با سلام
با درود و عرض تبریک بابت سالروز تأسیس سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران خدمت تمام مبارزان و مجاهدان و همچنین خلق قهرمان ایران که با تمام وجود خود آزادی را فریاد میزنند و بهای آن را با جان و هستی خویش میپردازند.
در چنین روزهای سختی که این رژیم خونخوار و ضدبشر برای مردم ایران و منطقه بهوجود آورده، طبیعتاً شرایط ما هم در زندان مثل تمام مردم این سرزمین سخت و دشوار است اما این دلیل نمیشود که ما سکوت کنیم. ما وظیفه داریم در همه شرایط صدای خلق ستمدیده خود باشیم و درد و رنج آنها را فریاد بزنیم.
همیشه فکر میکنم اگر حنیف و یارانش این سازمان را تأسیس نمیکردند و ریشههای آن را با خون خود آبیاری نمیکردند امروز مردم ایران چه داشتند.
خدا را شکر میکنم که من هم بر شاخههای سبز این درخت جوانه زدم و نعمت آگاهی و انتخاب این مسیر همیشه سبز به من عرضه شد و امروز که بیش از شصت سال از آغاز این رویش میگذرد، این درخت ریشه دوانده و جنگلی شدهایم که هیچ زمستان و هیچ تبری نمیتواند ان را نابود یا خاموش کند. هر بار که سر ما را قطع کردند دوباره و چند باره روییدیم و تکثیر شدیم.
و انشاءالله در آیندهای نزدیک چه ما باشیم و چه نباشیم ثمره این مجاهدت ها و مقاومت ها و مبارزات و صدق و فدای این شجره طیبه را مردم شریف ایران با آزادی جشن میگیرند و ما ستارگان و ماه و خورشید را شاهد میگیریم آن هنگامه که یاران ما را سر بدار میکردند، دیدند که آنها چگونه خروشیدند و میدانند که آنها هم ستارگانی بودند که از پیش ما به آسمان رفتند و در آن روز در کنار مردم ایران و در دلهای آنها میدرخشند و سرود شادی خواهند خواند.
در این سالها آزمونهای بسیاری را با هم از سر گذراندیم و با انقلاب خواهر مریم شکفتیم و با رهبری برادر مسعود نقشههای راهمان را ترسیم کردیم، انشاءالله که نسلهای بعد نتیجه این مسیر را قدر بدانند و آنها بهتر از ما و گذشتگان، این راه را به سرانجام برسانند.
کنون که آمدیم تا به اوج ها مرا بشوی با شراب موج ها
مرا دگر رها مکن مرا از این ستارهها جدا مکن
سیدمحمدجواد وفایی ثانی
شهریور ۱۴۰۵
زندان وکیلآباد مشهد
