مرکز عدالت و پاسخگویی- ۴ نوامبر ۲۰۲۶
یک دادگاه فدرال آمریکا در فلوریدا حکم داد
شکایت سه بازماندهٔ ایرانی شکنجه شده علیه پرویز ثابتی
مقام ارشد ساواک شاه برخلاف درخواستهای وکلای او
برای توقف پرونده می‌تواند ادامه یابد
ثابتی استدلال کرده بود:
شاکیان بیش از حد برای طرح شکایت خود معطل کرده‌اند
دادگاه این استدلال را رد کرد
دادگاه تصمیم گرفت که شاکیان پرونده خود را به‌موقع مطرح کرده‌اند
زیرا نمی‌توانستند زودتر از این با ایمنی اقدام کنند
اکنون پرونده برای بررسی شکایت از شکنجه‌های ساواک پیش خواهد رفت
یافته‌های دادگاه:
دادگاه دریافت که دو رژیم خودکامهٔ هم‌پوشان
از زمان شکنجهٔ شاکیان در حدود پنجاه سال پیش در ایران مانده‌اند
و ایران در این ۵۰ سال هرگز وارد یک مواجهه و تسویه‌حساب دموکراتیک
با جرایمی که ثابتی به آنها متهم است نشده
حکومت شاه و جمهوری اسلامی یک زنجیره پیوسته از سرکوب را تشکیل می‌دهند
دادگاه دریافت که بازماندگان
"توسط هر دو رژیم مورد آزار و اذیت قرار گرفته و از عدالت محروم شده‌اند"
دادگاه دریافت که جمهوری اسلامی بر اساس کارنامه سرکوب ساواک بنا شده
و «تقریباً و قطعاً از آن فراتر رفته است»
ساواک پس از انقلاب ناپدید نشد بلکه به ساواما تبدیل شد
دادگاه به مدارک محکم اشاره کرد مبنی بر این‌که
جمهوری اسلامی ساواک را تصاحب کرده
و آن را به آژانس اطلاعاتی خود با ساختاری مشابه
و برخی از همان پرسنل تبدیل کرده است
حکم دادگاه تاریخچه سوءاستفاده‌های ساواک را بازگو می‌کند
این حکم با استناد به گزارش یک مورخ متخصص
کمیته مشترک بدنام را به‌عنوان «لانه شکنجه و قساوت» توصیف می‌کند
در حکم دادگاه آمده است
«فعالان، روشنفکران، هنرمندان و سایر مخالفان
در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط ساواک و کمیته (مشترک ضد خرابکاری)
زندانی، مورد آزار و شکنجه قرار گرفتند»
در دادگاههای شاه هیچ راهی برای چالش کشیدن شکنجه ساواک وجود نداشت
ترس شاکیان از تلافی موجه بود و امروز نیز ادامه دارد
دادگاه دریافت که شاکیان دلیل درستی
برای ترس از امنیت خود از سوی جمهوری اسلامی
و از سوی خود ثابتی و از سوی حامیان ثابتی و دیگر عناصر متخاصم
در میان ایرانیان خارج از کشور داشته‌اند
شاکیان هر زمان و هر کجا که تلاش کرده‌اند حقوق خود را پیگیری کنند
با تهدیدات مداوم علیه امنیت خود مواجه شده‌اند
تهدیدهایی که از زمان شاه شروع شده و تا امروز ادامه یافته است
ثابتی استدلال کرد که شاکیان باید زودتر به‌دنبال او می‌گشتند
دادگاه مخالفت کرد
دادگاه اذعان داشت بازماندگان که به‌عنوان پناهنده به ایالات متحده آمده‌اند
«هنوز در اینجا احساس امنیت نمی‌کنند»
بازماندگان در سال ۲۰۲۳ متوجه شدند که ثابتی در ایالات متحده زندگی می‌کند
و کمتر از دو سال بعد پرونده خود را ثبت کردند و تصمیم گرفتند
خطراتی را که همراه با تصمیم آنها برای ثبت این دعوای قضایی بوده بپذیرند
ثابتی اقداماتی برای پنهان کردن خود انجام داد
به‌طوری که بازماندگان تا سال ۲۰۲۳ نمی‌دانستند او کجا است
دادگاه دریافت که این یک دلیل مستقل دیگر
برای تمدید مهلت ثبت شکایت بوده است
پی دی اف سند مرکز عدالت و پاسخگویی
