زندان قزلحصار
پیام زندانی سیاسی اکبر باقری
در حمایت از قیام سراسری مردم ایران
بهمن ۱۴۰۴
زندان قزلحصار ـ پیام زندانی سیاسی اکبر باقری ـ بهمن ۱۴۰۴
به احترام و برای مردمی که در کف خیابان در نبردی نابرابر با مزدوران ولایت فقیه ایستادند و جانانه جنگیدند و در این راه دهها هزار شهید و مجروح شدند، فدیه پیمان خویش که همان آزادی مردم اسیرشان بود، میایستم و سر تعظیم فرود میآورم، باشد که خونهای پاک و مطهر این عزیزان راهگشای آزادی مردم ایران شود و شیپور آزادی و خورشید رهایی را بر بام ایران بردمد.
قیام مردم که در ابتدا از کسبه بازار شروع و بهسرعت فراگیر شد و کف خیابان با شور و اشتیاق انقلابی مملو از جوانان شورشی شد که اختناق و بغض فرو خوردهشان را که سالیان سال در گلو خفه شده بود فریاد میزدند بیم آن داشتیم که حاکمیت تاب و تحمل نیاورد و بهزودی دست به کشتار جنون آمیزی بزند، چیزی که برای ما عیان و روشن بود اینکه هرگاه رژیم به تحریف وقایع و وارونه سازی بپردازد دست به جنایتی زده، وقتی لمپنهای رژیم، جوانان انقلابی را تروریست و عوامل بیگانه میخوانند بهروشنی مشخص است هدف رژیم از این اراجیف و نشر اکاذیب چیست! البته این عمل مسبوق به سابقه نیز است، در دیکتاتوری شاه نیز آزادیخواهان را تروریست و وطنفروش و نفوذی خطاب میکردند این باب لاینقطع دیکتاتورهای دنیاست و البته امر غریبی برای ما مبارزین نیست و نخواهد بود. ما مبارزین راه آزادی پی افتراءهای جنایتکاران تاریخ را به تن میخریم تا خلقی را آزاد کنیم. این رسالت تمامی آزادیخواهان دنیاست و ما نیز چنینیم.
اما در کف خیابانها در بین شغشغه مسلسلهای رژیم، جوانانی هستند که جان بر سر پیمان میگذارند، هستند کسانی که از هست و نیست خود میگذرند برای رهایی خلقشان، ستاره میشوند تا بدرخشند در تاریکی سیاه و ظلمتزده میهن شان. آری ستارههای درخشانی در آسمان غمزده ما رفتند تا روشن کنند صبح سپید آزادی را. یکی از همین اختران درخشان دکتر نعیم عبداللهی ۳۴ ساله دکترای حقوق و علوم سیاسی و استادیار دانشگاه تهران بود.
مجاهد خلق فرمانده نعیم از فرزندان غیور کرد کرمانشاه بود که با شجاعت تمامعیار در ۱۸ دیماه در محله نازی آباد تهران جان بر سر آرمانش گذاشت. او در کنار مردمانی محروم و فقیر همچون محلههای شهر خودش تازه آباد، دولت آباد، شاطر آباد، حکمت آباد و آبادهایی که باید بهمعنای واقعی آباد میبودند ولی به لطف دو دیکتاتوری شاه و شیخ فقط یک صنعت نامتجانس بود، دکتر نعیم میخواست آبادی واقعی را معنا بخشد به مردم ستمدیدهای که با تمام خون و گوشت خویش آنها را درک میکرد. فرمانده نعیم الگوی ماندگاری شد برای نسل جوان که «با خواری در روزگار، ننگ باشد زندگانی مرگ به تا که این زنده مانی»
در پایان یاد و خاطره شهدای دیماه کرمانشاه همچون: سامان نظری، ابراهیم یوسفی، رسول کدیوریان، رضا کدیوریان، رضا قنبری و دیگران را گرامی میداریم و عهد میبندیم که تا بند از بند ضحاک نگسلیم از پای ننشینیم. یاد تمامی شهدای راه آزادی دیماه را گرامی میداریم و به روح و جسم پاکشان درود میفرستیم و آرزوی سلامتی برای مجروحان انقلابی را از خداوند منان خواستاریم و اینجانب زندانی سیاسی با شما خواهران و برادران همشهری و کُردم عهد میبندم در کنار شما بوده و هستم تا سرنگونی.
۱۰/۱۱/۱۴۰از خون جوانان وطن لاله دمیده برخیز که هنگامه پیکار رسیده. ۱۴۰۴/۱۱/۱۰
(پیام به زبان کردی)
اینجانب زندانی سیاسی با شما خواهران و برادران همشهری و کُردم عهد میبندم در کنار شما تا سرنگونی بایستم. هر وقت خلقی برای رسیدن به آزادی حاضر شد که از همه چیز خود بگذرد یقینا پیروز میشود.
