روز پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ کنفرانسی در ژنو با حضور شخصیتهای سیاسی و مدافعان حقوقبشر پیرامون نقض گسترده حقوقبشر در ایران برگزار شد.
ژان فرانکو فاتورینی نماینده جنبش مراپ در سازمان ملل مدیریت این کنفرانس را بهعهده داشت و خانم اریکا دویبر زیگلر، مورخ و عضو سابق شورای بزرگ ایالت ژنو، استرون استیونسون نماینده پیشین پارلمان اروپا و از مسئولان کمیته بینالمللی در جستجوی عدالت، خانم فریبا محمدی از حزب کومله زحمتکشان کردستان و بهزاد نظیری از اعضای شورای ملی مقاومت ایران سخنرانی کردند.
خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت در پیامی به این کنفرانس گفت سردمداران رژیم بهخاطر نقض گسترده حقوقبشر و اعدام و قتلعام در ایران باید در برابر عدالت قرار بگیرند.
ژان فرانکو فاتورینی نماینده جنبش مراپ در سازمان ملل که مدیریت این کنفرانس را بهعهده داشت در سخنان افتتاحیه خود با اشاره به جنگی که هماکنون در ایران در جریان است گفت:
شرایط بینالمللی و جنگ فعلی نمیتواند بر آنچه ایرانیان آن را «دریای خون» میان حکومت و مردم مینامند، سایه افکند؛ دهها هزار کشته و مجروح و هزاران زندانی سیاسی و عقیدتی همچنان قربانی سرکوبهای ملایان حاکم در ایران و بازوی نظامی آنها، یعنی سپاه پاسداران، هستند. سخنرانان برجسته حاضر در این نشست، جزئیاتی را در خصوص نقض گسترده و جدی حقوقبشر در رژیم ایران ارائه خواهند کرد. اما پیش از آن، پیام ویدئویی خانم مریم رجوی، رئیسجمهور دوران انتقال در شورای ملی مقاومت ایران را مشاهده خواهیم کرد.
مریم رجوی: سردمداران رژیم از طریق مکانیزمهای بینالمللی باید در برابر عدالت قرار گیرند.
بهنام صلح و آزادی، مدافعان حقوقبشر را به حمایت از راهحل مردم و مقاومت ایران جلب میکنم که برقراری یک جمهوری دموکراتیک است. امروز مردم ایران در بحرانهای شدیدی گرفتار هستند.
از کشتار فجیع هزاران جوان و نوجوان در قیام دیماه توسط رژیم جنایتکار آخوندی تا خطرات و مشکلاتی که امروز و در جنگ جاری برای مردم ما ایجاد شده است.
اکنون پسر خامنهای بهعنوان جانشین او اعلام شده است. او کسی است که در ۳دهه گذشته همراه پدرش در میان بالاترین مسئولان سرکوب بودهاند. با تعیین او، رژیم سیاست سرکوب و اختناق و صدور تروریسم و جنگافروزی را ادامه میدهد. و باز هم ثابت شد که افعی کبوتر نمیزاید.
در روزهای اخیر، همزمان با جنگ خارجی، سپاه پاسداران بهطور رسمی اعلام کرده که به هر معترضی شلیک خواهد کرد. مطابق گزارش تلویزیون دولتی، قوه قضاییه آماده شده است که روش قتلعام زندانیان سیاسی سال ۶۷ را امسال هم به کار بگیرد.
حفاظت از جان غیرنظامیان
اجازه بدهید همدردیهای صمیمانه خود را با هموطنانم که در جریان جنگ یا در اثر اقدامهای سرکوبگرانه رژیم، عزیزان خود را از دست داده و خانه و کاشانهشان خراب شده است، ابراز کنم.
تردیدی نیست رژیم جنایتکاری که بر ایران حکومت میکند، نقش بزرگی در کشاندن کشور به چنین وضعیت خطرناک و تراژیکی داشته است. اما جنگ اصلی جنگ مردم و مقاومت ایران با فاشیسم دینی است. این جنگ از ۴۴سال پیش، از ۳۰ خرداد۱۳۶۰، در جریان است راهحل این رویارویی سرنگونی این رژیم بهدست مردم و قیام سازمانیافته است.
بههمین دلیل در مقابل جنگ و سرکوب، ما بر صلح و آزادی تأکید داریم. همچنانکه روز ۹ اسفند گفتم بار دیگر تأکید میکنم همه طرفهای درگیر باید از هر گونه اقدامی که جان غیرنظامیان بیگناه را به خطر میاندازد، خودداری کنند.
همچنین از وارد کردن هر گونه آسیب به مردم ایران و مدارس و بیمارستانها و مراکز خدماتی و زیرساختهای غیرنظامی خودداری کنند. چیزی که مستقیماً زندگی، کرامت و رفاه شهروندان عادی را هدف قرار میدهد، باید متوقف شود.
شعار مقاومت و دولت موقت اعلام شده توسط شورای ملی مقاومت صلح و آزادی است و همه مدافعان حقوقبشر و دولتها را به حمایت از آنکه خواسته مردم ایران است فرا میخوانم.
رژیم هزاران زندانی سیاسی را در زندانهای خود حبس کرده است. دهها هزار نفر از جوانان و نوجوانان بازداشت شده در قیام نیز در زندانها هستند. بمبارانها و موشکبارانها جان زندانیان را تهدید میکند. اما رژیم حاضر به آزادی آنها نیست. آخوندها، فرزندان مردم ایران را گروگان نگه داشتهاند تا مانع قیامهای بعدی شوند. شمار زیادی از زندانیان زیر حکم اعداماند. از جمله ۱۸نفر که به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین هستند.
عاقبت سیاست مماشات
متأسفانه در ۴دهه گذشته جهان غرب فاجعه نقض حقوقبشر در ایران را نادیده گرفته است. با سکوت درباره سرکوب آزادیها در ایران، آنها مهمترین امتیاز را به رژیم دادهاند. آنها اجازه دادند که رژیم از هر گونه مجازاتی در قبال جنایتهایش فرار کند.
ما بارها هشدار دادیم که مماشات با این رژیم به جنگ منجر میشود. امروز جهان شاهد عواقب وخیم این سیاست اشتباه است. البته مردم ایران بالاترین بها را برای آن پرداختهاند.
از جمله بیش از صد هزار تن از اعضای این مقاومت به جرم آزادیخواهی اعدام شدهاند.
در برابر استبداد دینی و خونریز حاکم، مردم ایران توانستهاند یک جایگزین دموکراتیک ارائه کنند. این جایگزین شورای ملی مقاومت است که از ۴۴سال پیش بر اساس مرزبندی نه شاه نه شیخ، تأسیس شده است.
شورای ملی مقاومت ایران، دولت موقت برای انتقال حاکمیت به مردم را بر اساس طرح ۱۰مادهیی اعلام کرده است. این برنامه مبنای کار دولت موقت است. این طرحی است برای آینده یک ایران آزاد بر اساس دموکراسی و حقوقبشر؛ از جمله لغو حکم اعدام، ممنوعیت شکنجه و الغای قوانین شریعت آخوندی و فرامیخواند به یک جمهوری دموکراتیک بر اساس جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد و تضمین آزادیها طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر. این برنامه همچنین با تأکید بر خودمختاری ملیتها از احقاق حقوق ملیتهای ستمزده ایران دفاع میکند، از هموطنان بلوچ تا کرد و عرب و ترکمن.
فراخوان به جامعه جهانی
سخنانم را با فراخواندن جامعه جهانی به یک اقدام فوری به پایان میبرم. در این جنگ زندانیان سیاسی بیش از همه در معرض خطرند. رژیم آخوندی باید وادار به آزادی آنها شود.
همچنین پرونده جنایات رژیم به شورای امنیت ملل متحد احاله شود و سردمداران رژیم از طریق مکانیزم های بینالمللی یا توسط کشورهای عضو بر اساس صلاحیت جهانی در برابر عدالت قرار گیرند.
سایت مریم رجوی ۲۲ اسفند ۱۴۰۴
ربکا دویبر زیگلر مورخ و عضو پیشین شورای بزرگ ایالت ژنو گفت:
من اولین دوستان ایرانیام را به یاد میآورم که در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، در دوران رژیم شاه، بهعنوان تبعیدی به سوئیس و اروپا آمدند. همچنین من به یاد دارم که همراه با آنها سقوط شاه را جشن گرفتیم. امروز، همه ما فجایع ۴۵سال دیکتاتوری مذهبی را به یاد داریم. فراتر از همه، قیام اخیر در ژانویه گذشته با هزاران جانباخته آن در حافظه همه ما ثبت شده است.
از ۲۸ فوریه و در پی وقوع جنگ، جان و سلامت زندانیان سیاسی در ایران بهطور ویژهیی در معرض خطر قرار گرفته است و این مسأله باید مایه نگرانی تمامی مدافعان حقوقبشر در سراسر سیاره زمین باشد.
سکوت ما در اروپا، در سوئیس، و سکوت افکار عمومی، مطبوعات و دولتهای ما، سکوتی مرگبار است. ما حق نداریم سکوت کنیم. ما باید آنچه را که امروز در حال وقوع است محکوم کنیم. و همین افشاگری، دلیل حضور من در این جلسه است تا سعی کنم افکار عمومی را بسیج کنم.
من مقاومت ایران را سالهاست میشناسم؛ آنها ستودنی هستند، بهویژه که اکثریت مسئولان را زنان تشکیل میدهند. این مقاومت نیروی اصلی برای تغییر دموکراتیک در ایران است غیرقابل قبول است که نظریه بهبود احتمالی رژیم آخوندها یا روی کار آمدن پسر شاه در رأس یک رژیم جایگزین پذیرفته شود. هر دو گزینه کاملاً غیرممکن و مردود هستند.
یادآوری جنایات شاه و رژیم آخوندها باید ما را ترغیب کند که به سوی مردم ایران، به سوی مقاومان ایرانی در داخل و خارج و بهویژه به سوی مقاومت سازمانیافته روی آوریم که تنها نیرویی است که امروز قادر به ارائه یک جایگزین برای وضعیت آشفتهای است که این کشور تجربه میکند. شعار آنها «نه شاه نه شیخ» است ما باید به هر قیمتی از شعار «نه شاه نه شیخ» دفاع کنیم و باید سعی کنیم آن را در افکار عمومی، در وجدانهایمان در اینجا در اروپا، در سوئیس و در سراسر جهان جا بیاندازیم
استرون استیونسون سخنران دیگر این کنفرانس گفت:
رژیم امروز با بحران مشروعیتی بیسابقه در تاریخ خود روبهرو است و مرگ خامنهای فصل جدیدی را گشوده است؛ به جای پاسخگویی به خواستههای مردم برای آزادی، دستگاه حاکمه قدرت را از طریق جانشینی موروثی تثبیت کرده و مجتبی خامنهای را بهعنوان رهبر جدید منصوب کرده است.
مجتبی خامنهای مدتها در مرکز دستگاه امنیتی رژیم فعالیت کرده و روابط نزدیکی با سپاه پاسداران و سرویسهای اطلاعاتی داشته است.
با وجود سرکوب بیامان، روح مقاومت در داخل ایران قویتر شده است؛ شبکههای کانونهای شورشی مقاومت همچنان اقتدار رژیم را به چالش میکشند و مردم ایران بهوضوح نشان دادهاند که هم استبداد مذهبی و هم هر گونه تلاش برای بازگرداندن سلطنت گذشته را رد میکنند.
آنچه مردم ایران میخواهند، یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت، احترام به حقوقبشر و برابری برای همه شهروندان است؛ رهبری زنان در این چشمانداز محوری است و کمتر جنبش سیاسی در جهان زنان را تا این حد برجسته در خط مقدم مبارزه خود قرار داده است.
در اشرف۳ در آلبانی، صدها زن، مرکزی برای سازماندهی سیاسی، آموزش و مقاومت ساختهاند؛ شجاعت و عزم این زنان به نمادی قدرتمند برای جوانان سراسر ایران تبدیل شده است که آرزوی آیندهای عاری از استبداد را دارند و این زنان نقطه مقابل ایدئولوژی زنستیزانه حاکم هستند.
پس از دههها فداکاری و از دست دادن بیش از ۱۰۰هزار نفر در مبارزه با دیکتاتوری، مردم ایران یک ستمگر دیگر را نخواهند پذیرفت؛ پیام آنها روشن است: نه شاه و نه ملاها؛ آنچه آنها میخواهند آزادی، دموکراسی و یک جمهوری مبتنی بر حاکمیت قانون است.
فریبا محمدی از حزب کومله زحمتکشان کردستان در سخنان خود گفت:
اعدام دختران و پسران زیر ۱۸سال و دیگر جنایتهای رژیم از همان روزهای اول روی کار آمدنش تجربه تلخی برای مردم کردستان و بهخصوص جوانان بود. مردم کردستان همواره تلاش کردند صدای آزادی خود را به گوش جهان برسانند.
بقای رژیم ایران یعنی ادامه تروریسم، سرکوب زنان، سرکوب ملیتها، سرکوب آزادی، اعدام و اشاعه فقر و بدبختی در ایران. باید از نگرش فاشیستی که تنها یک ملیت و یک مذهب را میبیند عبور کنیم.
بیکاری در کردستان و بلوچستان همیشه بیداد کرده و ما شاهد افزایش کسانی بودیم که با مدرک دانشگاهی، مجبور بودند به کار طاقتفرسای کولبری روی بیاورند. اینها حاصل سیاستهای امنیتی در کردستان است.
ماندن جمهوری اسلامی یعنی ماندن تروریسم یعنی سرکوب زنان سرکوب ملتها سرکوب آزادی، اعدام و اشاعه فقر و بدبختی در ایران.
بهزاد نظیری آخرین سخنران این جلسه بود وی گفت: وجه مشترک همه ما «نه شاه، نه ملا» است که نه تنها دیدگاههای ما را به هم نزدیک میکند، بلکه قادر است ایرانیانی را که با این دیکتاتوری مذهبی روبهرو هستند، متحد کند.
بنا بر این باید صفحه هر گونه دیکتاتوری را ورق زد. به همین دلیل است که در ۴ اسفند، شورای ملی مقاومت ایران تشکیل دولت موقت را برای انتقال حاکمیت به مردم ایران با هدف برپایی یک جمهوری دموکراتیک بر پایه طرحی ده مادهای اعلام کرد.
اما تأکید میکنم که با توجه به شرایط جامعه ایران و نقش مبارزاتی زنان، نیرویی شایسته جایگزینی این رژیم است که بر مشارکت فعال و برابر زنان در رهبری، چه در زمان سرنگونی و چه در دوران پس از آن، تأکید ورزد.
مردم ایران در طول چهار دهه این همه بها ندادهاند تا سپس جای خود را به شکلی دیگر از دیکتاتوری سلطنتی بدهند که جایگزین یک دیکتاتوری مذهبی شود
در همین لحظه، ۱۸زندانی سیاسی بهدلیل ارتباطشان با سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شدهاند و جانشان در خطر است
رژیم ایران باید فوراً همه زندانیان سیاسی را آزاد کند؛ این یک خواسته است که باید خواسته جامعه جهانی باشد.
مسلماً ایرانیان در ورق زدن این صفحات سیاه تاریخ خود درنگ نخواهند کرد. آنها ۱۲۰ سال است که برای دموکراسی میجنگند؛ یعنی بیش از یک قرن. اکنون زمان آن فرا رسیده است که جامعه جهانی حق مقاومت مردم ایران را بهرسمیت بشناسد.
کنفرانس در مقر اروپایی سازمان ملل همزمان با شصت و یکمین اجلاس شورای حقوق بشر
