بهروز احسانی

سپیده‌دم یکشنبه ۵مرداد ۱۴۰۴ همزمان با سالگرد قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷، دژخیمان خامنه‌ای در جنایتی سبعانه، مجاهدان قهرمان بهروز احسانی و مهدی حسنی را در زندان قزلحصار حلق‌آویزان کردند.

مجاهد شهید بهروز احسانی ۷۰ساله از فرزندان دلیر مردم ارومیه و از زندانیان سیاسی دهه ۶۰، در آذرماه ۱۴۰۱ در تهران دستگیر شد. او در بند ۲۰۹ اوین تحت شکنجه‌های وحشیانه قرار گرفت و در ۲۶شهریور ۱۴۰۳ توسط قاضی جنایتکار «ایمان افشاری» رئیس شعبه ۲۶ بیدادگاه ضدانقلاب تهران به‌خاطر عضویت در سازمان مجاهدین به اعدام محکوم شد.

بهروز پس از دریافت حکم اعدام در پیامی به مردم ایران گفت:

«...بر سر جانم با کسی چانه نمی‌زنم و آماده‌ام تا جان ناچیزم فدیه راه رهایی مردم ایران باشد...».

نامه‌های مجاهدان خلق بهروز احسانی و مهدی حسنی

اظهارات مجاهد خلق بهروز احسانی

بعد از ابلاغ حکم اعدام

امروز چهارشنبه ۱۴۰۳/۱۰/۱۹ مأمور ابلاغیه برای تعدادی از زندانیان حکم یا ابلاغیه آورده بود که اسم همه را خواندند و در آخر اسم مرا خواندند و گفتند بهروز احسانی. رفتم. مأمور آرام حکم را از لای پوشه درآورد و گفت این حکمِ من. می‌دانستم حکم چیه گفتم. حکم اعدامه؟ گفت آره؟ ۴برگ بود، دو برگ دو برگ ضمیمه شده بودند. اولی نوشته بود حکم تعزیر اعدام و ۱۵سال حبس. ۱۰سال تبعید به اطراف کرمان و… که کامل نخواندم. گفت امضا و اثر انگشت. نوشتم، «کل نفس ذائقهٔ الموت» و امضا کردم.

دومی هم دو برگ بود که نوشته بود اگر زندانی از گذشته خود نادم است مراتب را اطلاع دهید که گفتم «مگر پشت گوششونو ببینن». گفتم یک برگ از ابلاغیه بدهید که گفت نداریم گفتم چه جور اعدامیه که یک برگه رسید نداره؟ نهایتاً موضع من نسبت به این رژیم آدمکش «هیهات منا الذله» است و نسبت ما هم مثل آب و روغن است که هرگز قاطی نمی‌شوند والسلام.

بهروز احسانی- امضا ۱۴۰۳/۱۰/۱۹

زندان اوین

بند ۴ سالن ۳

نامه مجاهد قهرمان بهروز احسانی

خطاب به مردم ایران بعد از صدور حکم قضاییه جلادان

من همان‌طور که در دوره بازجویی گفته بودم به‌قول شهید خسرو گلسرخی

بر سر جانم آن هم در سن ۷۰سالگی با کسی چانه نمی‌زنم

و آماده‌ام تا جان ناچیزم فدیه راه رهایی مردم ایران باشد

مردم شریف و قهرمان ایران

اینجانب بهروز احسانی که در بند ۴ زندان اوین محبوس می‌باشم در آذرماه ۱۴۰۱ توسط وزارت اطلاعات دستگیر و به انفرادی ۲۴۰ (زیر نظر ۲۰۹) منتقل و آنگاه پس از ۳ماه و نیم به بند ۴ اوین منتقل شدم. بالاخره بعد از ۲۲ماه بلاتکلیفی اکنون بدون مستندات برایم حکم اعدام صادر کرده‌اند. از این نظام اعدامی جز این برنمیاید. من همان‌طور که در دوره بازجویی گفته بودم به‌قول شهید خسرو گلسرخی بر سر جانم آن هم در سن ۷۰سالگی با کسی چانه نمی‌زنم و اصلاً نگران ۱۰درصد باقی مانده عمرم نیستم آماده‌ام تا جان ناچیزم فدیه راه رهایی مردم ایران باشد.

حکم ما در دومین سالگرد قیام ۴۰۱ به ما اعلام شد. بر روان پاک بیش از هفتصد شهید آن قیام بزرگ درود می‌فرستم و سر تعظیم فرود می‌اورم. این رژیم خون‌ریز از سرکوب و اعدام تغذیه می‌کند. گذشته از زندانیان سیاسی روزانه از زندانیان عادی نیز سرهایی بر دار می‌رود که منشاء جرایم و اتهامات آنها همین رژیم است و قربانیان بی‌دفاع همین نظام و همین شرایط اند. الآن که این نوشته را رقم می‌زنم سی و چهارمین هفته اعتصاب غذای سه‌شنبه‌های نه به اعدام را همراه با ۲۱زندانی دیگر در سراسر کشور پشت سر گذاشته‌ایم. و تا روزی که سرها بالای دار می‌رود به اعتصاب سه‌شنبه‌ها ادامه خواهیم داد.

از هم میهنان عزیز، مجامع بین‌المللی و نهادهای حقوق‌بشری می‌خواهم که علیه اعدام در ایران همین امروز اقدام کنند چرا که فردا دیر است. در سه‌شنبه‌های نه به اعدام با ما همراهی کنید. مردمی که آزادی و جمهوری دموکراتیک را می‌خواهند حقشان اعدام نیست. سکوت جامعه جهانی باعث جری شدن این رژیم در اجرای اعدام است. مماشات با این رژیم را بس کنید.

با درود به تمام شهیدان راه آزادی و با درود به شرف ایران و ایرانی

بهروز احسانی _اوین

۱۴۰۳/۶/۲۸

نامه بهروز احسانی و مهدی حسنی از زندان قزلحصار

به خانم مریم رجوی

خواهر مریم عزیز

گرمترین سلامها و درودهای ما را هر چند از راه دور، ولی دلهای بسیار نزدیک که زندان حاکمیت سفاک و آدمکش نتوانسته این پیوندها را بگسلد، پذیرا باش. هر چند این مقاومت و تاب‌آوری، در سایه ایدئولوژی ناب و بی‌بدیل مجاهدین، و هر مرام و مسلکی که بر این اساس بنا نهاده شده باشد. که رویکرد و اساس آن بر مبنای هزینه بیشتر و برداشت کمتر بدون چشمداشت و بی‌منت امکانپذیر می‌باشد.

ولی باشد که اگر قسمت بود روزی شاید نه چندان دور جشن پیروزی مردم بر حاکمیت ستمگر را در اقصی نقاط ایران برگزار و حاکمیتی مردمی بر اساس طرح ۱۰ماده‌ای بنا کنیم تا مردم نجیب و فهیم ایران به یک زندگی خوب و بی‌دغدغه‌ای دست یابند.

ما نیز کما فی‌السابق پایبند سوگند وفا هستیم و می‌گوییم:

سلام به جان جانان ایستاده‌ایم تا پایان

خدا یار و نگهدارتان

مهدی و بهروز –زندان قزلحصار

بهمن ۱۴۰۳