در اطلاعیه مشترک موسوی و کروبی آمده است:
درخواست برگزاری تجمع و راهپیمایی را در موقع مقتضی تسلیم استانداری تهران و وزارت کشور نمودیم که متاسفانه با بهانه تراشیهای متعدد این درخواست بیپاسخ مانده است. تعدادی از احزاب و گروههای اصلاح طلب جهت رفع بهانهجویی ها، درخواست مشابهی را به وزارت کشور ارائه دادند اما اعلام کردهاند امیدی به اخذ مجوز از این دولت ندارند.
اکنون در حالی که ۴۸ ساعت به زمان پیشبینی شده برای راهپیمایی باقی نمانده است با عنایت به گزارش نمایندگان احزاب اصلاح طلب و نیز جهت حفظ جان و مال مردم اعلام میداریم راهپیمایی پیشبینی شده برگزار نخواهد شد.
یادآوری میکنیم که رهبر مقاومت، در پیام خود در این باره که ماه گذشته منتشر شد، با استقبال از این راهپیمایی، پیشاپیش موسوی را از خالی کردن میدان به سود باند غالب رژیم پرهیز داده و پیشاپیش صرفنظر کردن از حق آزادی بیان و اجتماعات و تظاهرات به بهانه ”حفظ جان و مال مردم“ را که مبتذلترین نوع توجیه و همدستی برای حفظ جان و مال رژیم است، محکوم شناخته بود.
مسعود رجوی، اقشار مختلف مردم میهنمان، بهویژه جوانان، دانشجویان، کارگران و زحمتکشان و زنان و مردان «محارب» با نظام ننگین ولایتفقیه و همه نیروهای انقلاب دموکراتیک مردم ایران را در آستانه 30خرداد 1389 که سرآغاز سی امین سال مقاومت آزادیبخش با فاشیسم دینی و رژیم غاصب ولایتفقیه است، به تأکید فراخواند از بیستم تا سیام خرداد امسال، بهپاخیزند و برای تداوم و تضمین قیام سراسری، تا آنجا که در توان و امکان دارند، شعلههای اعتراض و قیام و مقاومت آزادیبخش علیه دیکتاتوری را در سراسر میهن اشغال شده برافروزند.
قسمتهایی از این پیام در زیر آورده شده است:
تهنیت روز کارگر به کارگران و زحمتکشان قیام
فراخوان به خیزش و اعتراض
در آستانه 30خرداد و سالروز قیام سراسری
از 20 تا 30خرداد 1389
مسعود رجوی
7اردیبهشت 1389
سخن گفتن از ستم و سرکوب و سبعیت، همچنانکه روایت چپاول و یغما در رژیم ولایت تازگی ندارد.
اکنون در مرحله پایانی عمر این رژیم و جنگ گرگها با یکدیگر، خود آنها، هر آنچه را که سالیان درباره غارت دسترنج کارگران و لگدمال کردن حقوق مستضعفان میگفتیم، برملا میکنند. این هم از علایم پایانی است.
آنچه تازگی دارد و اکنون همه به چشم میبینند، در هم شکستن درمانناپذیر طلسم ولایت و امواج بیوقفه حرکت و خیزش و مرحله ریزش و اضمحلال و سرنگونی این نظام نامشروع و ضدمردمی است.
آنچه تازگی دارد اجماع جهانی در مورد بیثباتی و شکنندگی رژیمی است که از مدتها پیش به تاریخ ایران اضافه تحمیل شده است. تا دیروز تنها مقاومت ایران بود که از شرایط عینی و مرحله ریزش و اضمحلال و دوران پایانی سخن میگفت اما امروز این یک گواهی بینالمللی است.
به جد میگویم اگر قیامی که از یکسال پیش در جریان انتخابات ریاست جمهوری رژیم آغاز شد از یک هدایت و رهبری ذیصلاح ملّی و به دور از سازش و تسلیمطلبی و به دور از آلودگی ارتجاعی به خمینی و ولایتفقیه، برخوردار بود، امروز وضعیت بکلی متفاوت بود.
اما به گفته قرآن، ملتها، خود احوال خویش را تغییر میدهند.
«کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من». یعنی که باید خود بپاخیزیم و وضعیت و موقعیت و حاکمیت را تغییر بدهیم و بهای آن را هم به تمام و کمال بپردازیم. با رود خروشان خون شهیدان و درد و رنج اسیران و با رزم جانان در نبرد آزادی بخش…
پس بر کارگران و زحمتکشان قیام است که نقش و مسئولیت خود را دریابند، از گرگهای عمامهدار که اکنون در مرحله پایانی به گرگهای کاغذی تبدیل شدهاند، و از مزدوران آنها نهراسند و اشرفنشان ایستادگی پیشه کنند و بهجای پشت کردن، به دشمن «بیا، بیا» بگویند.
در آستانه تصویب قطعنامه تحریم در شورای امنیت مللمتحد علیه دیکتاتوری آخوندی معاون وزارتخارجه آمریکا از تحریمهای «حیرت آور» سخن گفت. اخطارهای آمریکا و جامعه بینالمللی به رژیم در مقوله هستهای و بمب اتمی، سراپای رژیم را به لرزه در آورده است. ترس و وحشت از آینده را به وضوح میتوان از حرفهای خامنهای و احمدینژاد دریافت. ولیفقیه فرتوت برون رفت را در افزایش فشار و سرکوب در اشرف از یک سو و مصادره بیدنده و ترمز انتخابات عراق با همان الگوی احمدینژادی از سوی دیگر یافته است. بگذریم که بالمآل، بر سر خودش خراب خواهد شد.
در چنین شرایطی موسوی و کروبی هم با موقعیت شناسی، فرصت را برای درخواست اجازه تظاهرات در سالگرد انتخابات ریاست جمهوری رژیم مغتنم دیدهاند ما از آن بسیار استقبال میکنیم و باند غالب را به جد به مراعات حقوق و سهمیه و درخواست آنها در چارچوب همین نظام فرا میخوانیم و بر ضرورت حفاظت و حراست از آنان در همین رژیم تأکید میکنیم.
به شرط اینکه آقای موسوی با مجوّز یا بدون صدور مجوز از سوی باند غالب، از انجام تظاهرات به هیچ بهانهای کوتاه نیاید. در برابر توپ و تشر ولیفقیه فرتوت، عقب ننشیند و رنگ نبازد تا 22بهمن تکرار نشود.
در اینصورت «خدای ناکرده» همین جوانان «محارب» قیل و قال راه میاندازند که:
«کشته ندادیم که سازش کنیم
رهبر قاتل رو ستایش کنیم».
بعدش هم «خدای ناکرده» خواهند گفت نقش موسوی خشکاندن و به عقب بردن جنبش و جوانان و مردمی است که قصد دارند در خرداد ماه امسال خاطره سهرابها و نداها را زنده کنند. از اینرو آقای موسوی مجدداً نباید به بهانه اینکه اهل خشونت نیستند، میدان را به سود خامنهای و رئیسجمهور قلابی او خالی کند.
در آستانه 30خرداد 1389 که سرآغاز سی امین سال مقاومت آزادیبخش با فاشیسم دینی و رژیم غاصب ولایتفقیه است، جوانان، دانشجویان، کارگران و زحمتکشان و زنان و مردان «محارب» با نظام ننگین ولایتفقیه و همه نیروهای انقلاب دموکراتیک مردم ایران را فرا میخوانم از بیستم تا سیام خرداد امسال، بهپاخیزند و برای تداوم و تضمین قیام سراسری، تا آنجا که در توان و امکان دارند، شعلههای اعتراض و قیام و مقاومت آزادیبخش علیه دیکتاتوری را در سراسر میهن اشغال شده برافروزند.
مرگ بر اصل ولایتفقیه
سلام بر خلق- سلام بر آزادی
رود خروشان خون شهیدان در پرتو مهر تابان مقاومت و آزادی مردم ایران ضامن پیروزی محتوم خلق ماست.
مسعود رجوی
7اردیبهشت 1389