خانم رئیس جلسه، خانم رئیس‌جمهور شورای ملی مقاومت ایران، خانمها و آقایان، و به‌طور خاص به پدر و مادرهای ساکنان لیبرتی که امروز اینجا هستند و به‌طور خاص به ساکنان لیبرتی درود می‌فرستم. چند لحظهٴ پیش ژان زیگلر از بی‌تفاوتی جامعه بین‌المللی صحبت کرد، من این سؤال را در مورد فاصله بین بی‌تفاوتی و شراکت در جرم، مطرح می‌کنم. و در واقع امروز سکوت جامعه بین‌المللی، سکوت سازمان ملل، سکوت ایالات متحده، در مورد این موضوع برای من به شراکت در جرم شبیه است.
من نمی‌خواهم آن چیزهایی را که امروز صبح گفتیم تکرار کنم که با آنها کاملاً موافقم ولی صرفاً می خواهم یک نکته را بگویم چون مبارزه مجاهدین، مبارزه‌یی است که در واقع همیشه به‌طور فوق‌العاده‌یی جریان دارد. و در جامعه ایران، مجاهدین 40سال است برای آزادی در ایران در حال مبارزه‌اند. برای من بسیار بسیار مهم به نظر می‌رسد که چشم‌انداز جنبش را که به‌طور عملی ایران را به آزادی می‌رساند، نشان دهیم. به این مناسبت یک ماه تا سالگرد ترور کاظم رجوی، که لازم می‌دانم روی نقش نمونه این دوست بسیار عزیز تأکید کنم، چون بی‌وقفه در اینجا، در شهر ژنو، در این محل برای محکوم کردن نقض حقوق‌بشر در ایران کار می‌کرد. او یک الگو برای یک ایران آزاد که همهٴ ما در اینجا خواهان آن هستیم، باقی می‌ماند. وقتی ژان زیگلر در مورد این واقعیت صحبت می‌کرد که یک دولت دیکتاتوری مثل رژیم ایران امروز نمی‌تواند حامی آزادی انسان باشد، نمی‌تواند در طرف مبارزه اشرفیها برای آزادی باشد و آن چه که مجاهدین برایش مبارزه می‌کنند و کاظم رجوی برای آن مبارزه می‌کرد. او توسط فرستادگان رژیم خمینی به قتل رسید که نمی‌توانستند شجاعت او در مبارزه را بپذیرند. او بالاتر از هر چیز می‌خواست ایران دارای یک نظام دموکراتیک بشود.
سالها گذشته است، خشونت و بربریت رژیم ایران همیشه احساس می‌شود و در این مبارزه امروز ساکنان لیبرتی یعنی اشرفیها الگوهای خط اول مبارزین و مقاومین هستند. ولی وضعیت آنها در آن جا درحالت معلق است و نباید فراموش کنیم که دولت عراق در خدمت ملاهای حاکم بر ایران است. من بیشتر وقت نمی‌گیرم فقط بگویم که بی‌تفاوتی سازمان ملل در مورد این شرایط تأسف‌بار قابل‌قبول نیست. و چند روز مانده به بیست و چهارمین سالگرد قتل کاظم رجوی در چند کیلومتری اینجا. یادم می‌آید اولین باری که این وسایل حفاظت در این محل که ما از آن عبور می‌کنیم ـ دروازه‌یی که از آن عبور می‌کنیم تا مطمئن شوند ما سلاح یا چیز دیگری به محل نمی‌آوریم ـ اولین بار به این دلیل کار گذاشته شد که کاظم رجوی در خطر بود چون مورد تهدید رژیم ایران بود. و اینطور بود که بعداً عادی شد این حفاظتها را داشته باشیم. ولی ترور او در چند کیلومتری اینجا، نمونه‌یی است در میان سایر موارد و می‌خواهم به شما اطمینان دهم که ما در اینجا به همراه بسیاری دیگر، این کارزار را ادامه خواهیم داد، در ژنو و در سایر نقاط جهان تا زمانی که همهٴ ساکنان لیبرتی در سرزمین و پناهگاهی امن باشند و تا زمانی که ایران یک سرزمین آزاد و مستقل باشد. از شما متشکرم.
من نمی‌خواهم آن چیزهایی را که امروز صبح گفتیم تکرار کنم که با آنها کاملاً موافقم ولی صرفاً می خواهم یک نکته را بگویم چون مبارزه مجاهدین، مبارزه‌یی است که در واقع همیشه به‌طور فوق‌العاده‌یی جریان دارد. و در جامعه ایران، مجاهدین 40سال است برای آزادی در ایران در حال مبارزه‌اند. برای من بسیار بسیار مهم به نظر می‌رسد که چشم‌انداز جنبش را که به‌طور عملی ایران را به آزادی می‌رساند، نشان دهیم. به این مناسبت یک ماه تا سالگرد ترور کاظم رجوی، که لازم می‌دانم روی نقش نمونه این دوست بسیار عزیز تأکید کنم، چون بی‌وقفه در اینجا، در شهر ژنو، در این محل برای محکوم کردن نقض حقوق‌بشر در ایران کار می‌کرد. او یک الگو برای یک ایران آزاد که همهٴ ما در اینجا خواهان آن هستیم، باقی می‌ماند. وقتی ژان زیگلر در مورد این واقعیت صحبت می‌کرد که یک دولت دیکتاتوری مثل رژیم ایران امروز نمی‌تواند حامی آزادی انسان باشد، نمی‌تواند در طرف مبارزه اشرفیها برای آزادی باشد و آن چه که مجاهدین برایش مبارزه می‌کنند و کاظم رجوی برای آن مبارزه می‌کرد. او توسط فرستادگان رژیم خمینی به قتل رسید که نمی‌توانستند شجاعت او در مبارزه را بپذیرند. او بالاتر از هر چیز می‌خواست ایران دارای یک نظام دموکراتیک بشود.
سالها گذشته است، خشونت و بربریت رژیم ایران همیشه احساس می‌شود و در این مبارزه امروز ساکنان لیبرتی یعنی اشرفیها الگوهای خط اول مبارزین و مقاومین هستند. ولی وضعیت آنها در آن جا درحالت معلق است و نباید فراموش کنیم که دولت عراق در خدمت ملاهای حاکم بر ایران است. من بیشتر وقت نمی‌گیرم فقط بگویم که بی‌تفاوتی سازمان ملل در مورد این شرایط تأسف‌بار قابل‌قبول نیست. و چند روز مانده به بیست و چهارمین سالگرد قتل کاظم رجوی در چند کیلومتری اینجا. یادم می‌آید اولین باری که این وسایل حفاظت در این محل که ما از آن عبور می‌کنیم ـ دروازه‌یی که از آن عبور می‌کنیم تا مطمئن شوند ما سلاح یا چیز دیگری به محل نمی‌آوریم ـ اولین بار به این دلیل کار گذاشته شد که کاظم رجوی در خطر بود چون مورد تهدید رژیم ایران بود. و اینطور بود که بعداً عادی شد این حفاظتها را داشته باشیم. ولی ترور او در چند کیلومتری اینجا، نمونه‌یی است در میان سایر موارد و می‌خواهم به شما اطمینان دهم که ما در اینجا به همراه بسیاری دیگر، این کارزار را ادامه خواهیم داد، در ژنو و در سایر نقاط جهان تا زمانی که همهٴ ساکنان لیبرتی در سرزمین و پناهگاهی امن باشند و تا زمانی که ایران یک سرزمین آزاد و مستقل باشد. از شما متشکرم.
