مهین مشکینفام – عضو شورای ملی مقاومت ایران
با سلام خدمت شما خانم رجوی عزیز، اعضای محترم شورا و دوستان عزیزی که امروز در اینجا حضور دارند. من بسیار افتخار میکنم که ما یک بار دیگر در روز بیست ژوئن با رهبری شما و حضور همه اشرفنشانها و جوانان غیور و شجاع در فرانسه تونستیم نه بزرگی به مماشاتگران و مزدوران شاه و شیخ بگوییم. تشکر ویژه میکنم از خواهر بدری عزیزم و ستادشون و تمام خواهران و برادران مجاهدم که این بار شاهکار دیگری خلق کردند و یک بار دیگر مهر محکمی به شعار میتوان و باید زدند.
به نام آزادی، به نام شرافت انسانی. ای انسانهای آزاده، ای آنان که در برابر ظلم، سکوت را انتخاب نمیکنند. امروز از شش انسانی سخن میگویم که طناب دار نتوانست صدای آنان را خاموش کند: از وحید بنیعامریان، ابوالحسن منتظر، بابک علیپور، پویا قبادی، اکبر دانشور کار و محمد تقوی. شش زندانی سیاسی که جان خود را در برابر دستگاه سرکوب از دست دادند، اما نام و آرمانشان را نه.
سرنوشت آنان تنها روایت پایان زندگی شش فرد نیست، بلکه تصویر روشن از ساز و کاریست که بر ترس، حذف و خاموش کردن صداهای مخالف تکیه دارد. حکومتها میتوانند جسم انسانها را به بند بکشند، میتوانند زندان بسازند، حکم اعدام صادر کنند، اما هرگز قادر نیستند آرزوی آزادی را اعدام کنند. آنچه بر این شش زندانی گذشت، تقابل میان قدرتی بود که از حقیقت میهراسد و انسانهایی که حاضر نشدند از باورهای خود دست بکشند. اعدام انسانها بهدلیل عقیده و فعالیت سیاسی، زخمی بر پیکر انسانیت است. هیچ جامعهیی با چوبههای دار آزاد نمیشود. سرکوب هر چند میکوشد ترس بیافریند، در نهایت چهره واقعی استبداد را آشکارتر میکند.
خانوادههای این شش جانباخته تنها عزیزان خود را از دست ندادند، بلکه آنان سالها رنج انتظار، محرومیت و نگرانی را نیز به دوش کشیدند. اما تاریخ بارها نشان داده است که خون قربانیان سرکوب هرگز فراموش نمیشود و از حافظه مردم پاک نمیشود و گاه به ماندگارترین نام تاریخ تبدیل میشوند. از همین رو امروز وظیفه هر انسان آزاده است که از اندوه فراتر برود و به همبستگی، اعتراض و دفاع از حق زندگی برخیزد. سکوت در برابر سرکوب راه را برای جنایتهای بیشتری هموار میکند؛ اما ایستادگی جمعی، فریاد دادخواهی و حضور مسئولانه در کنار خانوادههای داغدار میتواند دیوار ترس را فرو بریزد. بیایید در کنار هم بایستیم، نگذاریم اعدام به عادت بدل شود و با صدای روشن و بیهراس اعلام کنیم: حق زندگی حق همه انسانهاست و هیچ قدرتی نباید آن را از کسی بگیرد.
ستمپذیری هم اندازه ستمگری گناه است. ای انسان تو آزادی!
درود بر اشرفیان و درود به همه آنهایی که برای آزادی و دموکراسیبهپاخواستند. با تشکر.
بهرام مودت - قهرمان ملیپوش فوتبال ایران، عضو شورای ملی مقاومت ایران
خانم رجوی عزیز دوستان شورایی ناظران محترم
در گرامیداشت چهل و پنجمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران، شایسته است ضمن تأکید بر اصالت، استقلال و پایداری تاریخی این شورا بهعنوان یک ایرانی و پیشکسوت ورزشی این مناسبت را به آقای مسعود رجوی بنیانگذار این ائتلاف تاریخی- ملی به شما خانم مریم رجوی رئیسجمهور و اعضای شورا، مجاهدین، مبارزان، حامیان و ملت ایران تبریک بگویم.
این شورا در ادامه مسیر تاریخی مبارزات ملت ایران از انقلاب مشروطه تا امروز با شعار نه شاه نه ملا و با پرداخت هزینههای سنگین بر تحقق یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر رأی مردم تأکید داشته است این مسیر ادامه همان خواست تاریخی ایرانیان برای آزادی و حاکمیت است.
ترس و وحشت رژیم از مقاومت ایران و باجخواهی از دولت فرانسه برای لغو تظاهرات آنها، نشان داد حکومتی که چهار دهه با سرکوب اعدام فساد و نقض گسترده حقوقبشر شناخته میشود امروز نه تنها در داخل کشور با فاصله عمیق از جامعه روبهروست، بلکه حتی از صدای مخالفان خود در خارج از کشور نیز هراس دارد. این هراس نشانه ضعف و فرسودگی ساختاری است.
ولی پرسش اساسی این است چگونه حکومتی با چنین کارنامهای همچنان میتواند در برخی تصمیمات سیاسی در پایتختهای دموکراتیک اثر بگذارد و چگونه است که صدای قربانیان سرکوب شده محدود میشود، اما آخوندهای جنایتکار همچنان از پیامدهای سیاست مماشات بهرهمند میگردند؟
تجربه چهار دهه گذشته یک واقعیت را ثابت کرده است. هرجا که دولتها در برابر تروریسم و باجخواهی رژیم عقبنشینی کردن آنها جسورتر شدن سیاست مماشات نه رفتار حکومت را تغییر داده و نه به بهبود وضعیت مردم ایران کمک کرده است بلکه تنها به تداوم سرکوب و گسترش بحران انجامیده است.
در مقابل این واقعیت یک امید روشن نیز وجود دارد نسل جوان ایرانی. همان جوانانی که در تجمعات اعتراضی در پاریس در روز شنبه ۲۰ ژوئن حضور یافتن و نشان دادن که مطالبه آزادی خاموش شدنی نیست.
در کنار این تحولات سیاسی، آنچه امروز در عرصه ورزش نیز دیده میشود بازتاب همان تناقض است. ماجرای حضور تیم فوتبال آخوندها در جام جهانی ۲۰۲۶ و پذیرش محدودیتها، شرایط تغییرآمیز و ذلتبار، این سؤال را ایجاد میکند چگونه حکومتی که که چهار دهه آمریکا را شیطان بزرگ معرفی کرده و میلیونها ایرانی هزینه این دشمنی را پرداختهاند امروز حاضر است برای حضور در خاک همان کشور، محدودیت، ذلت، خواری و تحقیر را بپذیرد؟
پاسخ روشن است آنچه برای حاکمین سرکوبگر اهمیت دارد حفظ قدرت است. جام جهانی برای آنان یک صحنه تبلیغاتی و فرصت است. فرصتی برای نشان دادن حضور در جهان و فرار از انزواست.
ورزش در چنین حکومتی به ابزاری سیاسی تبدیل شده است در نهایت مسأله اصلی نه یک تجمع نه یک رویداد ورزشی و نه یک تصمیم سیاسی، بلکه بحران اعتماد و مشروعیت است هیچ نظامی نمیتواند برای مدت طولانی چنین بحرانی را پنهان کند.
از نگاه ما ورزش فقط یک صنعت یا سرگرمی نیست. ورزش بخشی از فرهنگ یک ملت است. ورزش میتواند امید بیافریند و نسلهای جوان را به تلاش و مسئولیتپذیری فرا بخواند. به همین دلیل نمیتوان نسبت به سرنوشت ورزشکار و ورزشکاران بیتفاوت بود.
ما به ورزشی باور داریم که آزاد، مستقل، حرفهیی و مردمی میباشد ورزشی که در آن هیچ ورزشکاری بهدلیل عقیده، جنسیت، قومیت یا دیدگاه سیاسی از حقوق خود محروم نشود فردای ایران آزاد به چنین ورزشی نیاز دارد. ورزشی که متعلق به مردم باشد نه به قدرت و این همان ورزشی است که ما برای ایران میخواهیم سپاسگزارم.
دکتر حسین جهانسوز - محقق داروسازی، فوق دکترای بیوشیمی و شیمی دارویی، عضو شورای ملی مقاومت ایران
خانم رجوی اعضای محترم شورا و ناظران گرامی
ایران امروز در نقطهای تعیینکننده از تاریخ خود ایستاده است. نقطهای که در آن سرنوشت یک ملت میان استمرار استبداد و گشودن راهی به سوی آزادی رقم میخورد.
ایران امروز زخمیست. زخمی از فقر گرانی، بیکاری، کمبود دارو، بحران آب، تخریب محیطزیست، سرکوب و اعدام.
میلیونها ایرانی برای تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی میجنگند. در حالی که حاکمان کشور ثروت ملی را صرف حفظ قدرت و سرکوب مردم کردهاند
اما در دل این تاریکی و سرکوب، شعلهای از امید و مقاومت همچنان زبانه میکشد.
وحید بنیعامریان یکی از قهرمانان کانونهای شورشی، از زندان پیامی فرستاد که به ندای یک نسل تبدیل شده است
او گفت اگر من و امثال من را هم اعدام کنید ما تکثیر میشویم
وحید و یارانش طناب دار را بوسیدند. اما از آرمان آزادی و حاکمیت مردم عقب ننشستند. آنان نشان دادند که قدرت واقعی نه در زندان و اعدام، بلکه در اراده انسانهاییست که برای آزادی حاضرند جان خود را فدا کنند
رژیم میپندارد با اعدام میتواند مقاومت را خاموش کند. اما هر شهید بذر هزاران مبارز دیگر را در جامعه میپراکند و آتش آزادی را فروزانتر میسازد
هراس رژیم از مردم و مقاومت سازمانیافته، تنها در داخل ایران محدود نیست. آنچه در ۳۰ خرداد امسال در پاریس رخ داد، گواه این حقیقت است. تظاهراتی کاملاً قانونی و مسالمتآمیز، در آخرین لحظات به خواست رژیم ایران لغو شد. اما با وجود فشارها و محدودیتها، هواداران مقاومت در نقاط مختلف پاریس گرد آمدند و نشان دادند که میتوان میدانها را بست، اما نمیتوان صدای آزادی را خاموش کرد. ۳۰ خرداد پاریس نشان داد که رژیم از صدای مقاومت حتی در خارج از مرزهای ایران نیز هراس دارد.
امسال همچنین ۴۵اامین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران است. شورایی که از فراز و نشیبهای بسیار عبور کرده، در برابر سرکوب، ترور و توطئه ایستاده و امروز بهعنوان جدیترین و سازمانیافتهترین آلترناتیو دموکراتیک در برابر استبداد دینی شناخته میشود.
پایداری ۴۵ سالهای این شورا نشان میدهد که برخلاف همه پیشبینیهای دشمنان، نه تنها این راه متوقف نشده، بلکه امروز بیشتر از هر زمان دیگری با قیام مردم و نقشآفرینی کانونهای شورشی، به تحقق آرمان آزادی نزدیک شده است
در چنین شرایطی برخی میکوشند آینده ایران را در آینه گذشته جستجو کنند و خود را آلترناتیو مردم معرفی نمایند. اما ملت ایران بهخوبی میداند که استبداد، چه تاج بر سر داشته باشد و چه عمامه، در نهایت دشمن آزادی و کرامت انسان است.
ملت ایران همچنین میداند که آزادی نه از آسمان میبارد و نه با بمب و موشک خارجی به دست میآید. آزادی را مردمی به دست میآورند که برای آن میایستند، بها میپردازند و سرنوشت خود را با دستان خویش رقم میزنند.
به همین دلیل راهحل ایران نه بازگشت به گذشته است و نه تسلیم به وضع موجود. راهحل تکیه بر مردم ایران و مقاومت سازمانیافتهایست که برای استقرار جمهوری مبتنی بر حاکمیت مردم، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و احترام به حقوق همه شهروندان مبارزه میکند.
پیام زمانه ما روشن است ایران نه میراث شاه است و نه غنیمت شیخ. ایران متعلق به مردمیست که دههها برای آزادی عدالت و کرامت انسانی ایستادگی کردهاند و بهای سنگینی پرداختهاند
و یقین داریم که سپیده آزادی نزدیک است. زیرا هیچ قدرتی توان ایستادن در برابر ملتی را ندارد که تصمیم گرفته آزاد باشد. با سپاس
دکترحمیدرضا طاهرزاده-هنرمند عضو شورای ملی مقاومت ایران
با عرض سلام و ادب خدمت شما خواهر مریم گرامی و یاران شورایی و همچنین دوستان عزیز ناظر که امروز افتخار این را داریم در خدمتتون باشیم. اگر اجازه بفرمایید من قبل از بیاناتم میخواستم که با اجازه شما عرض ادب و احترام بکنیم و خاطره سه تن از یاران آسمانی شده و جاودانه این شورا خواهران مجاهد سارا مختار و دکتر زهره بنی جمالی که از دیرزمان مسئول ما در انگلستان بودند و همچنین دوست عزیزمون دکتر شیخی یاد کنیم و یادشون گرامی.
همانطوری که همه به درستی گفتند ما چهل و پنجمین سالگرد مقاومت سراسری هستیم روز شهیدان و روز زندانیان سیاسی سالروز تأسیس شورای ملی مقاومت و ارتش آزادیبخش ملی ایران که طبعاً آن را من به مردم ایران و همه آزادیخواهان و بهویژه به بنیانگذار و معمار این شورای ملی مقاومت این دیرپاترین آلترناتیو تاریخی، رهبر مقاومت برادر عزیز مان فرمانده کل ارتش آزادیبخش به آنکه رژیم بیش از همه ازش هراس داشته و دارد و خواهد داشت برادر مسعود عزیزمون مسعود رجوی
و همچنین به شما خواهر مریم بزرگوار رئیسجمهور برگزیده این مقاومت که اینجا هستید که حاکمیت مردم را به آنها تفویض کنیم بهشون برگردونیم به شما صمیمانه تبریک عرض میکنم و واقعاً سپاسگزاری میکنم بهعنوان یک عضو کوچک مقاومت که همه شاهد تلاشهای این مقاومت و در رأسش شخص شما هستیم که چقدر برای این مقاومت اعتبار و آبروی بینالمللی و جهانی علیرغم همه توطئههای استعماری و ارتجاعی خریدید و آفریدید درود بر شما سپاس از همه چیز.
امسال دوستان عزیز این مناسبت بزرگ همچنین با صدو بیستومین سالگرد انقلاب مشروطه همزمان است. انقلابی که پدران و نیاکان مجاهدین صدر مشروطه در برابر استبداد مطلقه سلطان قدر قدرت و همچنین مشروعهخواهان مرتجع ایستادند و با خون خود قانون اساسی و حاکمیت قانون را بر خودکامگی سلطان تحمیل کردند درود بر آنها.
اگر مشروطهخواهان دیروز برای مهار استبداد سلطنتی قیام کردند، مقاومت امروز برای پایان دادن به استبداد مذهبی و استقرار یک جمهوری دموکراتیک مبارزه میکنند. از این رو مقاومت سراسری مردم ایران ادامه همان راه تاریخی و پر افتخاریست که بیش از ۱۲۰ سال پیش آغاز شد. شورای ملی مقاومت ایران یک جریان سیاسی یا یک ائتلاف مقطعی نبوده است. این شورا فیالواقع یک بدیل واقعی تاریخی و بیسابقه در تاریخ معاصر ایران است برای این رژیم جنایتکار و سفاک.
آلترناتیوی که طی ۴۵ سال همه توطئهها سرکوب اعدام جنگ روانی شیطانسازی تروریسم. ما خیلی از اعضای شورا را از دست دادیم از دیگه یاد نمیکنم بهطور خاص دکتر کاظم رجوی که خون خودش را مهر کرد برای حقانیت این شورا و خیلیهای دیگه و ولی این شورا از میان نرفته ایستادهتر، استوارتر و ریشهدارتر به پیش میرود.
و از سوی دیگه همانطور که به درستی گفته شد در این ۴۵ سال درستی خط و خطوط مجاهدین مقاومت ایران شورا و خط استراتژیک ما بارها به اثبات رسیده. امروز نیز در شرایطی که برخی راهحل را در جنگ خارجی همچنان که بقایای رژیم منفور و مدفون سلطنتی جستجو میکردند و برخی دیگر هم به ادامه همان سیاست شکستخورده مماشات دل بستند. اما مقاومت ایران بر همان راه اصولی و تاریخی خود پای میفشارد. نه جنگ و نه مماشات بلکه همانطوری که خانم رجوی شما بیستوچند سال پیش به درستی اعلام کردید تغییر دموکراتیک راهحل سوم به دست مردم ایران و مقاومت سازمانیافته آنان با شعار محوری نه به شیخ مرتجع خونریز و نه به شاه دستنشانده با ساواک سرکوبگر مخوفش.
چهلوپنجمین سالگرد ۳۰ خرداد ضمناً یادآور آغاز مقاومت قهرمانانه در برابر استبداد مذهبی حاکم بر ایران است روزی که نسل بیشما ران آزادیخواهانی از تبار حنیف و مسعود بر آن شدند تا در برابر سرکوب و اختناق ارتجاع هار و تمامیتخواه حاکمان مرتجع سرخم نکنند و بهای آزادی را بپردازند چرا که از اول سر خم قدغن بوده است.
برای بزرگداشت این سرفصل تاریخی همچنانکه گفتید قرار بود پاریس میعادگاه دهها هزار تن از حامیان این مقاومت باشه چقدر خواهر بزرگوارمان خواهر بدری درست توضیح دادن من دیگه واردش نمیشم همه دیدیم شاهد بودیم من هم آقای سامع عزیز اون پیام آقای مهدوی را گرفتم اما ترجیح دادم با دست شکسته برم توی صحنه و شما خیلی خوب توضیح دادید به هر حال
نه نه برای من دست نزنید به هر صورت همانطوری که گفته شد این توطئه را خنثی کردیم میزشان را چپ کردیم و همه ما پیروزمند از دل این چیزی که میتونست واقعاً یک شکست باشه شکست سیاسی و بعد تبعات خیلی زیادی داشت روحیه خورد میشد خیلی چیزها اما اینها دیدند نه خیر با یک سازمان دیگری ترفند از قبل هم میدانستند اما بههرحال ما کار خودمون رو کردیم.
عرض کنم برای اینکه کوتاه کنم دیگه زیاد واردش نمیشم بههرحال آنچه که اتفاق افتاد شکست آزادی نبود بلکه شکست تلاش برای خاموش کردن بانگ بلند آزادی بود هزاران ایرانی بهرغم محدودیتها فشارها در نقاط مختلف پاریس گرد آمدند آقای سامع شما خیلی خوب توضیح دادید من دیگه واردش نمیشم به هر صورت با این همه ممنوعیت و سرکوب و معامله سیاسی و غیره و ذالک این شعله در پاریس خاموش نشد پاریس را ثابت کردیم که همچنان ادامه همان مبارزات تاریخی مردم خودشان هم بوده است
و عرض کنم نکته دیگر اینکه الآن صحبت شد از رویش نسل جدیدی در درون این مقاومت که ما فیلمهاش هم دیدیم و چقدر مؤثر بود سپاس فراوان برای پخش کردن این مدارک تاریخی غرورآفرین خودش به تنهایی گویای همه واقعیتها بود. ببینید ۶۱ سال از تأسیس سازمان مجاهدین گذشته پرچم آزادی را این سازمان همواره در همه سختیها به دوش گرفته این نسل در قالب کانونهای شورشی چه در زندان چه در دانشگاهها الآن آقای دکتر سعیدیان صحبت میکردند راجع به اینها جوانانی که در دل اختناق در درون مرداب رژیم نیلوفرهایی که چقدر زیبا جوانه زدن و بیرون اومدن وحید بنیعامریان صرفاً یک تک عامل نیست یک پدیده زیبا و درخشانیست که رژیم نتوانسته این شعله را خاموش کنه آنها نماد همین نسلیست که الآن در ایران نسل نوینی از مجاهدان اشرفی که هرگز هیچ مجاهدی را به به چشم ندیدند که اینها در مدار بسیار بالاتری از سطح تشکیلاتی قرار گرفتند که انقلاب ایدئولوژیک را در درون خودشان جاری کردند و همین انقلاب ایدئولوژیک در تهران رفته در دانشگاهها رفته خیلی از همین من شنیدم خیلی از همین برادرانی که اعدام شدند همین پروسه را طی کردند خانه و زندگی و مسکن و زن و بچه و شغل و کار و فلان و همه را به درود و آمدند و اینجوری اگرنه نمیشه که با همه اینها برید طناب بندازید گردنت و بیا بیا بگی به این شکل واقعاً درود بر آنها پیروز باد این مقاومتی که چنین نسلی را آموزش داده.
ببخشید یکمی طولانی شد اما اضافه کنم که در خارج کشور در همین دنیای بورژوازی و همین خلاصه زرق و برقهایی که همه میبینیم چقدر زیباست دیدن این نسل جوان این دختران جوان این پسرهایی که در طول همین تظاهرات سینه سپر کردند و فیلمهاش هست برای ما غرورآفرین است تبریک به این مقاومت که اینها را اتفاقاً در همین جوری نیست که اینها بیایند اینها در درون یک روابط و مناسبات تشکیلاتی دارند رشد میکنند من شاهدش هستم. واقعاً درود سپاس فراوان من دیگه کوتاه میکنم پس بنابراین از انقلاب مشروطه تا مقاومت سراسری از شهیدان و زندانیان سیاسی تا ارتش آزادیبخش ملی از کانونهای شورشی تا جوانان ایرانی در سراسر جهان یک حقیقت مشترک وجود دارد ملت ایران هیچگاه تسلیم استبداد نشده و نخواهد شد. همچنانکه برادر مسعود گفت در همین پیام اسفند ماه جنگ ما با ولایت و سلطان و سلطنت برای آزادی و استقلال تا پیروزی انقلاب دموکراتیک مردم ایران بیوقفه و بیامان ادامه مییابد. برقرار باد جمهوری دموکراتیک و دولت موقت بر اساس برنامه ده مادهای شورای ملی مقاومت ایران ایشان گفتند و رئیسجمهور برگزیده برای دوران انتقال حاکمیت مردم ایران باز هم ادامه دادند از آن ما و خلق ماست پیروزی از آن ما و خلق ماست فردا پیروز باشید.
