جمعی از فعالین سنندج پس از اعدام زندانی سیاسی علی صارمی اطلاعیهای صادر کردند، در بخشی از این اطلاعیه آمده است: همین جا بایستی به خامنهای و دولت پاسدارنشانش گفت، با دار، به دست خود طوق افتخار بر گردن علی صارمی و تمامی آزادی خواهان میافکنید و راه خونخواهی آنها را باز میکنید، چرا که نسل تعلیم دیده در مکتب معلمان آزادی همچون علی صارمی، احسان فتاحیان، فرزاد کمانگر، شیرین علم الهولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، مهدی اسلامیان، ... نخواهند گذاشت که سرمست از سرکوب با خیالی آسوده به سرکوب خود ادامه دهید. شاگردان علی، که روزی در پشت نیمکتهای مدرسه از او درس آزادی میآموختند، امروز هر کدام در سنگر دانشگاه، خود مدرس ایستادگی اند و مقاومتند، مقاومت تا پای جان در راه آزادی ایران.
متن کامل بیانیه به شر ح زیر است:
به یاد آموزگار آزادی علی صارمی
ای آزادی در راه تو...
بار دیگر دستان شقاوت از آستین ولایت بیرون آمد و آزادمردی نستوه و مبارز، علی صارمی، با سابقه ۲۳ سال زندان در دو استبداد دینی و سلطنتی را، در سحرگاه هفتم دی ماه در زندان اوین بدار آویخت، و بدین ترتیب در حضیض بحرانهای داخلی و بینالمللی و در هراس از سررسید آستانه تحمل ملت به جان آمده از سرکوب و فشارهای اقتصادی و اجتماعی، خواست تا به خیال خام خود بدین طریق زهرچشمی گرفته، و نوش داروی پس از مرگ سهرابش کند، اما زهی خیال باطل که حاصلش به جلو افتادن عقربههای ساعت شمار پایان ننگین حکومتش بود...
باری کفتاران دستار به سر، در دور پایانی حکومت ولایت مدار، بیش از پیش بدار و دشنه آویختهاند، آنقدر که با آگاهی از لطمات این جنایت سبعانه و انعکاسات جهانی که بهدنبال دارد، گریزی از آن ندارند و مانند کژدمی میمانند که هر آن حلقه آتش را به گرد خود تنگتر میبیند، ناچار به خود زنی رو میآورد.
به گفته علی صارمی اعدام او و سایر آزادیخواهان، نه چیز تازهیی است و نه تعجب برانگیز! بلکه تنها کاری است که از دست حکومتهایی توتالیتر مانند ولایت فقیه برمیآید. آری جان او و تمامی رهروان راه آزادی در مقابل اعتقاد و آرمانشان و مسیری که عزم طی آن را دارند، هر چند به گفته خودشان بیمقدار است، اما نباید اجازه داد دستان پلید استبداد این چنین مبارزانی که پشتوانه و سرمایه مبارزات آزادیخواهی ملت ایران است را به مفت بستاند.
چیزی که به ما برمیگردد، ایستادگی در برابر موج جنایات و کشتاری ست که با اعدام این مبارز آزادیخواه میرود تا ابعاد گستردهتری به خود بگیرد.
اما همین جا بایستی به خامنهای و دولت پاسدارنشانش گفت، با دار به دست خود طوق افتخار بر گردن علی صارمی و تمامی آزادی خواهان میافکنید و راه خونخواهی آنها را باز میکنید، چرا که نسل تعلیم دیده در مکتب معلمان آزادی همچون علی صارمی، احسان فتاحیان، فرزاد کمانگر، شیرین علم الهولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، مهدی اسلامیان، ... نخواهند گذاشت که سرمست از سرکوب با خیالی آسوده به سرکوب خود ادامه دهید.
شاگردان علی، که روزی در پشت نیمکتهای مدرسه از او درس آزادی میآموختند، امروز هر کدام در سنگر دانشگاه، خود مدرس ایستادگی اند و مقاومتند، مقاومت تا پای جان در راه آزادی ایران... به تاسی از آموزگار خود که گفت:
تنم گر بسوزی
به تیرم بدوزی
کجا کی توانی، زقلبم ربایی
تو عشق میان من و میهن من...
جمعی از فعالین سنندج
دیماه ۸۹.
متن کامل بیانیه به شر ح زیر است:
به یاد آموزگار آزادی علی صارمی
ای آزادی در راه تو...
بار دیگر دستان شقاوت از آستین ولایت بیرون آمد و آزادمردی نستوه و مبارز، علی صارمی، با سابقه ۲۳ سال زندان در دو استبداد دینی و سلطنتی را، در سحرگاه هفتم دی ماه در زندان اوین بدار آویخت، و بدین ترتیب در حضیض بحرانهای داخلی و بینالمللی و در هراس از سررسید آستانه تحمل ملت به جان آمده از سرکوب و فشارهای اقتصادی و اجتماعی، خواست تا به خیال خام خود بدین طریق زهرچشمی گرفته، و نوش داروی پس از مرگ سهرابش کند، اما زهی خیال باطل که حاصلش به جلو افتادن عقربههای ساعت شمار پایان ننگین حکومتش بود...
باری کفتاران دستار به سر، در دور پایانی حکومت ولایت مدار، بیش از پیش بدار و دشنه آویختهاند، آنقدر که با آگاهی از لطمات این جنایت سبعانه و انعکاسات جهانی که بهدنبال دارد، گریزی از آن ندارند و مانند کژدمی میمانند که هر آن حلقه آتش را به گرد خود تنگتر میبیند، ناچار به خود زنی رو میآورد.
به گفته علی صارمی اعدام او و سایر آزادیخواهان، نه چیز تازهیی است و نه تعجب برانگیز! بلکه تنها کاری است که از دست حکومتهایی توتالیتر مانند ولایت فقیه برمیآید. آری جان او و تمامی رهروان راه آزادی در مقابل اعتقاد و آرمانشان و مسیری که عزم طی آن را دارند، هر چند به گفته خودشان بیمقدار است، اما نباید اجازه داد دستان پلید استبداد این چنین مبارزانی که پشتوانه و سرمایه مبارزات آزادیخواهی ملت ایران است را به مفت بستاند.
چیزی که به ما برمیگردد، ایستادگی در برابر موج جنایات و کشتاری ست که با اعدام این مبارز آزادیخواه میرود تا ابعاد گستردهتری به خود بگیرد.
اما همین جا بایستی به خامنهای و دولت پاسدارنشانش گفت، با دار به دست خود طوق افتخار بر گردن علی صارمی و تمامی آزادی خواهان میافکنید و راه خونخواهی آنها را باز میکنید، چرا که نسل تعلیم دیده در مکتب معلمان آزادی همچون علی صارمی، احسان فتاحیان، فرزاد کمانگر، شیرین علم الهولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، مهدی اسلامیان، ... نخواهند گذاشت که سرمست از سرکوب با خیالی آسوده به سرکوب خود ادامه دهید.
شاگردان علی، که روزی در پشت نیمکتهای مدرسه از او درس آزادی میآموختند، امروز هر کدام در سنگر دانشگاه، خود مدرس ایستادگی اند و مقاومتند، مقاومت تا پای جان در راه آزادی ایران... به تاسی از آموزگار خود که گفت:
تنم گر بسوزی
به تیرم بدوزی
کجا کی توانی، زقلبم ربایی
تو عشق میان من و میهن من...
جمعی از فعالین سنندج
دیماه ۸۹.
