کمیسر عالی حقوق بشر: اعدامها در ایران باید فوراً متوقف شوند

در ادامه موج اعدامها و سرکوب سیستماتیک در ایران، فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق‌بشر سازمان ملل متحد، روز چهارشنبه ۱۲ فروردین، با لحنی کم‌سابقه از رژیم ایران خواست «همه اعدامها باید فوراً متوقف شوند».
او در پیامی ویدیویی تأکید کرد که «گویا درد و رنج جنگ کافی نیست» و مردم ایران توسط رژیم ایران «به‌طور خودسرانه بازداشت، زندانی، مورد محاکمه‌های ناعادلانه» قرار می‌گیرند و حتی «اعدام می‌شوند»؛ وضعیتی که به‌گفته او «غیرقابل‌قبول» است.
این موضع‌گیری در حالی مطرح می‌شود که نهادهای حقوق‌بشری بارها هشدار داده‌اند رژیم ایران طی دهه‌ها با استفاده گسترده از مجازات اعدام، به‌عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان و ایجاد فضای رعب و وحشت عمل کرده و به یکی از ناقضان اصلی حقوق‌بشر در جهان تبدیل شده است.
در همین راستا، سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که دست‌کم هفت زندانی سیاسی در زندان قزلحصار در معرض «خطر فوری اعدام» قرار دارند. در میان این افراد، نام‌هایی چون وحید بنی‌عامریان، ابوالحسن منتظر، محمدامین بیگلری، علی فهیم، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، امیرحسین حاتمی و شاهین واحدپرست کلور دیده می‌شود.
این هشدار پس از آن منتشر شد که طی روزهای اخیر چهار زندانی دیگر—بابک علیپور، پویا قبادی، اکبر دانشور کار و محمد تقوی سنگدهی— از اعضای سازمان مجاهدین خلق، به‌صورت مخفیانه اعدام شدند؛ بدون اطلاع قبلی به خانواده‌ها و وکلا، و در حالی که دست‌کم سه جسد هنوز به خانواده‌ها تحویل داده نشده است.
گزارشها حاکی است که این اعدامها پس از محاکماتی انجام شده که به‌گفته نهادهای حقوق بشری، فاقد استانداردهای دادرسی عادلانه بوده و همراه با شکنجه و فشار برای اخذ اعتراف صورت گرفته است. هم‌چنین اطلاعات منتشر شده نشان می‌دهد تعدادی از زندانیان پیش از اجرای حکم، به مکانهای نامعلوم منتقل شده‌اند؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره تکرار اعدام‌های مخفیانه را تشدید کرده است.
این زندانیان که به ارتباط با سازمان مجاهدین خلق متهم شده‌اند، در دادگاههایی به ریاست قاضی جنایتکار، ابوالقاسم صلواتی به اتهاماتی مانند «محاربه» محکوم شده‌اند؛ اتهاماتی که سال‌هاست از سوی نهادهای بین‌المللی به‌عنوان ابزار سرکوب سیاسی مورد انتقاد قرار گرفته‌اند.
مجموع این تحولات بار دیگر نشان می‌دهد که رژیم ایران نه‌تنها در بحبوحه بحرانهای داخلی و خارجی از سیاست اعدام عقب‌نشینی نکرده، بلکه هم‌چنان از آن به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین ابزارهای کنترل جامعه استفاده می‌کند؛ رویکردی که طی دهه‌ها، کارنامه‌ای سنگین از نقض حقوق‌بشر برای این رژیم بر جای گذاشته و موجی از محکومیت‌های جهانی را به‌دنبال داشته است.