در جلسه پارلمان اروپا با موضوع «سرکوب سیستماتیک، شرایط غیرانسانی و بازداشتهای خودسرانه توسط رژیم ایران» که روز دوشنبه ۲۲بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱ فوریه ۲۰۲۶ برگزار شد، نمایندگان وضعیت وخیم حقوقبشر در ایران و نیاز به حمایت از مردم و مقاومت آنها را تشریح کردند.
کارلو چیچولی گفت: «هزاران قتلعام، دستگیریهای خودسرانه، ناپدید شدن، شکنجه، اعترافات اجباری و دادگاههای نمایشی؛ هزاران نفر بدون دسترسی به وکیل یا مراقبتهای پزشکی بازداشت شدهاند. ایران جزو کشورهایی است که بیشترین تعداد زندانیان سیاسی را در جهان دارد. زنان، اقلیتهای قومی و مذهبی، مخالفان و شهروندان عادی: هیچکس در امان نیست. لیستگذاری سپاه پاسداران بهعنوان سازمان تروریستی تصمیم درستی است، اما خیلی دیر انجام شد. ما باید با حمایت از مقاومت ایران، اقدامات بیشتری انجام دهیم».
آنا استرولنبرگ افزود: «هزاران نفر در ایران کشته شدهاند؛ دهها هزار نفر در زندانها با هراس از اعدام یا تجاوز روبهرو هستند. ما به مردم ایران مدیونیم که داستانهای پشت این آمارها را ببینیم؛ پرستارانی که به مجروحان کمک میکنند و بازداشت میشوند، مادرانی که برای پس گرفتن پیکر بیجان دخترانشان پول میپردازند. ما باید داراییهای سپاه پاسداران را توقیف کنیم و از کسانی که خواستار آیندهای آزاد و دموکراتیک هستند، حمایت کنیم».
نورا جونکو کارسیا با اشاره به بزرگترین تظاهرات ایرانیان در برلین گفت: «اتحادیه اروپا باید به خواست مردم ایران توجه کرده و به آنها کمک کند. رژیم در حالی میلیونها یورو صرف تأمین مالی تروریسم میکند که ایرانیان با معادل ۵یورو در روز زندگی میکنند. این "انقلاب تشنگان" است؛ آنها حتی آب آشامیدنی ندارند».
پتراس آستراویچیوس تأکید کرد: «رژیم تندروی ملاها در ایران به سرکوب شهروندان خود ادامه میدهد، شرایط زندگی طاقتفرسا ایجاد کرده و خشونت را گسترش میدهد. مسئولان سرکوب باید مجازات شوند و اتحادیه اروپا باید فشارها و تحریمها را افزایش دهد».
آلیس کونکه با اشاره به قربانیان خشونت رژیم گفت: «مجروحانی که گلوله خوردهاند جرأت نمیکنند به بیمارستان بروند، زیرا معترضان در آنجا بازداشت شده و به مکانهایی منتقل میشوند که دیگر بازنمیگردند. پزشکان و کادر درمان بهدلیل نجات جان انسانها زندانی میشوند. هیچکس نباید در چنگال خشونت رژیم ایران رها شود».
آنتونیو لوپز ایستوریز وایت و دیگر نمایندگان از جمله رینهولد لو پاتکا و آرکادیوس مولارزک نیز با تأکید بر اعدامهای گسترده، بازداشتهای خودسرانه و نقض سیستماتیک حقوقبشر، خواستار اقدامات قاطعتر اروپا علیه رژیم ایران شدند و تأکید کردند که آینده ایران باید توسط مردم خود ایران تعیین شود.
