728 x 90

انزواى جهانى رژيم ايران,

اولین روزهای روحانی، سیاهترین روزهای نظام

-

سخن روز
سخن روز
اولین روزهای روی کار آمدن مجدد آخوند حسن روحانی، با سیاهترین روزهای رژیم در روابط منطقه‌یی و بین‌المللی‌اش مصادف شده است. آنچه طی این روزها در ریاض و پس از آن در منطقه جریان داشت، بی‌سابقه‌ترین اجماع منطقه‌یی و بین‌المللی را علیه رژیم آخوندی رقم زد.

با سفر رئیس‌جمهور آمریکا به عربستان، گسترده‌ترین ائتلاف منطقه‌یی با شرکت آمریکا و بیش از 50کشور عربی و اسلامی علیه رژیم ایران در اجلاس ریاض، شکل گرفت و سران و مقامات 55 کشور عربی، اسلامی و آمریکا که جمعیتی بالغ بر بیش از یک میلیارد نفر را نمایندگی می‌کردند، در این اجلاس حضور یافتند؛ علاوه بر کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس، سران کشورهای مصر، عراق، افغانستان، آلبانی، لبنان، لیبی و همچنین محمود عباس رئیس دولت فلسطین از شرکت کنندگان در این اجلاس بودند. (1)

از ترامپ تا سران عربستان و دیگر کشورها، هر کدام که در این اجلاس یا در حاشیهٴ آن سخن گفتند، محور اصلی سخنانشان ابراز نگرانی از سیاستهای تفرقه‌افکنانه و جنگ‌افروزانهٴ رژیم آخوندی در کشورهای منطقه و هشدار به آن برای دست برداشتن از سیاستهای مداخله‌جویانه و تروریستی‌اش بود.
ملک سلمان پادشاه عربستان در سخنرانی افتتاحیة خود رژیم حاکم بر ایران را «نوک پیکان» تروریسم نامید.
دونالد ترامپ نیز در اولین سخنرانی خود در خارج از آمریکا، هدف ائتلاف عربی منطقه‌یی را «مقابله با افراط‌گرایی» خواند و اجلاس ریاض را «سمبلی برای جهان از تعهد مشترک» توصیف نمود و با اشاره به رژیم ملاها تصریح کرد: «بدون اشاره به حکومتی که برای تروریستها پایگاه امن، پشتیبانی مالی و وضعیت اجتماعی لازم را برای عضوگیری فراهم می‌کند، هیچ بحثی درباره نابود کردن تهدید (تروریسم) کامل نخواهد بود...»

در بیانیه پایانی اجلاس ریاض نیز ضمن تأکید بر اهمیت و ویژگی تاریخی آن، به‌عنوان «یک دگرگونی تاریخی در روابط عربی ـ اسلامی با ایالات متحده» آمده است: «رهبران (55 کشور عربی و اسلامی و آمریکا) بر رد قاطعانهٴ اقدامات رژیم ایران به‌منظور متزلزل‌کردن امنیت و ثبات منطقه و جهان و استمرار حمایت آن از تروریسم و افراط‌گرایی تأکید کردند... و «به افزایش تلاشهایشان برای نظارت بر امنیت منطقه و جهان و مقابلهٴ قاطعانه با فعالیتهای توطئه‌گرانه و مخرب (رژیم) ایران از طریق هماهنگی مشترک متعهد (شدند) ».

این موضعگیریها با پایان اجلاس ریاض پایان نیافت و ترامپ در ادامه سفر خود به سایر کشورهای منطقه، مواضع قاطع خود علیه رژیم را تکرار کرد و از جمله گفت: «رژیم ایران باید فوراً حمایت مالی و نظامی و آموزشی مرگبار خود به تروریستها و شبه‌نظامیان را متوقف کند. آمریکا هرگز اجازه نمی‌دهد این رژیم به سلاح اتمی دست پیدا کند».

رئیس‌جمهور آمریکا توافق هسته‌یی با رژیم را هم زیر سؤال برد و برجام را عامل نجات رژیم از سرنگونی توصیف کرد و گفت اگر برجام نبود «آنها ظرف 6ماه کاملاً سقوط می‌کردند». اما آنها به جای تشکر، جسور شده‌اند.

از مقطع جنگ ضدمیهنی به این سو که خمینی به‌خاطر اصرار تبهکارانه‌اش بر ادامه‌ جنگ و کشتار، به‌لحاظ سیاسی به‌شدت منزوی شده بود، رژیم آخوندی در هیچ مقطعی این‌چنین در حضیض طرد و انزوای بین‌المللی قرار نداشته است.

برگ اصلی روحانی در دفاع از برجام و تمامی دستاوردهای دولتش این بود که من آنم که سایهٴ جنگ را از سر نظام دور کردم؛ حتی هنگامی که خامنه‌ای جلو او در آمد که حضور مردم سایهٴ جنگ را دور کرد! (2)

این مسأله آن قدر هم برای روحانی و هم برای خامنه‌ای اهمیت داشت که این مجادله بین خامنه‌ای از یک طرف و روحانی و اعضای دولت او به یک رویارویی و دهن به دهن شدن علنی انجامید (3) و این گویای آن بود که طرفین تا چه حد بدین موضوع حساسیت دارد.

اما اجلاس ریاض بدون کمترین اعتنایی به انتخاب مجدد روحانی، سطل آب سردی روی هر دو طرف این دعوا ریخت و نشان داد که هیچ تفاوتی بین این آخوند شیاد و رقیب جلاد او قائل نیست. «عادل الجبیر» در کنفرانس خبری مشترک با «رکس تیلرسون» همتای آمریکایی خود، در پاسخ به سؤالی در مورد پیروزی «حسن روحانی» در نمایش انتخابات گفت: «پیروزی مجدد روحانی یک مسألهٴ داخلی است و عربستان، ایران را بر اساس رفتارهایش می‌سنجد نه وعده‌های سیاستمدارانش».

تیلرسون نیز در همین کنفرانس مطبوعاتی 3خواسته ناقابل را برای راستی‌آزمایی ادعاهای روحانی جلو او گذاشت: به حمایت از تروریسم پایان دهد؛ آزمایش موشکهای بالستیک را متوقف کند و حق ایرانیان برای آزادی بیان را به‌رسمیت بشناسد!

از سوی دیگر، سردمداران باند خامنه‌ای، ادعای روحانی در مورد دور کردن سایهٴ جنگ از سر نظام را روی سر خود او زدند و نوشتند: «روحانی در اولین روز انتخاب خود، سایه جنگ را سوغات آورده است». (4)
و «این اولین کادو پیروزی آقای روحانی است، اما آخرین آن نخواهد بود و تازه شروع بازی است». (5)

در پاسخ به این طعنه‌ها، روحانی تلاش کرد صورت خود را به ضرب رجزخوانی پوشالی از قبیل «هر زمانی که از لحاظ فنی، ما نیاز به تست موشک داشته باشیم، تست خواهیم کرد» سرخ نگه دارد. اما در ادامه همین سخنان به منت‌کشی زبونانه از عربستان پرداخت و گفت: «این‌جا به دولتهای منطقه مهم و حساس خاورمیانه و همچنین به دولت عربستان (می‌خواهم بگویم) که مردم عربستان دوست ما هستند، همسایهٴ ما هستند، ما همیشه دوستشان داشته‌ایم و داریم و امیدواریم دولت عربستان هم راه صحیح را انتخاب بکند، راه قدرت سلاح نیست».

مشابه همین موضعگیری را از علی لاریجانی رئیس مجلس ارتجاع شاهد بودیم: «ما با هیچ کشور همسایه مشکلی نداریم؛ ما حتی با سعودیها نیز بنای دشمنی نداریم».
اما رسالت ارگان باند مؤتلفه روز 3خرداد در سرمقاله‌اش نوشت: «آقای روحانی! وقتی در کنار گوش شما در مرزهای کشور طبل جنگ به صدا درآمده است و ناتوی عربی و غربی "مشق نظام جمع" می‌کنند. این حرفها چه فایده‌ای دارد؟».

جدای از مناقشات دو باند بر سر تحولات اخیر منطقه، هر دو جناح به‌طور آشکاری از این تحولات وحشت کرده‌اند. پاسدار محسن رضایی، دبیر تشخیص مصلحت نظام آخوندی، از باند خامنه‌ای می‌گوید: «عربستان به تشکیل ائتلاف کشورهای اسلامی و آمریکا روی آورده و با متهم کردن (ما)، لشکرکشی جدیدی راه انداخته است... مسئولان (ما) باید ائتلاف جدید علیه (نظام) را جدی بگیرند». (6)

مهره‌ها و رسانه‌های باند روحانی علاوه بر اظهار وحشت، تجدید نظر در سیاست‌ها و عملکردهای نظام را مطرح می‌کنند:
«ایران باید خود دست به اقدامی بزند. به اعتقاد برخی ایران در منطقه تنهای تنهاست و شاید هم برخی حمایتهای ایران از گروه‌های اسلامی در شرایط فعلی باید به گونهٴ دیگری مدیریت شود.
پس از انتخابات باید بهانه‌های بی‌ربط در حوزه حقوق‌بشر را از غربیها بگیریم و آن را کمرنگ کنیم». (7)
و یکی دیگر از کارشناسان سیاسی رژیم با اشاره به انزوای سیاسی مرگبار رژیم، ضرورت تجدید نظر در سیاست‌ها را خاطرنشان می‌کند: «اقداماتی که ما از طریق پرتاب موشک به‌عمل می‌آوریم غیر از این‌که ما را در انزوای سیاسی قرار دهد نتیجه‌یی برای ما نداشته، بنابراین ما باید تجدید نظری در سیاستهای منطقه‌یی خود بکنیم». (8)

این سخنان معنایی جز دعوت به سرکشیدن جامهای زهر منطقه‌یی و زهر حقوق‌بشر ندارد. به این ترتیب خامنه‌ای بر سر همان دوراهی یعنی «تنازل بی‌پایان» و دست برداشتن از همهٴ عناصری که برای حفظ و بقای این رژیم نقشی حیاتی دارند، یا له شدن بین چکش فشارهای خارجی و تحریمهای خفه کننده و سندان و چکش مطالبات توده‌های به‌جان ‌آمده، باید تعیین تکلیف کند و یکی را انتخاب کند که البته هر دو راه به یک مقصد می‌انجامند، اما اگر باز در تعیین تکلیف تعلل ورزد، این تحولات پرشتاب است که انتخاب خود را به وی تحمیل خواهد کرد.

پانویس: ـــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ سایت اجلاس ریاض: سایت خبرگزاری عربستان، رویتر: 31اردیبهشت 96
2 ـ از سخنرانی خامنه‌ای 10اردیبهشت 96: «گاهی می‌شنویم بعضیها گفته‌اند وقتی ما آمدیم مسئولیت پیدا کردیم توانستیم سایهٴ جنگ را از سر کشور رفع کنیم. نه؛ این حرف درستی نیست. واقعیت آن است که در تمامی سالهای متمادی، حضور ملت در صحنه، موجب رفع سایهٴ جنگ و تعرض از سر ایران شده است».
3 ـ ابتدا روحانی و سپس اسحاق جهانگیری در مناظره دوم گفت: «همان‌طور که رهبری فرمودند حضور مردم بود که در سال ۹۲ با انتخاب روحانی سایه تهدیدها را از کشور کوتاه کرد».
همچنین مجید انصاری معاون پارلمانی روحانی هم گفت: «مردم با انتخاب دولت تدبیر و امید و تیمی که می‌تواند با دنیا صحبت کند، سایهٴ جنگ را از سر کشور دور کرده‌اند». ـ کیهان ۱۷اردیبهشت ۱۳۹۶ خامنه‌ای دو روز بعد به آنها پاسخ داد: » نیایند حرفی را که بنده به صراحت بیان کردم تحریف کنند و بگویند مراد فلانی این است که حضور مردم دولتی را سر کار می‌آورد، که آن دولت... نه آقا؛ دولتها تأثیری ندارند. تلویزیون رژیم ـ۱۷اردیبهشت ۱۳۹۶)
4 ـ حسین شریعتمداری در گفتگو با خبرگزاری فارس – اول خرداد 96
5 ـ روزنامه وطن امروز – 2خرداد 96
6 ـ سایت حکومتی نامه نیوز ـ اول خرداد 96
7 ـ روزنامه حکومتی اعتماد 2خرداد
8 ـ سایت حکومتی بهار 3خرداد 96.
										
											<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/983c8f95-d786-4836-b4df-b90129457a30"></iframe>
										
									

گزیده ها

تازه‌ترین اخبار و مقالات