ادامه قطع سراسری اینترنت همزمان با تثبیت «اینترنت پادگانی» در ایران

خاموشی سراسری اینترنت در ایران از مرز ۴۰۰ساعت عبور کرد؛ وضعیتی بی‌سابقه که به‌گفته نهادهای ناظر، نشان‌دهنده تداوم یک قطع عمدی و متمرکز از سوی «رژیم ایران» است.
شرکت نت‌بلاکس، مرجع جهانی پایش اینترنت، روز ۵ بهمن ۱۴۰۴ با انتشار نموداری در حساب ایکس خود، تنها با یک عبارت به این وضعیت واکنش نشان داد: «۴۰۰ساعت». نت‌بلاکس پیش‌تر اعلام کرده بود که از ۱۸ دی ۱۴۰۴ اتصال ایران به اینترنت جهانی «به سطح چند درصد» سقوط کرده و کشور وارد یک «خاموشی دیجیتال» سراسری شده است.
هم‌زمان، داده‌های شرکت آمریکایی کلودفلر نشان می‌دهد که ترافیک اینترنت خروجی از ایران در ساعات آغازین قطع، عملاً به صفر رسیده؛ الگویی که بنا به تحلیل‌های فنی، فقط با «تصمیم حاکمیتی در لایه‌های اصلی شبکه» قابل توضیح است، نه با نقص فنی.
بررسیها حاکی است که بخش اعظم مسیرهای ارتباطی بین‌المللی «خاموش» شده و تنها تعداد محدودی سرویس «لیست‌سفید» برای نهادهای امنیتی، دستگاههای حکومتی و رسانه‌های رسمی فعال مانده‌اند؛ وضعیتی که از آن با عنوان «اینترنت پادگانی» یاد می‌شود. نت‌بلاکس این وضعیت را چنین توصیف کرده است: «پس از ۱۷ روز، فقط دسترسی‌های محدودِ لیست‌سفید باقی مانده و پیک‌های کوتاه اتصال، توهم بازگشت اینترنت را ایجاد می‌کند؛ اما خاموشی ادامه دارد».
نهادهای حقوق‌بشری هشدار می‌دهند که تداوم این خاموشی، با هدف «مسدود کردن مستندسازی سرکوب و پنهان‌سازی ابعاد خشونت» انجام می‌شود. به‌گفته کارشناسان، قطع طولانی‌مدت اینترنت در ایران به یکی از نمونه‌های مرجع جهانی در استفاده از خاموشی دیجیتال به‌عنوان ابزار سرکوب سیستماتیک تبدیل شده است.
با وجود ادعاهای غیررسمی درباره «بازگشت تدریجی اینترنت»، داده‌های مستقل نشان می‌دهد که اکثریت جمعیت کشور هم‌چنان از دسترسی آزاد به اینترنت جهانی محروم‌اند و خاموشی دیجیتال، به‌عنوان بخشی از سیاست کنترل و سرکوب «رژیم ایران»، ادامه دارد.