تلویزیون سی.ان.ان، مجله تایم، خبرگزاری فرانسه و رسانههای دیگر گزارشهای تکاندهنده دیدبان حقوقبشرا ز شکنجه و جنایت در زندانهای نوری مالکی را منتشرکردند.
دیدبان حقوقبشر گفت زندان المثنی با انواع شکنجههایی که در آن اعمال میشد خارج از حوزه قضاییه و در اختیارات نوری مالکی بود.
تلویزیون سی.ان.ان در تهیه گزارشی از زندان المثنی از زبان گزارشگر دیدبان حقوقبشر گفت: ما توانستیم بیش از 300 زندانی را ببینیم و با 42تن از آنها، در زندانی در بغداد مصاحبه کردیم. آنها با کابلهای الکتریکی به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفتند، ناخنهایشان کشیده میشد و بهصورت وارونه، و در حالی که کیسه پلاستیکی بر سرشان کشیده شده بود، آویزان میشدند، بهنحوی که احساس خفگی به آنها دست میداد. بسیاری از آنها میگفتند بوسیله وسایل مختلفی مانند میلههای آهنی، مورد بدرفتاری جنسی قرار گرفتند و به تعدادی از آنها در زندان تجاوز شده است. آنها گفتند 8نفر توسط بازپرسان و سربازان، مورد تجاوز قرار گرفتند.
سی.ان.ان از گزارشگر دیدبان حقوقبشر سؤال کرد زندان المثنی حوزه اختیارات نخستوزیر نوری مالکی است. سلسله مراتب فرماندهی آن چیست و چه کسی از آنچه در آنجا میگذشته، اطلاع داشته است؟
گزارشگر دیدبان حقوقبشر پاسخ داد: گفتن آن خیلی سخت است، زیرا این زندانیان، از المثنی به بغداد منتقل شدند… آنها خارج از حوزه قضاییه بودند و به مدت چند هفته تا چند ماه، در آنجا نگهداری میشدند و به شدت مورد بازجویی و شکنجه قرار میگرفتند. بعد از درز خبرهایی مبنی بر بدرفتاریهای در این زندان مخفی، آنها به یک زندان معمولی منتقل شدند، جایی که ما توانستیم آنها را ببینیم. مشکل بتوان گفت که چه کسی مسئول این زندان بوده، اما این را میدانیم که زندان مزبور خارج از حوزه قضاییه، و در کنترل وزارت دادگستری و وزارت کشور بود. مردم در این رابطه، انگشت خود را به سمت دفتر نخست (وزیری) نشانه میروند.
خبرگزاری فرانسه نیز از قول دیدبان حقوقبشر نوشت:“وضعیت دهشت آوری که ما در این زندان با آن مواجه شدیم نشان میدهدکه شکنجه روش معمول و پایه و اساس کار این زندان بوده است. دیدبان حقوقبشر در این گزارش گفته است آنچه در المثنی پیش آمد، نمونهیی از سوءرفتار سبعانه است که رهبران عراق گفتهاند میخواهند پشت سر قرار دهند. وی میگوید هر کس که در این بدرفتاریها دست داشته باید مورد حسابرسی قرار گرفته و جوابگو باشد.
خبرگزاری فرانسه میافزاید، این زندان برای نوری مالکی نخستوزیر عراق غـافلگیر کننده بوده چرا که 2 هفته بعد از افشای این بدرفتاریها برای اولینبار توسط لسآنجلس تایمز، مقامات دولت گفته بودند این زندان بسته شده است.
خبرگزاری فرانسه در مورد شکنجههای اعمال شده در این زندان مینویسد: بنابه گزارش دیدبان حقوقبشر وقتی زندانیان زیر شکنجه بیهوش میشدند با شوک برقی به نقاط حساس یا سایر اعضای بدنشان آنها را به هوش میآوردند. آنها با کابلهای سنگین شلاق میخوردند و با اسید و سیگار سوزانده میشدند و در مواردی هم دندانهایشان خرد میشد.
مجله تایم نیز در انعکاس فجایع زندان المثنی نوشت: زندانیان مجبور به نوشتن اعتراف نامههایی میشدند که بعضاً خودشان از خواندن آنها منع شده بودند. تایم میافزاید، گزارش فجایع این زندان یادآور فجایعی است که در سال 2005 توسط نیروهای امنیتی در زندان مخفی بغداد صورت میگرفت و طی آن سنیها مورد شکنجه قرار میگرفتند. به دنبال آن جنگهای فرقهیی در پایتخت رخ داد. سنیها بهطور مکرر نیروهای امنیتی را متهم میساختند که فعالانه به جوخههای مرگ کمک میرساندند یا اینکه اینگونه اَعمال آنها را نادیده میگرفتند.
پیش از این عفو بین الملل نیز با افشای زندانهای مخفی در بغداد اعلام کرده بود وجود زندان سری نشان میدهد واحدهای نظامی در عراق مجازند حقوقبشر را نقض کنند بدون آنکه مورد حسابرسی واقع شوند. ادعای نوری مالکی مبنی بر اینکه از این بدرفتاریها مطلع نبود نمیتواند مقامات را از مسئولیت و وظایفشان در تضمین امنیت زندانیان مبرا کند.
دیدبان حقوقبشر گفت زندان المثنی با انواع شکنجههایی که در آن اعمال میشد خارج از حوزه قضاییه و در اختیارات نوری مالکی بود.
تلویزیون سی.ان.ان در تهیه گزارشی از زندان المثنی از زبان گزارشگر دیدبان حقوقبشر گفت: ما توانستیم بیش از 300 زندانی را ببینیم و با 42تن از آنها، در زندانی در بغداد مصاحبه کردیم. آنها با کابلهای الکتریکی به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفتند، ناخنهایشان کشیده میشد و بهصورت وارونه، و در حالی که کیسه پلاستیکی بر سرشان کشیده شده بود، آویزان میشدند، بهنحوی که احساس خفگی به آنها دست میداد. بسیاری از آنها میگفتند بوسیله وسایل مختلفی مانند میلههای آهنی، مورد بدرفتاری جنسی قرار گرفتند و به تعدادی از آنها در زندان تجاوز شده است. آنها گفتند 8نفر توسط بازپرسان و سربازان، مورد تجاوز قرار گرفتند.
سی.ان.ان از گزارشگر دیدبان حقوقبشر سؤال کرد زندان المثنی حوزه اختیارات نخستوزیر نوری مالکی است. سلسله مراتب فرماندهی آن چیست و چه کسی از آنچه در آنجا میگذشته، اطلاع داشته است؟
گزارشگر دیدبان حقوقبشر پاسخ داد: گفتن آن خیلی سخت است، زیرا این زندانیان، از المثنی به بغداد منتقل شدند… آنها خارج از حوزه قضاییه بودند و به مدت چند هفته تا چند ماه، در آنجا نگهداری میشدند و به شدت مورد بازجویی و شکنجه قرار میگرفتند. بعد از درز خبرهایی مبنی بر بدرفتاریهای در این زندان مخفی، آنها به یک زندان معمولی منتقل شدند، جایی که ما توانستیم آنها را ببینیم. مشکل بتوان گفت که چه کسی مسئول این زندان بوده، اما این را میدانیم که زندان مزبور خارج از حوزه قضاییه، و در کنترل وزارت دادگستری و وزارت کشور بود. مردم در این رابطه، انگشت خود را به سمت دفتر نخست (وزیری) نشانه میروند.
خبرگزاری فرانسه نیز از قول دیدبان حقوقبشر نوشت:“وضعیت دهشت آوری که ما در این زندان با آن مواجه شدیم نشان میدهدکه شکنجه روش معمول و پایه و اساس کار این زندان بوده است. دیدبان حقوقبشر در این گزارش گفته است آنچه در المثنی پیش آمد، نمونهیی از سوءرفتار سبعانه است که رهبران عراق گفتهاند میخواهند پشت سر قرار دهند. وی میگوید هر کس که در این بدرفتاریها دست داشته باید مورد حسابرسی قرار گرفته و جوابگو باشد.
خبرگزاری فرانسه میافزاید، این زندان برای نوری مالکی نخستوزیر عراق غـافلگیر کننده بوده چرا که 2 هفته بعد از افشای این بدرفتاریها برای اولینبار توسط لسآنجلس تایمز، مقامات دولت گفته بودند این زندان بسته شده است.
خبرگزاری فرانسه در مورد شکنجههای اعمال شده در این زندان مینویسد: بنابه گزارش دیدبان حقوقبشر وقتی زندانیان زیر شکنجه بیهوش میشدند با شوک برقی به نقاط حساس یا سایر اعضای بدنشان آنها را به هوش میآوردند. آنها با کابلهای سنگین شلاق میخوردند و با اسید و سیگار سوزانده میشدند و در مواردی هم دندانهایشان خرد میشد.
مجله تایم نیز در انعکاس فجایع زندان المثنی نوشت: زندانیان مجبور به نوشتن اعتراف نامههایی میشدند که بعضاً خودشان از خواندن آنها منع شده بودند. تایم میافزاید، گزارش فجایع این زندان یادآور فجایعی است که در سال 2005 توسط نیروهای امنیتی در زندان مخفی بغداد صورت میگرفت و طی آن سنیها مورد شکنجه قرار میگرفتند. به دنبال آن جنگهای فرقهیی در پایتخت رخ داد. سنیها بهطور مکرر نیروهای امنیتی را متهم میساختند که فعالانه به جوخههای مرگ کمک میرساندند یا اینکه اینگونه اَعمال آنها را نادیده میگرفتند.
پیش از این عفو بین الملل نیز با افشای زندانهای مخفی در بغداد اعلام کرده بود وجود زندان سری نشان میدهد واحدهای نظامی در عراق مجازند حقوقبشر را نقض کنند بدون آنکه مورد حسابرسی واقع شوند. ادعای نوری مالکی مبنی بر اینکه از این بدرفتاریها مطلع نبود نمیتواند مقامات را از مسئولیت و وظایفشان در تضمین امنیت زندانیان مبرا کند.
