مجاهد صدیق بهروز رحیمیان که از بیماری حاد قلبی رنج می‌برد، همزمان با سالگرد میلاد مسیح بر اثر ممانعت از معالجات پزشکی در لیبرتی به‌شهادت رسید
مجاهد خلق بهروز رحیمیان، در ساعت 12ظهر روز یکشنبه 3دی (23دسامبر2012)، یک ماه پس از جلوگیری استخبارات عراق از بستری شدن او در بیمارستان، دچار ایست قلبی شد و به‌شهادت رسید.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران بلادرنگ اعلام کرد:
نخست‌وزیر نوری مالکی در عراق، مأموران استخبارات و شخص مالکی که همه این محدودیتها تحت نظر او اعمال می‌شود، به‌دلیل جلوگیری از معالجه و مداوای بهروز مسئول قتل او هستند و یونامی و شخص مارتین کوبلر به‌خاطر سکوت در مقابل محاصره ضدانسانی دولت عراق و عدم پیگیری شکایت شخصی بهروز و مشاور حقوقی مجاهدان لیبرتی در این باره، باید در قبال این مرگ قابل پیشگیری، پاسخگو باشند.
مجاهد خلق بهروز رحیمیان مانند سایر مجاهدان اشرف و لیبرتی، فرد حفاظت‌شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو بود و کارت شناسایی او از سوی دولت آمریکا پس از به‌رسمیت شناختن این استاتو صادر و به وی داده شده بود. آزار و اذیت یک بیمار یک فرد حفاظت‌شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو و محروم کردن او از معالجه پزشکی، طبق کنوانسیون چهار ژنو یک جنایت جنگی و جنایت علیه جامعه بین‌المللی و قابل پیگرد قضایی از سوی جامعه جهانی است.
***
بهروز فرزند خانواده‌یی سرشناس در مازندران بود که از 35سال پیش مبارزه حرفه‌یی در صفوف سازمان مجاهدین خلق ایران را شروع کرده بود.
پیش از این سه برادرش بهمن، فیروز و بیژن، همچنین چند تن از اعضای خانواده‌اش در صفوف مجاهدین خلق ایران و در نبرد برای آزادی مردم ایران از استبداد پلید دینی به دست دژخیمان خامنه‌ای و خمینی به‌شهادت رسیده‌اند.
بهروز رحیمیان دومین شهید لیبرتی است. پیش از او مهندس بردیا مستوفیان درست در نوروز 1391 (20مارس2012) پس از یک جابه‌جایی اجباری و عجولانه که به اصرار مارتین کوبلر در شب سال نو تحمیل شد، ساعتی پس از ورود به لیبرتی در اثر ایست قبلی به‌شهادت رسید.
پزشکان عراقی علت شهادت او را بیخوابی و خستگی مفرط تشخیص دادند. او به مدت 48ساعت مشغول بارگیری و بازرسی برای انتقال از اشرف به لیبرتی بود.
بهروز که از مدتها قبل از بیماری قلبی رنج می‌برد، تحت مداوا و کنترل پزشک قرار داشت، اما به‌خاطر محاصره ضدانسانی پزشکی که از چهار سال پیش شروع شد، با مشکلات بیشتری مواجه بود، اما با توجه به امکانات کلینیک خود ساکنان در اشرف و با تلاش پزشکان مجاهدین، بهروز و بسیاری دیگر از بیماران می‌توانستند حداقل رسیدگیهای پزشکی را دریافت کنند. اما پس از انتقال به لیبرتی و ممانعت دولت عراق از انتقال تجهیزات پزشکی ساکنان، وضعیت برای بهروز و دیگر بیماران خطرناکتر شد.
بهروز در روز5آذر91 (25نوامبر2012) دچار درد شدیدی در قفسه سینه شد و به‌عنوان بیمار اورژانس به بیمارستانی در بغداد منتقل گردید. پزشکان بیمارستان می‌خواستند وی را در بخش مراقبتهای ویژه (سی.سی.یو) بستری کنند. اما مأموران استخبارات مالکی از بستری شدن او جلوگیری کردند و با فشار به پزشکان از آنها خواستند از بستری کردن بهروز خودداری کند.
مترجم بیمار، از محل بیمارستان وضعیت وخیم بهروز و ممانعت از بستری شدن او را به اطلاع رئیس تیم مانیتورینگ یونامی در لیبرتی از طریق تلفن اطلاع داد، اما متأسفانه اقدامی صورت نگرفت و بر اثر تهدید و ترساندن پزشکان توسط مأموران عراقی، بهروز را در حالی‌که از ناراحتی شدید قلب رنج می‌برد با دادن مقداری دارو به لیبرتی برگرداندند.
روز بعد 6آذر (26نوامبر) مشاور حقوقی مجاهدان لیبرتی در گزارشی برای مارتین کوبلر، معاون وی جورجی باستین، فرانچسکو موتا رئیس گروه حقوق‌بشر یونامی، و برای مقامات آمریکایی و کمیساریای عالی پناهندگان در عراق با اعتراض شدید به آزار یک بیمار در بغداد توسط مأموران اطلاعاتی حکومت عراق نوشت: «شب گذشته بیماری که به‌خاطر بیماری قلبی و تحت عنوان مورد اورژانس توسط پزشک کلینیک لیبرتی به بغداد اعزام شده بود، توسط مأموران اطلاعاتی عراقی که همراه وی بودند مورد اذیت و آزار قرار گرفت».
مجاهد خلق بهروز رحیمیان خود نیز در همان روز 6آذر 91در نامه‌یی به دفتر حقوق‌بشر یونامی به‌ریاست کوبلر، که نسخه‌یی از آن برای نماینده مجاهدان اشرف و لیبرتی نیز ارسال شده است، نوشت: «روز گذشته حوالی ساعت1600 دچار درد قفسه سینه شدم به‌طوری که تا کنون چنین درد و تجربه‌یی را نداشتم. توسط دوستانم به درمانگاه موجود در لیبرتی رفتم که دکتر کشیک مرا معاینه کرد و پس از گرفتن نوار قلب... احاله رفتن به بیمارستان در بغداد را برای من صادر کرد. از همان ابتدای امر یعنی ساعت2130 در قرارگاه لیبرتی با مزاحمتها و فشارها و توهینهای مأمور استخبارات حکومت عراق که همراه اکیپ حفاظت آمده بود مواجه شدم... از همان ابتدا شروع به دخالت در امورات پزشکی و کارشکنی و فشار روی دکترها و کارکنان بیمارستان کرد، به‌طوریکه یک فضای متشنج و ترس در آنجا به‌وجود آورد و آشکارا به آنها می‌گفت نباید بیمار را شب نگهدارید. موقعی که می‌خواستم با دکتر صحبت کرده و مشکلاتم را بگویم و مترجمی که همراهم بود می‌خواست به انگلیسی ترجمه کند، شروع به توهین به من و به مترجم نمود با صدای بلند و غیرمتعارف گفت نباید به انگلیسی صحبت کنید و ممنوع است و هر چه که من تلاش کردم به او بگویم که من عربی بلد نیستم او گوش نمی‌داد و در نهایت نگذاشت که ما با دکتر صحبت کنیم... . سرانجام با مانیتورینگ یونامی در آن وقت شب تماس گرفتم... به‌خاطر فضای ناشی از ترسی که نفر استخبارات در بیمارستان به وجود آورده بود کلیه دکترها و کارکنان، بسیار با احتیاط برخورد می‌کردند، و به‌رغم مشکل جدی که من داشتم، مرا بستری نکرده و در نهایت به من گفته شد که شب بر گردم».
شهادت مجاهد خلق بهروز رحیمیان در شرایطی صورت می‌گیرد که دو روز پیش یونامی تحت نظارت مارتین کوبلر در گزارش حقوق‌بشر خود در دوره ششماهه اول سال2012 در قسمت مربوط به اشرف و لیبرتی تلاش کرده است با نادیده گرفتن واقعیات یا تحریف حقایق، یک تصویر کاملاً واژگونه از لیبرتی ارائه کند تا بر زندان‌سازی در لیبرتی، فقدان استانداردهای حقوق‌بشری و انساندوستانه، نقض حقوق بنیادین مجاهدین، محاصره پزشکی ضدانسانی و سلب حق مالکیت آنها سرپوش بگذارد و جرایم دولت عراق که به‌درخواست رژیم ایران و با راهگشایی مارتین کوبلر صورت می‌گیرد را رفع و رجوع کند.
این گزارش در میان سایر دروغها می‌نویسد در لیبرتی «یک تأسیسات پزشکی با یک دکتر عراقی. آمبولانسها در آماده‌باش مستمر هستند. دولت عراق رفت و آمد ساکنان برای اجرای هر قرار پزشکی بیرونی برحسب ضرورت را تضمین می‌کند». گزارشی که برای دولت عراق و رژیم ایران به‌مثابه چراغ سبزی برای ادامه و تشدید سیاستهای سرکوبگرانه و محاصره ضدانسانی علیه ساکنان اشرف و لیبرتی است.
مقاومت ایران دولت آمریکا و ملل‌متحد را به اقدام فوری برای پایان دادن به این ممانعتهای ضدانسانی جنایتکارانه و کارشکنی در معالجه بیماران و جلوگیری از انتقال تجهیزات پزشکی ساکنان و محاصره ضدانسانی پزشکی که تا کنون به‌شهادت شماری از ساکنان اشرف و لیبرتی منجر شده است، فرا می‌خواند و یادآوری می‌کند که این اقدامات از مصادیق جنایت علیه جامعه بین‌المللی، نقض کنوانسیونهای ژنو و نقض قانون پناهندگی است و مسئولان آن بایستی مورد تعقیب قرار بگیرند و مجازات شوند.
بهروز همچنین در ماه رمضان امسال در شب قدر مصادف با 19مرداد ماه در نامه‌یی تحت عنوان نقشه مسیر و قدر اشرف _ لیبرتی از جمله می‌نویسد:
«ایمان به پیروزی و آزادی ما را استوارتر می‌کند و ثابت قدم در مسیری که قدم گذاشته‌ام، بوده و خواهم بود و هیچ شکافی هم وجود ندارد. تا فراسوی جان و روان و طاقت انسان در مسیری که قدم گذاشته‌ام مدافع راه و ارزشهای مسعود و مریم خواهم بود».
