12نماینده پارلمان فدرال سوییس و پارلمان کانتون ژن و از ساکنان شهر اشرف حمایت کردند

دوازده تن از نمایندگان پارلمان فدرال سوییس و پارلمان کانتون ژنو با ارسال نامه‌یی به دبیرکل ملل متحد، خواستار مداخله وی برای تضمین حفاظت شهر اشرف به‌عنوان اشخاص حفاظت شده توسط کنوانسیون چهارم ژنو شدند. این نمایندگان از جمله فرانسین جان کلم ((Francine John-Calame و لوک بارتسا (Luc Barthassat) از اعضای کمیسیون خارجه پارلمان فدرال، ژان شارل ری یل (Jean-Charles Rielle) نماینده پارلمان فدرال، گی متان (Guy Mettan) معاون پارلمان کانتون ژنو و لولی بولی (Loly Bolay) نماینده پارلمان کانتون ژنو و رئیس سابق این پارلمان، در نامه به دبیرکل ملل متحد می‌نویسند: موقعیت 3500نفر ساکنان اردوگاه اشرف در عراق، اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران که در بین آنها هزار زن می‌باشند، به‌عنوان اشخاص حفاظت شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو به‌رسمیت شناخته شده‌اند و مشمول قانون انساندوستانه بین‌المللی (DHI) و اصل نان-رفولمان هستند. وضعیت کنونی ساکنان اشرف ناشی از جنگ 2003 در عراق می‌باشد. در نتیجه، آنها تحت حفاظت نیروهای آمریکایی قرار دارند و هم‌چنان، اشخاص حفاظت شده توسط کنوانسیون چهارم ژنو و ماده 3 مشترک کنوانسیونهای ژنو محسوب می‌شوند. در نامه دوازده تن از نمایندگان پارلمان فدرال سوییس و پارلمان کانتون ژنو هم‌چنین آمده است: از چند ماه پیش، رژیم ایران فشارهای خود بر روی دولت عراق را افزایش داده تا حفاظت از اشرف به‌عنوان مقدمه‌یی برای اخراج ساکنان آن و یا استردادشان به ایران، به این دولت انتقال یابد. تهدیدات مزبور در پی ربودن دو نفر از آنها در اوت 2005، سوء قصد انفجاری علیه یک اتوبوس حامل کارگران عراقی اشرف در ماه می 2006 (که به قیمت جان 11تن تمام شد)، بمب‌گذاری در ایستگاه پمپاژ آب اشرف در ژوئیه 2006، تلاش برای مسموم نمودن آب آشامیدنی‌اشرف، بمب‌گذاری در ایستگاه پمپاژ آب در فوریه 2008 که به محروم شدن ساکنان اشرف و حدود 20000 عراقی منجر شد، صورت می‌گیرد. اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران از 27سال پیش، بر طبق فتوایی از سوی خمینی غیابا به مرگ محکوم شده‌اند. در سال 1988، حداقل 30000تن از هواداران و اعضای مجاهدین در زندان قتل عام شدند؛ فاجعه‌یی که عفو بین‌الملل آن را جنایت علیه بشریت توصیف نمود. نمایندگان پارلمان فدرال سوییس و کانتون ژنو در پایان نامه خود خطاب به دبیرکل ملل متحد وی را به دخالت برای پیشگیری از وقوع یک فاجعه انسانی فرا خوانده و از او خواسته‌اند که اعلام کند که حفاظت ساکنان اشرف، به‌عنوان اشخاص حفاظت شده توسط کنوانسیون چهارم ژنو، و امنیت قضایی شان، جزئی از وظایف نیروی چندملیتی در عراق تحت فرماندهی آمریکا می‌باشد. حفاظت مزبور تا زمانی که نیروهای آمریکایی در عراق هستند، بر طبق قانون بین‌المللی، قانون انساندوستانه بین‌المللی و اصل نان-رفولمان، باید توسط این نیروها تامین شود.