آقای مشعان سعدی، از شخصیتهای ملی عراق و استان دیالی، طی نامه‌یی به مجاهدان اشرف، پایداری و فداکاری زنان و مردان مجاهد شهر اشرف را در مقابل دیکتاتوری پلید آخوندی، ستود.
توجه شما را به این نامه جلب می‌کنیم:
به اشرف جاویدان و ساکنان بی‌بدیلش،
سلام بر شما، و سوگ و عزا نثار دشمنانتان!
شما برای تاریخ خط مستقیمی را ترسیم می‌کنید که پیچ و خمها نمی‌توانند آن را متوقف سازند…
گاه انسان برای توصیف آن‌چه می‌بیند، کلمه و عبارت کم می‌آورد، یکی از آن موارد پیدا کردن کلمه یا عبارتی است که بتواند حتی گوشه‌یی از انسانیت شما را توصیف کند. پنهان نمی‌کنم که من هر چه تلاش کردم در مسیر بازسازی انسان، برای این‌که در این سرزمین تجزیه شده و با انسانهای تکه‌پاره شده‌اش از میان پشته‌های مرگ بر خیزم، از شما تقلید کنم، نتوانستم و شکست خوردم. چرا؟ برای این‌که شما تقلید‌ناپذیرید… شما دیگر چه انسانهایی هستید؟! آخر، طاقت انسان حد و مرزی دارد و بالاخره تمام می‌شود! شما در درونتان چه ویژگیهایی از انسان را دارید که هیچ ترسی نمی‌شناسید؟!
آخر هر انسانی، بالاخره وقتی عناصر ترسناک از بیرون بر او یورش می‌برند، می‌ترسد، مگر این‌طور نیست؟!
والله، من دیگر کسانی را که از شما می‌ترسند، نکوهش نخواهم کرد! دشمنانتان حق دارند که این‌همه از شما بترسند و بر خود بلرزند! خامنه‌ای حق دارد، واقعاً باید به‌اوحق دارد که اگر میتواند با خواست و اراده فراشیطانی خودش کاری کند که شما را حتی در خواب هم نبیند تا با ترس و وحشت از خواب بپرد! ولی شما قوی‌تر و سرسخت‌ترینید… مگر آن ورشکسته و شکست‌خورده میتواند شما را شکست بدهد؟! شما هر لحظه پیروز می‌شوید… چرا که شما بر نفس خود چیره و پیروز شده‌اید…
قدرت و توانمندی شما بی‌هدف نیست، شما معنای کلمه پایداری هستید اما نه حتی پایداری بی‌سمت و سو…
قدرت و توانمندی شما با ایمان به آرمانتان و باورتان و یقینتان به پیروزی مرزبندی می‌شود و سمت و سو می‌گیرد…
شما اراده پایداری را بر بام جهان فریاد می‌کنید، چرا که شما سرشار از اراده پایداری هستید…
من به شما نمی‌گویم پایداری کنید، چرا که شما به همه جهانیان ایستادگی و پایداری می‌آموزید…
من به شما نمی‌گویم که پیروزیتان نزدیک است، چرا که شما اصلاً پیروزید و پیروز شده‌اید و پیروزی شما پیروزی ما است.
رمضان بر شما مبارک و روزه‌تان قبول و نمازتان و عبادتتان مقبول درگاه خداوند باشد…
درود بر اشرف، از دروازه‌اش تا آخرین مرزش، بر زمینش و بر آسمانش و بر همه ساکنانش… و سلام بر همه رزمندگان مجاهد و رحمت بر شهدای اشرف که زنده در زیر خاکش آرمیده‌اند… از خدا می‌خواهیم بهشت برین را نصیبمان کند تا در آن‌جا به دیدارشان نایل آییم.
گاه هنگامی که طی روز، ساعتها با مشکلات و سختیها روبه‌رو می‌شویم و احساس می‌کنم که دچار افسردگی و ناامیدی شده‌ایم، به هر کس که می‌بینم، می‌گویم: باید بروی اشرف و آن‌جا نزد زنان مجاهد اشرفی یاد بگیری که چگونه بر ناراحتی و ناامیدی غلبه کنی. یک بار یک شخصیت سیاسی از من پرسید: راز پیروزی مجاهدین خلق و راز پایداری و ایستادگیشان چیست؟
بی مقدمه به او گفتم:
برای این‌که در میان آنان زنان مجاهدی هستند که در فداکاری و پرداختن از خود، جلوتر از همه و در صف مقدم قرار دارند.
ای زنان مجاهد، ای خواهران مبارزم، از برادرتان بر شما هزاران درود و سلام،
و ای برادرانم چقدر دوستتان دارم.
راه ما راهی بس دراز و پر از خار و خاشاک است…
ولی حق پیروز می‌شود، با همه زخمها و دردها…
برادرتان
مشعان السعدی
توجه شما را به این نامه جلب می‌کنیم:
به اشرف جاویدان و ساکنان بی‌بدیلش،
سلام بر شما، و سوگ و عزا نثار دشمنانتان!
شما برای تاریخ خط مستقیمی را ترسیم می‌کنید که پیچ و خمها نمی‌توانند آن را متوقف سازند…
گاه انسان برای توصیف آن‌چه می‌بیند، کلمه و عبارت کم می‌آورد، یکی از آن موارد پیدا کردن کلمه یا عبارتی است که بتواند حتی گوشه‌یی از انسانیت شما را توصیف کند. پنهان نمی‌کنم که من هر چه تلاش کردم در مسیر بازسازی انسان، برای این‌که در این سرزمین تجزیه شده و با انسانهای تکه‌پاره شده‌اش از میان پشته‌های مرگ بر خیزم، از شما تقلید کنم، نتوانستم و شکست خوردم. چرا؟ برای این‌که شما تقلید‌ناپذیرید… شما دیگر چه انسانهایی هستید؟! آخر، طاقت انسان حد و مرزی دارد و بالاخره تمام می‌شود! شما در درونتان چه ویژگیهایی از انسان را دارید که هیچ ترسی نمی‌شناسید؟!
آخر هر انسانی، بالاخره وقتی عناصر ترسناک از بیرون بر او یورش می‌برند، می‌ترسد، مگر این‌طور نیست؟!
والله، من دیگر کسانی را که از شما می‌ترسند، نکوهش نخواهم کرد! دشمنانتان حق دارند که این‌همه از شما بترسند و بر خود بلرزند! خامنه‌ای حق دارد، واقعاً باید به‌اوحق دارد که اگر میتواند با خواست و اراده فراشیطانی خودش کاری کند که شما را حتی در خواب هم نبیند تا با ترس و وحشت از خواب بپرد! ولی شما قوی‌تر و سرسخت‌ترینید… مگر آن ورشکسته و شکست‌خورده میتواند شما را شکست بدهد؟! شما هر لحظه پیروز می‌شوید… چرا که شما بر نفس خود چیره و پیروز شده‌اید…
قدرت و توانمندی شما بی‌هدف نیست، شما معنای کلمه پایداری هستید اما نه حتی پایداری بی‌سمت و سو…
قدرت و توانمندی شما با ایمان به آرمانتان و باورتان و یقینتان به پیروزی مرزبندی می‌شود و سمت و سو می‌گیرد…
شما اراده پایداری را بر بام جهان فریاد می‌کنید، چرا که شما سرشار از اراده پایداری هستید…
من به شما نمی‌گویم پایداری کنید، چرا که شما به همه جهانیان ایستادگی و پایداری می‌آموزید…
من به شما نمی‌گویم که پیروزیتان نزدیک است، چرا که شما اصلاً پیروزید و پیروز شده‌اید و پیروزی شما پیروزی ما است.
رمضان بر شما مبارک و روزه‌تان قبول و نمازتان و عبادتتان مقبول درگاه خداوند باشد…
درود بر اشرف، از دروازه‌اش تا آخرین مرزش، بر زمینش و بر آسمانش و بر همه ساکنانش… و سلام بر همه رزمندگان مجاهد و رحمت بر شهدای اشرف که زنده در زیر خاکش آرمیده‌اند… از خدا می‌خواهیم بهشت برین را نصیبمان کند تا در آن‌جا به دیدارشان نایل آییم.
گاه هنگامی که طی روز، ساعتها با مشکلات و سختیها روبه‌رو می‌شویم و احساس می‌کنم که دچار افسردگی و ناامیدی شده‌ایم، به هر کس که می‌بینم، می‌گویم: باید بروی اشرف و آن‌جا نزد زنان مجاهد اشرفی یاد بگیری که چگونه بر ناراحتی و ناامیدی غلبه کنی. یک بار یک شخصیت سیاسی از من پرسید: راز پیروزی مجاهدین خلق و راز پایداری و ایستادگیشان چیست؟
بی مقدمه به او گفتم:
برای این‌که در میان آنان زنان مجاهدی هستند که در فداکاری و پرداختن از خود، جلوتر از همه و در صف مقدم قرار دارند.
ای زنان مجاهد، ای خواهران مبارزم، از برادرتان بر شما هزاران درود و سلام،
و ای برادرانم چقدر دوستتان دارم.
راه ما راهی بس دراز و پر از خار و خاشاک است…
ولی حق پیروز می‌شود، با همه زخمها و دردها…
برادرتان
مشعان السعدی
