از «فرماندهی ترور تا شاکی دادگاه استکهلم»
واکنش غیظآلود سپاه پاسداران ارتجاع
به انتخاب مسئول اول مجاهدین در جنگ با رژیم جلادان
خبرگزاری سپاه پاسداران در مورد انتخاب مسئول اول جدید مجاهدین، زیر عنوان «از فرماندهی ترور تا شاکی دادگاه استکهلم»، با اشاره به اینکه در این دادگاه برخی شاهدان از جمله مهناز میمنت که سابقه عضویت در سازمان مجاهدین خلق داشت، درباره وقایع پرونده و سوابق تشکیلاتی خود در دادگاه شهادت دادند.
به گزارش خبرگزاری فارس بهنقل از مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی که یکی از شعبههای شناخته شده وزارت بدنام اطلاعات آخوندهاست، اگر خبر بازداشت یک شهروند ایرانی به هنگام ورود به فرودگاه آرلاندا در استکهلم سوئد توجه بسیاری را جلب نکرد، برگزاری ۹۲ جلسه دادگاه به اسم او و در حقیقت برای تغییر چهره سازمان تروریستی مجاهدین خلق به یک قربانی مظلوم، انعکاس گستردهای در رسانهها داشت دادگاهی که در حقیقت سعی بر اثبات ادعاهای پرتکرار و طولانیمدت سازمان مجاهدین داشت.
فارغ از آن که این دادگاه درباره موضوعی بود که شاکی، متشاکی و حادثه هر سه مربوط به ایران بود و هیچیک اشتراکی با سوئد نداشت؛ فرآیند این دادگاه نیز از ابتدا نشاندهنده نتیجه نهایی آن بود.
عجیبتر آن که برای اجرای کامل این پروژه، در مواردی که حضور اعضای سازمان در دادگاه با عنوان شهود نیاز بود، از حضور آنها صرفنظر شد و ادامه دادرسی در آلبانی دنبال شد. از جمله این موارد، جلسه بیست و هشتم برای ادای شهادت مهناز میمنت بود که هم فراتر از موضوع دادگاه که متهم آن مشخص است، درباره سیر زندگی این عضو ارشد سازمان مجاهدین صحبت شد و هم اجازه داده شد وی از آلبانی طرح دعوا کند. حتی وقتی در شروع جلسه برای مدتی طولانی مشکل صدا در ارتباط با آلبانی وجود داشت، توماس ساندر، رئیس دادگاه اعلام تنفس کرد و دادگاه تا برطرف شدن مشکل فنی متوقف شد. این جلسه از دادگاه انعکاس بیشتری در رسانههای ضد انقلاب داشت و از این رو، میتوان آن را بهعنوان نمونهیی از ۹۲ جلسه دادگاه بررسی کرد.
شاهد دادگاه کیست؟
مهناز میمنت متولد ۱۳۳۸، از اعضای بلندپایه سازمان است که از جمله مسئولیتهای وی، جایگاه رئیس «دفتر» بوده است که ملاقاتهای مسعود و مریم رجوی را طراحی، برنامهریزی و زمانبندی میکرد.
در عملیات فروغ جاویدان وی یکی از فرماندهان میدان بود و به همین جهت، در دهه نود مدال «جاودانه فروغها» گرفت و بارها در تأیید این اقدام سازمان اقدام به سخنرانی کرده است.
هنگام حضور وی در دادگاه دورس در آلبانی برای ادای شهادت (به جای حضور در دادگاه استکهلم در سوئد)، سمت تشکیلاتیش «همردیف مسئول اول سازمان» بود، در پشت تریبونی با لوگوی این سازمان حرف زد و قاضی هیچ سؤالی درباره ابعاد اقدامات وی و سازمانش نپرسید.
مهناز میمنت فرزند عبدالله میمنت است؛ قاضی دادگستری که پس از انقلاب از قضاوت استعفا داد و پروانه وکالت گرفت. مادرش اختر مولوی در سن ۵۷ سالگی یکی از حاضران در حمله سازمان بود و طی عملیات مرصاد، در کرمانشاه به هلاکت رسید. وی همراه با مهناز در سال ۱۳۶۱ از ایران خارج شده، ابتدا به فرانسه رفته بودند. طبق آنچه میمنت در دادگاه حمید نوری گفته است، پدر آنان در ایران ماند و با رعایت پوششهای لازم، از داخل کشور به آنان اطلاعاتی میرساند تا در اختیار سازمان قرار دهند.
مسعود میمنت که سابقه یکبار دستگیری بهدلیل همکاری با سازمان را داشت، در مدت کوتاهی آزاد میشود اما ۱۰ مرداد ۱۳۶۱ در هنگام انجام یک عملیات علیه یکی از مسئولان، در میان درگیری دو طرف با اصابت گلوله مجروح و بازداشت شد. وی پس از محاکمه اعدام میشود. برادر دیگرش محمود نیز سال ۱۳۶۷ اعدام شد و موضوع اصلی حضور وی در دادگاه حمید نوری بوده است.
محمود میمنت که بود؟
محمود میمنت، متولد ۱۳۳۹ بود و از اعضای شناخته شده سازمان بود، در سال ۱۳۶۱ بازداشت شد اما در سال ۱۳۶۵ آزاد گشت. کمتر از دو ماه بعد، هنگامی که قصد خروج از کشور به سوی عراق و پیوستن به مجاهدین را داشت، شناسایی و بازداشت شد. پدرش که خبر سلامتی وی در عراق را دریافت نمیکند، متوجه بازداشت وی شده و برای آزادی وی به تکاپو میافتد. ولی در نهایت برایش حکم اعدام صادر و اجرا میشود. در این فاصله طبق گفته مهناز میمنت در همین دادگاه پدرش هر دو هفته یک بار با برادرش ملاقات میکرد. محمود میمنت همچنان اطلاعاتی به پدر رسانده و در تماسهایی که داشتند، نام برخی اعضای دستگاه قضایی ایران را برای اقدامات آن سازمان از طریق دخترش که حاضر در سازمان بود، به دست آنها میرساند. مهناز میمنت به صراحت از این همراهی برادرش با کمک پدرش تا آخرین لحظات با سازمان مجاهدین سخن گفته و میگوید: من در توافق با پدرم و برادر کوچکترم خیلی کم تماس میگرفتم و تماسهای ما غیرمستقیم بود؛ یعنی مستقیم به تلفن خانه زنگ نمیزدم.
این تبادل اطلاعات برای سازمان مجاهدین، در سال ۱۳۸۸ بار دیگر تقویت شد. در این خصوص نیز در دادگاه صراحت دارد که «سال ۱۳۸۸... پدرم را حضوری در فرانسه همراه برادر کوچکترم دیدم... آنها با پوشش یک تور تفریحی آمده بودند و من موفق شدم یک روز آنها را ببینم. او همان روایت قبلی را تکمیل کرد...» .
بسیاری از آنچه در این متن در خصوص اقدامات خاندان میمنت در بستر سازمان مجاهدین رخ داد؛ مفادی است که در دادگاه برای محکوم کردن حمید نوری با شهادت به آن که وی کارمند دستگاه قضایی بوده است، مطرح شد. اما قاضی هیچ سؤالی درباره اقدامات مهناز میمنت (یکی از فرماندهان عملیاتهای مجاهدین) و اعضای خانوادهاش که نام آنها در دادگاه برده شد، نپرسید.
