مهمترین عنوانهای روزنامههای حکومتی در اولین روز بازنشر عمومی در سال 96 به تکرار خبرهای ایام تعطیل نوروز اختصاص یافته است که جنگ قدرت در آستانه برگزاری نمایش انتخابات مضمون اصلی این خبرهاست:
آرمان: نوروز پر مشغله آقای رئیس جمهور: توطئهیی در کار است، می خواهند همه چیز را معکوس وانمود کنند عدهیی دنبال ناامید کردن مردمند – روحانی بهزودی به قم میرود
آرمان: هادی غفاری: تیر پوپولیستها به سنگ خواهد خورد
آفتاب یزد: مطالبه مردم و رهبری از مسولان تمرکز بر تولید و اشتغال است
ابرار: روحانی: برخی ساده لوحانه فکر میکنند بین رهبری و دولت فاصله است
ایران: فراخوان انتخاباتی روحانی:همه برای تعیین سرنوشت کشور پای صندوق های رأی بیایند
ایران: زخم قدیمی «پایداری» بر پیکر وحدت اصولگرایان
آرمان: هادی غفاری: تیر پوپولیستها به سنگ خواهد خورد
آفتاب یزد: مطالبه مردم و رهبری از مسولان تمرکز بر تولید و اشتغال است
ابرار: روحانی: برخی ساده لوحانه فکر میکنند بین رهبری و دولت فاصله است
ایران: فراخوان انتخاباتی روحانی:همه برای تعیین سرنوشت کشور پای صندوق های رأی بیایند
ایران: زخم قدیمی «پایداری» بر پیکر وحدت اصولگرایان
جهان صنعت: نگاهی به برنامههای صدا و سیما در نوروز 96:رفوزه مثل همیشه!
حمایت: خامنهای در اجتماعی زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی: مدیریت انقلابی و کارآمد راهحل مشکلات مردم است
رویش ملت: پزشکیان: مردم و احزاب از روحانی شاکی هستند
رسالت: احمد خاتمی: حضور مدیران انقلابی و متدین از الزامات تولید و اشتغال است
کلید: بذرپاش: اقتصاد در حال سقوط دولتمردان در حال فیلمبرداری
کیهان: خامنه ای: مدیریت اگر انقلابی و کار آمد باشد بنبست اقتصادی نداریم
وقایع اتفاقیه: آیا رئیسی نامزد زیر پوستی اصولگرایان است
حمایت: خامنهای در اجتماعی زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی: مدیریت انقلابی و کارآمد راهحل مشکلات مردم است
رویش ملت: پزشکیان: مردم و احزاب از روحانی شاکی هستند
رسالت: احمد خاتمی: حضور مدیران انقلابی و متدین از الزامات تولید و اشتغال است
کلید: بذرپاش: اقتصاد در حال سقوط دولتمردان در حال فیلمبرداری
کیهان: خامنه ای: مدیریت اگر انقلابی و کار آمد باشد بنبست اقتصادی نداریم
وقایع اتفاقیه: آیا رئیسی نامزد زیر پوستی اصولگرایان است
«اقتصاد مقاومتی» و اعترافها به ناکارآمدی دولت در اثر عمق فساد مضمون اصلی مقالات روزنامههای باند ولیفقیه ارتجاع است که در خلال این حملات نگرانی این باند از گسست اجتماعی و خشم مردم جا به جا بیرون زده است:
جوان: وقتی پرداخت یارانه بیدردسر محور رقابت انتخاباتی میشود پیروزی نیاز به زحمت ندارد، فقط کافی است به رقیب بگویید: «97 درصد مردم چیزی را میخواهند شما چهکارهای؟» و دیگری که وارد گود کاندیداتوری شده است، بگوید: «علت اینکه مردم سوئیس در رفراندوم به یارانه «نه» گفتند این بود که به حکومت خود اعتماد داشتند که مال آنان را نمیخورد» نتیجه اینکه در ایران دولتی موجه و سالم است که یارانه بدهد وگرنه فاسد است. لذا شعار یارانهای میتواند دوگانه «دزدی- یارانه» را نیز به همراه آورد و این فرض را حاکم کند که هر دولتی که با یارانه مخالف است دنبال دزدی است و در نتیجه نباید به آن اعتماد کرد. «رقابت یارانهای» ممکن است محور اصلی رقابتها شود و این مسأله بسیار خطرناک است.
سیاست روز: صدای مردم را میشنوید؟
تا انتخابات ۹۶ زمان اندکی باقی است. افکار عمومی، امروز ورای قیل و قالها و وعدههای متداول میدان سیاست، به وضعیت حال زندگی خود و اطرافیان خود میاندیشند. از نبود فرصتهای شغلی و ناامنی شغلی بیمناکند. افکار عمومی از وضع موجود رضایت خاطری ندارد. صدای مردم را میتوان در میدان تولید، بازار کسب و کار، در محیط تدریس و تحصیل و در رفت و آمدهای روزانه شنید. رئیس دولت یازدهم باید این واقعیت را بپذیرد که اندیشهها و ایدههای بکر و تازه را نمیتوان از ذهن خسته و کم رمق دولتمردان مُسن انتظار داشت.
کیهان: سخن از اقتصاد مقاومتی است، نقشه راهی که نیاز حیاتی این روزها و همه روزهایمان است. چرا هنوز به آن نقطه نرسیدهایم، بلکه در مواردی به جای پیشرفت، در جا زده و عقبگرد هم داشتهایم؟! مشکلات اساسی کشور، مخصوصاً در عرصه اقتصاد و معیشت مردم از ناکارآمدی، غیر انقلابی بودن، بیانگیزگی، بیتحرکی، ضعف و ناامیدی مدیران ریشه میگیرد.
روزنامههای باند حسن روحانی در پاتک به باند رقیب با همان چماق «اقتصاد مقاومتی» سپاه پاسداران را مورد حمله قرار داده و اقدامات این نهاد سرکوبگر در دست علی خامنهای را هم منشأ فساد و قاچاق و هم اسباب انهدام اقتصاد کشور معرفی کردهاند:
جمهوری اسلامی: تاکنون مبارزه با قاچاق در برخورد با افراد و خانوادههایی که کالاهای مختصری با خود میآورند یا برخورد با پیلهوران خلاصه شده... برای مبارزه با قاچاق باید به سراغ صاحبان قدرت و امکاناتی که تنه به تنه دولت میزنند و برای قوای سهگانه تره خرد نمیکنند و با برخورداری از اسکلهها و فرودگاهها هرچه بخواهند وارد میکنند و هر اقدامی لازم بدانند انجام میدهند، رفت.
اینکه در کشور ما دولتها نمیتوانند ریشه قاچاق را بخشکانند... به این دلیل است که قدرتمندانی که هرچه بخواهند بدون اجازه و نظارت و عوارض گمرکی و بینام و نشان وارد میکنند و در هیچیک از مراحل انتقال تا فروش و تا مصرف کسی حق ندارد با آنها برخورد کند، قابل نظارت و کنترل نیستند. بنگاههای بزرگ اقتصادی همسنگ دولت و یا حتی بزرگتر از دولت وجود دارند که مالیات نمیپردازند.
آرمان: انتخابات و اصلاحات اقتصادی: اقتصاد در مبارزات انتخاباتی حرف اول را میزند. مخالفان دکتر روحانی هم خط آتش خود را در زمینه اقتصاد و به عبارت بهتر بهزعم آنها بر ناکارآمدیهای دولت متمرکز خواهند کرد. در رأس توپخانه اصولگریان رکود و بیکاری قرار دارد. واقعیت این است که در زمینه خروج از رکود دولت روحانی چندان نتوانسته دستاورد محسوسی برای طبقات مختلف جامعه به وجود آورد. رئیسجمهور به جای دفاع نیم بند باید پاسخ دهد که اساساً چه میزان از اقتصاد کلان ایران در دست دولت بهعنوان قوه مجریه است و چه میزان از حجم اقتصاد ایران در اختیار نهادها، سازمانها و سایر مؤسسات دیگر است؟
که نه به دولت و نه به مجلس پاسخگو هستند و یک ریال مالیات هم نمیپردازند. بنابراین آقای روحانی ضمن پذیرش اصل انتقادات در مورد رکود و بیکاری باید به مسائل کلان اقتصاد ایران بپردازد
روحانی باید به مردم اعلام کند ایجاد امنیت سرمایهگذاری در دست دولت نیست و ایران نیز چندان از نظر فضای سرمایهگذاری در شرایط مطلوبی به سر نمیبرد.
برخی روزنامههای باند روحانی در دعوای باندی بر سر اقتصاد مقاومتی ضمن اشاره به چپاولهای سپاه پاسداران به وجهی از ماهیت این نهاد سرکوبگر اذعان کردهاند:
ابتکار: چرا اقتصاد مقاومتی، تبدیل به گفتمان حاکم نمیشود. علت تأکید چند باره حاکمان نیز میتواند همین باشد. آنان دغدغه تبدیل اقتصاد مقاومتی به گفتمان ملی را دارند.
چیزی که میتوان از ادعاها و شعارها دریافت این است که اجزای گفتمان مقاومت با آنچه در اقتصاد میگذرد، همساز و سازگار نیست. حتی برخی نهادهای انقلابی نیز در اقتصاد، طبق افسارگسیختهترین نوع سرمایهداری رفتار میکنند.
جوان: وقتی پرداخت یارانه بیدردسر محور رقابت انتخاباتی میشود پیروزی نیاز به زحمت ندارد، فقط کافی است به رقیب بگویید: «97 درصد مردم چیزی را میخواهند شما چهکارهای؟» و دیگری که وارد گود کاندیداتوری شده است، بگوید: «علت اینکه مردم سوئیس در رفراندوم به یارانه «نه» گفتند این بود که به حکومت خود اعتماد داشتند که مال آنان را نمیخورد» نتیجه اینکه در ایران دولتی موجه و سالم است که یارانه بدهد وگرنه فاسد است. لذا شعار یارانهای میتواند دوگانه «دزدی- یارانه» را نیز به همراه آورد و این فرض را حاکم کند که هر دولتی که با یارانه مخالف است دنبال دزدی است و در نتیجه نباید به آن اعتماد کرد. «رقابت یارانهای» ممکن است محور اصلی رقابتها شود و این مسأله بسیار خطرناک است.
سیاست روز: صدای مردم را میشنوید؟
تا انتخابات ۹۶ زمان اندکی باقی است. افکار عمومی، امروز ورای قیل و قالها و وعدههای متداول میدان سیاست، به وضعیت حال زندگی خود و اطرافیان خود میاندیشند. از نبود فرصتهای شغلی و ناامنی شغلی بیمناکند. افکار عمومی از وضع موجود رضایت خاطری ندارد. صدای مردم را میتوان در میدان تولید، بازار کسب و کار، در محیط تدریس و تحصیل و در رفت و آمدهای روزانه شنید. رئیس دولت یازدهم باید این واقعیت را بپذیرد که اندیشهها و ایدههای بکر و تازه را نمیتوان از ذهن خسته و کم رمق دولتمردان مُسن انتظار داشت.
کیهان: سخن از اقتصاد مقاومتی است، نقشه راهی که نیاز حیاتی این روزها و همه روزهایمان است. چرا هنوز به آن نقطه نرسیدهایم، بلکه در مواردی به جای پیشرفت، در جا زده و عقبگرد هم داشتهایم؟! مشکلات اساسی کشور، مخصوصاً در عرصه اقتصاد و معیشت مردم از ناکارآمدی، غیر انقلابی بودن، بیانگیزگی، بیتحرکی، ضعف و ناامیدی مدیران ریشه میگیرد.
روزنامههای باند حسن روحانی در پاتک به باند رقیب با همان چماق «اقتصاد مقاومتی» سپاه پاسداران را مورد حمله قرار داده و اقدامات این نهاد سرکوبگر در دست علی خامنهای را هم منشأ فساد و قاچاق و هم اسباب انهدام اقتصاد کشور معرفی کردهاند:
جمهوری اسلامی: تاکنون مبارزه با قاچاق در برخورد با افراد و خانوادههایی که کالاهای مختصری با خود میآورند یا برخورد با پیلهوران خلاصه شده... برای مبارزه با قاچاق باید به سراغ صاحبان قدرت و امکاناتی که تنه به تنه دولت میزنند و برای قوای سهگانه تره خرد نمیکنند و با برخورداری از اسکلهها و فرودگاهها هرچه بخواهند وارد میکنند و هر اقدامی لازم بدانند انجام میدهند، رفت.
اینکه در کشور ما دولتها نمیتوانند ریشه قاچاق را بخشکانند... به این دلیل است که قدرتمندانی که هرچه بخواهند بدون اجازه و نظارت و عوارض گمرکی و بینام و نشان وارد میکنند و در هیچیک از مراحل انتقال تا فروش و تا مصرف کسی حق ندارد با آنها برخورد کند، قابل نظارت و کنترل نیستند. بنگاههای بزرگ اقتصادی همسنگ دولت و یا حتی بزرگتر از دولت وجود دارند که مالیات نمیپردازند.
آرمان: انتخابات و اصلاحات اقتصادی: اقتصاد در مبارزات انتخاباتی حرف اول را میزند. مخالفان دکتر روحانی هم خط آتش خود را در زمینه اقتصاد و به عبارت بهتر بهزعم آنها بر ناکارآمدیهای دولت متمرکز خواهند کرد. در رأس توپخانه اصولگریان رکود و بیکاری قرار دارد. واقعیت این است که در زمینه خروج از رکود دولت روحانی چندان نتوانسته دستاورد محسوسی برای طبقات مختلف جامعه به وجود آورد. رئیسجمهور به جای دفاع نیم بند باید پاسخ دهد که اساساً چه میزان از اقتصاد کلان ایران در دست دولت بهعنوان قوه مجریه است و چه میزان از حجم اقتصاد ایران در اختیار نهادها، سازمانها و سایر مؤسسات دیگر است؟
که نه به دولت و نه به مجلس پاسخگو هستند و یک ریال مالیات هم نمیپردازند. بنابراین آقای روحانی ضمن پذیرش اصل انتقادات در مورد رکود و بیکاری باید به مسائل کلان اقتصاد ایران بپردازد
روحانی باید به مردم اعلام کند ایجاد امنیت سرمایهگذاری در دست دولت نیست و ایران نیز چندان از نظر فضای سرمایهگذاری در شرایط مطلوبی به سر نمیبرد.
برخی روزنامههای باند روحانی در دعوای باندی بر سر اقتصاد مقاومتی ضمن اشاره به چپاولهای سپاه پاسداران به وجهی از ماهیت این نهاد سرکوبگر اذعان کردهاند:
ابتکار: چرا اقتصاد مقاومتی، تبدیل به گفتمان حاکم نمیشود. علت تأکید چند باره حاکمان نیز میتواند همین باشد. آنان دغدغه تبدیل اقتصاد مقاومتی به گفتمان ملی را دارند.
چیزی که میتوان از ادعاها و شعارها دریافت این است که اجزای گفتمان مقاومت با آنچه در اقتصاد میگذرد، همساز و سازگار نیست. حتی برخی نهادهای انقلابی نیز در اقتصاد، طبق افسارگسیختهترین نوع سرمایهداری رفتار میکنند.
