هر روز، انبوهی کارگر از کار بازمانده، در کنار میدانها مینشینند. به امید اینکه کسی برای کار، در پی آنان بیاید. هر روز چشمهایشان به این سو و آن سو میچرخد تا شاید نزدیک ظهر کسی آنان را برای کار بپذیرد. اما آیا شب با دست پر به خانخواهند رفت؟ اینها گروهی از لشگر عظیم بیکاران هستند که روز به روز در حال افزایشند.
در جلسه 9بهمن 92 یک عضو مجلس ارتجاع به نام افضلیفر گفت: «نرخ بیکاری در گروههای جوان به نرخ 30درصد خواهد رسید».
و طیبنیا، وزیر اقتصاد آخوند روحانی گفت: «بهزودی با یک موج عظیمی از بیکاری در کشور مواجه میشویم».
بر اساس آمارهای حکومتی، «مقایسه نرخ بیکاری در گروههای سنی نشان میدهد، بیشترین نرخ بیکاری در گروه سنی 24-20ساله با 25. 8 درصد (بیست و پنج وهشت دهم درصد) بوده است. بررسی این شاخص در بین مردان و زنان نشان میدهد، همین گروه سنی در بین مردان با 21. 8 درصد (بیست و یک وهشت دهم درصد) و در بین زنان با 46. 8 درصد (چهل و شش وهشت دهم درصد) بالاترین نرخ بیکاری را به خود اختصاص داده است“.
بهرغم وعدههای شیادانهٴ آخوند روحانی و باند او، هنگام نمایش انتخابات، مبنی بر کاهش نرخ بیکاری، اما بجز باند خود او هیچکس دیگر چنین ادعایی را تأیید نمیکند. برای نمونه، روز 21فروردین 93 صندوق بینالمللی پول در تازهترین گزارش خود از روند اقتصادی و مالی در رژیم آخوندی پیشبینی کردکه وضعیت بیکاری طی دو سال آینده در ایران وخیمتر خواهد شد. بر اساس این گزارش، جدول بیکاری در ایران در سال 2013 بالغ بر 12. 9 (دوازده و نه دهم درصد)، در سال 2014 برابر 14 درصد و در سال 2015 به رقمی معادل 14، 6 (چهارده و 6 دهم درصد) خواهد رسید.
نابودی اقتصاد ایران توسط رژیم آخوندی، بهویژه حجم بالای واردات، علاوه بر صنایع، بسیاری از کشتزارها و باغات کشور را هم دچار تعطیلی و ورشکستگی کرده است. اقداماتی ضدملی که خیل بیکاران را از شهرها به جانب تهران روانه کرده است.
در جلسه 9بهمن 92 یک عضو مجلس ارتجاع به نام افضلیفر گفت: «نرخ بیکاری در گروههای جوان به نرخ 30درصد خواهد رسید».
و طیبنیا، وزیر اقتصاد آخوند روحانی گفت: «بهزودی با یک موج عظیمی از بیکاری در کشور مواجه میشویم».
بر اساس آمارهای حکومتی، «مقایسه نرخ بیکاری در گروههای سنی نشان میدهد، بیشترین نرخ بیکاری در گروه سنی 24-20ساله با 25. 8 درصد (بیست و پنج وهشت دهم درصد) بوده است. بررسی این شاخص در بین مردان و زنان نشان میدهد، همین گروه سنی در بین مردان با 21. 8 درصد (بیست و یک وهشت دهم درصد) و در بین زنان با 46. 8 درصد (چهل و شش وهشت دهم درصد) بالاترین نرخ بیکاری را به خود اختصاص داده است“.
بهرغم وعدههای شیادانهٴ آخوند روحانی و باند او، هنگام نمایش انتخابات، مبنی بر کاهش نرخ بیکاری، اما بجز باند خود او هیچکس دیگر چنین ادعایی را تأیید نمیکند. برای نمونه، روز 21فروردین 93 صندوق بینالمللی پول در تازهترین گزارش خود از روند اقتصادی و مالی در رژیم آخوندی پیشبینی کردکه وضعیت بیکاری طی دو سال آینده در ایران وخیمتر خواهد شد. بر اساس این گزارش، جدول بیکاری در ایران در سال 2013 بالغ بر 12. 9 (دوازده و نه دهم درصد)، در سال 2014 برابر 14 درصد و در سال 2015 به رقمی معادل 14، 6 (چهارده و 6 دهم درصد) خواهد رسید.
نابودی اقتصاد ایران توسط رژیم آخوندی، بهویژه حجم بالای واردات، علاوه بر صنایع، بسیاری از کشتزارها و باغات کشور را هم دچار تعطیلی و ورشکستگی کرده است. اقداماتی ضدملی که خیل بیکاران را از شهرها به جانب تهران روانه کرده است.
در تهران هم بسیاری از کارخانهها خوابیده است و مهاجران جوان شهرستانی، با نا امیدی، دست و پنجه نرم میکنند. در اردیبهشت 92، یک نماینده مجلس ارتجاع به نام کواکبیان، آمار بیکاری را 11 میلیون نفر اعلام کرد. آماری که منابع رسمی رژیم معمولاً یک سوم آن را میگویند.
حال با این وضعیت، چه آیندهای را میتوان برای جوانان ایران، تصور کرد؟ جوانانی که از یک طرف، انبوهی از آنان، بهخاطر فقر و نداری، از تحصیل محروم میشوند، از طرف دیگر، بهخاطر وضعیت خراب اقتصادی، که ارمغان شوم دیگری از طرف رژیم فاسد آخوندیست، هیچ شغل و کاری پیدا نمیکنند.
وضعیتی که، علت اصلی آن چیزی نیست جز حاکمیت چپاولگر، پر از فساد، رانتخواری، پارتی بازی و دزدی آخوندهای دزد و فاسد.
به راستی، درمان ریشهیی این وضعیت، چیست؟
