تلویزیون بی.بی.سی جهانی: مجری: ... بی.بی.سی به شواهد دست اولی دست یافته است که نشان میدهد مبارزه برای دموکراسی در سوریه، در واقع در حال تبدیل شدن به شورشگری مسلحانه است. پل وود خبرنگار ما به همراه فیلمبردار او در سوریه بودهاند و مدتی را در حمص گذراندند، شهری که نقطه کانونی اعتراضات ضددولتی شده است. آنها با ارتش آزاد سوریه در تماس بودند...
پل وود، خبرنگار از بیروت: اولین نشانه از عمیق شدن این درگیری را میتوان در لبنان مشاهده کرد، جایی که قیمت یک کلاشینکف در بازار سیاه به ۱۲۰۰ دلار افزایش یافته است. علت آن افزایش تقاضا از داخل سوریه میباشد. ما با حمایت ارتش آزاد سوریه که سلاح داشتند، از لبنان وارد سوریه شدیم. هنگامی که ما داشتیم وارد سوریه میشدیم، نیمهشب بود و قاچاقچیان را با مسیرهایی که قاچاق از طریق آنها صورت میگرفت را دیدیم... تا اینکه به حمص رسیدیم. حمص همان شهری است که بهدلیل تعداد کسانی که در آنجا، جان باختهاند، به نوعی، پایتخت انقلاب محسوب میشود. ما به باب العمر رفتیم، همان جایی که درگیریهای زیادی با ارتش سوریه رخ داده، و با کسی صحبت کردیم که احتمالاً اولین کسی بود که در آنجا دست به سلاح برده است، یعنی یکی از اولین کسانی که در حمص دست به سلاح برد. او گفت که در ژوئن گذشته، در حالی که مردم در خیابانها تظاهرات میکردند، اتوبوسهایی وارد شدند و بهگفته او، شبهنظامیانی از آنها پیاده شده و بر روی معترضان بیسلاح آتش گشودند، و این لحظهای بود برای او که دست به سلاح ببرد. ما این حرف را بارها و بارها از سربازان جدا شده شنیدهایم. آنها میگویند که حاضر نیستند بر روی مردم خودشان آتش بگشایند. فکر میکنم تعداد کسانی که این کار را میکنند هنوز خیلی کم است، شاید ۱۵۰۰۰نفر باشند، یعنی همان رقمی که ارتش آزاد سوریه میگوید. آنها [ارتش آزاد سوریه] از موضع اعلام شده خود، که حفاظت از تظاهرکنندگان بود، در حال رفتن به سمت انجام حملات کلاسیک چریکی هستند و ما چند مورد از این حملات را علیه پاسگاههای ارتش سوریه مشاهده کردهایم.
مجری: پس این حقیقت که جنبش ضددولتی اکنون بهطور اجتنابناپذیری دست به سلاح برده، آیا سوریه را، بیش از هر زمان دیگری، به جنگ داخلی نزدیکتر میکند؟
خبرنگار: فکر میکنم این وضعیت، باید چنین سؤالاتی را برانگیزد. ارتش آزاد سوریه کاملاً مواظب است، یا سعی میکند که عملکردهای خود را جدا از اعتراضات نگاه دارد. آنها در اعتراضات، با سلاح ظاهر نمیشوند. کاری که آنها میکنند و ما هم در چند مورد در حمص دیدیم، تأمین مسیرها است تا از تیراندازی احتمالی [نیروهای امنیتی] جلوگیری کنند...
فکر میکنم خطر یک درگیری فرقهای وجود داشته باشد، زیرا یک اکثریت ۷۵ درصدی از سنیها در سوریه هست که تحت حاکمیت یک اقلیت ۱۰ درصدی طی ۴۰سال گذشته بودهاند... فکر میکنم که اگر درگیری در سوریه ادامه یابد، این یکی از خطراتی است که این کشور با آن مواجه خواهد شد.
پل وود، خبرنگار از بیروت: اولین نشانه از عمیق شدن این درگیری را میتوان در لبنان مشاهده کرد، جایی که قیمت یک کلاشینکف در بازار سیاه به ۱۲۰۰ دلار افزایش یافته است. علت آن افزایش تقاضا از داخل سوریه میباشد. ما با حمایت ارتش آزاد سوریه که سلاح داشتند، از لبنان وارد سوریه شدیم. هنگامی که ما داشتیم وارد سوریه میشدیم، نیمهشب بود و قاچاقچیان را با مسیرهایی که قاچاق از طریق آنها صورت میگرفت را دیدیم... تا اینکه به حمص رسیدیم. حمص همان شهری است که بهدلیل تعداد کسانی که در آنجا، جان باختهاند، به نوعی، پایتخت انقلاب محسوب میشود. ما به باب العمر رفتیم، همان جایی که درگیریهای زیادی با ارتش سوریه رخ داده، و با کسی صحبت کردیم که احتمالاً اولین کسی بود که در آنجا دست به سلاح برده است، یعنی یکی از اولین کسانی که در حمص دست به سلاح برد. او گفت که در ژوئن گذشته، در حالی که مردم در خیابانها تظاهرات میکردند، اتوبوسهایی وارد شدند و بهگفته او، شبهنظامیانی از آنها پیاده شده و بر روی معترضان بیسلاح آتش گشودند، و این لحظهای بود برای او که دست به سلاح ببرد. ما این حرف را بارها و بارها از سربازان جدا شده شنیدهایم. آنها میگویند که حاضر نیستند بر روی مردم خودشان آتش بگشایند. فکر میکنم تعداد کسانی که این کار را میکنند هنوز خیلی کم است، شاید ۱۵۰۰۰نفر باشند، یعنی همان رقمی که ارتش آزاد سوریه میگوید. آنها [ارتش آزاد سوریه] از موضع اعلام شده خود، که حفاظت از تظاهرکنندگان بود، در حال رفتن به سمت انجام حملات کلاسیک چریکی هستند و ما چند مورد از این حملات را علیه پاسگاههای ارتش سوریه مشاهده کردهایم.
مجری: پس این حقیقت که جنبش ضددولتی اکنون بهطور اجتنابناپذیری دست به سلاح برده، آیا سوریه را، بیش از هر زمان دیگری، به جنگ داخلی نزدیکتر میکند؟
خبرنگار: فکر میکنم این وضعیت، باید چنین سؤالاتی را برانگیزد. ارتش آزاد سوریه کاملاً مواظب است، یا سعی میکند که عملکردهای خود را جدا از اعتراضات نگاه دارد. آنها در اعتراضات، با سلاح ظاهر نمیشوند. کاری که آنها میکنند و ما هم در چند مورد در حمص دیدیم، تأمین مسیرها است تا از تیراندازی احتمالی [نیروهای امنیتی] جلوگیری کنند...
فکر میکنم خطر یک درگیری فرقهای وجود داشته باشد، زیرا یک اکثریت ۷۵ درصدی از سنیها در سوریه هست که تحت حاکمیت یک اقلیت ۱۰ درصدی طی ۴۰سال گذشته بودهاند... فکر میکنم که اگر درگیری در سوریه ادامه یابد، این یکی از خطراتی است که این کشور با آن مواجه خواهد شد.
