مقالهیی از برایان بینلی در هافینگتون پست
”اغفال یک بار من، شرم برتو؛ اغفال دوباره من، شرم برمن“.
این یک ضرب المثل قدیمی است که، این روزها در عراق دارد آزمایش میشود.
دولت نوری مالکی تمام سعیاش را میکند تا جامعه جهانی را در مورد انتقال ۳۴۰۰ عضو مجاهدین خلق ایران ازکمپ اشرف فریب بدهد. اما مخالفان ایرانی و جامعه جهانی فریبش را نمیخورند.
ساکنان اشرف از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ بهعنوان ”افراد حفاظتشده“ تحت کنوانسیون چهارم ژنو توسط نیروهای آمریکایی حفاظت شدند. ولی در ۲۰۰۹، زمانیکه آمریکا شروع به تخلیه عراق کرد، این حفاظت به دولت مالکی منتقل شد.
از آن پس، اشرف تحت محاصره بوده، ۲بار به آن حمله نظامی شده که در نتیجه آن دهها تن کشته و صدها تن دیگر مجروح شدند.
ساکنان اشرف طی این مدت، با هر وسیلهای از بلندگوهای بزرگ گرفته تا محدودیت کالاهای ضروری و خدمات پزشکی، مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار گرفتند و حتی حملات موشکی علیه آنها صورت گرفت.
یک هفته قبل از ضربالاجل مالکی برای ۳۱دسامبر، سازمان ملل، آمریکا و مالکی به توافقی رسیدند که به مخالفان اجازه میداد تحت نظارت حافظان صلح سازمان ملل و مانیتور کنندههای آمریکایی، به کمپ لیبرتی در نزدیک بغداد، منتقل شوند.
مجاهدین خلق گفتند، اگر تضمینهای معقول داده شود، ۴۰۰تن از ساکنان آمادهاند تا تعهدات عراق را آزمایش کنند، ولی این توافق کوتاهمدت بود. و این مصداق همان وضعیت“ دوباره فریب دادن ”است.
ابتدا، دولت بغداد قولش به اینکه اجازه میدهد ساکنان اشرف خودروها و اموال منقولشان را با خود ببرند زیرپا گذاشت. سپس، مساحتی که قرار بود توسط ساکنان استفاده شود را از ۴۰ کیلومتر مربع به کمتر از یک کیلومتر مربع کاهش داد. و شروع به ساختن دیواری کرد که آنجا را عملاً یک زندان میکند.
بنابراین جامعه بینالمللی پیشنهاد عراق را رد کرد. آنها همچنین یک“ نه ”قاطع به اعمال مالکی گفتند چرا که آشکارا تشخیص دادند او بهدستور ملاهای تهران، عمل میکرد، که از مجاهدین خلق وحشت دارد.
در یک کنفرانس بینالمللی در دفاع از ساکنان اشرف که روز جمعه ۶دسامبر در پاریس برگزار شد، سیاستمداران برجستهای از سراسر جهان از جمله نمایندگان هردو حزب سیاسی آمریکا، بهمراه خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران، شرکت کردند.
فرماندار اد رندل، رئیس سابق حزب دموکرات و فرماندار پنسیلوانیا بهصراحت گفت: دو کلمه هستند که آمریکا و سازمان ملل باید بهکار ببرند- کلمات «چرا» و «نه» “. وکلمه «نه» در مورد انتقال ساکنان اشرف؟ چرا که اینکار هیچ لزومی ندارد و برای هیچکس مشکلی ایجاد نمیکند.
”اغفال یک بار من، شرم برتو؛ اغفال دوباره من، شرم برمن“.
این یک ضرب المثل قدیمی است که، این روزها در عراق دارد آزمایش میشود.
دولت نوری مالکی تمام سعیاش را میکند تا جامعه جهانی را در مورد انتقال ۳۴۰۰ عضو مجاهدین خلق ایران ازکمپ اشرف فریب بدهد. اما مخالفان ایرانی و جامعه جهانی فریبش را نمیخورند.
ساکنان اشرف از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ بهعنوان ”افراد حفاظتشده“ تحت کنوانسیون چهارم ژنو توسط نیروهای آمریکایی حفاظت شدند. ولی در ۲۰۰۹، زمانیکه آمریکا شروع به تخلیه عراق کرد، این حفاظت به دولت مالکی منتقل شد.
از آن پس، اشرف تحت محاصره بوده، ۲بار به آن حمله نظامی شده که در نتیجه آن دهها تن کشته و صدها تن دیگر مجروح شدند.
ساکنان اشرف طی این مدت، با هر وسیلهای از بلندگوهای بزرگ گرفته تا محدودیت کالاهای ضروری و خدمات پزشکی، مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار گرفتند و حتی حملات موشکی علیه آنها صورت گرفت.
یک هفته قبل از ضربالاجل مالکی برای ۳۱دسامبر، سازمان ملل، آمریکا و مالکی به توافقی رسیدند که به مخالفان اجازه میداد تحت نظارت حافظان صلح سازمان ملل و مانیتور کنندههای آمریکایی، به کمپ لیبرتی در نزدیک بغداد، منتقل شوند.
مجاهدین خلق گفتند، اگر تضمینهای معقول داده شود، ۴۰۰تن از ساکنان آمادهاند تا تعهدات عراق را آزمایش کنند، ولی این توافق کوتاهمدت بود. و این مصداق همان وضعیت“ دوباره فریب دادن ”است.
ابتدا، دولت بغداد قولش به اینکه اجازه میدهد ساکنان اشرف خودروها و اموال منقولشان را با خود ببرند زیرپا گذاشت. سپس، مساحتی که قرار بود توسط ساکنان استفاده شود را از ۴۰ کیلومتر مربع به کمتر از یک کیلومتر مربع کاهش داد. و شروع به ساختن دیواری کرد که آنجا را عملاً یک زندان میکند.
بنابراین جامعه بینالمللی پیشنهاد عراق را رد کرد. آنها همچنین یک“ نه ”قاطع به اعمال مالکی گفتند چرا که آشکارا تشخیص دادند او بهدستور ملاهای تهران، عمل میکرد، که از مجاهدین خلق وحشت دارد.
در یک کنفرانس بینالمللی در دفاع از ساکنان اشرف که روز جمعه ۶دسامبر در پاریس برگزار شد، سیاستمداران برجستهای از سراسر جهان از جمله نمایندگان هردو حزب سیاسی آمریکا، بهمراه خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران، شرکت کردند.
فرماندار اد رندل، رئیس سابق حزب دموکرات و فرماندار پنسیلوانیا بهصراحت گفت: دو کلمه هستند که آمریکا و سازمان ملل باید بهکار ببرند- کلمات «چرا» و «نه» “. وکلمه «نه» در مورد انتقال ساکنان اشرف؟ چرا که اینکار هیچ لزومی ندارد و برای هیچکس مشکلی ایجاد نمیکند.
