معاون شورای سیاست خارجی آمریکا هرگونه تعامل با رژیم ایران را رد کرد و گفت رژیم ایران در مسیر رژیمهای قبلی تونس، مصر و لیبی قرار دارد.
ایلن برمن با انتشار مقالهیی در مجله فوربز با عنوان چرا تعامل با رژیم ایران ایده بدی است، نوشت:
متقاعد کنندهترین دلیل برای وارد نشدن به معامله با رژیم ایران، خود این رژیم است. مقامات دولت اخیراً اظهار خوشبینی زیادی کردند که ناآرامیهای منطقهای، که رژیمهایی با حاکمان قوی در تونس، مصر و لیبی را با خود برد، خاورمیانه بزرگ را فرا میگیرد و میتواند به نتایج مشابهی در ایران منجر شود. بهراستی این امکانپذیر است.
معاون شورای سیاست خارجی آمریکا افزود: اضطراب سیاسی که در منطقه در جریان است، از تونس در دسامبر ۲۰۱۰ شروع نشد، بلکه در ایران در ژوئن ۲۰۰۹ آغاز شد. جنبش دموکراسی خواهانه مردم ایران سرکوب شد و بهخاطر اختناق به حاشیه رفت. اما شرایط در ایران، از تورم تا بیکاری گسترده تا رکود اقتصادی، حاکی است تهران هنوز مسیر تونس، قاهره و طرابلس را میپیماید. بنابراین تعامل با رژیم ایران نه تنها بیهوده و پوچ خواهد بود، بلکه به چشمانداز تغییر واقعی ریشهیی در داخل ایران، آسیب میرساند.
معاون شورای سیاست خارجی آمریکا افزود: واشنگتن بهراستی محتاج تجدیدنظر واقعی و عمیق در سیاست خود نسبت به ایران است. مخصوصاً باید دریابد که چگونه تحریمهای موجود را سختتر کند، چه تحریمهای جدیدی میتواند اعمال کند، چگونه رژیم ایران را میتواند از برنامه اتمی آن و از دخالتهایش در عراق و افغانستان باز دارد، و مهمتر از همه، چگونه تغییرات بنیادین در داخل ایران میتواند پرورش یابد و مورد تشویق قرار گیرد.
بنابراین برگشت به مشی شکست خورده ۲سال اول دولت اوباما که به رژیم ایران فرصت داد به تلاشهای اتمی خود ادامه دهد، یک دیوانگی خطرناک خواهد بود.
ایلن برمن با انتشار مقالهیی در مجله فوربز با عنوان چرا تعامل با رژیم ایران ایده بدی است، نوشت:
متقاعد کنندهترین دلیل برای وارد نشدن به معامله با رژیم ایران، خود این رژیم است. مقامات دولت اخیراً اظهار خوشبینی زیادی کردند که ناآرامیهای منطقهای، که رژیمهایی با حاکمان قوی در تونس، مصر و لیبی را با خود برد، خاورمیانه بزرگ را فرا میگیرد و میتواند به نتایج مشابهی در ایران منجر شود. بهراستی این امکانپذیر است.
معاون شورای سیاست خارجی آمریکا افزود: اضطراب سیاسی که در منطقه در جریان است، از تونس در دسامبر ۲۰۱۰ شروع نشد، بلکه در ایران در ژوئن ۲۰۰۹ آغاز شد. جنبش دموکراسی خواهانه مردم ایران سرکوب شد و بهخاطر اختناق به حاشیه رفت. اما شرایط در ایران، از تورم تا بیکاری گسترده تا رکود اقتصادی، حاکی است تهران هنوز مسیر تونس، قاهره و طرابلس را میپیماید. بنابراین تعامل با رژیم ایران نه تنها بیهوده و پوچ خواهد بود، بلکه به چشمانداز تغییر واقعی ریشهیی در داخل ایران، آسیب میرساند.
معاون شورای سیاست خارجی آمریکا افزود: واشنگتن بهراستی محتاج تجدیدنظر واقعی و عمیق در سیاست خود نسبت به ایران است. مخصوصاً باید دریابد که چگونه تحریمهای موجود را سختتر کند، چه تحریمهای جدیدی میتواند اعمال کند، چگونه رژیم ایران را میتواند از برنامه اتمی آن و از دخالتهایش در عراق و افغانستان باز دارد، و مهمتر از همه، چگونه تغییرات بنیادین در داخل ایران میتواند پرورش یابد و مورد تشویق قرار گیرد.
بنابراین برگشت به مشی شکست خورده ۲سال اول دولت اوباما که به رژیم ایران فرصت داد به تلاشهای اتمی خود ادامه دهد، یک دیوانگی خطرناک خواهد بود.
