اجلاس شورای شهر فرانکفورت – ۱۴ آبان ۱۴۰۵
اعتراض اعضای شورای شهر از احزاب مختلف
به دادن مشوق به بچهٔ شاه
ساریا آتاچ از حزب سوسیال‌دموکرات
رضا پهلوی هیچ وکالتی از سوی مردم ایران ندارد
او پسر آخرین شاه است و تحت حکومت پدرش
مخالفان سیاسی تعقیب، شکنجه، زندانی و اعدام شدند
پهلوی هرگز از این گذشته اعلام برائت نکرده و فاصله نگرفته است
کسی که می‌خواهد از مبارزه شجاعانه مردم ایران
برای آزادی و عدالت قدردانی کند
نباید اجازه دهد پسر شاه سابق این جایزه را دریافت کند
مونا ویسی از حزب چپ
سازمانهای متعدد ایرانی در تبعید، زندانیان سیاسی فعلی و سابق
و بازماندگان شکنجه‌های ساواک به سپردن جایزه آزادی به بچه شاه
اعتراض کرده‌اند
اعتراض یولیا ابرتس از حزب سبزها
به رویکرد غیرشفاف بنیاد فدریش ناومن
این بنیاد مدتها پس از امضای قرارداد اجاره کلیسا
نام دریافت کننده جایزه را اعلام کرد
که به‌حق باعث ایجاد بحثهای بسیار شدیدی شده است
تیارا مایا منگل از حزب وولت
بنیاد ناومن با این کار یک چهره بسیار مناقشه‌برانگیز را
برجسته می‌کند
روز پنجشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۵، در اجلاس شورای شهر فرانکفورت اعضای این شورا از احزاب مختلف به دادن مشوق به بچهٔ شاه اعتراض کردند و آن‌را مشروعیت بخشیدن به سلطنت موروثی و نادیده‌گرفتن جنایات دیکتاتوری شاه و ساواک دانستند.
مونا ویسی از حزب چپ در این جلسه گفت: اهدای جایزه به مردی که هرگز از سوی مردم ایران انتخاب نشده، به او مشروعیت می‌دهد و اصل سلطنت موروثی را اعتبار می‌بخشند.
وقتی من از سرکوب خانواده‌ام تحت رژیم آخوندها و تحت حکومت سلطنتی صحبت می‌کنم، از سوی جریان سلطنت‌طلب جملاتی مثل «آشغال‌های کرد»، «مردم کثیف» و «تجزیه‌طلب» می‌شنوم. این ادبیاتی است که این اردوگاه با آن درباره ما سخن می‌گوید. حق صحبت درباره ایران از من سلب می‌شود چون کرد هستم. و این موضوع فقط شامل حال کردها نیست؛ بلکه بلوچ‌ها و دیگران در کشوری با ملیت‌های متعدد و همه کسانی را که به‌حق، چه در زمان سلطنت و چه در زمان آخوندها مقاومت کرده‌اند، در بر می‌گیرد. کسی که همه این مردم را از تعریف «مردم ایران» خارج می‌داند، هیچ وکالتی برای سخن گفتن از طرف آنها ندارد. کسی که حکومت شکنجه ساواک تحت مدیریت پدرش را تا به امروز محکوم نکرده، نماد آزادی نیست. سازمانهای متعدد ایرانی در تبعید، زندانیان سیاسی سابق و فعلی و بازماندگان شکنجه‌های ساواک به این امر اعتراض کرده‌اند. در هفته‌های گذشته، تمامی بازماندگان و قربانیان مستقیم ساواک در کمیسیون‌ها به دیدار ما آمدند و از قساوت‌های حکومت سلطنتی شاه گفتند. اعلام همبستگی در کمیسیون‌ها و ائتلاف با حزب دموکرات‌مسیحی در این شهر، با هم سازگار نیست
در ادامهٔ جلسه یولیا ابرتس از حزب سبزها، گفت: «بنیاد ناومن مدتها پس از امضای قرارداد اجاره (کلیسا)، نام دریافت کننده جایزه را اعلام کرد که به‌حق باعث ایجاد بحثهای بسیار شدیدی شده است.
ساریا آتاچ از حزب سوسیال‌دموکرات دربارهٔ دادن مشوق به بچه شاه، گفت: . او هیچ وکالتی از سوی مردم ایران ندارد. او پسر آخرین شاه است و تحت حکومت پدرش، مخالفان سیاسی تعقیب، شکنجه، زندانی و اعدام شدند. حقوق‌بشر نقض شد. پهلوی هرگز از این گذشته اعلام برائت نکرده و فاصله نگرفته است.
ایران کشوری متشکل از اقوام گوناگون است: فارسها، آذربایجانی‌ها، کردها، بلوچ‌ها، عرب‌ها و بسیار دیگری. هر کس که از حقوق اقلیتها دفاع کند، از سوی پهلوی به‌سرعت برچسب تجزیه‌طلب می‌خورد. مردم ایران یک سلسله پادشاهی نیستند؛ آنها نیازی به وارث ندارند، بلکه نیازمند صداهایی هستند که خودشان انتخاب کرده باشند.
کسی که می‌خواهد از مبارزه شجاعانه مردم ایران برای آزادی و عدالت قدردانی کند، نباید اجازه دهد پسر شاه سابق این جایزه را دریافت کند؛ به‌ویژه در کلیسای پاول. اگر می‌خواهیم از آزادی تجلیل کنیم، پس از زنان، مردان، کودکان، تعقیب‌شدگان و افراد گمنام تجلیل کنیم؛ نه از کسی که نام قدرت را به ارث می‌برد، بلکه از کسانی که باید آن را مبارزه کرده و به دست آورند.
در بخش دیگری از جلسه تیارا مایا منگل از حزب وولت سخنرانی کرد و گفت: هر کس در ایران برای آزادی به خیابان‌ها می‌آید، اسارت، شکنجه و مرگ را به جان می‌خرد. و به همین دلیل، همبستگی ما معطوف به مردم ایران است و تجلیل از شجاعت آنها کار درستی است و به‌صراحت از آن حمایت می‌کنیم. اما این‌که چه کسی این جایزه را به نیابت از مردم ایران دریافت می‌کند، مسأله کوچکی نیست. در کمیسیون‌ها، افراد آسیب‌دیده به شکلی بسیار تاثیرگذار از سرکوب و شکنجه‌ها در دوران شاه گزارش دادند و این‌که دقیقاً پسر همان شاه قرار است اکنون نماینده مبارزه آزادیخواهانه مردم ایران باشد، آنها را به‌شدت جراحت‌مند و ناراحت می‌کند. این بنیاد با این کار، یک چهره بسیار مناقشه‌برانگیز را برجسته می‌کند.
