سایت تروت آوت در مقاله‌یی در مورد محاصره اشرف و شکنجه روانی ساکنان توسط مزدوران وزارت اطلاعات رژیم ایران نوشت:
رودی جولیانی شهردار سابق نیویورک، تام ریج وزیر امنیت داخلی سابق، فرانسس تاونزند مشاور اسبق کاخ سفید و مایکل موکیزی، دادستان کل سابق، چهارشنبه گذشته به پاریس سفر کردند تا در حمایت از ایرانی‌های تبعیدی صحبت کنند... این پناهندگان [در کمپ اشرف] محروم از مداوای پزشکی، زیر تهدیدهای فیزیکی و روانی قرار گرفته‌اند و روزانه با قتل‌عام محتمل روبه‌رو هستند. در ۲۴ساعت روز شکنجه‌گران در وزارت اطلاعات ایران و در دولت عراق به شکنجه روانی این ساکنان مشغول هستند. این شکنجه‌گران می‌خواهند که کمپ بسته شود و ساکنان آن به ایران رانده شوند که یقیناً معنایش اعدام آنها خواهد بود.
در بیانیه‌یی که روز شنبه ۱۸دسامبر ۲۰۱۰ که از سوی کارزار بین‌المللی پارلمانی در دفاع از اشرف توسط لرد آرچر معاون دادستان سابق انگلیس و رئیس کارزار مزبور منتشر گردید، آمده است، ”هدف ما تأکید بر محاصره هولناک کمپ اشرف می‌باشد که چندین هزار ایرانی اپوزیسیون، تحت شکنجه و آزار قرار دارند“.
وی ادامه داد، ”ما دولت عراق را فرامی‌خوانیم این محاصره را از روی ساکنان بردارد و به سازمان ملل و آمریکا اجازه دهد تا حفاظت کسانی که در داخل کمپ هستند را برعهده گیرند. وی مضافاً یونامی را ترغیب نمود تا یک دفتر نمایندگی دائم در کمپ اشرف دایر کند و اقدامات ضروری برای برداشتن تمامی محدودیتهای غیرانسانی را که توسط دولت عراق تحمیل شده را اتخاذ نماید“.
از آوریل ۲۰۰۳ تا اواسط ۲۰۰۹، کمپ اشرف تحت کنترل نیروهای ائتلاف آمریکا بود. طبق سوفا، توافقنامه وضعیت نیروها که نوامبر ۲۰۰۸ بین دولتهای عراق و آمریکا به امضا رسید، نیروهای آمریکایی در ۲۰۰۹ نیروهای خود را از شهرهای بزرگ و کوچک عراق بیرون کشیدند. این توافقنامه شامل انتقال کنترل کمپ اشرف به نیروهای امنیت عراق نیز می‌شد…
نیروهای ائتلاف در یورش اولیه خود در ۲۰۰۳، با ورودشان به کمپ اشرف ساکنان را خلع‌سلاح کردند و سپس یک تحقیقات جامع در رابطه با تروریسم را در سراسر کمپ به اجرا گذاشتند. در اوایل ۲۰۰۴، آنها وضعیت قانونی پناهندگان را به‌عنوان ”افراد حفاظت شده“ تحت کنوانسیون چهارم ژنو به‌رسمیت شناختند. این تشخیص و به‌رسمیت شناختن، حامل حفاظت قوانین بین‌المللی بوده و تمامی دولتها را ملتزم می‌کند تا از کمپ و ساکنان آن حفاظت به‌عمل آورند…
وضعیت سیاسی عراق در بهترین حالتش، ”متغیر“ می‌باشد. نوری مالکی روز سه‌شنبه ۲۱دسامبر برای دور دوم نخست‌وزیریش قسم خورد و به قدرتی دست یافت که به نخی بند است. بعد از پیروز نشدن حزب وی در انتخابات سال پیش، مشروعیت دولت وی روزانه زیر سؤال است. وی به سختی دولتی را تشکیل داد و به‌یمن حفاظت آمریکا توانسته است کماکان در حاکمیت باقی بماند.
با عقب‌نشینی نیروها، مالکی از سرپوش و حمایت دولت آمریکا استفاده کرد تا ائتلاف نامقدسی را شکل داده و اجازه هرگونه خشونت و ویرانگری داخلی را داد. قابل توجه‌تر از همه، وی بی‌سروصدا با روحانیان افراطی ایران و آیت‌الله خامنه‌ای، ولی‌فقیه جمهوری اسلامی برای دست‌یابی به سلاح و حمایت، متحد شد. کمی بعد از تحویل کمپ اشرف به دولت عراق، عوامل اطلاعاتی ایران وارد کشور عراق شدند و ساکنان اشرف به‌طور سیستماتیک مورد هدف، آزار و اذیت واقع شدند و از دسترسی به اقوام، وکلا، پزشکان و سایر اعضای پارلمان محروم شدند.
تنشها افزایش یافتند و در ژوئیه ۲۰۰۹، در یک یورش 2روزه علیه کمپ توسط نیروهای امنیتی عراقی (و ایرانی)، ۱۱کشته و صدها مجروح بر جای گذاشتند. بعد از حمله، ساکنان و حامیان آنها در سراسر جهان در چندین اعتصاب‌غذای چندهفته‌یی، برای بهبود وضعیت شرکت کردند. این شامل اعتصابی غذایی می‌شد که در بیرون سفارت انگلیس نیز جریان داشت.
از فوریه امسال، عوامل وزارت اطلاعات با کمک نیروهای امنیتی عراق در بیرون کمپ اشرف اردو زده و شبانه‌روز، موجب شکنجه ساکنان شده‌اند و تهدیدها و دشنام‌های لفظی را با استفاده از ۱۴۰بلندگو سر می‌دهند.
رودی جولیانی شهردار سابق نیویورک، تام ریج وزیر امنیت داخلی سابق، فرانسس تاونزند مشاور اسبق کاخ سفید و مایکل موکیزی، دادستان کل سابق، چهارشنبه گذشته به پاریس سفر کردند تا در حمایت از ایرانی‌های تبعیدی صحبت کنند... این پناهندگان [در کمپ اشرف] محروم از مداوای پزشکی، زیر تهدیدهای فیزیکی و روانی قرار گرفته‌اند و روزانه با قتل‌عام محتمل روبه‌رو هستند. در ۲۴ساعت روز شکنجه‌گران در وزارت اطلاعات ایران و در دولت عراق به شکنجه روانی این ساکنان مشغول هستند. این شکنجه‌گران می‌خواهند که کمپ بسته شود و ساکنان آن به ایران رانده شوند که یقیناً معنایش اعدام آنها خواهد بود.
در بیانیه‌یی که روز شنبه ۱۸دسامبر ۲۰۱۰ که از سوی کارزار بین‌المللی پارلمانی در دفاع از اشرف توسط لرد آرچر معاون دادستان سابق انگلیس و رئیس کارزار مزبور منتشر گردید، آمده است، ”هدف ما تأکید بر محاصره هولناک کمپ اشرف می‌باشد که چندین هزار ایرانی اپوزیسیون، تحت شکنجه و آزار قرار دارند“.
وی ادامه داد، ”ما دولت عراق را فرامی‌خوانیم این محاصره را از روی ساکنان بردارد و به سازمان ملل و آمریکا اجازه دهد تا حفاظت کسانی که در داخل کمپ هستند را برعهده گیرند. وی مضافاً یونامی را ترغیب نمود تا یک دفتر نمایندگی دائم در کمپ اشرف دایر کند و اقدامات ضروری برای برداشتن تمامی محدودیتهای غیرانسانی را که توسط دولت عراق تحمیل شده را اتخاذ نماید“.
از آوریل ۲۰۰۳ تا اواسط ۲۰۰۹، کمپ اشرف تحت کنترل نیروهای ائتلاف آمریکا بود. طبق سوفا، توافقنامه وضعیت نیروها که نوامبر ۲۰۰۸ بین دولتهای عراق و آمریکا به امضا رسید، نیروهای آمریکایی در ۲۰۰۹ نیروهای خود را از شهرهای بزرگ و کوچک عراق بیرون کشیدند. این توافقنامه شامل انتقال کنترل کمپ اشرف به نیروهای امنیت عراق نیز می‌شد…
نیروهای ائتلاف در یورش اولیه خود در ۲۰۰۳، با ورودشان به کمپ اشرف ساکنان را خلع‌سلاح کردند و سپس یک تحقیقات جامع در رابطه با تروریسم را در سراسر کمپ به اجرا گذاشتند. در اوایل ۲۰۰۴، آنها وضعیت قانونی پناهندگان را به‌عنوان ”افراد حفاظت شده“ تحت کنوانسیون چهارم ژنو به‌رسمیت شناختند. این تشخیص و به‌رسمیت شناختن، حامل حفاظت قوانین بین‌المللی بوده و تمامی دولتها را ملتزم می‌کند تا از کمپ و ساکنان آن حفاظت به‌عمل آورند…
وضعیت سیاسی عراق در بهترین حالتش، ”متغیر“ می‌باشد. نوری مالکی روز سه‌شنبه ۲۱دسامبر برای دور دوم نخست‌وزیریش قسم خورد و به قدرتی دست یافت که به نخی بند است. بعد از پیروز نشدن حزب وی در انتخابات سال پیش، مشروعیت دولت وی روزانه زیر سؤال است. وی به سختی دولتی را تشکیل داد و به‌یمن حفاظت آمریکا توانسته است کماکان در حاکمیت باقی بماند.
با عقب‌نشینی نیروها، مالکی از سرپوش و حمایت دولت آمریکا استفاده کرد تا ائتلاف نامقدسی را شکل داده و اجازه هرگونه خشونت و ویرانگری داخلی را داد. قابل توجه‌تر از همه، وی بی‌سروصدا با روحانیان افراطی ایران و آیت‌الله خامنه‌ای، ولی‌فقیه جمهوری اسلامی برای دست‌یابی به سلاح و حمایت، متحد شد. کمی بعد از تحویل کمپ اشرف به دولت عراق، عوامل اطلاعاتی ایران وارد کشور عراق شدند و ساکنان اشرف به‌طور سیستماتیک مورد هدف، آزار و اذیت واقع شدند و از دسترسی به اقوام، وکلا، پزشکان و سایر اعضای پارلمان محروم شدند.
تنشها افزایش یافتند و در ژوئیه ۲۰۰۹، در یک یورش 2روزه علیه کمپ توسط نیروهای امنیتی عراقی (و ایرانی)، ۱۱کشته و صدها مجروح بر جای گذاشتند. بعد از حمله، ساکنان و حامیان آنها در سراسر جهان در چندین اعتصاب‌غذای چندهفته‌یی، برای بهبود وضعیت شرکت کردند. این شامل اعتصابی غذایی می‌شد که در بیرون سفارت انگلیس نیز جریان داشت.
از فوریه امسال، عوامل وزارت اطلاعات با کمک نیروهای امنیتی عراق در بیرون کمپ اشرف اردو زده و شبانه‌روز، موجب شکنجه ساکنان شده‌اند و تهدیدها و دشنام‌های لفظی را با استفاده از ۱۴۰بلندگو سر می‌دهند.
