نامه سرگشادهٔ بیش از ۷۰ شخصیت برجسته آلمانی دربارهٔ جایزه آزادی ۲۰۲۶ برای مردم ایران

نامه سرگشادة بيش از۷۰ شخصيت برجسته آلماني

در بارة جايزه آزادي ۲۰۲۶ براي مردم ايران

سپردن دريافت جايزه‌يي به نام مردم ايران

 به پسر ديكتاتور پيشين اين كشور كه چهره‌يي  به شدت تفرقه برانگيز است

 با ارزشهاي خود ما مغايرت دارد

بیش از ۷۰ شخصیت آلمانی در نامه سرگشاده‌یی «درباره جایزه آزادی ۲۰۲۶ برای مردم ایران» خطاب به رئیس حزب دموکرات آزاد آلمان (FDP) و رئیس بنیاد فریدریش ناومان برای آزادی نوشتند: با این نامه، نگرانی جدی خود را از تصمیم بنیاد فریدریش ناومان مبنی بر دعوت از رضا پهلوی برای دریافت جایزه آزادی ۲۰۲۶ ابراز کنیم. قرار است مراسم اهدای این جایزه در ۷نوامبر ۲۰۲۶ در کلیسای پاول فرانکفورت برگزار شود. صرفنظر از هر عنوان رسمی که ممکن است برای این ترتیبات به کار رود، سپردن دریافت جایزه‌ای به نام مردم ایران به شخص پسر دیکتاتور پیشین این کشور، که چهره‌ای به‌شدت تفرقه برانگیز است، با ارزشهای خود ما مغایرت دارد. برای آلمان، پیامدهای این تصمیم را نمی‌توان از تاریخ دیکتاتوری پهلوی جدا دانست.

در۲ ژوئن ۱۹۶۷، دانشجویان آلمانی و ایرانی در جریان سفر رسمی شاه به برلین غربی، علیه دیکتاتوری و سرکوب در ایران تظاهرات کردند. تصاویری که در اینترنت دست به دست می‌شود و مأموران ساواک، پلیس مخفی شاه، را در حال حمله با چماق به تظاهر کنندگان در آلمان نشان می‌دهد، یادآور تکان‌دهنده بیرحمی آن رژیم است. بنو اونهزورگ، دانشجوی آلمانی، در جریان یکی از این تظاهرات هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. مرگ او به یکی از رویدادهای تأثیرگذار تاریخ آلمان پس از جنگ تبدیل شد و هم‌چنان پیوندی ناگسستنی با اعتراضها علیه حکومت اقتدارگرای پدر رضا پهلوی دارد. از این‌رو، نگران‌کننده‌تر آن است که بنیادی نزدیک به یکی از احزاب دموکراتیک آلمان، قرار باشد به پسر و وارث سیاسی شاه پیشین مشروعیت نمایندگی ببخشد؛ آن هم در حالی که او علناً از سرکوب سیاسی آن دیکتاتوری دفاع کرده است.

این نگرانی‌ها به گذشته محدود نمی‌شود. رضا پهلوی در جریان حضور خود در نشست در برلین در «کنفرانس مطبوعاتی فدرال» ۲۳آوریل ۲۰۲۶، هنگامی که یک خبرنگار زن آلمانی اعتبار دموکراتیک او را زیر سؤال برد و حمایتش از حملات نظامی به ایران را به چالش کشید، واکنشی پرخاشگرانه نشان داد. واکنش او پرسشهایی جدی درباره آمادگی‌اش برای مواجهه با پرسشگری انتقادی برانگیخت. شبکه عمومی آلمان، ARD، متعاقباً گزارش داد که پائولینه یکلس، خبرنگار روزنامه پس از این گفتگو، از سوی هواداران پهلوی آماج هزاران پیام توهین‌آمیز، از «تاتس «از جمله تهدید به مر گ و دشنامهای زن‌ستیزانه، قرار گرفته است. چنین ارعابی علیه یک خبرنگار زن آلمانی، به‌دلیل طرح پرسشهای ناموجه، باید به‌ویژه مایه نگرانی در نهادهای دموکراتیک در آلمان باشد.

تجمع های هواداران پهلوی، از جمله در آلمان، که در آنها نمادهای ساواک آشکارا به نمایش گذاشته شده‌اند، نیز نگرانی فزاینده‌یی برمی انگیزند.

ساواک هم‌چنان نماد نظارت امنیتی، زندان و شکنجه است. ستایش علنی چنین سازمانی جلوه‌هایی از تکثر دموکراتیک نیست؛ بلکه یادآور شوم نظام اقتدارگرایی است که مردم ایران در سال۱۹۷۹ سرنگون کردند. مبارزه برای آزادی ایران متعلق به کسانی است که در برابر دیکتاتوری ایستاده‌اند و بهایی بی‌اندازه سنگین در این راه پرداخته‌اند تجلیل از شجاعت مردم ایران با اعطای جایزه آزادی ۲۰۲۶، ابتکاری، شایسته استقبال است. اما سپردن دریافت این جایزه به رضا پهلوی به نام مردم ایران، این خطر را در بر دارد که همان هدف را تضعیف کند؛ هم‌چنین از این جهت که ممکن است افکار عمومی آن را نوعی مشروعیت بخشی سیاسی تلقی کند، آن هم از سوی بنیاد فریدریش ناومان برای آزادی .

از این‌رو ما خواهان تجدید نظر در شیوه‌هایی هستیم که اکنون برای اهدای جایزه در نظر گرفته شده است

این جایزه باید هم‌چنان به مردم ایران اختصاص داشته باشد، اما به شکلی به راستی فراگیر، توسط زنان و مردان ایرانی دریافت شود که مستقیماً در مبارزه برای آزادی مشارکت داشته و برای آن شخصاً بها پرداخته اند.

با احترام؛

یواخیم روکر (Joachim Rücker) رئیس پیشین شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد؛ سفیر و نماینده دائم آلمان در دفتر سازمان ملل متحددر ژنو (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶)

بریگیته تسیپریس (Brigitte Zypries) وزیر دادگستری فدرال آلمان (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹)؛ وزیر فدرال اقتصاد و انرژی آلمان (۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸)

پیتر آلتمایر (Peter Altmaier) وزیر فدرال اقتصاد و انرژی (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱)؛ رئیس دفتر صدراعظم و وزیر فدرال در امور ویژه (۲۰۱۸تا۲۰۱۳)، وزیر فدرال محیط‌زیست، حفاظت از طبیعت و ایمنی هسته‌یی (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳)

هاینر بیلفلدت (Heiner Bielefeldt) مدیر پیشین مؤسسه آلمانی حقوق‌بشر (DIMR)؛ گزارشگر ویژه سازمان ملل‌متحد در زمینه آزادی دین یا عقیده (۲۰۱۰تا ۲۰۱۶)

سوزانه بائر (Susanne Baer) قاضی دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان (۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳)؛ استاد دانشگاه هومبولت برلین، مدرسه اقتصاد لندن (LSE) و دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان

ولفگانگ تیرسه (Wolfgang Thierse) رئیس پارلمان فدرال آلمان -بوندستاگ (۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵)

مارگوت کسمن (Margot Käßmann) الهی دان، اسقف پیشین ایالتی و رئیس سابق شورای کلیسای انجیلی آلمان (EKD)

هورست تلچیک (Horst Teltschik) استاد دانشگاه؛ مشاور سیاست خارجی و امنیتی هلموت کل؛ رئیس بخش روابط خارجی و درون آلمانی، همکاریهای توسعه‌ای و امنیت خارجی در دفتر صدراعظم (۱۹۸۲تا ۱۹۹۰)؛ رئیس کنفرانس امنیتی مونیخ (۱۹۹۹تا ۲۰۰۸)

کلاوس اشتاک (Klaus Staeck) رئیس افتخاری آکادمی هنرهای برلین؛ رئیس پیشین آکادمی هنرهای برلین (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۵ (

گرنوت ارلر (Gernot Erler) وزیر مشاور پیشین در وزارت امور خارجه آلمان (۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹)

مارکوس مِکل (Markus Meckel) وزیر امور خارجه آلمان شرقی (DDR) در سال۱۹۹۰؛ عضو پارلمان فدرال آلمان (۱۹۹۰ تا ۲۰۰۹)

گرلینده فرایا نیهوس (Gerlinde Freia Niehus) معاون پیشین مدیر همکاریهای دفاعی و امنیتی ناتو

ولفگانگ شومبورگ (Wolfgang Schomburg) قاضی پیشین دیوان عالی فدرال آلمان؛ قاضی پیشین دادگاه کیفری بین‌المللی برای یوگسلاوی سابق (ICTY) وابسته به سازمان ملل‌متحد) ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ (؛ قاضی پیشین دادگاه کیفری بین‌المللی برای رواندا

کارین کورتمن (Karin Kortmann) دبیر پارلمانی پیشین در وزارت فدرال همکاری اقتصادی و توسعه آلمان) ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ (

هانس اولریش زایدت (Hans-Ulrich Seidt) سفیر بازنشسته؛ بازرس کل پیشین وزارت امور خارجه آلمان (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷)؛ رئیس پیشین اداره سیاست فرهنگی خارجی و ارتباطات وزارت امور خارجه (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴)

کریستوف اشتریسر (Christoph Strässer) کمیسر ویژه دولت فدرال آلمان در امور سیاست حقوق‌بشر و کمکهای بشردوستانه (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶)؛ عضو بوندستاگ آلمان (۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷)

یواخیم بیترلش (Joachim Bitterlich) سفیر بازنشسته؛ مشاور پیشین اروپایی، دیپلماتیک و امنیتی صدراعظم هلموت کل؛ استاد وابسته در ESCP پاریس/برلین

الکساندرا هیلدبرانت (Alexandra Hildebrandt) رئیس بنیاد خیریه دکتر هاوس اَم چک‌پوینت چارلی رئیس هیأت مدیره و مدیر موزه دیوار برلین، موزه راینر هیلدبرانت

توماس پول (Thomas Puhl) رئیس پیشین دانشگاه مانهایم؛ دارنده کرسی حقوق عمومی، حقوق مالی و مالیاتی، حقوق اقتصادی عمومی و حقوق رسانه در دانشگاه مانهایم

اولریش باتیس (Ulrich Battis) رئیس پیشین دانشگاه آموزش از راه دور هاگن؛ استاد ممتاز حقوق اساسی و اداری و علوم اداری در دانشگاه هومبولت برلین

هانس کریستوف فون اشپونک (Hans-Christof von Sponeck) معاون پیشین دبیرکل سازمان ملل‌متحد و همآهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل برای عراق

کریستوف دگنهارت (Christoph Degenhart) استاد ممتاز حقوق دانشگاه لایپزیگ؛ قاضی پیشین دادگاه قانون اساسی ایالت زاکسن

لئو داتسنبرگ (Leo Dautzenberg) عضو بوندستاگ آلمان (۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱)

توماس هارمز (Thomas Harms) کلیسای انجیلی برلین -براندنبورگ؛ سرپرست ناحیه کلیسایی راینیکندورف

رالف میشائلس (Ralf Michaels) مدیر مؤسسه ماکس پلانک برای حقوق خصوصی خارجی و بینالمللی

یوزف درکسل (Josef Drexl) مدیر مؤسسه ماکس پلانک برای نوآوری و رقابت

کمال سیدو (Kamal Sido) کارشناس خاورمیانه در انجمن ملتهای در معرض تهدید (GfbV)

نورا مارکارد (Nora Markard) استاد حقوق عمومی بین‌الملل و حمایت بین‌المللی از حقوق‌بشر در دانشگاه مونستر

اشتفان برایتنموزر (Stephan Breitenmoser) استاد ممتاز حقوق اساسی و اداری و حقوق اروپا و بین‌الملل؛ قاضی دادگاه اداری فدرال سوئیس در سنتگالن (۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳ (

کریستیان بومکه (Christian Bumke) استاد و دارنده کرسی بنیاد کومرتس‌بانک برای مبانی حقوق در دانشکده حقوق بوسریوس

ولفرام کرم ر (Wolfram Cremer) دارنده کرسی حقوق عمومی و حقوق اروپا در دانشگاه رور بوخوم

دیتر دور (Dieter Dörr) دارنده پیشین کرسی حقوق عمومی، حقوق بین‌الملل و اروپا و حقوق رسانه در دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس

یوهانس آیشنهوفر (Johannes Eichenhofer) استاد حقوق عمومی در دانشگاه لایپزیگ

کریستوف اندرس (Christoph Enders) استاد پیشین حقوق عمومی، نظریه دولت و حقوق اساسی در دانشگاه لایپزیگ

میشائل فِلینگ (Michael Fehling) دارنده کرسی حقوق عمومی III در دانشکده حقوق بوسریوس

راینر گروته (Rainer Grote) پژوهشگر ارشد مؤسسه ماکس پلانک برای حقوق عمومی تطبیقی و حقوق بین‌الملل

کریستوف گوزی (Christoph Gusy) دارنده کرسی حقوق عمومی، نظریه دولت و تاریخ قانون اساسی در دانشگاه بیله فلد

میشائلا هایلبرونر (Michaela Hailbronner) استاد حقوق عمومی آلمان و بین‌الملل و حقوق تطبیقی در دانشگاه مونستر

هولگر هسترمایر (Holger Hestermeyer) استاد و دارنده کرسی حقوق بین‌الملل و حقوق اروپا در آکادمی دیپلماتیک وین

میشائل کیلیان (Michael Kilian) قاضی دادگاه قانون اساسی ایالت زاکسن-آنهالت) ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ (رئیس مؤسس دانشکده حقوق u۱۵۸۳ دانشگاهمارتین لوتر هاله-ویتنبرگ (۱۹۹۲ تا ۲۰۱۴ )

تورستن کینگرین (Thorsten Kingreen) دارنده کرسی حقوق عمومی، حقوق تأمین اجتماعی و حقوق سلامت در دانشگاه رگنسبورگ

ماتیاس مالمان (Matthias Mahlmann) دارنده کرسی فلسفه و نظریه حقوق، جامعه‌شناسی حقوق و حقوق عمومی بین‌الملل در دانشگاه زوریخ

فلوریان ماینل (Florian Meinel) استاد و دارنده کرسی مطالعات تطبیقی حقوق اساسی و علوم سیاسی در دانشگاه گوتینگن

اولریش پرویس (Ulrich Preuß) استاد ممتاز حقوق و سیاست در مدرسه هرتی؛ استاد پیشین حقوق عمومی و سیاست در دانشگاه آزاد برلین

هرمان پوندر (Hermann Pünder) استاد و دارنده کرسی حقوق عمومی در دانشکده حقوق بوسریوس

بریت فولتسمان (Berit Völzmann) در دانشگاه هومبولت برلین» حقوق عمومی، به‌ویژه حقوق اساسی، و فلسفه حقوق «سرپرست کرسی

ولفگانگ وایس (Wolfgang Weiß) دارنده کرسی حقوق عمومی، حقوق اروپا و حقوق بین‌الملل در دانشگاه آلمانی علوم اداری اشپایر

گرد وینتر (Gerd Winter) استاد پیشین حقوق عمومی در دانشگاه برمن

اروین هل ر (Erwin Heller) نویسنده، هنرمند و وکیل دادگستری

هارتموت بائر (Hartmut Bauer) دارنده پیشین کرسی حقوق اساسی آلمان و اروپا، حقوق اداری، حقوق تأمین اجتماعی و حقوق اقتصادی عمومی در دانشگاه پوتسدام

مارتینا هِدریش (Martina Haedrich) استاد پیشین حقوق عمومی و حقوق بین‌الملل در دانشکده حقوق دانشگاه ینا

مارتین هوخهوت (Martin Hochhuth) استاد حقوق اساسی و حقوق اروپا در دانشگاه علوم پلیس و مدیریت عمومی نوردراین-وستفالن

دیرک اهلرس (Dirk Ehlers) استاد ممتاز حقوق عمومی در دانشگاه مونستر

فلیکس اکارت (Felix Ekardt) استاد دانشگاه و مدیر مرکز پژوهشهای پایداری و سیاست اقلیمی

اینگبورگ اشتاک (Ingeborg Staeck) نویسنده

کای هایلبرونر (Kay Hailbronner) قاضی پیشین دادگاه قانون اساسی ایالت بادن -وورتمبرگ؛ دارنده پیشین کرسی حقوق عمومی، حقوق بین‌الملل و حقوق اروپا در دانشگاه کنستانتس

وولف فون هاینگ (Wolff von Heinegg) دارنده کرسی حقوق عمومی، به‌ویژه حقوق بین‌الملل و اروپا و حقوق اساسی تطبیقی در دانشگاه اروپا و یادرینا فرانکفورت

اشتفان هوستر (Stefan Huster) دارنده کرسی حقوق عمومی، حقوق اجتماعی و سلامت و فلسفه حقوق در دانشگاه رور بوخوم

هاینریش لانگ (Heinrich Lang) استاد ممتاز دانشگاه گریفسؤالد

ادین سارچویچ (Edin Sarcevic) استاد حقوق اساسی، حقوق اروپا و حقوق بین‌الملل در دانشگاه لایپزیگ

گوتس فرانک (Götz Frank) رئیس پیشین دانشکده اقتصاد و حقوق؛ دارنده پیشین کرسی حقوق اقتصادی عمومی در u۱۵۸۳ دانشگاه کارل فوناوسیتسکی اولدنبورگ

اشتفان هام ر (Stefan Hammer) استاد حقوق اساسی و اداری و فلسفه حقوق در دانشگاه وین؛ معاون پیشین بخش حقوق بشر وزارت امور خارجه اتریش

گئورگ مول ر (Georg Müller) رئیس پیشین دانشکده حقوق و استاد ممتاز حقوق اساسی، حقوق اداری و قانونگذاری در دانشگاه زوریخ؛ رئیس پیشین دادگاه دادگستری کانتون آرگاو

الکساندر ویندوفر (Alexander Windoffer) استاد حقوق عمومی، دانشگاه پوتسدام

مارکوس کالتنبورن (Markus Kaltenborn) دارنده کرسی حقوق عمومی، به‌ویژه حقوق بین‌الملل و حقوق اروپا، دانشگاه رور بوخوم

آلفرد رینکن (Alfred Rinken) استاد پیشین حقوق عمومی و فلسفه حقوق در دانشگاه برمن

مارتین پاتسلت (Martin Patzelt) عضو پارلمان فدرال آلمان) بوندستاگ (۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱ )

و چندین امضای دیگر...