنفرانس در شرایطی برگزار می‌شود که اشرف در یک وضعیت فوق‌العاده است.
می‌خواستم از کمیته فرانسوی شهرداران برای دفاع از اشرف برای حمایتشان و هزاران حمایتی که تا به‌حال به دست آوردند تشکر کنم. بار دیگر آنها در خط مقدم در کنار اشرفیان هستند.
جهان خواستار حفاظت ساکنان اشرف است اما رژیم ملاها و دولت دست‌نشانده آنها در عراق همه موانع را بر سر آن می‌گذارند.
من همگان را فرا می‌خوانم که در برابر جنایتی بایستند که ملاها و دولت عراق هر روز آن را وعده می‌دهند.
ایالات متحده، اتحادیه اروپا، اتحادیه عرب و سازمان ملل؛
قاطعانه خواهان لغو ضرب‌الاجل جنایت‌آمیز دولت عراق شوید.
با تصمیم آن برای جابه‌جایی اجباری ساکنان اشرف مخالفت کنید.
و در شورای امنیت تصمیم بگیرید که تا بازاسکان کامل ساکنان، ناظران ملل ‌متحد و کلاه‌آبی‌ها در اشرف مستقر شوند.
نگذارید کشتار ۸آوریل تکرار شود.
به فراخوان عزیز رضایی‌ها با 8شهید گوش فرا دهید، به فراخوان بسیار مادران و پدران و خواهران و برادران گوش فرادهید و نگذارید این فاجعه تکرار شود.
از مقاومت ایران که از یک ایران آزاد و دموکراتیک دفاع می‌کند، حمایت کنید.
ایرانی برای آزادی، برابری و برادری.
ایرانی برای جدایی دین و دولت که به آزادی زن و مرد احترام می‌گذارد و به زنان اجازه می‌دهد که آزادانه پوشش خود را انتخاب کنند و در رهبری کشور شرکت نمایند.
یک ایران غیراتمی.
ایرانی با انتخابات آزاد و دموکراتیک.
بله، اینها ارزشهای مقاومت ایران علیه ملایان سرکوبگر و تروریست در ایران است.
به ما برای ساختن ایرانی که همگی خواهان آن هستیم، کمک کنید.

(به زبان فارسی)
دوستان عزیز
می‌خواستم که قبل از هر چیز عید قربان را تبریک بگویم از این‌جا به همه اشرفیها به مردم ایران، به شما، به همه خواهران و برادرانمان در سراسر منطقه و در سراسر دنیا برای این‌که عید قربان یکی از بزرگترین اعیاد مسلمانها هست.
به‌خصوص برای مردم ایران با ۱۲۰هزار فدیه آزادی که دادند قدر این عید و ارزش آن را خیلی خوب می‌دانند چون ارزشهای والایی مثل آزادی و دموکراسی فدیه‌های گران‌قیمت می‌خواهد هم‌چنان‌که الآن خلق‌های منطقه در حال تجربه آن هستند. به هر حال سپاسگزارم از همه تلاشها و فعالیتهای شما. هم‌چنین می‌خواهم مجدداً تشکر کنم از همه سخنرانان.

دوستان عزیز حضار محترم
با پایداری مجاهدان اشرف با یاری شما و با کوشش حامیان شریف مقاومت در سراسر جهان که شماری از آنها در این کنفرانس حضور دارند، امروز جهان در کنار اشرف ایستاده است.
آخوندها و دست‌نشاندگان عراقی‌شان در انزوا و منفوریت به خود می‌پیچند. اما از نیات شوم خود درباره اشرف دست برنداشته‌اند.
پس باید برای مبارزه برای رسیدن به حقوق اشرفی‌ها حق حفاظت و حقوق ساکنان اشرف تلاش و مبارزه خود را صد چندان کنیم.
روز ۱۲آبان ۴۲ نماینده کنگره آمریکا از دبیرکل ملل ‌متحد خواستند که مقر کمیساریای عالی پناهندگان و کمیساریای عالی حقوق‌بشر را در اشرف بنا کنند تا در همکاری با یونامی و هیأت نظارت ملل ‌متحد در محیطی امن برای پناهندگی ساکنان اشرف کار کند.
باز مجدداً روز ۱۲آبان هم‌چنین نماینده ملل ‌متحد در عراق اعلام آمادگی کرد که با تمام امکانات ملل ‌متحد برای حل این بحران تلاش کند.
باز روز 11آبان کمیته خارجی کنگره در قانون مصوب خود تأکید کرد که دولت عراق نباید کمپ اشرف را ببندد تا زمانی که کمیساریای عالی پناهندگان ملل ‌متحد بتواند پروسه خود را تکمیل کند.
هم‌چنین روز دهم آبان عفو بین‌الملل در بیانیه عمومی خود از دولت عراق مصرانه خواست که این ضرب‌الاجل را تمدید کند.
روز هفتم آبان ۱۸۰ نماینده پارلمان اروپا همین درخواست را اعلام کرده‌اند. در سراسر ماه مهر و آبان، و حتی قبل از آن هر روز از کشوری یا پارلمانی یا یک ارگان بین‌المللی، صدایی بلند برای لغو ضرب‌الاجل و احقاق حقوق اشرفیها در جهان پیچید. با این همه دولت عراق گوش خود را به تمام دنیا بسته و تنها و تنها به دستورات فاشیسم مذهبی تهران گوش می‌کند.
درست به همین دلیل باید مظلومیت و دادخواهی ساکنان اشرف و تمام مردم ایران را صدبار بیشتر فریاد کرد.
و همان‌طور که مسعود گفت: «اگر مانند مجاهدان آزادی‌ستان اشرف چون کوه استوار بمانید و بهای آن را هم هر چه باشد بپردازید، دنیایی به حمایت برمی‌خیزد و بشریت معاصر با ارزشهای بدون مرز انسانی با آزادیخواهی خود در کنار ملت ما قرار می‌گیرد».

دوستان عزیز
روز ۱۲آبان، در کنفرانس مشترکی با حضور نماینده دبیرکل ملل ‌متحد در عراق، مشاور نخست‌وزیر عراق گفت اگر بر سر یک راه‌حل سریع توافق شود، دولت عراق تمدید ضرب‌الاجل را در نظر می‌گیرد.
کمتر از ۲ساعت پس از این اظهارات، دولت عراق با انتشار یک بیانیه رسمی بار دیگر بر بستن اشرف در پایان سال جاری تأکید کرد. یعنی به روشنی نشان داد که مانع اصلی بر سر راه همه تلاشها و راه‌حل‌ها است. در غیراین صورت، اگر دولت عراق خواهان راه‌حل است، قبل از هر چیز باید بساط ۳۰۰بلندگویی را جمع کند که در همین لحظه در حال تهدید اشرفی‌ها به مرگ و نابودی است. کما این‌که باید محاصره ظالمانه را بشکند که از هر نظر چه به‌لحاظ پزشکی چه به‌لحاظ دارویی چه لجستیک و سوخت، ساکنان اشرف را در مضیقه بسیار قرار داده باید به این محاصره خاتمه دهد و به کمیساریا اجازه بدهد کار خود را هرچه سریع‌تر در اشرف شروع کند.
بله، همه راه‌حل‌ها در دسترس است، اما اولین قدم این است که لوله سلاحها را از روی شقیقه مجاهدین بردارند. این ضروری است همین حالا دوستان عزیز
به کارنامه دولت عراق در این مدت توجه کنید:
هم‌چنان که عفو بین‌الملل اخیراً در بیانیه فوری خود خاطرنشان کرد هیچ‌گونه تحقیقاتی توسط دولت عراق درباره جنایت ۱۹فروردین تا به‌حال صورت نگرفته. و روشن است که دولت عراق هم‌چنان به ممانعت از تحقیقات ادامه می‌دهد.
دولت عراق هم‌چنین مانع آن شد که هیأتهای کنگره آمریکا و پارلمان اروپا از اشرف بازدید کنند و حاضر نشد با مأموریت نماینده شخصی خانم اشتون همکاری کند.
و از همه مهم‌تر این‌که با ایجاد موانع متعدد هرگونه حرکتی در جهت انتقال ساکنان اشرف به کشور ثالث را سد می‌کند.
این ممانعت‌ها‌ تاکنون به 3شکل عمده عمل کرده است:
نخست کارشکنی علیه تصمیم کمیساریای عالی پناهندگان برای تعیین استاتو ساکنان اشرف.
هم‌چنان که می‌دانید در ۲۲شهریور گذشته کمیساریا رسماً ساکنان اشرف را پناهجویان مشمول حفاظت‌های پایه‌یی اعلام کرد. از آن زمان تا همین امروز دولت عراق پروسه تعیین استاتوی پناهندگی ساکنان اشرف توسط کمیساریا را مختل کرده. و به آنها اجازه کار نداده، حال آن که برخورداری از استاتو پناهندگی لازمه انتقال به کشور ثالث است.
دومین کارشکنی دولت عراق تلاش برای جابه‌جایی اجباری ساکنان اشرف در داخل عراق را به‌عنوان یک ضروریت قبل از هر تصمیم قبل از هر نوع پروسه و قبل از هر کار در دستور کار خود قرار داده.
زمینه‌چینی برای جابه‌جایی اجباری که مدتی سفارت آمریکا نیز در بغداد از آن حمایت می‌کرد، فقط باعث اتلاف وقت چند ماهه گذشته شد و به طرح حفاظت ساکنان اشرف و انتقال آنان به کشور ثالث لطمه جدی زد.
اما سومین کارشکنی تعیین ضرب‌الاجل برای بستن اشرف تا پایان ماه دسامبر است که فضا و فرصت لازم برای هرگونه راه‌حل مسالمت‌آمیز به‌خصوص پروسه بازاسکان را از بین می‌برد.
این ضرب الاجل، دستورالعمل آخوندهای تهران است. موضوع اصلی قرارداد ۷ ماده‌یی میان رژیم و دولت عراق است.
در حالی که کمیساریای عالی پناهندگان خواستار به تعویق انداختن ضرب‌الاجل شده است، و هم‌چنان که گفتم بسیاری از پارلمان‌ها و سازمانهای بین‌المللی می‌گویند این ضرب‌الاجل هیچ مشروعیتی ندارد و باید به سرعت کنار گذاشته شود.

باید یادآوری کنم که مقاومت ایران و ساکنان اشرف جز نابودی و تسلیم برای هر گزینه‌یی دیگری آماده بوده و هستند.
ساکنان اشرف در ماه‌های گذشته 7راه‌حل را به همه مقامات ذیصلاح پیشنهاد کرده‌اند.
ـ از جمله این طرحها که اغلب در اختیار خبرنگاران و مقامات بین‌المللی گذاشته شده در میان آنها انتقال به کشورهای اروپا،
ـ انتقال به کشورهای همسایه،
ـ و سایر طرحها وجود دارد
از فردای ۱۹فروردین تا به‌حال در نامه‌های متعددی به دولت آمریکا خواستار انجام مسئولیت آنها برای حفاظت ساکنان اشرف تا هنگام بازاسکان آنها شده‌ام.
در صدها نامه به رهبران کشورهای اروپا و به رهبران کشورهای عرب و خاورمیانه که باز این جا نمونه‌هایی از آن را برای شما آوردم آنها را به حمایت از طرح انتقال ساکنان و تأمین حفاظت آنها فراخوانده‌ام.
دهها بار به دبیرکل ملل ‌متحد و نهادهای سازمان ملل نامه نوشتم و از آنها تقاضا کردم که ناظران خود را تا پایان انتقال اشرفی‌ها در آن‌جا مستقر سازند.
ما به آنها گفته‌ایم و باز هم می‌گوییم که حاضریم هزینه حفاظت ناظران ملل ‌متحد را نیز تأمین کنیم.
در نامه‌های متعدد و در بسیاری ملاقات‌ها از مقامهای کشورهای اروپا تقاضا کرده‌ام که لااقل شماری از مجروحان سخت حمله ۱۹فروردین را بپذیرند. اما متأسفانه تا به‌حال پاسخ مثبت اندکی دریافت کرده‌ام.
با این همه باز از جامعه جهانی می‌خواهم توانایی‌اش را برای جلوگیری از جنایت جدید در اشرف به‌کار بگیرد.
وقتی که دولت عراق تمام راه‌ها را به بن‌بست کشانیده، نباید در برابر او بی‌تفاوت ماند. نباید اجازه داد سربرنیستای دیگری رخ دهد. و نباید اجازه داد تجربه جابه‌جایی‌های دوران نازی‌ها تکرار شود.
این مسئولیت جامعه جهانی است
بله، این مسئولیت جامعه جهانی از جمله فرانسه و انگلستان و سایر کشورهای اروپایی می‌باشد. که هم مسئولیت اخلاقی و هم مسئولیت قانونی بر طبق اصل آرتوپی. دارند
فرانسه، انگلیس و شماری از اعضای اتحادیه اروپا در قبال سرنوشت مردم بنغازی احساس مسئولیت کردند.
زیرا آنها در معرض یک قتل‌عام بودند.
باید تأکید کنم که خروج قوای آمریکا از عراق، مسئولیت دولت این کشور درباره حفاظت ساکنان اشرف را منتفی نمی‌کند.
در دوره ریاست‌جمهوری آقای اوباما، تا به‌حال ۲قتل‌عام در اشرف رخ داده است.
بنا‌ به فیلم‌ها و شواهد قطعی، اگر دستور مافوق نبود، قوای آمریکا قادر به جلوگیری از فاجعه بودند‌. به قول فرماندار رندل، که این‌جا حضور دارند به آنان دستور داده شد به اشرف پشت کنند و با خروج خود اجازه دهند که این قتل‌عام صورت بگیرد.
از یاد نمی‌بریم که دولت کنونی آمریکا حفاظت اشرف را در شرایطی به دولت دست‌نشانده رژیم آخوندی در عراق داد که می‌دانست دولت عراق قصد سرکوب آنها را دارد.
دولت آمریکا هم‌چنین قرارداد امضا شده خود با تک‌تک ساکنان اشرف درباره حفاظت آنها را زیر پا گذاشته است.
به علاوه، دولت آمریکا با تأخیر غیرقانونی در حذف نام مجاهدین از لیست، به دولت عراق برای سرکوب و محاصره ساکنان اشرف مجوز داده است.
به گفته ژنرال شلتون، آمریکا، همه امکانات را برای حل مسأله اشرف و مجاهدین درا ختیار دارد. و همان‌طور سناتور توریسلی خطاب به آمریکا گفته است: اگر تن به خواست ملاها برای از بین رفتن ساکنان اشرف بدهید، و اگر هیچ اپوزیسیونی در برابر ملاها در هیچ‌کجای این کره ارض نباشد، آیا باور دارید که این آخرین خواسته رژیم ایران خواهد بود؟
بنابراین هم‌چنان که این دولتمردان بزرگ بارها بازخواست کرده‌اند، بر رأی‌دهندگان آمریکا و منتخبان آنها هم هست که از دولت خود بازخواست کنند و بپرسند:
چرا دولت آمریکا با پول مالیات‌ دهندگان، سلاحها و هاموی‌هایی در اختیار دولت عراق قرار داده است که از آن برای کشتار فرزندان بپاخاسته مردم ایران استفاده می‌کند؟
چرا دولت اوباما در حرف با آخوندها مخالفت می‌کند اما در عمل با تحت فشار گذاشتن مقاومت مردم ایران، رژیم حاکم را تقویت می‌کند؟
تا آن‌جا که به مردم ایران برمی‌گردد،
ما به دولت آمریکا می‌گوییم باید پاسخگوی خون‌هایی باشد که در ۲سال گذشته به ناحق در اشرف بر زمین ریخته شد و باید به تمام مسئولیتهای خود در امر حفاظت ساکنان اشرف عمل کند.
به‌خصوص که در حال حاضر خوشبختانه جبهه بین‌المللی گسترده‌یی از انسانهای والا با ارزشهای بدون مرز انسانی شکل گرفته آنها دولتمردان، ژنرال‌ها منتخبان و دوستان بزرگترین مقاومت سازمان‌یافته علیه دیکتاتوری آخوندها هستند
پس وای به‌حال آخوندها و وای به‌حال دیکتاتورها و وای به روزی که دولتهای غرب که باید روزی به آنها پاسخ بدهند که با تعهدات و قول‌ها و ارزشهای ملت‌هایشان چه کرده‌اند.
پس درودها به همه این انسانهای والا که در سیاه‌ترین دوران تاریخ مردم ایران در کنار مردم ایران و مقاومت ایران جبهه‌یی به این گستردگی شکل داده‌اند
پس وای به‌حال آخوندها درود به همه آنها
دوستان عزیز!
راه‌حل بحران اشرف در دسترس است. راه‌حلی هزاربار ساده‌تر و شدنی‌تر از راه‌حل بنغازی.
زیرا نه به دخالت نظامی نیاز دارد نه به هزینه کلان.
راه‌حل عبارت است از بردن مسأله اشرف و مقاومت ایران به شورای امنیت برای استقرار کلاه‌آبی‌های سازمان ملل و تیم مانیتورینگ به‌طور دائم در اشرف برای حفاظت از ساکنان در خلال باز اسکان. این مسئولیت مشخص دبیرکل ملل متحد، دولت آمریکا و اتحادیه اروپاست.
و ما جامعه جهانی را فرا می‌خوانیم که در کنار مردم ایران و مقاومت آن قرار بگیرند
و ما آنها را فرا می‌خوانیم که برای لغو ضرب‌الاجل سرکوبگرانه و برای نجات جان و زندگی هزاران انسان بی‌گناه و بی‌دفاع تلاش کنند.
به‌خصوص در دورانی که بهار عرب شکوفا شده و به پیش می‌رود و مقابله با دیکتاتوری آخوندها و حمایت از مقاومت سازمان‌یافته مردم ایران در برابر آنها بیش از هر زمان دیگر ضروری‌تر است.
با تشکر از همه شما

سناتور رابرت توریسلی: خانمها و آقایان، مفتخرم که ژنرال هیو شلتون را معرفی کنم.

ارتشبد هیو شلتون - رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا ۱۹۹۷ ـ ۲۰۰۱:
از شما برای معرفی گرم و صمیمی متشکرم. و خطاب به شما در کمپ اشرف می‌گویم: سلام. صحبت کردن بعد از خانم رجوی که توضیحات مبسوط داده‌اند، مشکل است. چون مطلب بیشتری برای گفتن نمی‌ماند. اما به هر حال باعث خوشوقتی من است که در حضور خانم رجوی و سایر دوستانم در این‌جا هستم. امروز مسأله زمان، مسأله بسیار حیاتی است. حدود ۶ماه قبل، من در پاریس، دلایل خودم برای این‌که سازمان مجاهدین باید از لیست خارج شود را برشمردم. چنین تصمیمی که مبتنی بر دلایل واقعی است، هم در آن زمان و هم حالا به سادگی می‌تواند اتخاذ شود. متأسفانه باید بگویم که وزارت‌خارجه هنوز چنین تصمیمی‌نگرفته است، به‌رغم آن‌که کمپ اشرف در چنین موقعیت حساس و خطرناکی به‌سر می‌برد.
به‌رغم این‌که شواهد از جانب خانم رجوی بیان شدند، به من نیز اجازه بدهید تا مروری بر آنها داشته باشیم:
حقیقت اول: حتی حکومت تروریست ایران برای بیان دلایل خود در مورد باقی ماندن سازمان مجاهدین در لیست تروریستی، با مشکل روبه‌رو است. همان‌گونه که مطلع هستید، اخیراً تلاش کردند تا طرح ترور سفیر عربستان در واشنگتن را به گردن مجاهدین بیاندازند. این امر وزارت‌خارجه آمریکا را بر آن داشت تا با تکذیب این اتهام، از سازمان مجاهدین دفاع کند. این، بیانگر تنگنای این رژیم است.
حقیقت دیگر: دادگاه واشنگتن در واقع وزارت‌خارجه را متهم به قانون‌شکنی در مورد نامگذاری سازمان مجاهدین در لیست کرد و این‌که به آنها اجازه دفاع و طی شدن روند طبیعی این مسأله داده نشده است اینک خانم کلینتون از این حکم پیروی نمی‌کند. دادگاه خواستار شواهد و مدارک شده است که هرگز ارائه نشده‌اند، زیرا شواهدی وجود ندارند.
حقیقت دیگر: بیش از ۳۰ سیاستمدار و دولتمردان عالیرتبه دولتهای آمریکا از هر ۲حزب، متحد با هم به‌طور علنی خواهان خروج نام سازمان مجاهدین از لیست شده‌اند. شایان توجه است که هر گاه مسأله‌ای از جانب هر ۲حزب در واشنگتن مورد توافق قرار می‌گیرد، به‌مثابه دست‌یابی به مسأله‌یی مهم است. نه فقط این، بلکه این افراد، انسانهای شریف و صدیقی هستند که مشتاقانه به حمایت از مجاهدین خلق اعتقاد دارند‌. افرادی چون دادستان سابق آمریکا، آقای موکیزی، رئیس سابق اف.بی.آی، لوئیس فری، ۴فرماندار که یکی از آنها امروز با ما هستند. تعداد زیادی از ژنرال‌ها، که همه آنها افراد شریفی هستند و من آنها را شخصاً می‌شناسم، افراد متعهدی که با اعتقاد به این‌که مجاهدین بر حق هستند و نباید در این لیست باشند، از آن حمایت می‌کنند. ما، همگی بر این عقیده‌ایم که مجاهدین از ابتدا نباید در این لیست گذاشته می‌شدند و باید سریعاً از لیست خارج گردند.
حقیقت دیگر: ما، ایالات متحده، در سال ۲۰۰۳، سلاحهای اشرفی‌ها را گرفتیم و به آنها قول حفاظت دادیم، طبق کنوانسیون ژنو، این یک تعهد بود، این قولی بود که ما دادیم و این قول و تعهد به‌رغم تحویل مسؤلیتها به دولت عراق، عوض نمی‌شود
حقیقت دیگر: در ماه آوریل گذشته، ما با کنار ایستادن، شاهد کشتار در اشرف بودیم. به‌رغم آن‌که فرماندهان و نیروی نظامی ما در آن نزدیکی بودند. به‌رغم قول‌های قبلی، به‌رغم تعهدات و به‌رغم حضور نیروهای ما در آن نزدیکی، ما هیچ کاری برای حفاظت آنها انجام ندادیم و برای من شرم‌آور است که این را بیان کنم.
ششم: دولت آمریکا کمکهای مالی بیلیون دلاری به عراق می‌کند. بیان این‌که ما در تصمیمات دولت عراق تاثیرگذار نیستیم و این یک مسأله داخلی آنهاست، تحریف واقعیت است. حقیقت این است که ما به طرق مختلف می‌توانیم عکس‌العمل نشان بدهیم، از طریق دیپلوماتیک، اقتصادی، نظامی و غیره، می‌توانیم تأثیرگذار باشیم، به‌خصوص از راههای اقتصادی.
دولت آمریکا هنوز این ابزار پرقدرت اقتصادی را در دسترس دارد و رئیس‌جمهور اوباما باید جرأت سیاسی استفاده از آن را داشته باشد.
حقیقت دیگر: امروز رژیم ایران بزرگترین و خطرناکترین حامی تروریسم در سراسر جهان است. همین اخیراً پانتا وزیر دفاع آمریکا به رژیم ایران هشدار داد که در خصوص حضور نیروهای آمریکایی در نقاط مختلف جهان، دخالت نکند. همان‌گونه که اشاره کردم، همین اخیراً آنها مسئول طرح ترور سفیر عربستان در واشنگتن، درست در نزدیکی وزارت‌خارجه بودند.
حقیقت دیگر: ۲لایحه ۲حزبی به خانم کلینتون ارائه شده است. در این ۲ لایحه نمایندگان خواستار حذف نام سازمان مجاهدین از لیست شده‌اند.
حقیقت دیگر: طرح ۱۰ماده‌یی خانم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب کاریسماتیک و شجاع شما، طرح کاملی است برای ایران که مردم آن بتوانند مثل سایر مردم کشورهای دموکراتیک زندگی کنند. طرحی که می‌تواند مردم ایران را از زیر ستم این رژیم مذهبی که مردم ایران را تحت فشار قرار داده است تا در چنین وضعیتی زندگی کنند، آزاد کند و مردم ایران بتوانند آزادانه زندگی کنند.
حقیقت دیگر: سازمان مجاهدین، متفاوت از سازمانهای دیگر فقط خواهان به‌رسمیت شناخته شدن این حق از طرف دولت آمریکا هستند که آنها یک جنبش مشروع هستند
به‌رسمیت شناختن این حق چند سال پیش توسط اتحادیه اروپا و انگلستان صورت گرفته است. اینها تماماً شواهدی غیرقابل انکار در مورد سازمان مجاهدین خلق ایران است. به‌نظر من خیلی واضح است که از اول نبایستی در لیست قرار می‌گرفتند، باید همین لحظه آنها را از لیست خارج کرد.
اقداماتی که به‌نظر من باید صورت گیرد:
ابتدا و قبل از هر چیز باید اسم مجاهدین از لیست تروریستی خارج گردد. این امر حیاتی است، همان‌طور که بیاد می‌آورید دولت عراق از این لیست‌گذاری برای توجیه حملات خود استفاده کرده و می‌کند.
دولت آمریکا باید از مالکی و رژیم ایران بخواهد تا از مداخله در اشرف خودداری کنند و باید از ابزار پرقدرت اقتصادی استفاده شود تا سازمان ملل یک نیروی نظارتی دائم در اشرف جهت حفاظت ساکنان مستقر کند. تا یک نتیجه قابل‌قبول انتقال صورت گیرد.
سوم، دولت آمریکا و کشورهای اروپایی باید از دبیرکل سازمان ملل بخواهند به دولت مالکی اعلام کند، که نمی‌تواند کمپ را ببندد تا این‌که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل کار خود را در رابطه با ساکنان اشرف به‌پایان برد.
رئیس‌جمهور اوباما باید با جسارت سیاسی و استفاده از ابزار اقتصادی، از دولت مالکی بخواهد در مورد تعهدات خودش به آمریکا در قبال حفاظت کمپ اشرف، پایدار بماند، هرچند که ممکن است از جانب حکومت ایران در این رابطه تحت فشار قرار گیرد، اگرمالکی حاضر به پاسخگویی به این تعهد نباشد، حضور او در واشنگتن در ۱۲دسامبر باید ملغی شود.
همه باید در نظر داشته باشند که ما فرصت بسیار بسیار کمی داریم برای به‌دست آوردن این اقدامات، و گرنه بر دست‌های ما خون خواهد ماند.
ما باید مطمئن شویم که به‌خاطر بشریت چنین اتفاقی رخ ندهد.
متشکرم.

سناتور رابرت توریسلی: متشکرم ژنرال. در نسل من در فهرست با استعدادترین رهبران کشورم، نام اد رندل وجود دارد. او به‌عنوان چهل‌وپنجمین فرماندار ایالت پنسیلوانیا و به‌عنوان رئیس حزب دموکرات ایالات متحده خدمت کرده است. اد رندل.

ادوارد رندل - فرماندار پنسیلوانیا ۲۰۰۲-۲۰۱۱رئیس حزب دموکرات۲۰۰۰:
متشکرم سناتور. سلام بر همگی. ژنرال شلتون گفت بعد از شنیدن سخنان خانم رجوی، چیز زیادی دیگری برای گفتن نیست ولی بعد از شنیدن سخنان ژنرال شلتون، واقعاً چیز زیادی دیگری برای گفتن نیست ولی امتحان می‌کنم.
وقتی ما ۴-۵ هفته پیش در ژنو دیدار کردیم، شرایط خوب به‌نظر نمی‌آمد، ولی از زمان آن ملاقات در ژنو چیزهایی بوده که به ما امید می‌دهد، در آمریکا پیشرفت‌هایی بوده است. اول این‌که ۱۵نفر از ما فرمانداران، ژنرال‌ها، سناتورها، دادستان کل، مدیر سابق اف.بی.آی، سفرا، نامه‌یی برای رئیس‌جمهور آمریکا فرستادیم که در واشنگتن پست و نیویورک تایمز منتشر شد و آن‌چه که اتفاق افتاد را بیان کرد تا تاریخ این مسأله و شرم‌آور بودنش برای ایالات متحده بازگو شود و برای اولین بار مردم آمریکا از آن چیزی که در اشرف جریان دارد، مطلع شوند. این یک پیشرفت واقعی و قابل‌توجه بود.
دوم اینکه، ما تظاهراتی در برابر کاخ سفید داشتیم. ما درست در برابر کاخ سفید با ۵هزار نفر که حمایت می‌کردند ایستادیم و فرماندار ریج و من و بسیاری دیگر، دختر دزموند توتو، همگی از آمریکا خواستیم که دست به‌عمل بزند که جان انسانها را نجات دهد. همان‌طور که فرماندار ریج آن روز به من گفت ما وقتی برای این‌که یک مقام منتخب باشیم کار می‌کردیم، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم به این‌که روزی در بیرون کاخ سفید بایستیم و به‌عمل یا بی‌عملی دولت ایالات متحده اعتراض کنیم. یکی از چیزهای عالی در مورد آمریکا این است و این توجه زیادی را جلب کرد ما در تلویزیون ملی در تظاهرات بودیم، که کمک می‌کند بیشتر این موضوع را در معرض توجه مردم آمریکا قرار دهیم. با اشاره ۴۲نماینده کنگره نامه‌یی به دبیرکل ملل ‌متحد فرستادند از او خواستند دست به‌عمل بزند که ضرب‌الاجل را بردارد و هیأت نظارت سازمان ملل ‌متحد را برای حفاظت از اشرف بفرستد. آن‌چه در مورد آن نامه بسیار جالب است این بود که هم دموکراتها و هم جمهوریخواهان یک نامه را امضا می‌کردند. بنابراین این یک بیانیه بسیار تاثیرگذار است که نشان دهد یک خواست ۲حزبی است و این باید دولت را متوجه کند، کنگره دارد نگاه می‌کند، مردم آمریکا شروع به نگاه کردن کرده‌اند، خود کنگره هم همینطور. خانم وزیر کلینتون اظهاراتی کرده است که به ما این برداشت را می‌دهد که خروج از لیست نزدیک است. هفته گذشته از خانم وزیر کلینتون نقل‌قول شد که او می‌فهمد که اتحادیه اروپا در مورد خروج از لیست مجاهدین چکار کرده و او نظر اتحادیه اروپا را دیده که هیچ شواهدی نبوده و از آن نظر مطلع است و آنها دارند بازبینی مستقل خود را می‌کنند و این‌که به‌زودی تصمیمی می‌گیرند. این حقیقت که او در مورد خروج از لیست اتحادیه اروپا صحبت کرد این حقیقت که او گفت اتحادیه اروپا شواهدی نداشته است برای ما دلیل امیدواری است. اینها همه چیزهای خوب هستند. زمان در حال از دست رفتن است. وقت زیادی باقی نمانده است. اول این‌که ما باید مجاهدین را از لیست خارج کنیم و به سرعت از لیست خارج کنیم به دلایلی که ژنرال شلتون گفت، بگذارید هر نوع بهانه، هر نوع بهانه محتمل که دولت عراق دارد که حمله به افراد بی‌گناه را توجیه کند، برداریم. این باید صورت گیرد، شواهد یا نبود شواهد بسیار قوی است.
وقتی پرزیدنت اوباما رهبری ناتو برای ورود به لیبی را دست گرفت که سعی کند مانع از نسل‌کشی در بنغازی شود، ابتدا از اوباما انتقاد می‌شد و من گفتم و تعدادی از ما گفتیم رئیس‌جمهور کار درستی کرد ولی این دید وجود داشت که آمریکا از نیروی نظامیش استفاده خواهد کرد، اولین کاری که ما باید از نیروی نظامی استفاده کنیم ممانعت از کشتار افراد بی‌گناه است، صرفنظر از این‌که چه کسانی هستند یا برای چه هدفی هستند یا مذهبشان چیست. این اولین کار ارتش آمریکا از دید من است. و آن‌چه در بنغازی صورت گرفت موفقیت فوق‌العاده‌ای بود و استفاده از نمایش قدرت به سرنگون کردن یک دیکتاتور کمک کرد، کمک کرد حداقل برخی آزادیها به ملت لیبی برگردد ولی قطعاً باعث جلوگیری از کشتار عملاً صدها هزار نفر در بنغاری شد. بنابراین اگر حتی هیچ تاریخچه‌ای این‌جا وجود نمی‌داشت، من یک بحث قوی می‌کردم که وقتی یک روند روشن حمله به افراد بیگناه وجود دارد، ما حق و تعهد داریم که وارد شویم و از آنها حفاظت کنیم. ولی همان‌طور که ژنرال شلتون اشاره کرد، این بیش از یک حق عمومی است. ما هیچ‌وقت قولی به افراد بنغازی ندادیم. افراد بنغازی هیچ‌وقت سلاحهایشان را به ارتش آمریکا ندادند ولی این‌جا این صورت گرفت. ۳۴۰۰نفر سلاحهایشان را دادند و با این خلع‌سلاح در مقابل قول رسمی ایالات متحده که آنها حفاظت خواهند شد موافقت کردند. آنها یک قرارداد امضا کردند، تک‌تک آنها با نمایندگان دولت آمریکا یک قرارداد امضا کردند که گفتند از آنها حفاظت می‌کنند. بنابراین بسیار متفاوت است از بنغازی. ما قول دادیم. قول ما باید به درد بخورد. برای من مهم نیست احتیاط‌ها چه هستند شرایط چه هستند. وقتی ما افراد را وا می‌داریم که سلاحهایشان را بدهند و آنها روی حفاظت ما اتکا می‌کنند، ما یک تعهد اخلاقی و از نظر من حقوقی داریم که آن‌جا باشیم و هر چه لازم است انجام دهیم تا آن افراد را حفاظت کنیم، هر چه که لازم باشد.
و این چیز مهمی است. این در قلب چیزی است که آمریکا به آن باور دارد. چیزهایی که ما برایش می‌ایستیم و چیزهایی که کشورها برایش می‌ایستند.
در نامه‌مان به پرزیدنت اوباما، ما نکات زیر را نوشتیم هر ۱۵نفر ما نکات زیر را نوشتیم.
شهردار جولیانی و من این نامه را نگاشتیم. ما در نامه‌مان به رئیس‌جمهور گفتیم:
کشور ما بیش از ۴هزار نفر را فدا نکرد که دولتی را مستقر و حفاظت کند که وحشیانه به اعضای بی‌دفاع مجاهدین حمله کند، به‌خاطره قهرمانان به خاک افتاده ما بی‌احترامی کند. این زنان و مردان شجاع جان خود را ندادند که از یک رژیم بی‌رحم حمایت کنند که با اذیت و مجروح کردن و کشتن افراد بیگناه جلوی خواست رژیم ایران خم می‌شود. همان کسانی که قبلاً ارتش آمریکا قول داده که حفاظت خواهند شد.
زمان آن است که دولت آمریکا پا پیش بگذارد و رهبری کند، زمان آن است که دولت آمریکا مسئولیتش را برعهده بگیرد، زمان آن است که دولت آمریکا بهانه آوردن را متوقف کند و برای چیزهایی که همیشه در قلب آمریکایی‌ها عزیز و نزدیک بوده بایستد.
کشور ما روی تمایل ما برای آزاد بودن و تمایل به این‌که حفاظت‌شده باشیم که هر کاری که می‌خواهیم بکنیم و هر مذهبی که می‌خواهیم را داشته باشیم، اینها ارزشهای اصلی آمریکاست، ساخته شده است. و اگر برای چیزی می‌ایستیم باید اطمینان یابیم که یک ساکن دیگر هم در اشرف کشته یا مجروح نمی‌شود، نه حتی یکی بیشتر. هیچ از دست دادن دیگری قابل‌قبول نیست. پیام من به دولتمان این است که همه جهان دارد نگاه می‌کند، زمان آن است که ما کار درست را بکنیم.
متشکرم.

سناتور رابرت توریسلی: جان بروتون نخست‌وزیر سابق ایرلند است. او کشورش را در سالهای رشد عالی ایرلند رهبری کرد. او هم‌چنین به‌عنوان نماینده جوامع اروپایی خدمت کرده است. افتخار داریم که امروز او را با خود داریم. سفیر بروتون.

جان بروتون - نخست‌وزیر ایرلند ۱۹۹۴ - ۱۹۹۷:
خانم رئیس‌جمهور؛ به‌عنوان یک اروپایی باید به شهرداران فرانسه به‌خاطر حمایتشان برای این هدف انساندوستانه، هدف ساکنان کمپ اشرف، تبریک بگویم.
به نظر من بسیار مهم است که کسانی از ما در جهان غرب که در دوره‌های اخیر در عراق دخالت کرده‌ایم، یادمان باشد که ممکن است در آینده و در مقابل نسل‌های آینده به‌خاطر آن‌چه که ممکن است در کمپ اشرف اتفاق بیفتد مگر این‌که تغییری در سیاست صورت گیرد گریبانمان گیر است ومسئول خواهیم بود.
غرب در عراق دخالت کرد، غرب به شرایطی که الآن آن‌جا برقرار است کمک کرد، غرب نمی‌تواند دست خود را از آن بشوید، هر کسی که از آن دخالت حمایت کرد باید با عواقب آن که الآن در جلو چشمان ما دارد اتفاق می‌افتد سر کند. این چیزی نیست که ما بتوانیم از آن عقب بنشینیم. حالا من از اتحادیه اروپا تقدیر می‌کنم که بالاخره این اقدام را کرد که یک فرستاده ویژه منصوب کند تا با این موضوع برخورد کند. چیزی که تنها در همین ماههای اخیر صورت گرفته است، در صورتی‌که از مدتها پیش شرایط این را اقتضا می‌کرد. من هم‌چنین از کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل ‌متحد تقدیر می‌کنم که موقعیت متقاضیان پناهندگی به ساکنان داد که به آنها حفاظت قانونی مشخص بین‌المللی می‌دهد. ولی آیا ما شرایطی خواهیم داشت که در اثر بی‌عملی ما، کمیساریای پناهندگان بی‌اعتبار شود چون اگر حفاظت بخواهد ثابت شود که بی‌ارزش است، این تنها ساکنان اشرف و آینده آنها نیست که در معرض خطر است، بلکه آینده احترام برای قانون بین‌المللی و حفاظت از افراد آسیب‌پذیر در هر نقطه‌ای از جهان که باشند. الآن در معرض خطر است. فکر می‌کنم مهم است که تشخیص دهیم و من با این ایده ابراز همبستگی می‌کنم که کلاه آبی‌های سازمان ملل باید بلادرنگ اعزام شوند. البته نباید فراموش کنیم که عراق حالا یک کشور مستقل است و بقیه کشورها و سازمان ملل ‌متحد می‌توانند بر طبق احترام به حق حاکمیت عراق در عراق عمل کنند. این یک واقعیت ناراحت کننده است ولی یک واقعیت دیگر هم هست که که باید به عراقی‌ها و به دولت عراق یادآوری کنیم که حق حاکمیت بله، اما حق حاکمیت تکالیف و مسئولیتهای خود را هم دارد و اولین مسئولیت هر کشور مستقل، حفاظت از جان افرادی است که در خاکش زندگی می‌کنند، و کاملاً روشن است که دولت عراق در حمله‌یی که اجازه داد در ماه آوریل امسال صورت بگیرد، وظایف یک کشور مستقل را انجام نداد. باید به عراق یادآوری شود که حق حاکمیت دارد ولی مسئولیت حق حاکمیت دارد همان‌طور که حق آن را دارد و منصفانه است که آنها را انجام دهد و ما در دوران اخیر دیده‌ایم که دولت مستقل لیبی، مسئولیتهای حق حاکمیتش را انجام نداد و از مردمش که به‌طور مسالمت‌آمیز در بنغازی تظاهرات می‌کردند حفاظت نکرد و ما می‌دانیم که بعداً بر سر آن رژیم بر اساس قوانین بین‌المللی چه آمد چون به مسئولیتهای یک کشور مستقل عمل نکرد. بنابراین من فکر می‌کنم در این نقطه بسیار مهم است که ما به نخست‌وزیر عراق مسئولیتهایی را که حق حاکمیت کشورش به‌عنوان یک کشور مستقل، برعهده‌اش می‌گذارد یادآوری کنیم.
متشکرم.

سناتور رابرت توریسلی: در پایان خیلی مفتخرم که یکی از اعضای کمیته خارجی سنای رومانی را در این جلسه به همراه خود داریم.

سناتور رومیرو فلورا نیکوارا، عضو کمیته خارجی سنای رومانی:
عصر به‌خیر، سلام، خانم رئیس‌جمهور رجوی، عالیجنابان، شهرداران، دوستان عزیز و گرامی،
من از کشوری می‌آیم که تا سالهای ۹۰ حکومت دیکتاتوری داشت. ممکن است برخی از شما بدانید. ما معنی سختی آن روزگار را می‌دانیم، می‌دانیم ترور چگونه بود و می‌دانیم زندگی در کشوری که در آن عدالت برقرار نیست چگونه است. به این خاطر می‌توانم ابراز همدردی کنم و احساس کنم که مردم و برخی از آنها که این‌جا هستند چه احساسی دارند.
دلیل دیگر حضور من، عدم اطلاع عموم مردم کشورم من از وضعیت عراق و وضعیت اشرف است، بنابراین بعد از یک روز طولانی امروز، من می‌توانم صحبتهای شما و ایده‌های شما را به کشور خود ببرم و با دوستان و سیاستمداران کشورم در سنا و در دولت در میان بگذارم. چند لحظه پیش به اطلاعیه عفو بین‌الملل اشاره شد. این هشدار عفو بین‌الملل را باید جامعه بین‌المللی بسیار جدی بگیرد، چرا که کمپ قبلاً چندین بار مورد حمله قرار گرفته و عواقب آن را همان‌طور که در ویدئو نشان داده شد، مشاهده کردیم. کمیساریای عالی پناهندگان ملل ‌متحد در سپتامبر ۲۰۱۱ به اطلاع عموم رسانده است که تعداد زیادی تقاضای پناهندگی از جانب ساکنان کمپ اشرف به‌دستش رسیده است و آن را به جریان انداخته تا آنها را بر اساس فرد فرد بررسی کند همگان انتظار همکاری دولت عراق برای رسیدن به یک راه‌حل را دارند، اگر صادقانه خواهان حل مسالمت‌آمیز مسأله است. ولی به‌طور مرتب، دولت عراق بر سر راه تحقق این راه‌حل‌ها، موانع ایجاد کرده است. باید عراق با کمیساریای عالی پناهندگان همکاری کند، در عین حال با توجه به حساسیت موضوع، سؤال این است که چرا کمیساریای عالی هنوز به انجام این مصاحبه‌ها اقدام نکرده است. کمیساریای عالی نباید به دولت عراق اجازه دهدکه خودسرانه پروسه حقوقی را متوقف کند و علیه ساکنان بی‌دفاع کمپ دست به حمله و خشونت بزند. ما از سازمان ملل ‌متحد و شورای امنیت می‌خواهیم تا دولت عراق را وادار کند تا ضرب‌الاجل بستن کمپ را لغو کند و همان‌طور که قبلاً گفته شد عهده‌دار حفاظت ساکنان کمپ با مستقر کردن کلاه آبی‌ها شود تا زمانی‌که کمیساریای عالی پناهندگان بتواند وظیفه‌اش را به پایان برساند و ساکنان کمپ را در کشورهای ثالث باز اسکان دهد. برافراشتن پرچم ملل متحد، حفاظت سیاسی لازم را برای کمپ فراهم می‌کند.
در آخر، مایلم به ۲نکته دیگر اشاره کنم. یکی از آنها درخواست از دولت آمریکا به‌ویژه وزارت‌خارجه است که بخواهیم تا نام سازمان مجاهدین را از لیست خود خارج کنند، چرا که این نامگذاری سهم به‌سزایی در حل مسأله اشرف دارد.
اجازه بدهید یک قسمت از کتابی که در حال مطالعه آن هستم و به صحبتهای امروز نیز مربوط می‌شود را برایتان بازگو کنم.
«بعضی مواقع مهم‌تر این است که وقت خود را چگونه صرف می‌کنید، نه این‌که چقدر وقت باید صرف کنید ”به این دلیل است که کاری که ما انجام می‌دهیم مهم است و در واقع وقت چندان زیادی هم نداریم»
بسیار متشکرم

سناتور رابرت توریسلی: جناب سناتور متشکرم از همه شما متشکرم که امروز با ما بوده‌اید.