آخوند حسن روحانی که بهدلیل اظهارات اخیرش در مورد ولایت فقیه و رابطه آن با رأی مردم، در منگنه آخوندهای دانه درشت تحریکشده از سوی خامنهای قرار داشت. با یک کرنش سعی کرد دل «مقام معظم!» را بهدست بیاورد. باند رقیب برای تهدید و تحت فشار قرار دادن او تا آنجا پیش رفت که با برجستهسازی یک فیلم مستند بهنام «پایان غرور» تلویحا او را با بنیصدر مقایسه کرد و در خبرگزاری حکومتی تسنیم با تیترهای «پایان غرور سرنوشت هر رئیس جمهوری که به مردم پشت کند»، «بنیصدر از صعود تا سقوط» و «بنیصدر میگفت من از امام محبوبترم» نسبت به تکرار تاریخ هشدار داد. بعد از موشکپرانی خامنهای به سوریه نیز پاسدار شریعتمداری، در کیهان نوشت:
«... یکی دیگر از مخاطبان اصلی پیام موشکی یکشنبه شب سپاه، برخی از جریانهای واداده داخلی هستند که وحشت از آمریکا ترجیعبند مواضع و اظهاراتشان بود، تا آنجا که با ترساندن مردم از سایه جنگ در پی جمعآوری آراء آنان بودند. این جریان، حتی نمایش کریدور موشکی زیرزمینی سپاه را نیز که نشانه اقتدار ملی بود، برنمیتافت و آن را باعث حساسیت دشمن - آنهم دشمنی که از هیچ اقدام خصمانه علیه کشورمان کوتاهی نکرده بود - میدانست و...»
روز 29خرداد 96 پاسدار حسن عباسی در مصاحبه با تلویزیون رژیم، آخوند روحانی را مورد حمله قرار داد و گفت: «مردم ایران منتظرند رئیسجمهور محترم ایران نسبت به تحریمهایی که صورت گرفته موضعش رو شفاف کنه هنوز در طی هفت هشت روز گذشته که از این تحریمها داره میگذره رئیسجمهور ما که بارها فرمودند من مسئول اصلی مذاکره هستم و مسئولیت رو بهعهده میگیرم با توجه به شکستی که در برجام صورت گرفته هنوز ما از رئیسجمهور محترممون هیچ موضعی نشنیدیم 48ساعت هم از ماجرای حمله موشکی داره میگذره هنوز موضع رئیسجمهور محترممون در قضیه این تهاجم موشکی رو هم نشنیدیم».
این موضعگیری در حکم سیخی گداخته به پهلوی آخوند روحانی بود. طرف میدانست این سیخ را در چه زمانی و در کدام نقطهٴ ضعیف فرو کند. آخوند روحانی که طی این مدت بهخوبی نشان داده، در بزنگاه «حاضر است برای برخی امور دهها بار دست خامنهای را ببوسد»، با هارت و پورت موشکی خامنهای به حرف درآمد و گفت:
«اینکه جمهوری اسلامی ایران در برابر تجاوز تروریستها قاطعانه میایستد و علیه مقر اصلی که از آنجا تصمیم به انجام اقدامات تروریستی در مجلس شورای اسلامی و حرم امام راحل گرفتند که البته به اهداف اصلی خود نیز دست نیافتند، اقدام میکند، برای این است که آنها بدانند اگر بخواهند این اقدامات را در ایران اجرا کنند، با پاسخ قاطعانه ما مواجه خواهند بود»
او با شم فرصت، طلبانه خود برای اینکه از دود و دم و گرد و غبارانگیزی پسا موشک بی نصیب نماند و بلکه آن را به جیب بزند گفت:
«ما از ابتدا اعلام کردیم که موشکهای ما موشکهای دفاعی است و از کسی برای قدرت دفاعی خود اجازه نمیگیریم».
بعد هم به رقیب خاطرنشان کرد که تصمیم موشکپرانی در شورای عالی امنیت گرفته شده و یک تصمیم جناحی نیست.
«اقدام علیه مقر تروریستها تصمیم شورای عالی امنیت ملی بوده و حتی اختیارات بالاتر از این اقدام هم به نیروهای مسلح خود دادهایم».
رئیسجمهور ارتجاع نشان داد تا آنجا که به حفظ نظام و مصالح آن برمیگردد، سگ زرد برادر شغال است. او در تملقگویی، دستبوسی و کرنش به خامنهای تا جایی پیش رفت که جملههای شناخته شدهیی مانند «اینجا جمهوری اسلامی است»، «تحربههای کم حاکمان جدید آمریکا» و اصطلاح «سیلیزدن» خامنهای را نیز بکار گرفت:
این فقره غلط کردم روحانی در برخی رسانههای وابسته به رژیم با تیتر «روحانی بالاخره به حمله موشکی سپاه واکنش نشان داد» برجسته و اعلام شد.
«... یکی دیگر از مخاطبان اصلی پیام موشکی یکشنبه شب سپاه، برخی از جریانهای واداده داخلی هستند که وحشت از آمریکا ترجیعبند مواضع و اظهاراتشان بود، تا آنجا که با ترساندن مردم از سایه جنگ در پی جمعآوری آراء آنان بودند. این جریان، حتی نمایش کریدور موشکی زیرزمینی سپاه را نیز که نشانه اقتدار ملی بود، برنمیتافت و آن را باعث حساسیت دشمن - آنهم دشمنی که از هیچ اقدام خصمانه علیه کشورمان کوتاهی نکرده بود - میدانست و...»
روز 29خرداد 96 پاسدار حسن عباسی در مصاحبه با تلویزیون رژیم، آخوند روحانی را مورد حمله قرار داد و گفت: «مردم ایران منتظرند رئیسجمهور محترم ایران نسبت به تحریمهایی که صورت گرفته موضعش رو شفاف کنه هنوز در طی هفت هشت روز گذشته که از این تحریمها داره میگذره رئیسجمهور ما که بارها فرمودند من مسئول اصلی مذاکره هستم و مسئولیت رو بهعهده میگیرم با توجه به شکستی که در برجام صورت گرفته هنوز ما از رئیسجمهور محترممون هیچ موضعی نشنیدیم 48ساعت هم از ماجرای حمله موشکی داره میگذره هنوز موضع رئیسجمهور محترممون در قضیه این تهاجم موشکی رو هم نشنیدیم».
این موضعگیری در حکم سیخی گداخته به پهلوی آخوند روحانی بود. طرف میدانست این سیخ را در چه زمانی و در کدام نقطهٴ ضعیف فرو کند. آخوند روحانی که طی این مدت بهخوبی نشان داده، در بزنگاه «حاضر است برای برخی امور دهها بار دست خامنهای را ببوسد»، با هارت و پورت موشکی خامنهای به حرف درآمد و گفت:
«اینکه جمهوری اسلامی ایران در برابر تجاوز تروریستها قاطعانه میایستد و علیه مقر اصلی که از آنجا تصمیم به انجام اقدامات تروریستی در مجلس شورای اسلامی و حرم امام راحل گرفتند که البته به اهداف اصلی خود نیز دست نیافتند، اقدام میکند، برای این است که آنها بدانند اگر بخواهند این اقدامات را در ایران اجرا کنند، با پاسخ قاطعانه ما مواجه خواهند بود»
او با شم فرصت، طلبانه خود برای اینکه از دود و دم و گرد و غبارانگیزی پسا موشک بی نصیب نماند و بلکه آن را به جیب بزند گفت:
«ما از ابتدا اعلام کردیم که موشکهای ما موشکهای دفاعی است و از کسی برای قدرت دفاعی خود اجازه نمیگیریم».
بعد هم به رقیب خاطرنشان کرد که تصمیم موشکپرانی در شورای عالی امنیت گرفته شده و یک تصمیم جناحی نیست.
«اقدام علیه مقر تروریستها تصمیم شورای عالی امنیت ملی بوده و حتی اختیارات بالاتر از این اقدام هم به نیروهای مسلح خود دادهایم».
رئیسجمهور ارتجاع نشان داد تا آنجا که به حفظ نظام و مصالح آن برمیگردد، سگ زرد برادر شغال است. او در تملقگویی، دستبوسی و کرنش به خامنهای تا جایی پیش رفت که جملههای شناخته شدهیی مانند «اینجا جمهوری اسلامی است»، «تحربههای کم حاکمان جدید آمریکا» و اصطلاح «سیلیزدن» خامنهای را نیز بکار گرفت:
این فقره غلط کردم روحانی در برخی رسانههای وابسته به رژیم با تیتر «روحانی بالاخره به حمله موشکی سپاه واکنش نشان داد» برجسته و اعلام شد.
