برای هر وجب پیشروی باید به سختی جنگید و بها پرداخت، این تنها راه گشودن دروازههای طرابلس توسط رزمندگان ارتش آزادیبخش لیبی است، بهای سنگینی است اما هیچکجا آزادی بدون بها به دست نیامده است.
غروب سومین روز پیشروی رزمندگان مصراته به سمت غرب است، نیروهای ارتش آزادیبخش ملی لیبی اکنون مواضعی که پیشتر در دست نیروهای قذافی بود را تسخیر کردهاند. آنها از این نقطه میتوانند نیروهای پیاده دشمن را در فاصله یک کیلومتری ببینند. آنها طی روز بیشتر پیشروی کرده بودند؛ اما برای تجدید سازماندهی و تقویت مواضع خود، مجبور شدند هنگام غروب آفتاب مقداری به عقب بازگردند.
اینجا خط مقدم جدید رزمندگان است. آنها توانستند مسافت زیادی پیشروی کنند، ولی البته پیشروی هزینه قابل توجهی هم برای رزمندگان داشته و تلفات سنگینی در این نبرد دادهاند.
محمدعلی الدورات، یک مهندس، میگوید: «ما مدت زیادی برای این لحظه صبر کردیم. ما میخواهیم تا خود طرابلس برویم. البته شهر زلیتان مشکل بزرگی در سر راه ماست، اگر رزمندگان این شهر بتوانند آنجا را آزاد کنند، میتوانند به ما در تهاجم به طرابلس کمک کرده و کار ما را سادهتر کنند».
رزمندگان برای هر کیلومتر پیشروی باید بهسختی بجنگند، تاکتیکهایی که در جنگ شهری مصراته عمل میکرد، در دشت قابل استفاده نیست. در نتیجه در جریان 3روز پیشروی تاکنون بیش از 100تن کشته و زخمیشدهاند.
یک پزشک جوان بهنام اسامه ابوقیا میگوید: «ما امروز مجروحان چندانی نداشتیم، تنها 8مورد جراحت و یک کشته وجود داشت، ولی روز قبل حدود 100مجروح و 14کشته داشتیم».
با آمدن شب در این زمین ناشناخته، بعضیها از فرصت استفاده میکنند تا کمی استراحت کنند و بعضی دیگر با چشمان باز به نگهبانی میپردازند. اما همه مصممند تا با روشن شدن هوا مجدداً به پیشروی ادامه دهند.
غروب سومین روز پیشروی رزمندگان مصراته به سمت غرب است، نیروهای ارتش آزادیبخش ملی لیبی اکنون مواضعی که پیشتر در دست نیروهای قذافی بود را تسخیر کردهاند. آنها از این نقطه میتوانند نیروهای پیاده دشمن را در فاصله یک کیلومتری ببینند. آنها طی روز بیشتر پیشروی کرده بودند؛ اما برای تجدید سازماندهی و تقویت مواضع خود، مجبور شدند هنگام غروب آفتاب مقداری به عقب بازگردند.
اینجا خط مقدم جدید رزمندگان است. آنها توانستند مسافت زیادی پیشروی کنند، ولی البته پیشروی هزینه قابل توجهی هم برای رزمندگان داشته و تلفات سنگینی در این نبرد دادهاند.
محمدعلی الدورات، یک مهندس، میگوید: «ما مدت زیادی برای این لحظه صبر کردیم. ما میخواهیم تا خود طرابلس برویم. البته شهر زلیتان مشکل بزرگی در سر راه ماست، اگر رزمندگان این شهر بتوانند آنجا را آزاد کنند، میتوانند به ما در تهاجم به طرابلس کمک کرده و کار ما را سادهتر کنند».
رزمندگان برای هر کیلومتر پیشروی باید بهسختی بجنگند، تاکتیکهایی که در جنگ شهری مصراته عمل میکرد، در دشت قابل استفاده نیست. در نتیجه در جریان 3روز پیشروی تاکنون بیش از 100تن کشته و زخمیشدهاند.
یک پزشک جوان بهنام اسامه ابوقیا میگوید: «ما امروز مجروحان چندانی نداشتیم، تنها 8مورد جراحت و یک کشته وجود داشت، ولی روز قبل حدود 100مجروح و 14کشته داشتیم».
با آمدن شب در این زمین ناشناخته، بعضیها از فرصت استفاده میکنند تا کمی استراحت کنند و بعضی دیگر با چشمان باز به نگهبانی میپردازند. اما همه مصممند تا با روشن شدن هوا مجدداً به پیشروی ادامه دهند.
