گزارشی از شبکه جهانی بیبیسی:
سفری دیگر به مصراته از طریق دریا، سفری آرام همراه با رزمندگان مقاومت لیبی. این مسیر، تنها راه ممکن برای رسیدن به شهر جنگزده مصراته است. کشتیهای ناتو با حضور خود امنیت این سفر را تضمین میکنند. ما با احتیاط تمام به بندر مصراته که قبلاً توسط نیروهای قذافی مینگذاری شده است، نزدیک میشویم. اسکلهها نیز در اثر توپباران ویران شدهاند. اما امروز این بندر در سکوت و آرامش کامل بهسر میبرد. رنجها و مصیبتهایی که مردم مصراته تحمل کردند، بسیار قابلتوجه است. در هر کوچه و خیابان آثار سپری شدن 2ماه خونین کاملاً مشهود است. اما اکنون در میان خرابهها، مردم جشن گرفتهاند. مردم دوباره به خانههای ویران شده خود بازگشتهاند تا این پیروزی غیرقابلانتظار را جشن بگیرند. اکنون نیروهای قذافی از این شهر بیرون رانده شدهاند، حداقل تا الآن. آثار بهجامانده از بمبارانهای انجام شده، نمایی از بیرحمی و قساوت قذافی را به نمایش گذاشته است.
یک شهروند: «او فکر کرد بهترین شیوه برای درهمشکستن مقاومت مصراته و به تسلیم واداشتن آن، توپباران از راه دور است. خانه پدر من کاملاً ویران شد و هنگامیکه پسرعموی من سعی داشت او را نجات دهد، موشک دیگری به آنجا اصابت کرد و هردوی آنها کشته شدند».
مصطفی نیز، مثل بسیاری دیگر از مردم، در معرض شنیدن اخباری مبنی بر احتمال صدور حکم محکومیت قذافی از طرف دادگاه جنایی بینالمللی به جرم جنایات جنگی است. او به علل مشخصی این موضوع را دنبال میکند. یکی از همان روزهای سیاه موشکباران، موشکی به اتاق خواب کودکانش اصابت کرد که در اثر آن دختر 3ساله و پسر کوچکترش کشته شدند.
مصطفی میگوید: «من میخواهم قذافی کشته شود».
ولی پس از چند لحظه میگوید: «نه! او باید محاکمه شود».
نیروهای قذافی اکنون کاملاً از مصراته بیرون رانده شدهاند. این شهر اکنون دیگر در تیررس موشکها و توپهای دوربرد نیست. حملات هوایی ناتو در این زمینه نقش بسیار تعیین کنندهیی ایفا کردهاند. اما چالش فعلی این است که قدمهای بعدی به اتکا این پیروزی چه خواهند بود؟
در حال حاضر رزمندگان میگویند فقط میخواهند از شهرشان حفاظت کنند، از شهر ویران شدهشان.
سفری دیگر به مصراته از طریق دریا، سفری آرام همراه با رزمندگان مقاومت لیبی. این مسیر، تنها راه ممکن برای رسیدن به شهر جنگزده مصراته است. کشتیهای ناتو با حضور خود امنیت این سفر را تضمین میکنند. ما با احتیاط تمام به بندر مصراته که قبلاً توسط نیروهای قذافی مینگذاری شده است، نزدیک میشویم. اسکلهها نیز در اثر توپباران ویران شدهاند. اما امروز این بندر در سکوت و آرامش کامل بهسر میبرد. رنجها و مصیبتهایی که مردم مصراته تحمل کردند، بسیار قابلتوجه است. در هر کوچه و خیابان آثار سپری شدن 2ماه خونین کاملاً مشهود است. اما اکنون در میان خرابهها، مردم جشن گرفتهاند. مردم دوباره به خانههای ویران شده خود بازگشتهاند تا این پیروزی غیرقابلانتظار را جشن بگیرند. اکنون نیروهای قذافی از این شهر بیرون رانده شدهاند، حداقل تا الآن. آثار بهجامانده از بمبارانهای انجام شده، نمایی از بیرحمی و قساوت قذافی را به نمایش گذاشته است.
یک شهروند: «او فکر کرد بهترین شیوه برای درهمشکستن مقاومت مصراته و به تسلیم واداشتن آن، توپباران از راه دور است. خانه پدر من کاملاً ویران شد و هنگامیکه پسرعموی من سعی داشت او را نجات دهد، موشک دیگری به آنجا اصابت کرد و هردوی آنها کشته شدند».
مصطفی نیز، مثل بسیاری دیگر از مردم، در معرض شنیدن اخباری مبنی بر احتمال صدور حکم محکومیت قذافی از طرف دادگاه جنایی بینالمللی به جرم جنایات جنگی است. او به علل مشخصی این موضوع را دنبال میکند. یکی از همان روزهای سیاه موشکباران، موشکی به اتاق خواب کودکانش اصابت کرد که در اثر آن دختر 3ساله و پسر کوچکترش کشته شدند.
مصطفی میگوید: «من میخواهم قذافی کشته شود».
ولی پس از چند لحظه میگوید: «نه! او باید محاکمه شود».
نیروهای قذافی اکنون کاملاً از مصراته بیرون رانده شدهاند. این شهر اکنون دیگر در تیررس موشکها و توپهای دوربرد نیست. حملات هوایی ناتو در این زمینه نقش بسیار تعیین کنندهیی ایفا کردهاند. اما چالش فعلی این است که قدمهای بعدی به اتکا این پیروزی چه خواهند بود؟
در حال حاضر رزمندگان میگویند فقط میخواهند از شهرشان حفاظت کنند، از شهر ویران شدهشان.
