کنفرانس در پارلمان انگلستان
با حضور نمایندگان هر دو مجلس و شخصیتهای حقوقی
مسیر دستیابی به ایران آزاد:
حقوقبشر، حسابرسی و تغییر دموکراتیک
سخنرانیهای
بگی شانکر - نمایندهٔ مجلس عوام از حزب کارگر
رابرت وارد - عضو شورای شهر کرویدون
پیام باب بلکمن – نمایندهٔ پارلمان انگلستان از حزب محافظهکار، رئیس مشترک کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران
پیام بارونس ردفرن – عضو مجلس اعیان
پروفسور سارا چندلر - دبیر کمیته حقوقبشر فدراسیون کانونهای وکلای اروپا، نخستین رئیس زن فدراسیون انجمنهای وکلای اروپا در سال ۲۰۱۷، رئیس کمیته برابری انجمن حقوقی انگلستان و ولز ۲۰۲۴-۲۰۱۸
بگی شانکر - نمایندهٔ مجلس عوام از حزب کارگر
- این مردم ایران هستند که باید تصمیم بگیرند چه چیزی برای ایران درست است. این وظیفه هیچکس دیگری نیست که آنرا به ایران دیکته کند. بدیهی است که هر تغییری باید دموکراتیک باشد
وضعیت در ایران نیاز به تغییر دارد و باید تغییر کند و درست همانطور که از دو سخنران پیش از خود شنیدم، این مردم ایران هستند که باید تصمیم بگیرند چه چیزی برای ایران درست و چه چیزی برای آن بهترین است. این وظیفه هیچکس دیگری نیست که به ایران دیکته کند. همچنین، بدیهی است که هر تغییری باید دموکراتیک بهنظر برسد، اما در واقعیت نیز باید دموکراتیک باشد. این مردم ایران هستند که باید در مورد چگونگی دیدگاهشان نسبت به آینده ایران، حق انتخاب آزادانه داشته باشند. بنابراین من اینجا هستم تا حمایت خود را نشان بدهم. من گروههایی را که اینجا هستند میشناسم و ما آنها را بهطور مرتب در تالار وستمینستر و سایر راهروهای این مکان میبینیم. فکر میکنم کاری که آنها انجام میدهند فوقالعاده است و شیوهای که کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران بهنمایندگی از این جامعه فعالیت، بسیار مؤثر است و بهخوبی پیش میرود. مأموریت و اهداف آنها کاملاً درست است و شیوهای که آنها برای مطرح کردن مسائل و نگرانیها در پیش گرفتهاند، بسیار تأثیرگذار است. بنابراین، به همه کسانی که با آن کمیته همکاری میکنند، دستمریزاد میگویم. من سخنانم را همینجا به پایان میبرم، اما اینجا هستم تا اساساً حمایت خود را اعلام کنم. بسیار سپاسگزارم.
رابرت وارد - عضو شورای شهر کرویدون
- آینده ایران باید از آغاز تا پایان بهدست مردم ایران رقم بخورد. آنها باید بتوانند انتخابی آزاد و دموکراتیک داشته باشند. امروز شورای ملی مقاومت و خانم رجوی تنها اپوزیسیون سازمانیافتهای هستند که برنامهیی برای تحقق این امر دارند.
عصر همگی بخیر. بسیار سپاسگزارم از این فرصت که به من داده شد تا صدای کوچک خود را به صدای کسانی اضافه کنم که بهشکلی درخشان تمامی اقدامات لازم و ماهیت هولناک رژیم ایران را افشا کردهاند. مردم ایران که شجاعانه به مبارزه خود برای آزادی، دموکراسی و حقوقبشر ادامه میدهند، شایسته حمایت ما هستند. آنها در حال مبارزه با رژیمی بهواقع وحشی هستند؛ رژیمی قرونوسطایی که از مرگ بهعنوان ابزار سیاستگذاری استفاده میکند. این یک تراژدی است که کشوری با چنین تاریخ پرافتخار، فرهنگ غنی و مردمی برجسته، تحت حاکمیت رژیمی باشد که ایران را برای شهروندان خود به یک زندان تبدیل کرده است.
ایران کشوری شگفتانگیز با تاریخی فوقالعاده است. مردم ایران در برابر این سرکوب وحشتناک حکومتی تسلیم نمیشوند. امروز ایرانیان از تمامی اقشار، مدافعان حقوقبشر و زندانیان سیاسی همچنان برای احقاق حقوق خود ایستادگی میکنند. در خط مقدم این مبارزه، شورای ملی مقاومت به رهبری خانم رجوی قرار دارد. این شورا خاری در چشم آخوندها است. در کنار این جنبشهای اجتماعی، جنبشهای مقاومت سازمانیافته وابسته به شورای ملی مقاومت همگی در ایران فعال باقی ماندهاند. کاملاً روشن است که نهتنها یک آلترناتیو دموکراتیک وجود دارد، بلکه مسیری نیز برای تحققبخشیدن به آن موجود است.
میزان و ابعاد سرکوب رژیم نشان میدهد که آنها تا چه حد از این گروه هراس دارند. امروز ایران در آستانه تغییر ایستاده است و هر چه زودتر این تغییر رخ دهد بهتر است. با این حال، آن آینده باید دموکراتیک باشد. هیچ فردی نباید توسط دولتهای خارجی بهعنوان رهبرِ از پیش تعیینشده دوران گذار معرفی یا تحمیل شود. آینده ایران باید از آغاز تا پایان بهدست مردم ایران رقم بخورد. آنها باید بتوانند انتخابی آزاد و دموکراتیک داشته باشند؛ و برای ایجاد انتخاباتی آزاد و عادلانه فقط یک احتمال و امکان وجود دارد: اینکه تحت نظارت ناظران بینالمللی باشد. امروز، شورای ملی مقاومت و خانم رجوی تنها اپوزیسیون سازمانیافتهای هستند که برنامهیی برای تحقق این امر دارند. این طرح دوران گذار شامل تشکیل یک دولت موقت برای حداکثر یک دوره ششماهه با مسئولیت و وظیفه اصلی برگزاری انتخابات برای تشکیل مجلس مؤسسان و قانونگذاری است. همانطور که پیشتر اشاره شد، دههها مماشات به هیچ نتیجهیی نرسیده است. دادن امتیاز باعث میانهرو شدن این رژیم نمیشود. مسلماً و قطعاً این پیام درک شده است. جامعه بینالمللی و بهویژه انگلستان باید به این آلترناتیو دموکراتیک فرصتی برای موفقیت بدهند. و همانطور که میدانیم، انگلستان مسئولیتی ویژه دارد. دولت ما باید با بهرسمیتشناختن شورای ملی مقاومت و برنامه آن برای یک ایران آزاد، پیشگام شود. ما باید هنگام تعامل با مسائل مربوط به ایران، حقوقبشر را در کانون سیاستهای خود قرار دهیم. ما باید اقدامات محکمتری علیه سپاه پاسداران انجام بدهیم. من از آنچه دولت انجام داده است، همانطور که ذکر شد، به رهبری باب بلکمن، که سرانجام پس از سالها تلاش سپاه پاسداران در لیست تروریستی قرار گرفت، بسیار تمجید میکنم. اما آنها همچنان حضور دارند و نفوذ وحشتناکی اعمال میکنند. دولت انگلستان باید اپوزیسیون دموکراتیک و مقاومت را بهرسمیت بشناسد. هر گونه رابطه با رژیم حاکم بر تهران باید مشروط به توقف قابل راستیآزمایی اعدامها و آزادی تمامی زندانیان سیاسی باشد. مردم ایران سالهای بسیار طولانی مبارزه کردهاند و شایسته چیزی کمتر از آزادی، عدالت و دموکراسیای نیستند که نسلها برای آن پیکار کردهاند. متشکرم.
پیام باب بلکمن – نمایندهٔ پارلمان انگلستان از حزب محافظهکار، رئیس مشترک کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران
- اقدامات شجاعانه کانونهای شورشی نشان میدهد که میل به آزادی در سراسر ایران زنده، سازمانیافته و مقاوم باقی مانده است. انگلستان باید این واقعیت را بهرسمیت بشناسد. آینده ایران باید مبتنی بر خواست اکثریت مردم ایران، یعنی حاکمیت مردمی، کثرتگرایی و پاسخگویی دموکراتیک باشد، نه بازگشت به نظام موروثی.
اعتراضات و قیامهای سراسری سالهای اخیر و نه فقط ماههای اخیر، نشان داده است که مردم ایران این رژیم را در تمامیت آن رد میکنند و خواهان تغییر دموکراتیک هستند. این واقعیت جدید امروز است و وضعیت به شرایط پیش از سال۲۰۱۶ یا پیش از سال۲۰۱۷ باز نخواهد گشت. بههمین ترتیب، پس از شش ماه درگیری نظامی و دههها تعامل، دیدهایم که نه جنگ و نه مماشات، هیچکدام راهحل پایداری برای بحران ایران ارائه نمیدهند. همانطور که شورای ملی مقاومت ایران مدتهاست استدلال میکند، مبارزه تعیینکننده نه بین تهران و غرب، بلکه بین مردم ایران و دیکتاتوری مذهبی بر سر آینده ایران است. از آنجا که رژیم هیچگونه مشروعیت مردمی ندارد، برای حفظ قدرت خود باید به سرکوب، تروریسم و بیثباتسازی منطقه تکیه کند. در نتیجه، مردم ایران و مقاومت سازمانیافته آنها، نیروی اصلی برای تغییر دموکراتیک باقی میمانند. در واقع، اتکای فزاینده رژیم به سرکوب، نشاندهنده قدرت نیست، بلکه نشانه شکنندگی آن است. گزارشهای عمیقاً نگرانکنندهای وجود دارد که ایران ممکن است در حال آمادهسازی موج دیگری از کشتار باشد. این موضوع باید هشداری برای کل جامعه بینالمللی باشد. درسهای دهه۱۹۸۰، بهویژه قتلعام۱۳۶۷ که در آن ۳۰هزار زندانی سیاسی اعدام شدند هرگز نباید فراموش شود. قربانیان شامل هزاران تن از هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند و گزارشگر ویژه پیشین سازمان ملل در امور ایران، دکتر جاوید رحمان، نتیجهگیری کرد که جنبههایی از آن جنایات میتواند مصداق نسلکشی باشد. ما باید آنرا با نام واقعیاش خطاب کنیم. امروز، هیأت حقیقتیاب سازمان ملل نسبت به افزایش اعدامهای مرتبط با افراد وابسته به سازمان مجاهدین خلق ایران و بازداشت شدگان اعتراضات اخیر علیه رژیم هشدار داده است. بسیاری از مقامات مرتبط با جنایات هولناک دهه۱۹۸۰ هنوز بهنحوی در مناصب قدرت باقی ماندهاند. آنها باید بدانند که مصونیت از مجازات تضمینشده نیست و حسابرسی را نمیتوان تا ابد بهتعویق انداخت. در عینحال، شجاعت مردم ایران همچنان الهامبخش است. بهتازگی سازمان مجاهدین خلق ایران شصت و یکمین سالگرد تأسیس خود را گرامی داشت. کانونهای شورشی آن، با وجود خطرات شخصی عظیم، فعالیتها و بزرگداشتهای عمومی را در شهرهای متعددی از جمله تهران سازماندهی کردند. اقدامات شجاعانه آنها نشان میدهد که میل به آزادی در سراسر ایران زنده، سازمانیافته و مقاوم باقی مانده است و امیدواریم این روند همچنان ادامه یابد. انگلستان باید این واقعیت را بهرسمیت بشناسد و سیاست خود را بر این اساس شکل دهد. اولین گام ضروری در این سیاست، حمایت این دولت از مردم ایران و بهرسمیتشناختن حق آنها برای مقاومت در برابر سرکوب توسط سپاه پاسداران و کارزار برای تغییر دموکراتیک است. پس از این شناسایی، دولت ما باید شورای ملی مقاومت ایران را بهعنوان مرجع موقت برای گذار دموکراتیک بهرسمیت بشناسد و از برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی برای آینده ایران حمایت کند.
همچنین نباید یک پروژه بازگشت به گذشته را با یک آلترناتیو دموکراتیک اشتباه بگیریم. حمایت رضا پهلوی از حملات نظامی خارجی، رفتار برخی از هوادارانش نسبت به سایر گروههای اپوزیسیون و ناکامی او در ارائه یک حسابرسی شفاف از سوءاستفادههای سلطنت سابق، همه پرسشهای جدی را در مورد اعتبار دموکراتیک او ایجاد کرده است که این موضوع بهویژه در میان ایرانیان مطرح است. آینده ایران باید مبتنی بر خواست اکثریت مردم ایران، یعنی حاکمیت مردمی، کثرتگرایی و پاسخگویی دموکراتیک باشد، نه بازگشت به نظام موروثی. مردم ایران در پیگیری آن آینده، شجاعت فوقالعادهای از خود نشان دادهاند. شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران در خط مقدم این مبارزه بودهاند. انگلستان باید در کنار آنها بایستد، نه تنها به این دلیل که این کار درست است، بلکه به این دلیل که مطمئنترین مسیر بهسوی یک ایران صلحآمیز، دموکراتیک و باثبات است.
بهنمایندگی از باب بلکمن، از شما سپاسگزارم.
پیام بارونس ردفرن – عضو مجلس اعیان
- حسابرسی از عاملان نقض حقوق بشر باید در مرکز هر گونه بحث درباره حقوق بشر و تغییر دموکراتیک در ایران قرار گیرد. این موضوع بهویژه همزمان با سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در سال۱۳۶۷ اهمیت و فوریت بیشتری دارد.
دوستان، خوشحالم که امروز بار دیگر با جمع شما هستم و این فرصت را دارم که به سخنان دیگر سخنرانان گوش فرا دهم. اما امروز میخواهم بهطور ویژه بر یک موضوع تمرکز کنم و آن حسابرسی یا بهتر بگویم، فقدان حسابرسی است. رویدادهای گذشته به ما یادآوری میکند که چرا حسابرسی از عاملان نقض حقوقبشر باید در مرکز هر گونه بحث درباره حقوقبشر و تغییر دموکراتیک در ایران قرار گیرد. این موضوع بهویژه اکنون، همزمان با سی و هشتمین سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در سال۱۳۶۷، اهمیت و فوریت بیشتری دارد؛ کشتاری که طی آن هزاران نفر صرفاً بهدلیل باورهای سیاسی خود اعدام شدند. با وجود ابعاد گسترده این جنایت، عاملان آن هرگز مورد بازخواست و حسابرسی قرار نگرفتند و حتی با انتصاب به مناصب قدرت پاداش گرفتند. پیامدهای این عدم حسابرسی، امروز در افزایش نگرانکننده اعدامهای سیاسی بهوضوح قابل مشاهده است. مبارزه مردم ایران برای آزادی، فقط یک مبارزه سیاسی نیست؛ بلکه مبارزهیی برای عدالت نیز هست. دستگاه قضایی رژیم ایران ابزاری برای اجرای عدالت نیست، بلکه به بخشی از ماشین سرکوب تبدیل شده است. دستورالعملهای اخیر رئیس قضاییه برای اتخاذ بهاصطلاح وضعیت جنگی در دادگاهها و تسریع در صدور و اجرای احکام اعدام، نشان میدهد که تحقق حسابرسی از طریق دادگاههای داخلی امکانپذیر نیست. تا زمانی که این حکومت بر سر کار است، سازوکارهای بینالمللی حسابرسی نقشی حیاتی و اجتنابناپذیر دارند. ما در انگلستان، همراه با متحدان اروپایی خود، نمیتوانیم صرفاً از حکومت ایران بخواهیم که به اعدامها پایان بدهد و به خواستههای مردم ایران برای تغییر گوش فرا دهد، همانگونه که بهتازگی در یک بیانیه مشترک مطرح شد. باید با پیگیری سازوکارهای حسابرسی، هزینه ادامه سرکوب را افزایش داد و بهروشنی اعلام کرد که تداوم اعدامها و ادامه بازداشت معترضان و زندانیان سیاسی، پیامدهای جدی به همراه خواهد داشت. انگلستان، بهعنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل، میتواند نقشی تعیینکننده ایفا کند و باید از تلاشهای بینالمللی برای حسابرسی از کسانی که مسئول جنایت علیه بشریت و نسلکشی هستند، حمایت کند. آینده ایران باید بهدست مردم ایران تعیین شود، نه جناحهای سیاسی یا قدرتهای خارجی؛ و زنان نیز میتوانند در مسیر تغییر دموکراتیک نقشی پیشرو و رهبریکننده داشته باشند. حسابرسی فقط بهمعنای اجرای عدالت در قبال جنایات گذشته نیست؛ بلکه برای جلوگیری از فجایع آینده و ساختن ایرانی آزاد، دموکراتیک و صلحآمیز نیز ضروری است. بزرگترین تهدید علیه سلامت و رفاه مردم ایران، بیماری نیست، بلکه سرکوب سیستماتیک است. از فرصتی که برای صحبت در اختیار من قرار دادید، سپاسگزارم.
پروفسور سارا چندلر - مقام دبیر کمیته حقوقبشر فدراسیون کانونهای وکلای اروپا - نخستین رئیس زن فدراسیون انجمنهای وکلای اروپا در سال ۲۰۱۷ - رئیس کمیته برابری انجمن حقوقی انگلستان و ولز ۲۰۲۴-۲۰۱۸
- بهعنوان دبیر کمیته حقوقبشر فدراسیون کانونهای وکلای اروپا، نگرانی عمیق خود را نسبت به تشدید سرکوب و نقض حقوقبشر در ایران ابراز میدارم. فدراسیون ما اعدامهای صورتگرفته در ماههای اخیر را محکوم میکند. بهعنوان نمایندگان وکلای اروپایی در فدراسیون خود از شورای ملی مقاومت ایران و امید به آیندهای دموکراتیک برای ایران حمایت میکنیم که از طریق مقاومت در دل مردم ایران کاشته شده است.
من در مقام دبیر کمیته حقوقبشر فدراسیون کانونهای وکلای اروپا، نگرانی عمیق خود را نسبت به وضعیت بحرانی، بهویژه تشدید سرکوب و نقض حقوقبشر در ایران ابراز میدارم. فدراسیون ما، اعدامهای صورتگرفته در ماههای اخیر را محکوم میکند؛ بهویژه ۳۲اعدام ثبتشده بین ۱۹مارس تا ۳ژوئن و شمار بسیاری از زندانیان سیاسی که در انتظار حکم اعدام هستند. این زندانیان در صف اعدام، شامل هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران و افرادی هستند که در قیام دیماه مشارکت داشتند. ما خواستار پایان دادن به شکنجه زندانیان، دستگیریهای گسترده بستگان، احکام طولانیمدت زندان و بهویژه آزار زندانیان سیاسی، بهخصوص زنان و اعضای خانواده کسانی هستیم که اعدام شدهاند. ما استقلال قضایی را برای حاکمیت قانون حیاتی میدانیم. با این حال، آزار قضات در ایران، دستگیری، بازداشت و اذیت و آزار وکلایی که وکالت افراد بازداشت شده توسط رژیم حاکم در تهران را برعهده دارند و همچنین فقدان محاکمات عادلانه و عدم دسترسی به عدالت، این رکن بنیادین حاکمیت قانون را زیر پا میگذارد. تشدید سرکوب در بستر جنگ جاری صورت میگیرد. این امر نشاندهنده هراس رژیم حاکم در تهران از این است که مقاومت پیروز خواهد شد و تغییر رژیم را بهارمغان خواهد آورد. شرایط جنگی کنونی، پسزمینهای برای افزایش سرکوب است. این تنها جنگ نیست، بلکه سختیهای اقتصادی، سرخوردگی اجتماعی و بیاعتمادی گسترده به نهادهای دولتی است که بحران عمیق رژیم را نشان میدهد. ما سالهاست که بهروشنی میدانیم مقاومت سازمانیافته سازمان مجاهدین خلق ایران با هدف استقرار یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر انتخابات فعالیت میکند. شورای ملی مقاومت ایران و خانم رجوی سالهاست که برنامه ۱۰مادهای را ارائه کردهاند و همانطور که میدانیم، این برنامه از حمایت بینالمللی برخوردار است. چارچوب گذار بهگونهیی طراحی شده که از خلأ سیاسی جلوگیری کند و شامل حفظ نظم عمومی، تداوم کارکردهای دولتی و همانطور که میدانیم، سازماندهی انتخابات آزاد برای یک مجلس مؤسسان در مدت شش ماه است. جامعه بینالمللی میتواند با اعزام هیأتی از سوی سازمان ملل یا کشورهایی که از حق مردم ایران برای ایجاد این تغییر حمایت میکنند، بر این روند نظارت کند؛ روندی که با انتخابات مجلس مؤسسان آغاز میشود. ما ارزش عظیم و نقش محوری زنان در رهبری شورای ملی مقاومت ایران و احترام به تنوع قومی، زبانی و فرهنگی را بهرسمیت میشناسیم و ارج مینهیم و بیش از هر چیز، بهعنوان نمایندگان وکلای اروپایی که در فدراسیون خود سازمانیافتهایم، از شورای ملی مقاومت ایران و امید به آیندهای دموکراتیک برای ایران حمایت میکنیم که از طریق مقاومت در دل مردم ایران کاشته شده است. ما خواستار پایان دادن به نقض حقوقبشر و پایان دادن به رژیمی هستیم که دهههاست مردم ایران را سرکوب کرده است و همانطور که پیشتر گفته شد، نقش دولت انگلستان در حمایت از مقاومت و حرکت به جلو، در این زمان حیاتی است.
خانم رجوی عزیز، اکنون که مقاومت به پیروزی نهایی بر رژیم نزدیکتر میشود، شما از حمایت ما برخوردارید. از سالها مقاومت شما و ساختن جنبشی که پیروز خواهد شد، سپاسگزارم. ما تا زمانی که به ما نیاز داشته باشید، دوشادوش شما و در همبستگی با شما هستیم. متشکرم.
