در اصل ۱۱۰قانون اساسی رژیم دیدم تمام اختیارات مملکت در شخص ولایتفقیه جمع شده و یعنی بهطور قانونی تمام حقوق مردم ـ در این اصل ـ سلب گردیده.
واقعیت چیست؟
واقعیت این است که اختیارات علی خامنهای فراقانونی است و خود قانون وضع میکند.
نگاهی به پروسه ولایت خامنهای
همزمان با مرگ خمینی، بازماندگانش برای قالب کردن خامنهای بهعنوان ولیفقیه، شرط مرجعیت را حذف کرده و میانوند «مطلقه» را به ولایتفقیه افزودند. به این ترتیب اختیارات ولی مطلق و بینهایت شد.
در اصل ۵۷آمده است:
«رهبر که ولایت مطلق دارد، سیاستهای کلی نظام و نظارت بر اجرای آن را برعهده دارد و از جمله وظیفههای او گماشتن برخی سمتهای اساسی کشور است».
توجه کنید!
رسماً و عمداًً از واژه «گماشتن!» استفاده کرده است. صفت مفعولی گماشتن میشود: «گماشته!».
گماشتگان خامنهای: اهرم کنترل قدرت
خامنهای برای کنترل و اعمال قدرت در تمامی جنبههای حکومتش (از سیاسی و اقتصادی تا ورزشی و فضای مجازی) آخوندهایی را گماشته است که «نماینده ولیفقیه» نام گرفتهاند.
همچنین حدود ۱۴۰هزار مفتش به نام «هادیان سیاسی»در سراسر کشور جهت پیشبرد سیاست تفتیش عقیده به ارگانها و نهادهای مختلف اعزام کرده است.
راستی این همه محدودیت و کنترل و نماینده برای چیست؟ خامنهای از چه چیزی وحشت دارد؟
در شماره بعد به معرفی برخی چهرههای مرموز و شاخکهای خاص بیتالعنکبوت خامنهای میپردازیم. بیتی که اکنون با به گل نشستن کشتی سیاست مماشات، در لیست تحریمهای آمریکا قرار گرفته است
