کارگر شهید مجاهد، ناصر انصاری

مجاهد شهید ناصر انصاری، کارگری بود برخاسته از اعماق جامعه‌یی پر از ستم طبقاتی. از این‌رو، شور مبارزاتی ناصر، از عشق به رهایی همه ستمدیدگان ایران، از غل و زنجیرهای استثماری زبانه کشید. ناصر در سال‌1341 در خانواده‌یی از کشاورزان ملایر چشم به‌ جهان گشود. خانواده‌اش بر اثر فقر و محرومیت مجبور شدند به تهران مهاجرت کنند. آنها در‌ حالی که ناصر دو ساله بود، در یکی از گودهای دروازه‌غار سکنی گزیدند. دوران تحصیل او در دبیرستان، مصادف بود با اوجگیری قیام ضد‌سلطنتی. ناصر جوان در آن روزها در اعتراضهای مردمی با شور فراوان، برای تحقق آزادی فداکاری می‌کرد. ناصر همیشه از صحنه‌یی یاد می‌کرد که مزدوران شاه در روز 17‌شهریور، مردم بی‌دفاع را به‌ گلوله بستند و او شاهد آن جنایت هولناک بود. زندگی در محیطی چون گودهای جنوب تهران و شرکت در مبارزه سیاسی علیه شاه از ناصر یک انسان پاکباز و فداکار ساخت. پس از پیروزی قیام بهمن، ناصر به جرگه هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران، در جنوب تهران پیوست. او فعالانه به تبلیغ برای شناساندن اهداف سازمان در منطقه خود پرداخت. یک‌بار مزدوران کمیته‌چی به محلی که ناصر در آنجا نشریه مجاهد و بازوی انقلاب را می‌فروخت، رفتند و به تهدید او پرداختند. اما وقتی که تهدیدهای خود را بی‌اثر دیدند، با تیراندازی هوایی به‌سوی او حمله بردند و با قنداق مسلسل آن‌قدر او را زدند که بیهوش بر‌ زمین افتاد و مردم او را به‌بیمارستان رساندند. اما صبح روز بعد ناصر با لبخند همیشگیش، در همان محل حاضر شد و به فروش نشریه و افشای مرتجعان پرداخت.
پس از 30‌خرداد‌60، کارگر مجاهد ناصر انصاری، بی‌درنگ به صفوف مبارزه انقلابی مسلحانه پیوست. او پس از چندی، در واحدهای نظامی سازمان به انجام مسئولیتهای انقلابیش پرداخت. ناصر به‌ همراه مجاهدین شهید ساسان خوشبویی و محسن مهری واوان، توانستند عملیات متعددی علیه پاسداران انجام دهند.

در نهایت، ناصر قهرمان، در سال 1360، در سن 19سالگی، به عهدش با خدا و خلق وفا کرد و به شهیدان جاودان مجاهد خلق پیوست.