«فلکه کاخ گرگان، صحرای کربلای امروز»
مراسم چهلم شهید قیام، نهایت رحیمی، صحنه فریاد خشم، اندوه و ایستادگی بود. مادری که با صدایی آمیخته به درد و صلابت، روایت رسمی حاکمیت از دین، شهادت و عاشورا را به چالش کشید و حقیقت قتل فرزندش را فریاد زد.
او خطاب به عاملان سرکوب گفت: «بچه من را از پشت و با ترس به حنجره زدند. شما ترسیدید. ابنملجم ترسو نبود، شما ترسو بودید». این جمله با واکنش پرشور جمعیت همراه شد و شعار «فریاد فریاد از این همه بیداد» فضای مراسم را فرا گرفت.
مادر نهایت رحیمی با یادآوری محرم و عاشورا، سرکوب قیام مردم ایران را ادامه همان منطق تاریخی دانست و گفت: «امام حسین را یزید شهید کرد؛ امروز یزید کسانی هستند که هزاران نفر از مردم این سرزمین را بهقتل رساندند».
او تأکید کرد که نهایت نه رهگذر بوده و نه وابسته به نیروهای حکومتی: «بچهام مبارز بود. برای وطنش رفت».
در بخش پایانی سخنانش، این مادر داغدار اعلام کرد که خانواده رحیمی از این پس، روزهای ۱۸ و ۱۹ دی را در کنار عاشورا و تاسوعا گرامی میدارند و محل شهادت نهایت را «صحرای کربلای امروز» نامید؛ جایی که بهگفته او، «دوره نوحهخوانیهای بیعمل تمام شده است».
سخنان او با این پیام روشن پایان یافت:
«این راه ادامه دارد. این راه پررهرو است».
