«… مسئوليت بزرگي بر دوش هريک از شماست؛
بردوش شما معلمان شریفی که همکاران خود را فرا میخوانید که علیه شرایط فاجعهبار زندگی خود برشورند، معلمان شجاعی که بهرغم فشارهای ضدانسانی از برپایی تشکلهای صنفی دست بر نمیدارید، حرکت شما تمام جامعه را تحت تأثیر قرار میدهد .
و بردوش، شما دانشآموزان بهپاخاسته که اعتراضهای شما رژیم را در وحشت فرو میبرد . بله، شما وقتی به یکدیگد بپیوندید، جریان عظیمی را تشکیل میدهید که هیچ نیرویی قادر به جلوگیری از آن نیست. این است مشارکت فعال در پایداری و مقاومتی که در حال ورق زدن صفحه شوم و سیاه تاریخ ایران است. بیتردید پایداری و قیام مردم ایران پیروز میشود و مردم و مقاومت ایران، جامعهیی بر اساس آزادی بنا خواهند کرد تا نیرو و خلاقیت به بند کشیده شده مردم به کار گرفته شود. سرمایه ایران برای توسعه و پیشروی، نه ساخت تسلیحات هستهیی است، نه بر باد دادن ثروتهای طبیعی کشور. سرمایه اصلی، آزادی و انتخاب آزادانه تکتک مردم و بهخصوص جوانان ایران است که آینده را شکوفا میکند…»
