رژیم آخوندی وقتی با بن‌بست سیاست سرکوب و در گل‌ماندگی نیروهای نشاندار سرکوب مانند گشتهای نیروی انتظامی مواجه شد، طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر را در مجلس رژیم مورد بررسی قرار داد که به موجب آن به اعمال این اوباش علیه زنان و جوانان پوش قانونی داده می‌شود.
این شیوه رژیم است که هرگاه سیاست سرکوب توسط ارگانهای رسمی سرکوبگر رژیم به شکست می‌انجآمد به عناصر و ارگانهای غیررسمی سرکوب روی می‌آورد و مزدوران چماقدارش نظیر انصار حزب‌الله و... را تحت نام مردم به صحنه می‌فرستد و بعد حمایت به‌اصطلاح قانونی هم از آنها به‌عمل می‌آورد.
همین شیوه را رژیم آخوندی برای سرکوب مخالفان و به‌ویژه سازمان مجاهدین خلق از مقطع انقلاب ضدسلطنتی تا 30خرداد 60 به‌کار گرفت و ستادهای مجاهدین را توسط اوباش چماقدار مورد حمله قرار می‌داد. اما وقتی مجاهدین با سیاست افشاگرانه‌شان این ترفند خمینی را خنثی می‌کردند، رژیم به ناچار پرده از چهره برمی‌داشت و به روش به‌اصطلاح قانونی متوسل می‌شد و برای تخلیه ستادها و مقرهای مجاهدین، دادستانی ضدانقلاب رژیم به‌اصطلاح حکم قانونی صادرمی کرد
رژیم آخوندی همین شیوه را هم برای سرکوب زنان به‌کار می‌گرفت ابتدا مزدوران چماقدار را که رژیم نامشان را امت همیشه در صحنه گذاشته بود، وارد می‌شدند و اگر کار جایی گیر می‌کرد، دادستانی به‌اصطلاح انقلاب رژیم برای حمایت از آنها وارد می‌شد، حکم می‌داد و پوش قانونی صادرمی کرد
اکنون نیز رژیم در مجلس طرح قانونی امر به معروف و نهی از منکر می‌گذراند سران رژیم از آن دفاع می‌کنند و علی لاریجانی رئیس مجلس رژیم در 4آبان 93 تمام‌عیار از طرح به‌اصطلاح امر به معروف و نهی از منکر دفاع می‌کند. رئیس مجلس رژیم در زمینه این طرح ضد‌مردمی می‌گوید: ”مباد که کسی تصور کند این امر (امر به معروف و نهی از منکر) برای جامعه جنبه فرعی دارد و تفننی است و مباد که کسانی با این فریضه مهم برخورد سیاسی نمایند“
در منطق و شرع آخوندی فریضه عینی معنای خاص خود را دارد یعنی بر فرد فرد عناصر رژیم واجب است که در طرح سرکوبگرانه امر به معروف و سرکوب زنان و جوانان شرکت نمایند.
آری، با این پوش قانونی و توجیه شرعی (فریضه مهم) است که گله‌های چماقدار انصا رحزب‌الله و سایر نهادهای ریز و درشت را به خیابانها سرازیر می‌کنند و با اتکا و پشتوانه همین قوانین است که جنایت اسید پاشی به‌طور سازمان‌یافته بر روی زنان و دختران بیگناه انجام می‌گیرد.
با تکیه بر چنین قوانین زن‌ستیزانه و ضد‌مردمی است که ستاد انصار حزب‌الله رژیم (در 27شهریور 93) اطلاعیه می‌دهد و تحت عنوان «هراس در دل و دستپاچه!» می‌نویسد: ”جهت اطلاع «طیف مشخص» و جریانهای برانداز: گروه‌های سیار امر به معروف و نهی از منکر انصار حزب‌الله از روز یکم تیر ماه کار خود را نه تنها در تهران بلکه در کل کشور آغاز کرده‌اند که برای خنثی‌سازی توطئه منافقان گزارش آن رسانه‌یی نمی‌شود
لذا پروپاگاندای رسانه‌یی فعلی در حالی است که رسانه‌های ذی‌نفع هنوز حتی بخش کوچکی از گستردگی کار را هم ندیده‌اند و ان‌شاءالله به‌زودی متحیر خواهند شد“.
چند روز بعد مردم ایران و به‌ویژه زنان از نتیجه اعمال این مزدوران در جریان اسید پاشی بر روی زنان ”متحیر“ می شوند.
با پشتگرمی به چنین قوانین و طرحهایی است که اوباش جنایتکار مأمور رژیم با اعتماد به‌نفس تمام از قبل اطلاعیه می‌دهند و بعد نیات شومشان را با اسید پاشی بر روی زنان و دختران عملیاتی می‌کنند.
سردسته اوباش انصار حزب‌الله پیشاپیش ”جهت اطلاع «طیف مشخص» و جریانهای برانداز و ”منافقان“ خط و نشان می‌کشد و خاکریز اولیه مبارزه با براندازان را هم سرکوب زنان و جوانان می‌داند و می‌خواهد معابر را از وجود زنان پاکسازی کند. اما مردم با شرکت «در جنبش ملی دفاع از زنان» جواب محکم و دندان شکنی به رژیم و قوانین آخوند‌ساخته و شرع ناپاک و ضد‌مردمی آخوندی و اوباش چماقدار و اسیدپاش آن دادند و در مقابل تمهیدات ارتجاعی رژیم توفانی ازخشم بپا کردند؛ آن‌چنان که رژیم آخوندی را در تمامیتش به تب و تاب و غلط کردم گویی واداشته است.
این شیوه رژیم است که هرگاه سیاست سرکوب توسط ارگانهای رسمی سرکوبگر رژیم به شکست می‌انجآمد به عناصر و ارگانهای غیررسمی سرکوب روی می‌آورد و مزدوران چماقدارش نظیر انصار حزب‌الله و... را تحت نام مردم به صحنه می‌فرستد و بعد حمایت به‌اصطلاح قانونی هم از آنها به‌عمل می‌آورد.
همین شیوه را رژیم آخوندی برای سرکوب مخالفان و به‌ویژه سازمان مجاهدین خلق از مقطع انقلاب ضدسلطنتی تا 30خرداد 60 به‌کار گرفت و ستادهای مجاهدین را توسط اوباش چماقدار مورد حمله قرار می‌داد. اما وقتی مجاهدین با سیاست افشاگرانه‌شان این ترفند خمینی را خنثی می‌کردند، رژیم به ناچار پرده از چهره برمی‌داشت و به روش به‌اصطلاح قانونی متوسل می‌شد و برای تخلیه ستادها و مقرهای مجاهدین، دادستانی ضدانقلاب رژیم به‌اصطلاح حکم قانونی صادرمی کرد
رژیم آخوندی همین شیوه را هم برای سرکوب زنان به‌کار می‌گرفت ابتدا مزدوران چماقدار را که رژیم نامشان را امت همیشه در صحنه گذاشته بود، وارد می‌شدند و اگر کار جایی گیر می‌کرد، دادستانی به‌اصطلاح انقلاب رژیم برای حمایت از آنها وارد می‌شد، حکم می‌داد و پوش قانونی صادرمی کرد
اکنون نیز رژیم در مجلس طرح قانونی امر به معروف و نهی از منکر می‌گذراند سران رژیم از آن دفاع می‌کنند و علی لاریجانی رئیس مجلس رژیم در 4آبان 93 تمام‌عیار از طرح به‌اصطلاح امر به معروف و نهی از منکر دفاع می‌کند. رئیس مجلس رژیم در زمینه این طرح ضد‌مردمی می‌گوید: ”مباد که کسی تصور کند این امر (امر به معروف و نهی از منکر) برای جامعه جنبه فرعی دارد و تفننی است و مباد که کسانی با این فریضه مهم برخورد سیاسی نمایند“
در منطق و شرع آخوندی فریضه عینی معنای خاص خود را دارد یعنی بر فرد فرد عناصر رژیم واجب است که در طرح سرکوبگرانه امر به معروف و سرکوب زنان و جوانان شرکت نمایند.
آری، با این پوش قانونی و توجیه شرعی (فریضه مهم) است که گله‌های چماقدار انصا رحزب‌الله و سایر نهادهای ریز و درشت را به خیابانها سرازیر می‌کنند و با اتکا و پشتوانه همین قوانین است که جنایت اسید پاشی به‌طور سازمان‌یافته بر روی زنان و دختران بیگناه انجام می‌گیرد.
با تکیه بر چنین قوانین زن‌ستیزانه و ضد‌مردمی است که ستاد انصار حزب‌الله رژیم (در 27شهریور 93) اطلاعیه می‌دهد و تحت عنوان «هراس در دل و دستپاچه!» می‌نویسد: ”جهت اطلاع «طیف مشخص» و جریانهای برانداز: گروه‌های سیار امر به معروف و نهی از منکر انصار حزب‌الله از روز یکم تیر ماه کار خود را نه تنها در تهران بلکه در کل کشور آغاز کرده‌اند که برای خنثی‌سازی توطئه منافقان گزارش آن رسانه‌یی نمی‌شود
لذا پروپاگاندای رسانه‌یی فعلی در حالی است که رسانه‌های ذی‌نفع هنوز حتی بخش کوچکی از گستردگی کار را هم ندیده‌اند و ان‌شاءالله به‌زودی متحیر خواهند شد“.
چند روز بعد مردم ایران و به‌ویژه زنان از نتیجه اعمال این مزدوران در جریان اسید پاشی بر روی زنان ”متحیر“ می شوند.
با پشتگرمی به چنین قوانین و طرحهایی است که اوباش جنایتکار مأمور رژیم با اعتماد به‌نفس تمام از قبل اطلاعیه می‌دهند و بعد نیات شومشان را با اسید پاشی بر روی زنان و دختران عملیاتی می‌کنند.
سردسته اوباش انصار حزب‌الله پیشاپیش ”جهت اطلاع «طیف مشخص» و جریانهای برانداز و ”منافقان“ خط و نشان می‌کشد و خاکریز اولیه مبارزه با براندازان را هم سرکوب زنان و جوانان می‌داند و می‌خواهد معابر را از وجود زنان پاکسازی کند. اما مردم با شرکت «در جنبش ملی دفاع از زنان» جواب محکم و دندان شکنی به رژیم و قوانین آخوند‌ساخته و شرع ناپاک و ضد‌مردمی آخوندی و اوباش چماقدار و اسیدپاش آن دادند و در مقابل تمهیدات ارتجاعی رژیم توفانی ازخشم بپا کردند؛ آن‌چنان که رژیم آخوندی را در تمامیتش به تب و تاب و غلط کردم گویی واداشته است.
