728 x 90

گزیده‌ای از کنفرانسها و جلسات در ایتالیا با حضور و سخنرانی خانم مریم رجوی - ۲۵ و ۲۶ تیر ۱۴۰۵

کنفرانس در پارلمان ایتالیا
کنفرانس در پارلمان ایتالیا

کنفرانس در پارلمان ایتالیا

بحران ایران: راه‌حل دموکراتیک برای آینده

سخنرانی خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیدهٔ شورای ملی مقاومت

برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران

 

سخنرانیهای نایب‌رئیس پارلمان ایتالیا

نمایندگان پارلمان و سناتورهای ایتالیایی

و شخصیت‌های برجستهٔ بین‌المللی

پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۵

 

اهدا کتاب بیانیه اکثریت پارلمان و سنای ایتالیا

از احزاب مختلف سیاسی به خانم رجوی

در محکومیت موج اعدامها و فراخوان به توقف اعدامها در ایران

 

اکثریت سنا و پارلمان ایتالیا

ما مبارزه شجاعانه مردم ایران برای آزادی و دموکراسی را ارج می‌نهیم

اعتراضات اخیر نشان‌دهنده آرمان مردم برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک است

جمهوری‌ای که هم دیکتاتوری مذهبی و هم سلطه استبدادی شاه را رد می‌کند

ما از ابتکار شورای ملی مقاومت ایران برای اعلام دولت موقت

که مأموریت آن برگزاری انتخابات آزاد ظرف شش ماه

بر اساس برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی است استقبال می‌کنیم

 

خانم مریم رجوی

بیانیه اکثریت هر دو مجلس ایتالیا

الگوی درخشانی از یک سیاست صحیح در قبال ایران است

آنها اعلام کردند که حمایت از دولت موقت و جنبش مقاومت

گامی ضروری در جهت استقرار دموکراسی و ثبات در ایران

و تحقق صلح و همزیستی در منطقه و جهان به‌شمار می‌آید

 

 

فابیو رامپلی-نایب‌رئیس پارلمان ایتالیا:

  • امروز ما با باوری عمیق، قاطعیت خود در برابر سرکوبگران و همبستگی خود را با کسانی که ایستادگی و مقاومت می‌کنند ابراز می‌داریم

خوش‌آمد می‌گویم به همگی؛ هم به کسانی که پیش‌تر هم اینجا حضور داشته‌اند و این نخستین بار نیست که برای بحث درباره ایران و آینده آن گردهم می‌آییم،

کنفرانس امروز فرصتی است تا به موضوعات پیچیده و مبرمی بپردازیم؛ موضوعاتی چون شرایط سیاسی و اجتماعی کنونی جمهوری اسلامی ایران، نقشی که جامعه بین‌المللی برای تسهیل ثبات در خاورمیانه ملزم به ایفای آن است، صیانت از حقوق‌بشر و چشم‌انداز مسیری واقعی به سوی صلح و دموکراسی برای مردم ایران.

ایتالیا از جامعه مدنی ایران و رژیم تحریمی اتحادیه اروپا علیه نقض شدید حقوق‌بشر حمایت می‌کند؛ تحریم‌هایی که در سال ۲۰۱۱ وضع شده و اکنون تا سال ۲۰۲۷ تمدید شده است و شامل صدها شخص و نهاد تعیین‌شده می‌شود؛ از جمله مسدود کردن دارایی‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ممنوعیت در اختیار گذاشتن سایر منابع اقتصادی به آن‌ها. لازم به یادآوری است که این ابزارها مردم ایران را هدف قرار نداده‌اند، بلکه هدف آنها مسئولان سرکوب است و این نکته‌یی است که باید واقعاً مورد تأکید قرار گیرد: مقامات ارشد دستگاههای امنیتی و سرکوبگر، عاملان مستقیم خشونت علیه معترضان مسالمت‌آمیز، قضاتی که بدون دادرسی عادلانه حکم صادر می‌کنند و فرماندهان دخیل در عملیات‌های سرکوب فرامرزی که حتی به قلمرو کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز کشیده شده است.

با این حال، اقدامات تحریمی نباید مانع از دسترسی جمعیت غیرنظامی به کالاها و خدمات اساسی شود. پارلمان ایتالیا در این زمینه موضع کاملاً روشنی اتخاذ کرده است

همکاران محترم، میهمانان ارجمند، تاریخ روابط میان اروپا، ایتالیا و ایران تاریخی دیرینه است؛ تاریخ تبادلات فرهنگی، علمی، انسانی و پیوندهای شگرف و متقابلی که بسیار پیش از رویدادهای دهه‌های اخیر شکل گرفته است. امروز ما با باوری استوار، بر قاطعیت خود در برابر سرکوبگران و همبستگی خود با مبارزان و کسانی‌که مقاومت می‌کنند، تأکید می‌کنیم؛ با این آگاهی که ترسیم آینده ایران برعهده خود ایرانیان است، اما جامعه بین‌المللی باید اطمینان حاصل کند که این آینده در شرایطی سرشار از آزادی، امنیت و قوانین بین‌المللی بنا خواهد شد.

سخنان من کمی به درازا کشید،

اما این امر برای ادای احترام به همه شما و هم‌چنین ارائه گزارشی از تلاش‌های بزرگی که نهادهای ایتالیایی در این سال‌ها در همبستگی با مردم ایران انجام داده‌اند، لازم و ضروری بود.

سپاسگزارم.

 

نایکه گروپیونی-عضو کمیسیون امور خارجی پارلمان ایتالیا:

  • خانم رجوی حضور شما در اینجا معنایی به‌مراتب فراتر از حضور یک رهبر سیاسی برجسته دارد. شما تجسم امید میلیون‌ها زن و مرد ایرانی هستید که آرزوی زندگی در کشوری آزاد، دموکراتیک و صلح‌طلب را در سر می‌پرورانند. دیدگاه شما دیدگاهی رو به آینده است و همواره الهام‌بخش تمام کسانی است که باور دارند تغییر و تحول می‌تواند از دل قدرت ایده‌ها و اراده و خواست خود مردم متولد شود.

بسیار سپاسگزارم. جناب نایب‌رئیس، همکاران محترم، مقامات، خانم‌ها و آقایان،

برای من افتخار بزرگی است اما مسئولیت بزرگی نیز هست، در مقر نمایندگی دموکراتیک ایتالیا، همان‌طور که پیش‌تر نایب‌رئیس یادآوری کردند، کنفرانس درباره ایران آینده را افتتاح می‌کنیم، با آگاهی از این‌که آزادی، حقوق و مسئولیت بین‌المللی واژه‌هایی انتزاعی نیستند، بلکه تعهداتی عینی هستند که تک‌تک ما را به چالش می‌کشند.

اکنون مایلم درودی بسیار ویژه به خانم مریم رجوی،

رئیس‌جمهور برگزیده و تأکید می‌کنم برگزیده شورای ملی مقاومت ایران بفرستم. خانم پرزیدنت عزیز، خانم رجوی، ما اکنون چندین سال است که یکدیگر را می‌شناسیم، اما برای من همیشه افتخار بزرگی است و با هیجان بار دیگر به شما در مجلس نمایندگان خوش‌آمد می‌گویم.

ببینید، حضور شما بسیار فراتر از حضور یک رهبر سیاسی مقتدر است. این حضور نشان‌دهنده امید میلیون‌ها زن و مرد ایرانی است که آرزوی زندگی در کشوری آزاد، دموکراتیک و در صلح را دارند. شما سال‌هاست که با شجاعت، قاطعیت و ثبات قدم فوق‌العاده، مبارزه‌یی را بر پایه ارزش‌های جهانی آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و احترام کامل به حقوق‌بشر به پیش می‌برید. طرح ۱۰ ماده‌ای شما یک پیشنهاد سیاسی روشن و معتبر برای ایرانی آزاد، کثرت‌گرا و محترم شمارنده کرامت انسانی است. دیدگاه شما دیدگاهی رو به آینده است و هم‌چنان الهام‌بخش کسانی است که باور دارند تغییر می‌تواند از نیروی ایده‌ها و اراده مردم سرچشمه بگیرد. بنابراین مایلم، هم‌چنین به نام همه حاضران، عمیق‌ترین سپاسگزاری خود را برای پذیرش دعوت ما و برای تلاش خستگی‌ناپذیرتان در راه آزادی مردم ایران ابراز دارم. حضور امروز شما به این کنفرانس اعتبار می‌بخشد و معنای تعهد سیاسی ما را تقویت می‌کند. متشکرم.

 

جولیو ترتزی رئیس کمیسیون سیاست‌های اروپایی سنای ایتالیا، وزیر خارجه ۲۰۱۳-۲۰۱۱:

  • مریم رجوی امید است. او «یقین و اطمینان» زنان و مردان ایران است.

پیش از هر چیز می‌خواهم از رئیس‌جمهور رجوی برای حضورشان در اینجا و برای سخنانشان تشکر کنم؛ و برای این‌که ایشان همان چیزی هستند که خانم نایکه گروپیونی به‌درستی در سخنرانی زیبای خود گفتند: ایشان امید همه زنان و مردان ایران هستند، و نایکه عزیز، اگر اجازه دهی یک پی نویس کوچک اضافه کنم، باید بگویم مریم رجوی «یقین و اطمینان» زنان و مردان ایران است.

و معتقدم آنچه مریم رجوی گفت، نوری است که بار دیگر با قدرت بر تاریکیِ چیره شده از سال‌های ۷۹-۸۰ (۱۳۵۷-۱۳۵۸) می‌تابد؛ تاریکی‌ای که درست زمانی سایه افکند که با سقوط شاه، شعله نیرومند دیگری از دموکراسی و آزادی در انتهای تونل در حال افروخته شدن بود رژیمی که آن هم از بسیاری جهات، حکومتی منفور و جنایتکار بود. بیایید حقیقت تاریخی را بگوییم؛ آن‌گونه نیست که پسر شاه در مصاحبه‌های تلویزیونی‌اش می‌گوید وقتی از او می‌پرسند: «میراث پدرتان برای کشورش چه بود؟» و پسر شاه مرتباً تکرار می‌کند او این را دو یا سه بار تکرار کرده و اخیراً در پارلمان آمستردام نیز هنگام تکرار آن هو شد و مورد تمسخر قرار گرفت که می‌گوید: «آه، من درباره این مسائل صحبت نمی‌کنم چون فقط تاریخ می‌تواند درباره آن قضاوت کند». این تا حدی نگرش ذهنی پادشاهی است که می‌خواهد با نشانهای اشرافیِ خودساخته دوباره خود را مطرح کند، در حالی که قطعاً در حد و اندازه‌ای نیست که بتواند مظهر آزادیخواهی، قدرت و اراده ملت ایران برای حرکت به جلو باشد؛ اراده‌ای که مریم رجوی نماینده آن است.

به همین دلیل است که می‌خواهم به رئیس‌جمهور رجوی بگویم چقدر از ایشان سپاسگزارم.

می‌خواستم این نکات را به شما بگویم زیرا در ورای تشکر از خانم رجوی که می‌خواهم با آن این یادداشت‌های پراکنده برخاسته از شنیدن سه سخنرانی پیشین را به پایان برسانم معتقدم ما مدیون مجاهدین خلق و فعالیت‌های بزرگ آنان هستیم؛ مدیون آموزه و الگویی از شجاعت. و هم‌چنین مدیون درس شفافیت بزرگی درباره چگونگی تدوین یک سیاست خارجی و امنیتی که قادر باشد مانع از گسترش این هیولای خشونت، توتالیتاریسم و سلطه‌جویی در کشورهای لبنان و سوریه و عراق و یمن و کشورهای خلیج‌فارس و اکنون حتی می خواهد بیش از بیش گسترش پیدا کند

این است معنای شجاعت، فداکاری، امید به آینده و یقین به صلح و امنیتی که همه ملت‌های ما به‌دنبال آن هستند و مریم رجوی امروز آن را به ما نوید می‌دهد. سپاسگزارم.

 

سناتور مارکو اسکوریا – عضو سنای ایتالیا، دبیر کمیسیون سیاست‌های اروپا:

  • خانم رجوی شما و سازمانتان درسی بنیادین به ما می‌آموزید. درس شجاعت، چیزی که در جوامع امروز به سختی یافت می‌شود. شجاعت کسانی که با وجود داشتن عزیزانی زندانی یا جان‌باخته تصمیم گرفتند دیگر سر تسلیم فرود نیاورند.

متشکرم. از حضور پرشور و پرجمعیت شما در این سالن سپاسگزارم.

دوستان عزیز، من امروز این سالن را پر از جمیعت می‌بینم؛ پر از شهروندان ایرانی که بسیاری از آنها مجبور به ترک میهن خود شده‌اند. امیدوارم کماکان ارتباط و تماس خود را با دوستان و اعضای خانواده‌تان در سرزمین مادریتان حفظ کرده باشید. من همواره این را گفته‌ام و امروز نیز تکرار می‌کنم: به آنها بگویید که هرگز امید خود را از دست ندهند. به آنها بگویید هیچ زندانی نمی‌تواند وزش باد آزادی را متوقف کند. به آنها بگویید هیچ دادگاه ویژه‌یی قادر نیست جلوی تحقق حقوق‌بشر و حق مسلم انسان‌ها برای زندگی آزاد و دموکراتیک را بگیرد. به آنها بگویید هیچ ترسی نمی‌تواند میلیون‌ها شهروند مصمم را به زانو درآورد. به آنها بگویید این مبارزه‌یی است که ارزش جنگیدن دارد تا ملتی بتواند به آینده‌ای آزاد و دموکراتیک دست یابد.

اما ایران دوران شجاعانه‌ای را پشت سر گذاشته است؛ روزگاری که در آن، خیزش‌های مستمر زنان، جوانان و میانسالان، حتی پیش از هر گونه مداخله بین‌المللی، رژیم ایران را به چالش کشیده و به‌شدت متزلزل کرده است.

خانم رجوی، ما سال‌ها پیش که گویی عمر چون باد گذشته است زمانی که من نماینده پارلمان اروپا در بروکسل بودم، با یکدیگر آشنا شدیم. از همان زمان، تعهد شخصی من، حزبم (که امروز «برادران ایتالیا» نام دارد) و بسیاری دیگر آغاز شد.

خانم رجوی، من از شما و کل سازمان شما سپاسگزارم؛ چرا که شما درسی بنیادین به ما می‌آموزید: درس شجاعت، چیزی که گاه در جوامع امروز به سختی یافت می‌شود.

شجاعت کسانی که با وجود داشتن عزیزانی زندانی یا جان‌باخته مانند بسیاری از حاضران در این سالن تصمیم گرفتند دیگر سر تسلیم فرود نیاورند و باور دارند که فریاد زدن این اشتیاق بی‌کران به آزادی ارزشش را دارد؛ چرا که سرانجام، این آزادی آغوش خود را به روی ملت شما خواهد گشود.

سپاسگزارم که هم‌چنان به امیدی که همه ما را به هم پیوند می‌دهد، باور دارید.

 

پاتریک کندی – نمایندهٔ کنگرهٔ آمریکا ۲۰۱۱-۱۹۹۵: 

  • ما به‌عنوان جامعه بین‌المللی باید از مردم ایران، از خانم رجوی، شورای ملی مقاومت ایران و لشکرهای کانون‌های شورشی و سازمان‌یافته در سراسر ایران که دهه‌هاست این مبارزه را پیش می‌برند حمایت کنیم

ما در چند دهه گذشته هر فرصتی را برای دستیابی به یک راه‌حل مسالمت‌آمیز در اختیار ملاها گذاشته‌ایم. خواه «توافق بزرگ» پرزیدنت اوباما باشد، خواه «توافق بزرگ» پرزیدنت بایدن؛ هر بار که جامعه جهانی گفت: «بیایید این موضوع را به روشی مسالمت‌آمیز حل کنیم»، رژیم ایران امتناع کرد و امروز نیز هم‌چنان امتناع می‌ورزد.

اما بیایید بدانیم که پاسخ این مسأله، بمبهای بیشتر نیست؛ زیرا می‌دانیم ترس واقعی ملاها از مردم خودشان است.

ما شاهد قیامهای مردمی بوده‌ایم؛ چه در دسامبر ۲۰۱۷ [دی ۱۳۹۶]، چه در نوامبر ۲۰۱۹ [آبان ۱۳۹۸]، چه در سپتامبر ۲۰۲۲ [شهریور ۱۴۰۱]، یا اخیراً در ژانویه ۲۰۲۶ [دی ۱۴۰۴]؛ مردم ایران کشور خود را پس خواهند گرفت.

اما ما به‌عنوان جامعه بین‌المللی باید از این مردم حمایت کنیم. ما باید از مردم حمایت کنیم.

ما باید از خانم رجوی، شورای ملی مقاومت ایران و لشکرهای کانون‌های شورشی و سازمان‌یافته در سراسر ایران، یعنی رزمندگان مقاومت مجاهدین خلق که دهه‌هاست این مبارزه را پیش می‌برند، حمایت کنیم.

هنگامی که عموی من، پرزیدنت کندی، در برلین درباره این موضوع سخن گفت، معروف‌ترین جمله‌اش این بود: «من یک برلینی هستم». منظور او چه بود؟ او می‌خواست بگوید: «من هم یکی از شما هستم. ما همه در این مسیر در کنار یکدیگریم».

از این رو، خطاب به خانم رجوی، تمامی اعضای شورای ملی مقاومت و همه رهبران مقاومت در ایران می‌گویم: ما با شما هستیم. من ایرانی هستم! من ایرانی هستم! من ایرانی هستم! من ایرانی هستم! بسیار سپاسگزارم.

 

شهردار رودی جولیانی:

  • مجاهدین خلق تنها گزینه واقعی روی میز هستند. این گروهی است که ۴۷ سال بر روی چگونگی سرنگونی رژیم
  • و نحوه جایگزینی آنها کار کرده است.

متشکرم. سپاسگزارم از این‌که مرا دعوت کردید. این اولین بار نیست که اینجا هستم و امیدوارم شاید آخرین بار هم نباشد، زیرا دفعه بعد در تهران خواهد بود، درست است؟

تردیدی نیست که ما اکنون در مقطعی قرار داریم که یکی از پرسش‌های اصلیِ مطرح‌شده این است: «بسیار خب، گام بعدی چیست؟ چه چیزی می‌تواند جایگزین این حکومت شود؟» و بارها و بارها در چنین شرایطی می‌شنویم که «ما از بد به بدتر خواهیم رفت». ما این تجربه را داشته‌ایم؛ یا از بد به وضعیتی تقریباً به همان اندازه بدتر رفته‌ایم، یا از بد به وضعیتی کاملاً گیج‌کننده رسیده‌ایم، و یا از بد به وضعیتی چالش‌برانگیز رفته‌ایم که در نهایت به نتیجه رسیده است.

خب، در اینجا چنین نیست و مجبور نیستیم این مسیر را طی کنیم. ما می‌توانیم از وضعیت بد به وضعیت شناخته‌شده و مشخص برویم. ما می‌دانیم با خانم رجوی چه چیزی در انتظار ماست، و می‌دانیم با مجاهدین خلق، شورای ملی مقاومت و گروه‌های مختلفی که نه یک روز، نه یک هفته و نه یک ماه، بلکه ۴۷ سال تلاش کرده‌اند، چه چیزی به دست می‌آوریم؛ کسانی که پیش از آن نیز علیه شاه مبارزه می‌کردند. آن هم تنها و تنها برای یک هدف: آزادی برای مردم ایران؛

کمترین و ابتدایی‌ترین حق شایسته آن‌ها. و نیازی نیست به جای دیگری نگاه کنیم. در واقع، هیچ‌کس دیگری وجود ندارد. هیچ‌کس دیگری نیست.

اوه، شاه! چقدر این حرف دیوانه‌وار است! این فرد، فرزند یک قاتل و یک دزد است. چه بخواهید او را شاه بنامید و چه شاهزاده، من قاتلان و دزدان را محاکمه کرده‌ام؛ بیشتر کسانی که من محاکمه کردم خب، شاید اعضای مافیا چنین کارهایی می‌کردند اما من فکر می‌کنم [شاه] حتی بیشتر از اکثر کسانی که من محاکمه کردم، آدم کشته است، یا حداقل بسیار به آنها نزدیک بوده است. او بسیار بیشتر از بسیاری از کسانی که من محاکمه کردم، دزدی کرد. و این شخص پسر اوست.

حالا گاهی اوقات، پسران می‌توانند تغییر کنند. می‌دانید، شما گناهان پدر را به پای پسر نمی‌نویسید؛ مگر این‌که پسر دو هفته پیش به شما بگوید که به پدرش بسیار افتخار می‌کند و معتقد است پدرش بزرگ‌ترین رهبر ایران بوده است. خب، شاید پسر این حرف را زده چون به پدرش وفادار و البته احمق است. اما او واقعاً به این حرف اعتقاد دارد. او با ساواکی‌ها احاطه شده و با سپاه پاسداران معامله می‌کند. به همین دلیل است که به شما می‌گویم، دولت آمریکا هرگز او را نخواهد پذیرفت.

برخی افراد اصلاح می‌شوند و برخی دیگر نه. اما این شخص [پسر شاه] هیچ نشانی از تمایل به اصلاح نشان نمی‌دهد: «پدر من بزرگ‌ترین قهرمان ایران بود. پدرم کار اشتباهی انجام نداد، او به کشور خدمت کرد». پدر او شمار زیادی از مردم را به‌قتل رساند.

پدر او به انگلیسی‌ها کمک کرد تا نفت شما را بدزدند؛ در واقع پدرش این کار را شروع کرد. در دهه ۱۹۳۰ زمانی بود که انگلستان نفت شما را می‌برد و سهم شما در ایران تنها ۱۵ درصد بود. انگلستان بقیه را می‌برد. اما شما عملاً روی همان ۱۵ درصد هم مالیات پرداخت می‌کردید و روی نفت خود ضرر می‌کردید. این دقیقاً همان نوع کلاهبرداری بود که من در دوران دادستانی ایالات متحده علیه شرکتها تحت پیگرد قرار می‌دادم، اما در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر. آنها آینده شما را دزدیدند. آنها نفت شما را دزدیدند. و بعد وقتی کسی سعی کرد در برابر آن مقاومت کند، آنها به همراه سازمان سیا ما، آن پیرمرد یعنی شاه را دوباره بر سر کار آوردند و او به این کار ادامه داد. بنابراین، او یک گزینه ممکن نیست. و هیچ گزینه دیگری هم وجود ندارد.

در واقع، مجاهدین خلق تنها گزینه واقعی روی میز هستند. اما خبر خوب این است که معمولاً وقتی تنها یک گزینه وجود دارد، اوضاع بسیار خراب است؛ آنها نمی‌دانند چه می‌کنند و بی‌کفایت هستند. اما این گروهی است که ۴۷ سال روی این موضوع کار کرده است. آنها به‌طور مشخص کار کرده‌اند؛ اول بر روی چگونگی سرنگونی آن‌ها، و دوم با خردمندیِ بسیار بیشتر از اکثر این گروهها بر روی چگونگی جایگزینی آن‌ها. و تقریباً به همان اندازه‌ای که برای سرنگونی کار شده، روی نحوه جایگزینی آنها نیز تلاش صورت گرفته است. بله، روی چگونگی جایگزینی آن‌ها. و خانم رجوی و گروهش یک دولت موقت، یک دولت انتقالی تشکیل داده‌اند که مدت‌هاست آماده است.

بنابراین، آنها درباره ساختار نحوه انجام این کار به‌دقت اندیشیده‌اند. آنها درباره ساختار دولت موقت فکر کرده‌اند. و سپس آنها یک طرح ۱۰ ماده‌ای ارائه داده‌اند که شامل حداقل‌های اساسی است که باید به آنها دست یابند.

آن ها خطوط کلی و اصول پایه‌یی یک قانون اساسی را مکتوب کرده‌اند و بگذارید به شما بگویم آنها چه کرده‌اند

زیرا این کار بسیار هوشمندانه‌تر از آن چیزی است که مردم فکر می‌کنند. آنها حقوق مردم را به شیوه معمول تضمین کرده‌اند؛ این طرح ۱۰ ماده‌ای تقریباً تمام حقوق شهروندی ما و من فکر می‌کنم حتی فراتر از آن را پوشش می‌دهد. به‌عنوان مثال، تأکید بیشتری بر حقوق زنان شده است که بسیار ضروری بود، زیرا این بدترین و بی‌رحمانه‌ترین حمله به زنان بوده که من سراغ دارم؛ دست‌کم در دوران معاصر. من به‌دنبال نمونه‌یی مشابه در اعصار گذشته هستم. و تراژدی ماجرا اینجاست که گروه‌های اصلی که برای حقوق زنان مبارزه می‌کردند، اکنون غایب هستند؛ زیرا آنچه آنها واقعاً برایش ایستادگی می‌کردند، ایدئولوژی سیاسی‌شان بود، نه حقوق زنان. برای آنها اهمیتی ندارد که زنان ایرانی به‌قتل برسند، سلاخی شوند، مورد تجاوز قرار گیرند و از ابتدایی‌ترین حقوقی که ما دیگر حتی به آنها فکر هم نمی‌کنیم محروم شوند؛ گروه‌های بزرگ فمینیستی سکوت کرده‌اند. پس چه اهمیتی دارد، آنها در هر صورت بی‌فایده‌اند؛ آنها کاملاً بی‌فایده هستند.

بنابراین، در اینجا با گروهی روبه‌رو هستیم که درباره نحوه انجام این کار اندیشیده و برنامه دارد. فراتر از آن، آنها شایستگی این کار را کسب کرده‌اند. در شرایطی این‌چنینی، شما تنها زمانی اعتماد مردم را جلب می‌کنید که در کنار آنها خون داده باشید. خب، آنها بیش از هر گروه دیگری در ایران خون داده‌اند؛ زمانی که در همان آغاز یک راهپیمایی بزرگ با حضور ۵۰۰ هزار نفر برای به چالش کشیدن حکومت برگزار شد، سپاه پاسداران به خیابان‌ها آمد و درست مانند آنچه در ژانویه امسال رخ داد، آنها را در خیابان‌ها به خاک و خون کشید. و سپس عده‌یی را اسیر کردند و به میل خود اعدام نمودند، دقیقاً همان کاری که اکنون انجام می‌دهند. و این موضوع پوشش خبری داده نمی‌شود.

من ۱۷سال است که با این موضوع مواجه هستم بنابراین آن را مثل کف دستم می شناسم و آنها در این کار مهارت دارند و تنها راهی که می‌توانیم این کار را انجام دهیم و اینجاست که حمایت سیاسی فوق‌العاده اهمیت پیدا می‌کند این هست که مردم در همه این دولتها در سراسر اروپا سراسر ایالات متحده و در هر جای دیگری که باید برویم ایستادگی کنند و بگویند ما پاسخ را داریم مجاهدین خلق پاسخ هستند

یک جایگزین به من معرفی کنید وقتی بچه شاه را به شما معرفی می‌کنند او را پیش من بیاورید

و به او بگویید: بله وقتی پولی را که دزدید و غذایی را که از دهان مردمش ربود پس داد شاید بتوانیم شغلی در اداره پست به او بدهیم اما ما اجازه نخواهیم داد این آقازاده رانتی و بی‌ارزش یکی از پیچیده‌ترین کشورهای جهان را اداره کند در حالیکه زنی را داریم که خون خود و ذهن درخشانش را وقف اندیشیدن به این راه کرده است

این وظیفه ماست که این پیام را به گوش همه برسانیم

زیرا این پیام وجود دارد اما سرکوب شده است بنابراین ما باید با این سرکوب مبارزه کنیم و آن را منتشر سازیم و اگر این پیام منتقل شود خواهید دید که این اتفاق بسیار سریع‌تر رخ خواهد داد برخی از افراد موجه نگران دوران انتقال هستند زیرا از آینده آگاهی ندارند ما نمی‌توانیم همه نگرانیها را برطرف کنیم اما این نگرانی دغدغه‌ای است که می‌توانیم آن را حل کنیم بنابراین من خود را وقف این هدف می‌کنم من هر کاری از دستم بر آید انجام خواهم داد زیرا اگر سال آینده به تهران نرسم بسیار عصبانی خواهم شد. خدا به همه شما برکت دهد

										
											<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/3c8ae3db-9c50-4ce5-8914-3130d903bbcc"></iframe>
										
									

گزیده ها

تازه‌ترین اخبار و مقالات