سوریه همچنان در آتش میسوزد، حلب با یک فاجعه انسانی روبهروست، آمریکا هنوز دنبال گفتگو و مذاکره با روسیه است با کشوری که خود یک طرف جنگ است و بیامان شهرها را ویران و زنان و کودکان را کشتار میکند.
به گزارش تلویزیون العربیه 10مهر 95 وزرای خارجه آمریکا و روسیه در تماسی تلفنی رویدادهای سوریه را دنبال کردند.
روسیه پیشاپیش انتقادات آمریکا را در مورد نقض آتشبس رد کرد و گفت در صورتیکه دخالتهای نظامی روسیه نمیبود دمشق در کنترل گروههای تروریستی قرار میگرفت.
روسیه هدف قرار دادن غیرنظامیان را بهکلی رد کرد و گفت آمار و ارقام گروههای حقوقبشری در سوریه مورد تردید است.
اما از نظر آمریکا بمبارانهای روسیه باعث تشویق بنیادگرایان خواهد شد تا منافع روسیه را هدف قرار دهند.
همین اظهارات را وزارت دفاع روسیه داشت و گفت این موضع باعث تشویق تروریسم میشود. جدال میان روسیه و آمریکا بر سر پرونده سوریه به جامعه جهانی نیز کشیده شده است.
آنگلا مرکل صدراعظم المان در تماسی تلفنی با اوباما بمبارانهای حلب توسط روسیه را محکوم کرد.
اوباما نیز مسئولیت خاتمه دادن به درگیریهای سوریه را به عهده روسیه گذاشت. پیش از این مواضع، وزیر خارجه فرانسه اعلام کرده بود روی پیشنویس قطعنامهیی کار میکند که به شورای امنیت ارائه دهد تا بر اساس آن در حلب آتشبس اعمال شود.
دکتر احمد عجاج پژوهشگر روابط بینالمللی در مورد افزایش بیسابقه تهاجمات نظامی روسیه در حلب به تلویزیون العربیه گفت: مواضع روسیه از ابتدا مشخص بوده است. آنها میخواهند بحران سوریه را بر اساس شروطی که خودشان میخواهند پایان بدهند. از نظر آنها هیچ اپوزیسیونی در سوریه وجود ندارد و رژیم اسد یک رژیم مشروع است و همه چیز باید تحت پوشش اسد باشد.
این دیدگاه از شروع دخالت نظامی روسیه در سوریه وجود داشته است. مشکل آمریکا این است که در عمل با روسیه هم عقیده است. آمریکا نمیخواهد که رژیم اسد کنار برود و به جای آن رژیم دیگری بیاید. آنها میگویند نمیخواهیم در سوریه هم همان اتفاقی بیفتد که در عراق افتاد. از نظر من این دیدگاه گمراهکننده است چونکه در حال حاضر هیچ رژیمی در سوریه وجود ندارد. رژیم کنونی در سوریه قدرت آن را ندارد که امور را تحت کنترل خود در آورد. بر اساس اخباری که از جبهه حلب میرسد شش هزار نظامی وابسته به رژیم اسد آماده میشوند که وارد حلب شوند. از این شش هزار نفر تنها هزار نفر وابسته به رژیم اسد هستند و بقیه آنها شبهنظامیان وابسته به رژیم ایران هستند و این توهم که در سوریه حکومتی وجود دارد که مذاکرات باید تحت پوشش آن صورت گیرد تنها یک توهم است که آمریکا به آن دامن میزند.
اوباما در آخرین ماههای حاکمیتش است و نمیخواهد بحران سوریه حل شود مگر بر اساس دیدگاهی که روسیه آن را پیشنهاد میکند. بر همین اساس است که این دو مذاکره میکنند. همانطوریکه میدانید در شورای امنیت قطعنامهیی برای آتشبس در سوریه صادر شد ولی این قطعنامه بیارزش است چرا که روسها حق وتوی آن را دارند. مرکل هم بمباران را محکوم میکند ولی در عینحال میگوید نمیخواهیم منطقه امن ایجاد شود. آمریکا هم محکوم میکند ولی مواضع آمریکا را هم میدانیم. در چنین صورتی است که ما در مقابل طولانی شدن بحران قرار میگیریم. در مقابل این واقعیت قرار میگیریم که به روسیه اجازه داده میشود که در روی زمین حضور داشته باشد.
رئیسجمهور روسیه نسبت به نقاط ضعف کشورهای غربی اشراف دارد. روسیه جزیره کریمه را به خاک خود ملحق کرد و گفت که این جزیره بخشی از خاک روسیه است. بخش شرقی اوکراین را جدا کرد. سیاست روسیه شبیه به سیاست هیتلر است. مشکل این است که کشورهای غربی با پوتین همانگونه برخورد میکنند که در آن زمان کشورهای غربی با هیتلر برخورد میکردند.
الان آمریکا میگوید ارتباط با روسیه را قطع میکنم ولی روسها کارشان را در روی زمین انجام میدهند و زمانی که مذاکرات شروع میشود کسی که کارت را در روی زمین در دست دارد میتواند شروطش را تحمیل کند.
اپوزیسیون و کشورهای دوست و بهطور مشخص ترکیه نیز با این مشکل روبهرو هستند. ترکیه بهدلیل حضور رژیم اسد در نزدیکی مرزهایش بیشترین ضرر کننده است.
ترکیه و عربستان سعودی میگویند که نمیخواهیم رژیم اسد باقی بماند.
به گزارش تلویزیون العربیه 10مهر 95 وزرای خارجه آمریکا و روسیه در تماسی تلفنی رویدادهای سوریه را دنبال کردند.
روسیه پیشاپیش انتقادات آمریکا را در مورد نقض آتشبس رد کرد و گفت در صورتیکه دخالتهای نظامی روسیه نمیبود دمشق در کنترل گروههای تروریستی قرار میگرفت.
روسیه هدف قرار دادن غیرنظامیان را بهکلی رد کرد و گفت آمار و ارقام گروههای حقوقبشری در سوریه مورد تردید است.
اما از نظر آمریکا بمبارانهای روسیه باعث تشویق بنیادگرایان خواهد شد تا منافع روسیه را هدف قرار دهند.
همین اظهارات را وزارت دفاع روسیه داشت و گفت این موضع باعث تشویق تروریسم میشود. جدال میان روسیه و آمریکا بر سر پرونده سوریه به جامعه جهانی نیز کشیده شده است.
آنگلا مرکل صدراعظم المان در تماسی تلفنی با اوباما بمبارانهای حلب توسط روسیه را محکوم کرد.
اوباما نیز مسئولیت خاتمه دادن به درگیریهای سوریه را به عهده روسیه گذاشت. پیش از این مواضع، وزیر خارجه فرانسه اعلام کرده بود روی پیشنویس قطعنامهیی کار میکند که به شورای امنیت ارائه دهد تا بر اساس آن در حلب آتشبس اعمال شود.
دکتر احمد عجاج پژوهشگر روابط بینالمللی در مورد افزایش بیسابقه تهاجمات نظامی روسیه در حلب به تلویزیون العربیه گفت: مواضع روسیه از ابتدا مشخص بوده است. آنها میخواهند بحران سوریه را بر اساس شروطی که خودشان میخواهند پایان بدهند. از نظر آنها هیچ اپوزیسیونی در سوریه وجود ندارد و رژیم اسد یک رژیم مشروع است و همه چیز باید تحت پوشش اسد باشد.
این دیدگاه از شروع دخالت نظامی روسیه در سوریه وجود داشته است. مشکل آمریکا این است که در عمل با روسیه هم عقیده است. آمریکا نمیخواهد که رژیم اسد کنار برود و به جای آن رژیم دیگری بیاید. آنها میگویند نمیخواهیم در سوریه هم همان اتفاقی بیفتد که در عراق افتاد. از نظر من این دیدگاه گمراهکننده است چونکه در حال حاضر هیچ رژیمی در سوریه وجود ندارد. رژیم کنونی در سوریه قدرت آن را ندارد که امور را تحت کنترل خود در آورد. بر اساس اخباری که از جبهه حلب میرسد شش هزار نظامی وابسته به رژیم اسد آماده میشوند که وارد حلب شوند. از این شش هزار نفر تنها هزار نفر وابسته به رژیم اسد هستند و بقیه آنها شبهنظامیان وابسته به رژیم ایران هستند و این توهم که در سوریه حکومتی وجود دارد که مذاکرات باید تحت پوشش آن صورت گیرد تنها یک توهم است که آمریکا به آن دامن میزند.
اوباما در آخرین ماههای حاکمیتش است و نمیخواهد بحران سوریه حل شود مگر بر اساس دیدگاهی که روسیه آن را پیشنهاد میکند. بر همین اساس است که این دو مذاکره میکنند. همانطوریکه میدانید در شورای امنیت قطعنامهیی برای آتشبس در سوریه صادر شد ولی این قطعنامه بیارزش است چرا که روسها حق وتوی آن را دارند. مرکل هم بمباران را محکوم میکند ولی در عینحال میگوید نمیخواهیم منطقه امن ایجاد شود. آمریکا هم محکوم میکند ولی مواضع آمریکا را هم میدانیم. در چنین صورتی است که ما در مقابل طولانی شدن بحران قرار میگیریم. در مقابل این واقعیت قرار میگیریم که به روسیه اجازه داده میشود که در روی زمین حضور داشته باشد.
رئیسجمهور روسیه نسبت به نقاط ضعف کشورهای غربی اشراف دارد. روسیه جزیره کریمه را به خاک خود ملحق کرد و گفت که این جزیره بخشی از خاک روسیه است. بخش شرقی اوکراین را جدا کرد. سیاست روسیه شبیه به سیاست هیتلر است. مشکل این است که کشورهای غربی با پوتین همانگونه برخورد میکنند که در آن زمان کشورهای غربی با هیتلر برخورد میکردند.
الان آمریکا میگوید ارتباط با روسیه را قطع میکنم ولی روسها کارشان را در روی زمین انجام میدهند و زمانی که مذاکرات شروع میشود کسی که کارت را در روی زمین در دست دارد میتواند شروطش را تحمیل کند.
اپوزیسیون و کشورهای دوست و بهطور مشخص ترکیه نیز با این مشکل روبهرو هستند. ترکیه بهدلیل حضور رژیم اسد در نزدیکی مرزهایش بیشترین ضرر کننده است.
ترکیه و عربستان سعودی میگویند که نمیخواهیم رژیم اسد باقی بماند.
