آخوند روحانی یک بار دیگر سفرهٴ افطار پهن گسترد و این بار عده‌یی را تحت عنوان جوانان و دانشجویان دور خودش جمع کرد و باز هم مثل همیشه حرفهایی کلی، بدون پشتوانه و شاید بهتر باشد بگوییم بی‌ربط زد. مثلاً شغلهای ایجاد نشده را تقصیر «بوروکراسی نظام اداری» حاکم انداخت و اعتراف کرد که دولت که در اختیار خود اوست، «بخشهای نوپا» را از دور خارج می‌کند: «متأسفانه بروکراسی نظام اداری ما نیز برای کارآفرینی و فعالیت اقتصادی, اجتماعی و فرهنگی بسیار زیاد است. در کنار پیچ و خم و مجوزهای متعدد, حتی گاهی دیده می‌شود دولت با بخشهای نوپا شروع به رقابت می‌کند (سایت آخوند روحانی 9 تیر 95)
آخوند روحانی «نسل جوان تحصیل کرده» را سرمایهٴ اصلی ایران و برتر از «منابع ذیقیمت نفت و گاز» معرفی کرد تا بگوید: «اگر دولت از حدود سه سال گذشته برای فراهم آوردن شرایط بهتر و محیط مناسب برای کسب و کار و تعامل سازنده با کشورهای جهان و برداشتن موانع و سیم‌خاردارها تلاش کرده, همه برای این بود که با برداشتن موانع, زمینه را برای اشتغال و فعالیت نسل جوان آماده کنیم». (همان منبع)
او این حرفها را زد تا نتیجه بگیرد که: «همگان می‌بینید که هر گامی که دولت در این مسیر برمی‌دارد با چه مشکلات و طعنه زبانهای ناروا و الفاظ درشتی مواجه می‌شود». (همان منبع)
ملاحظه می‌شود که آخوند روحانی در این اظهارات که اینها مهمترین بخشهای آن بود، گرچه روباه‌گونه تلاش کرد تقصیر را به گردن باند رقیب بندازد، اما عملاً به فریب بودن وعده‌هایی که برای ایجاد شغل در دوران «پسا برجام» داده بود اعتراف کرد. همه به یاد دارند که این آخوند مکار که همه چیز از جمله اشتغال برای جوانان و حتی وضعیت آب و هوا را هم مشروط به برجام کرده بود، حالا چگونه می‌خواهد با پشت هم اندازی و استفاده از «بوروکراسی نظام اداری»، تقصیر را به گردن باند رقیب بیندازد و خودش را به در ببرد، غافل از این‌که حتی کودکان دبستانی هم می‌دانند که مسئولیت «نظام اداری» در حاکمیت آخوندی به عهدهٴ تمامیت نظام جهل و جنایت از بیت ولایت تا دستگاه دولت آخوندی است و شیخ روباه صفت نمی‌تواند به این ترتیب از وعده‌هایی که داده بود طفره رود و این دعاوی مضحک نمی‌تواند کسی به‌ویژه جوانان را فریب بدهد.
واقعیت این است که آخوندها نه می‌خواهند و نه می‌توانند کاری برای جوانها بکنند، آنها فقط به حفظ حاکمیت ننگین خود و اگر گاهی سخنی هم از جوانها به میان می‌آورند یا سوخت جنگ باندی است یا در وحشت از انفجار خشم متراکم جوانان و لشگر عظیم بیکاران. خشمی که کارگزاران نظام این روزها بیش از پیش حسش می‌کنند و به کابوس دا‌ئمی آنها تبدیل شده است.
آخوند روحانی «نسل جوان تحصیل کرده» را سرمایهٴ اصلی ایران و برتر از «منابع ذیقیمت نفت و گاز» معرفی کرد تا بگوید: «اگر دولت از حدود سه سال گذشته برای فراهم آوردن شرایط بهتر و محیط مناسب برای کسب و کار و تعامل سازنده با کشورهای جهان و برداشتن موانع و سیم‌خاردارها تلاش کرده, همه برای این بود که با برداشتن موانع, زمینه را برای اشتغال و فعالیت نسل جوان آماده کنیم». (همان منبع)
او این حرفها را زد تا نتیجه بگیرد که: «همگان می‌بینید که هر گامی که دولت در این مسیر برمی‌دارد با چه مشکلات و طعنه زبانهای ناروا و الفاظ درشتی مواجه می‌شود». (همان منبع)
ملاحظه می‌شود که آخوند روحانی در این اظهارات که اینها مهمترین بخشهای آن بود، گرچه روباه‌گونه تلاش کرد تقصیر را به گردن باند رقیب بندازد، اما عملاً به فریب بودن وعده‌هایی که برای ایجاد شغل در دوران «پسا برجام» داده بود اعتراف کرد. همه به یاد دارند که این آخوند مکار که همه چیز از جمله اشتغال برای جوانان و حتی وضعیت آب و هوا را هم مشروط به برجام کرده بود، حالا چگونه می‌خواهد با پشت هم اندازی و استفاده از «بوروکراسی نظام اداری»، تقصیر را به گردن باند رقیب بیندازد و خودش را به در ببرد، غافل از این‌که حتی کودکان دبستانی هم می‌دانند که مسئولیت «نظام اداری» در حاکمیت آخوندی به عهدهٴ تمامیت نظام جهل و جنایت از بیت ولایت تا دستگاه دولت آخوندی است و شیخ روباه صفت نمی‌تواند به این ترتیب از وعده‌هایی که داده بود طفره رود و این دعاوی مضحک نمی‌تواند کسی به‌ویژه جوانان را فریب بدهد.
واقعیت این است که آخوندها نه می‌خواهند و نه می‌توانند کاری برای جوانها بکنند، آنها فقط به حفظ حاکمیت ننگین خود و اگر گاهی سخنی هم از جوانها به میان می‌آورند یا سوخت جنگ باندی است یا در وحشت از انفجار خشم متراکم جوانان و لشگر عظیم بیکاران. خشمی که کارگزاران نظام این روزها بیش از پیش حسش می‌کنند و به کابوس دا‌ئمی آنها تبدیل شده است.
