اعتصاب غذای زندانیان در زندانهای مختلف که تحت عنوان کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" از بهمنماه گذشته آغاز شده است، روز سهشنبه ۳۰ مرداد نیز با اعتصاب زندانیان در زندانهای سراسر کشور ادامه یافته و وارد سیامین هفته خود شد.
این کارزار که اکنون با پیوستن صدها زندانی در ۱۸زندان در سراسر کشور همراه شده، بنا بر بیانیهها و مواضع کنشگران زندانی همراه با آن، از ابتدا مخالفت و اعتراض به نفس اعدام بهعنوان یک مجازات غیرانسانی و بدون بازگشت را مستقل از نوع اتهام و یا انگیزه و اعتقادات محکومانِ به اعدام، و لغو این مجازات غیرانسانی را هدف خود قرار داده است.
تداوم و گسترش مداوم این کارزار در حالی است که مقامات قضایی و امنیتی حکومت اعدامی از ابتدای سال ۱۴۰۳ تاکنون بیش از ۳۱۰نفر را بهدار آویخته و اعدام کردهاند، در میان این تعداد قربانی اعدام در چند ماه اخیر، ۱۶نفر از زنان زندانی نیز اعدام شدهاند؛ و حکومت با سرعت بخشیدن به ماشین اعدام خود در هفتههای اخیر، ۱۱۸نفر را فقط در مرداد ماه اعدام کرده است.
گستردگی استفاده حاکمیت استبداد دینی در چند وقت اخیر از مجازات اعدام، بهگونهیی بوده است که گویی کارگزاران استبداد به شکل سیستماتیک راهحل همه بحرانها را در پای چوبه طناب دار یافته و به تعبیری "انتقام سخت"خود را با"اعدام" از فرزندان این آب و خاک میگیرند.
در این بین جامعه زنان که میتواند نیروی محرکه تغییرات بنیادین در ایران باشد، هدف سرکوب بیشتر در خیابان و در زندان توسط حکومت بوده است؛ آمار ۱۶ اعدام زنان زندانی در ۵ ماه اخیر، دستگیریها و خشونت علیه زنان در جامعه به بهانه "حکومت ساخته" حجاب، که در مواردی به مرگ یا نقض حق سلامت دختران و زنان این سرزمین نیز انجامیده، مصداق بارزی از این رویارویی خشونتبار حاکمیت با زنان بهعنوان نیروی پیشرو در تغییرات بنیادین به حساب میآید.
روشن است که حکومت اعدامی در این اعدامها مجموعهیی ۱۰۰ یا ۱۲۰نفره را اعدام نمیکند، بلکه ۱۲۰ "تک نفر" را در تنهایی خودشان اعدام میکند و همه دیگرانی که شامل هزاران زندانی هستند هم کماکان تنها و بیپناه در انتظار آخرین روز زندگی و اجرای حکم اعدامشان باقی میمانند؛ به همین دلیل چنانکه زندانیان زندان اوین و لاکان رشت به درستی اشاره کرده بودند؛ مقابله و متوقف کردن این ماشین کشتار و اعدام در اقدامات و اعتراضات دستهجمعی و سراسری ممکن خواهد بود، یعنی مستقل از انگیزهها، اعتقادات و از آنجا که اعدام مقولهای اجتماعی است و توسط حکومت اجرا میشود، مقابله با آن نیز یک امر اجتماعی بوده که تنها بهصورت دستهجمعی و با اتحاد امکانپذیر خواهد شد.
همین ضرورت اتحاد و همدلی برای مقابله با اعدام را زندانیان کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" بارها مطرح کرده و برای مقابله و جلوگیری از تداوم اعدامها از همگان خواستهاند که به هر شکل ممکن بپا خیزند و زندانیان را برای این مقابله و مقاومتی که از درون زندان شروع شده یاری دهند.
بنا بر اطلاع منابع موثق که به دست ما رسیده، زندانیان اعتصابی "کارزار سهشنبههای نه به اعدام"امروز نیز برای سیامین هفته پیاپی در زندانهای مختلف کشور از جمله زندان اوین (بند زنان، بند۴، بند ۶ و بند ۸)، زندان قزلحصار (واحد۳ و واحد۴)، زندان مرکزی کرج، زندان خرمآباد، زندان نظام شیراز، زندان مشهد، زندان قائمشهر، زندان لاکان رشت (بند زنان و بند مردان)، زندان تبریز، زندان اردبیل، زندان خوی، زندان نقده، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان و زندان کامیاران در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام دست به اعتصاب غذا زدهاند؛ و از همه هموطنان، بهویژه زندانیان زندانهای دیگر خواستار پیوستن به این کارزار و حمایت از آن شدهاند. و از گزارشگر ویژه حقوقبشر خانم مای ساتو، خواستار توجه ویژه به اقدامات ضدانسانی بهویژه اعدام در ایران و تلاش بیوقفه در راستای توقف اعدامها و پایان پذیرفتن این وضعیت غیرانسانی در ایران شدهاند.
سیامین هفته اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
- اختناق و سرکوب
- 1403/05/30
![اعتصاب زندانیان سیاسی](https://image.mojahedin.org/images/2024/8/41da4365-8106-4444-a702-891d313be832_690.webp)
اعتصاب زندانیان سیاسی
<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/cf936070-13d1-4bc7-bed9-ee2db2ed1860"></iframe>