یک هفته پس از انتشار گزارش آژانس بینالمللی انرژی اتمی در مورد رژیم ایران، نیویورک تایمز نوشت:
تنشها بین خامنهای و احمدینژاد حاد هستند و زمان به نفع رژیم جمهوری اسلامی نیست.
مقاله نیویورک تایمز، ضمن تأکید بر معتبر بودن گزارش مدیرکل آژانس، مینویسد ۴عنصر کلیدی در رابطه با ایران وجود دارند:
اول اینکه رژیم ایران بهدنبال تأمین انرژی اتمی برای مصرف برق نیست بلکه بهدنبال دستیابی به توانایی تسلیحات اتمی است.
دوم برنامه اتمی حتی اگر به جایی هم نرسد، چسب این رژیم شکننده است.
سوم رژیم ایران با قیام ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) به لرزه درآمد، جمعیت جوان ایران در مواجهه با یک رژیم فرسوده و عقب مانده، بیقرار و نا آرام است، وضعیت ارز خارجی طوری است که نرخ دلار را بسیار بالاتر از نرخ رسمی کشور قرار داده است، قیمتها سرسام آور رو به افزایش هستند، اختلاس بزرگ مالی در بانکهای آن، بر فسادی که در این رژیم حکمفرما است، مهر تأیید میزند. تنشها نیز بین خامنهای و احمدینژاد، بدخیم و خطرناک هستند.
چهارم: بازنده بزرگ بهار عرب، رژیم ایران بوده است زیرا قیامها برای دستیابی به حکومتهای مسئول و پاسخگو هستند، دولتهایی که مردم را نمایندگی کنند، رژیم ایران، دقیقاً آزادی را به کسانی که خالق انقلاب بودند قول داد و بعد آن را انکار و از آنها دریغ کرد. بنابراین هیچکس از الگوی رژیم ایران الهام نمیگیرد.
تنشها بین خامنهای و احمدینژاد حاد هستند و زمان به نفع رژیم جمهوری اسلامی نیست.
مقاله نیویورک تایمز، ضمن تأکید بر معتبر بودن گزارش مدیرکل آژانس، مینویسد ۴عنصر کلیدی در رابطه با ایران وجود دارند:
اول اینکه رژیم ایران بهدنبال تأمین انرژی اتمی برای مصرف برق نیست بلکه بهدنبال دستیابی به توانایی تسلیحات اتمی است.
دوم برنامه اتمی حتی اگر به جایی هم نرسد، چسب این رژیم شکننده است.
سوم رژیم ایران با قیام ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) به لرزه درآمد، جمعیت جوان ایران در مواجهه با یک رژیم فرسوده و عقب مانده، بیقرار و نا آرام است، وضعیت ارز خارجی طوری است که نرخ دلار را بسیار بالاتر از نرخ رسمی کشور قرار داده است، قیمتها سرسام آور رو به افزایش هستند، اختلاس بزرگ مالی در بانکهای آن، بر فسادی که در این رژیم حکمفرما است، مهر تأیید میزند. تنشها نیز بین خامنهای و احمدینژاد، بدخیم و خطرناک هستند.
چهارم: بازنده بزرگ بهار عرب، رژیم ایران بوده است زیرا قیامها برای دستیابی به حکومتهای مسئول و پاسخگو هستند، دولتهایی که مردم را نمایندگی کنند، رژیم ایران، دقیقاً آزادی را به کسانی که خالق انقلاب بودند قول داد و بعد آن را انکار و از آنها دریغ کرد. بنابراین هیچکس از الگوی رژیم ایران الهام نمیگیرد.
