پنجشنبه، ۲۸ مهر ۱۳۹۰
آقای رئیس
دوستان گرامی
از حضور دوباره در خانه دموکراسی اروپا خوشوقتم. حضور شخصیتها و منتخبان آمریکا و اروپا که امروز در کنار ما هستند، مغتنم است تا درباره راهحل حفاظت از ساکنان اشرف و پایاندادن به دیکتاتوری در ایران بحث کنیم. حضور شما در اینجا سمبلی از وجدانهای بیدار جهان است که به روشنی میگوید: ما نمیخواهیم و نباید قتلعام دیگری در اشرف تکرار شود.
محاصره، سرکوب و لیستگذاری اپوزیسیون ایران که آخرین و تنها راهحل مشکل ایران است، باید متوقف شود و حق مردم ایران برای مقاومت و سرنگونی دیکتاتوری و کسب آزادی باید بهرسمیت شناخته شود.
حضار محترم
از هنگامی که (در ۸ آوریل) نیروهای دولت عراق بر اساس دستور رژیم ایران، به اشرف حمله کردند، ۶ ماه میگذرد. در تمام این مدت، آخوندها به انواع فشارها و اذیت و آزارها علیه ساکنان اشرف دست زدهاند.
این اقدامات، بازتاب شرایط بحرانی خود رژیم است. زیرا رژیم در داخل ایران از رشد نارضایتی عمومی و در منطقه از موج انقلابها احساس تهدید میکند. برای فرار از این مهلکه، آخوندها با عجله برای کسب سلاح اتمی خیز برداشته ، همزمان به تروریسم رو آوردهاند که هفته پیش یک طرح بزرگ آنها در واشنگتن برملا شد. آنها همچنین هیچ فرصتی را برای تدارک حمله مجدد به اشرف از دست نمیدهند.
۲هفته پیش شورای ملی مقاومت فاش کرد که بر اساس دستور رژیم ایران، دولت عراق در تلاش نهادهای ملل متحد برای حل مسأله اشرف کارشکنی میکند. دولت عراق میخواهد پروسه کمیساریا برای تعیین استاتوی ساکنان اشرف را مختل کند. یعنی آن را به خواستهای خود مشروط کند و عقب بیندازد. تا در پایان دسامبر از عدم پیشرفت بهعنوان بهانهیی برای یک حمله مرگبار دیگر استفاده کند..
منابع مقاومت از داخل رژیم آخوندها از طرح رژیم و دولت عراق برای حمله و اشغال بخشهای دیگری از اشرف خبر میدهند که طرح یک قتلعام است.
۴روز پیش رسانههای عراقی فاش کردند که بر اساس سفارش رژیم ایران، دولت عراق دستور انجام یک تهاجم گسترده به ساکنان اشرف را صادر کرده است. طرح دولت عراق این است که پس از حمله به اشرف، ساکنان اشرف را به داخل ایران منتقل کند و به آخوندها تحویل بدهد. برای این طرح آمادگیهای عملیاتی فراهم شده. از جمله تهیه سلاحها و خودروهای ضدشورش و آماده کردن تعداد زیادی کامیون و اتوبوس برای جابهجایی اجباری ساکنان.
در چنین وضعیتی حفاظت ساکنان اشرف یک امر اورژانس است. از این نظر تصمیم اخیر بارونس اشتون یعنی انتصاب یک نماینده شخصی برای اشرف بسیار ارزنده است. به این مناسبت از جانب مردم و مقاومت ایران از بارونس اشتون صمیمانه سپاسگزاری میکنم. این امر، دستاورد تلاشهایی است که توسط آقایان دکتر کوادراس، استراون استیونسون و جیمز هیگنز رهبری شد.
دولت دستنشانده ملاها در عراق، انتصاب فرستاده ویژه را مزاحم طرح خود برای نابودی اشرف میبیند. از این رو لازم است فرستاده ویژه، اقدامهای خود را برای حفاظت ساکنان اشرف سرعت بخشد. سفر به عراق قدمی در این راستاست. همچنین علاوه بر پارلمان اروپا، کشورهای عضو و کمیسیون اروپا باید نفوذ و امکانات خود را در جهت تلاش فرستاده ویژه برای حفاظت اشرف به کار بگیرند.
دولتهای غرب و مشخصاً اتحادیه اروپا همه ساله کمک مالی چشمگیری، همراه با انواع کمکهای فنی، آموزشی و تسلیحاتی، به بازسازی عراق میکنند. این موقعیت، قدرت بزرگی مثل اتحادیه اروپا را قادر میسازد که نقشی کلیدی در وادار سازی دولت عراق به تندادن به التزامات بینالمللی خود داشته باشد.
از ایالات متحده آمریکا نیز میخواهیم که از مأموریت فرستاده ویژه اتحادیه اروپا حمایت کند. از دبیرکل مللمتحد و کمیسر عالی حقوقبشر میخواهیم هر چه زودتر برای استقرار ناظران مللمتحد در اشرف اقدام کنند.
حضور این تیم ناظران مللمتحد در اشرف تا هنگام انتقال به کشور ثالث، تضمینی در برابر فاجعه انسانی بعدی است. اما متأسفانه دولتهای اروپا تاکنون در قبال ابتکار بارونس اشتون به مسئولیت خود در قبال حفاظت عمل نکردهاند.
من از آنها میپرسم چرا نسبت به ضربالاجل جنایتکارانه دولت عراق برای بستن اشرف، سکوت کردهاید.
در حالی که این ضربالاجل دولتی است که ۲بار در اشرف مرتکب قتلعام شده است.
آیا اعضای اتحادیه اروپا باز میخواهند نظارهگر فاجعهیی باشند که پیشاپیش از آن خبر داشتند؟ این طرحی است برای به شکست کشانیدن راهحل پارلمان اروپا. طرحی است برای خنثی کردن تلاشهای مللمتحد برای یافتن راهحلی برای اشرف. دولتهای غرب باید برای حذف این ضربالاجل اقدام کنند تا کمیساریای عالی پناهندگان بتواند وظایف خود در رابطه با ساکنان اشرف را انجام بدهد.
من از بارونس اشتون و از دبیرکل مللمتحد و کمیسرعالی حقوقبشر میخواهم نسبت به این ضربالاجل شوم اعتراض کنند. همچنین از آمریکا و اتحادیه اروپا میخواهم دولت عراق را وادار سازند که این ضربالاجل را کنار بگذارد. حذف این ضربالاجل هزینهیی برای دولتهای غرب ندارد. این کاری است که به انجام آن کاملاً قادرند. و حداقل کاری است که باید برای حفاظت ساکنان اشرف انجام داد.
من هشدار میدهم: سکوت دولتهای غرب نسبت به این ضربالاجل اجازه نامهیی برای کشتار بعدی است. هشدار میدهم که زمان محدود است. برای متوقف کردن یک فاجعه انسانی نباید به هیچوجه زمان را از دست داد.
از یاد نبرید که رژیم ملاها مانع پیشرفت بهار عرب است. اگر به موقع جلو آن گرفته نشود، دستاورد مردم این کشورها را از بین میبرد. تنها راه مقابله با این رژیم، مردم و مقاومت ایران است. جامعه جهانی باید با حمایت معنوی از این جنبش در کنار مردم ایران قرار گیرند. نه اینکه راه آنها را ببندند. آنها مردمی هستند که شایسته یک دموکراسی پارلمانی و یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین از دولت هستند. شایسته جامعهیی بر اساس حقوقبشر و بدون اعدام و جامعهیی برخوردار از برابری زن و مرد که در آن زنان در رهبری سیاسی نقش برابر داشته باشند.
آقای رئیس
دوستان گرامی
از حضور دوباره در خانه دموکراسی اروپا خوشوقتم. حضور شخصیتها و منتخبان آمریکا و اروپا که امروز در کنار ما هستند، مغتنم است تا درباره راهحل حفاظت از ساکنان اشرف و پایاندادن به دیکتاتوری در ایران بحث کنیم. حضور شما در اینجا سمبلی از وجدانهای بیدار جهان است که به روشنی میگوید: ما نمیخواهیم و نباید قتلعام دیگری در اشرف تکرار شود.
محاصره، سرکوب و لیستگذاری اپوزیسیون ایران که آخرین و تنها راهحل مشکل ایران است، باید متوقف شود و حق مردم ایران برای مقاومت و سرنگونی دیکتاتوری و کسب آزادی باید بهرسمیت شناخته شود.
حضار محترم
از هنگامی که (در ۸ آوریل) نیروهای دولت عراق بر اساس دستور رژیم ایران، به اشرف حمله کردند، ۶ ماه میگذرد. در تمام این مدت، آخوندها به انواع فشارها و اذیت و آزارها علیه ساکنان اشرف دست زدهاند.
این اقدامات، بازتاب شرایط بحرانی خود رژیم است. زیرا رژیم در داخل ایران از رشد نارضایتی عمومی و در منطقه از موج انقلابها احساس تهدید میکند. برای فرار از این مهلکه، آخوندها با عجله برای کسب سلاح اتمی خیز برداشته ، همزمان به تروریسم رو آوردهاند که هفته پیش یک طرح بزرگ آنها در واشنگتن برملا شد. آنها همچنین هیچ فرصتی را برای تدارک حمله مجدد به اشرف از دست نمیدهند.
۲هفته پیش شورای ملی مقاومت فاش کرد که بر اساس دستور رژیم ایران، دولت عراق در تلاش نهادهای ملل متحد برای حل مسأله اشرف کارشکنی میکند. دولت عراق میخواهد پروسه کمیساریا برای تعیین استاتوی ساکنان اشرف را مختل کند. یعنی آن را به خواستهای خود مشروط کند و عقب بیندازد. تا در پایان دسامبر از عدم پیشرفت بهعنوان بهانهیی برای یک حمله مرگبار دیگر استفاده کند..
منابع مقاومت از داخل رژیم آخوندها از طرح رژیم و دولت عراق برای حمله و اشغال بخشهای دیگری از اشرف خبر میدهند که طرح یک قتلعام است.
۴روز پیش رسانههای عراقی فاش کردند که بر اساس سفارش رژیم ایران، دولت عراق دستور انجام یک تهاجم گسترده به ساکنان اشرف را صادر کرده است. طرح دولت عراق این است که پس از حمله به اشرف، ساکنان اشرف را به داخل ایران منتقل کند و به آخوندها تحویل بدهد. برای این طرح آمادگیهای عملیاتی فراهم شده. از جمله تهیه سلاحها و خودروهای ضدشورش و آماده کردن تعداد زیادی کامیون و اتوبوس برای جابهجایی اجباری ساکنان.
در چنین وضعیتی حفاظت ساکنان اشرف یک امر اورژانس است. از این نظر تصمیم اخیر بارونس اشتون یعنی انتصاب یک نماینده شخصی برای اشرف بسیار ارزنده است. به این مناسبت از جانب مردم و مقاومت ایران از بارونس اشتون صمیمانه سپاسگزاری میکنم. این امر، دستاورد تلاشهایی است که توسط آقایان دکتر کوادراس، استراون استیونسون و جیمز هیگنز رهبری شد.
دولت دستنشانده ملاها در عراق، انتصاب فرستاده ویژه را مزاحم طرح خود برای نابودی اشرف میبیند. از این رو لازم است فرستاده ویژه، اقدامهای خود را برای حفاظت ساکنان اشرف سرعت بخشد. سفر به عراق قدمی در این راستاست. همچنین علاوه بر پارلمان اروپا، کشورهای عضو و کمیسیون اروپا باید نفوذ و امکانات خود را در جهت تلاش فرستاده ویژه برای حفاظت اشرف به کار بگیرند.
دولتهای غرب و مشخصاً اتحادیه اروپا همه ساله کمک مالی چشمگیری، همراه با انواع کمکهای فنی، آموزشی و تسلیحاتی، به بازسازی عراق میکنند. این موقعیت، قدرت بزرگی مثل اتحادیه اروپا را قادر میسازد که نقشی کلیدی در وادار سازی دولت عراق به تندادن به التزامات بینالمللی خود داشته باشد.
از ایالات متحده آمریکا نیز میخواهیم که از مأموریت فرستاده ویژه اتحادیه اروپا حمایت کند. از دبیرکل مللمتحد و کمیسر عالی حقوقبشر میخواهیم هر چه زودتر برای استقرار ناظران مللمتحد در اشرف اقدام کنند.
حضور این تیم ناظران مللمتحد در اشرف تا هنگام انتقال به کشور ثالث، تضمینی در برابر فاجعه انسانی بعدی است. اما متأسفانه دولتهای اروپا تاکنون در قبال ابتکار بارونس اشتون به مسئولیت خود در قبال حفاظت عمل نکردهاند.
من از آنها میپرسم چرا نسبت به ضربالاجل جنایتکارانه دولت عراق برای بستن اشرف، سکوت کردهاید.
در حالی که این ضربالاجل دولتی است که ۲بار در اشرف مرتکب قتلعام شده است.
آیا اعضای اتحادیه اروپا باز میخواهند نظارهگر فاجعهیی باشند که پیشاپیش از آن خبر داشتند؟ این طرحی است برای به شکست کشانیدن راهحل پارلمان اروپا. طرحی است برای خنثی کردن تلاشهای مللمتحد برای یافتن راهحلی برای اشرف. دولتهای غرب باید برای حذف این ضربالاجل اقدام کنند تا کمیساریای عالی پناهندگان بتواند وظایف خود در رابطه با ساکنان اشرف را انجام بدهد.
من از بارونس اشتون و از دبیرکل مللمتحد و کمیسرعالی حقوقبشر میخواهم نسبت به این ضربالاجل شوم اعتراض کنند. همچنین از آمریکا و اتحادیه اروپا میخواهم دولت عراق را وادار سازند که این ضربالاجل را کنار بگذارد. حذف این ضربالاجل هزینهیی برای دولتهای غرب ندارد. این کاری است که به انجام آن کاملاً قادرند. و حداقل کاری است که باید برای حفاظت ساکنان اشرف انجام داد.
من هشدار میدهم: سکوت دولتهای غرب نسبت به این ضربالاجل اجازه نامهیی برای کشتار بعدی است. هشدار میدهم که زمان محدود است. برای متوقف کردن یک فاجعه انسانی نباید به هیچوجه زمان را از دست داد.
از یاد نبرید که رژیم ملاها مانع پیشرفت بهار عرب است. اگر به موقع جلو آن گرفته نشود، دستاورد مردم این کشورها را از بین میبرد. تنها راه مقابله با این رژیم، مردم و مقاومت ایران است. جامعه جهانی باید با حمایت معنوی از این جنبش در کنار مردم ایران قرار گیرند. نه اینکه راه آنها را ببندند. آنها مردمی هستند که شایسته یک دموکراسی پارلمانی و یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین از دولت هستند. شایسته جامعهیی بر اساس حقوقبشر و بدون اعدام و جامعهیی برخوردار از برابری زن و مرد که در آن زنان در رهبری سیاسی نقش برابر داشته باشند.
