تجدید عهد بابک علیپور پس از شهادت بهروز احسانی و مهدی حسنی
بنام خدا
با سلام و درودهای فراوان امیدوارم که حالتون خوب و در سلامتی کامل باشید و مثل همیشه جنگنده باشید.
بعد از شهادت دو برادر قهرمان و دلاور بهروز و مهدی اولین نامهیی است که مینویسم.
بنده این افتخار را داشتم که حدود ۹ ماه با بهروز هم اتاق باشم و بهروز مسئول اتاق ما بود. در این مدت ویژگیها و اخلاق انقلابی زیادی را در او دیدم. بارزترین آن ویژگیها همان مقاومتش بود و اخلاق مقاومت زیادی در او دیدم بارزترین ویژگی بود، از آنجا که این راه را آگاهانه انتخاب کرده بود هرگز در برخورد روزانه عصبانی نبود و طلبکار کسی نمیشد. اما متأسفانه افتخار حضور در کنار مهدی را نداشتم. فقط دو بار مفتخر شدم که در بهداری اوین زمانی که برای فیزیوتراپی آمده بود او را ببینم اما هر بار که او را دیدم با نشاط و سرزنده بود و میگفت به بچهها سلام برسون و بگو که حالم خوبه. به نظرم او میخواست با این جملهاش به بچههای بند این پیام را برساند که با توجه به صدور حکم اعدام، اما من با این وضعیت بیمارم، نمیترسم و از مبارزه و مقاومت در برابر دژخیمان دست نمیکشم.
درسی که من از بهروز و مهدی گرفتم انتخاب کردن و مقاومت کردن تا به آخر است. در این بین بعد از شهادت این دو قهرمان پیام یا دستور خواهران و برادران مسئولم بهم ابلاغ شد و من دریافت کردم همانطور که بهروز و مهدی در عمل نماد سر موضع بودن و سرخم قدغن بودن، مسئولانم بهم ابلاغ کردند که عمل درست همانا ایستادن و مقاومت کردن و سر خم نکردن در برابر دژخیمان است.
و حالا خواهر زهرای عزیز، شهادت این دو برادران نه تنها مرا مرعوب نکرده بلکه همچون خودشان که به کاروان شهیدان راه آزادی پیوستند، تعهد میدهم در خط رهبری برای سرنگونی رژیم ضدبشری و برقراری جمهوری دموکراتیک آماده جنگیدن صد برابر و مقاومت تا به آخر باشم.
حاضر، حاضر، حاضر
بابک علیپور - ۱۴۰۴/۵/۱۰
زندان تهران بزرگ - تیپ ۲ سالن
