خامنهای پس از چند بار توصیه، نصیحت و اخطار و هشدار به دلواپسان برای کنار رفتن از مسیر زهر خوران، روز 4خرداد به صحنه آمد تا میان باندها و دستهجات مختلف تعادل برقرار کند. به همین دلیل در حالیکه در روز 30اردیبهشت، فیروزآبادی سرکرده ستاد کل نیروهای مسلح را به صحنه فرستاده بود تا دلواپسان را بترساند این بار خودش با همان شیوه همیشگی یکی به نعل یکی به میخ درصدد ایجاد تعادل برآمد. به نظر میرسد فشار بنبست و تنگنای میان ضرورت خوردن زهراز یک طرف و حفظ و مهار وحوش باند خودش از طرف دیگر بر روی او تشدید شده است. خامنهای در راستای آنچه دلواپسان میخواهند باند رفسنجانی را بدون ذکر نام هدف قرار داد و از آنها بهعنوان تئوریزه کنندگان سازش و تسلیم نام برد. این سهم وحوش دلواپس بود. اگر سهم اینها یک عربدهٴ خفیف و بیمحتوا بود، سهم مشتاقان زهر، مهرتأکید بر ادامه مذاکرات تحت این عنوان بود که: «من مخالف حرکتهای صحیح دیپلوماسی نیستم، بنده معتقدم به همان چیزی که سالها پیش نامگذاری شد به نرمش قهرمانانه».
همچنان که انتظار میرفت روز بعد هر باند یک طرف عبای فرسوده ولایت را در این اظهارات دوگانه گرفت و به سمت خویش کشید تا عبای شکافدار بیشتر جر بخورد و شکاف عمیقتر شود. روزنامههای باند رفسنجانی این جمله را شکار کردند که: مذاکره همان مبارزه است و این را به تیترهای اصلی روزنامههایشان تبدیل کردند. اما روزنامههای وابسته به دلواپسان از جمله کیهان خامنهای وجه دیگر صحبتهای دوگانه او را تیتر و تیز کردند. درشتترین تیتر کیهان خامنهای این است: «ترویج سازش و تسلیم در برابر زورگویان خیانت است». پاسدار شریعتمداری اظهارات دوگانهٴ روز یکشنبه 4خرداد خامنهای را فرصت مناسبی برای حمله به دولت روحانی و باند رفسنجانی تلقی کرد و نوشتن یادداشت روز دوشنبهٴ این ورق پاره را خود بهعهده گرفت. او فراتر از خامنهای باند رفسنجانی را «ذلت پذیر» «حیثیت گریز» «سازشکار» «بی شخصیت» و «نمک نشناس» توصیف کرد و باند را هدف حملات و اتهامات متعدد قرار داد. روزنامه دلواپس دیگر که از قضا هدف اخطار فیروزآبادی نیز هست، به نام جوان، ارگان بسیج ضدمردمی با استفاده از همین فرصت باند رفسنجانی- روحانی را به غربگرایی و منفعت طلبی متهم کرد که بهخاطر «علقة شخصی» در ارتباط با فرزندانی که در غرب دارند در پی مجیز گویی از غربیها هستند. از این نمونهها در روزنامههای باندهای خامنهای زیاد را میتوان مثال زد اما به مصداق مشت نمونهٴ خروار به نمونههایی که ذکر شد اکتفا میکنیم و به این سؤال میپردازیم که آیا دوگانهگویی تازه خامنهای دردی را از نظام واماندهٴ ولایت دوا کرد؟ جواب در خود همین نمونههای ذکر شده قرار دارد. جنگ باندی تشدید شده و باندهای درگیر جنگ، ابزاری به دست آورند که در روزهای آینده نیز با شدت و حدت آن را علیه یکدیگر بهکار خواهند گرفت. یعنی دوگانهگویی تازه خامنهای نهتنها دردی از نظام درگل ماندهٴ آخوندی دوا نکرده، بلکه بر شتاب تضعیف آن در سراشیب عقبنشینی و زهر خوران اتمی افزوده است. در چنین شرایطی از این پس هم دوگانه گوییهای ناگزیر ولیفقیه طلسمشکستهٴ نظام ولایت، جز بر وخامت وضعیت آن نمیافزاید. خامنهای خود این را میداند اما تنگنا و بنبست نظام نفسگیر نظام، باز هم او را به تکرار این دوگانه گوییهای مضحک مجبور میکند.
همچنان که انتظار میرفت روز بعد هر باند یک طرف عبای فرسوده ولایت را در این اظهارات دوگانه گرفت و به سمت خویش کشید تا عبای شکافدار بیشتر جر بخورد و شکاف عمیقتر شود. روزنامههای باند رفسنجانی این جمله را شکار کردند که: مذاکره همان مبارزه است و این را به تیترهای اصلی روزنامههایشان تبدیل کردند. اما روزنامههای وابسته به دلواپسان از جمله کیهان خامنهای وجه دیگر صحبتهای دوگانه او را تیتر و تیز کردند. درشتترین تیتر کیهان خامنهای این است: «ترویج سازش و تسلیم در برابر زورگویان خیانت است». پاسدار شریعتمداری اظهارات دوگانهٴ روز یکشنبه 4خرداد خامنهای را فرصت مناسبی برای حمله به دولت روحانی و باند رفسنجانی تلقی کرد و نوشتن یادداشت روز دوشنبهٴ این ورق پاره را خود بهعهده گرفت. او فراتر از خامنهای باند رفسنجانی را «ذلت پذیر» «حیثیت گریز» «سازشکار» «بی شخصیت» و «نمک نشناس» توصیف کرد و باند را هدف حملات و اتهامات متعدد قرار داد. روزنامه دلواپس دیگر که از قضا هدف اخطار فیروزآبادی نیز هست، به نام جوان، ارگان بسیج ضدمردمی با استفاده از همین فرصت باند رفسنجانی- روحانی را به غربگرایی و منفعت طلبی متهم کرد که بهخاطر «علقة شخصی» در ارتباط با فرزندانی که در غرب دارند در پی مجیز گویی از غربیها هستند. از این نمونهها در روزنامههای باندهای خامنهای زیاد را میتوان مثال زد اما به مصداق مشت نمونهٴ خروار به نمونههایی که ذکر شد اکتفا میکنیم و به این سؤال میپردازیم که آیا دوگانهگویی تازه خامنهای دردی را از نظام واماندهٴ ولایت دوا کرد؟ جواب در خود همین نمونههای ذکر شده قرار دارد. جنگ باندی تشدید شده و باندهای درگیر جنگ، ابزاری به دست آورند که در روزهای آینده نیز با شدت و حدت آن را علیه یکدیگر بهکار خواهند گرفت. یعنی دوگانهگویی تازه خامنهای نهتنها دردی از نظام درگل ماندهٴ آخوندی دوا نکرده، بلکه بر شتاب تضعیف آن در سراشیب عقبنشینی و زهر خوران اتمی افزوده است. در چنین شرایطی از این پس هم دوگانه گوییهای ناگزیر ولیفقیه طلسمشکستهٴ نظام ولایت، جز بر وخامت وضعیت آن نمیافزاید. خامنهای خود این را میداند اما تنگنا و بنبست نظام نفسگیر نظام، باز هم او را به تکرار این دوگانه گوییهای مضحک مجبور میکند.
