تنها نیروگاه اتمی ایران قرار است که در ماه اوت وصل شود، اتفاقات و قتلهای اسرارآمیزی افزایش مییابد.
روزنامه تریبیون دو ژنو ۲۸ تیر در گزارشی پیرامون برنامه اتمی رژیم ایران نوشت: ”در ۲۰ ژوئن گذشته، یک هواپیمای روسی در شمال غربی روسیه سقوط کرد. که از ۴۴ سرنشین ۵ تن از آنها از اعضای بلندپایه صنعت هستهیی ملی بودند. شرکت آبرسانی آنها با رژیم ایران در قرارداد است. او مأموریت ایمنی در راهاندازی نیروگاه بوشهر را دارد. اما ناپدید شدن این متخصصان میتواند خواب رویایی ملاها برای وصل کردن این نیروگاه به شبکه برق سراسری، در اوت آینده را متوقف کند. این نیروگاه سمبل لگد شده دستیابی ایران به انرژی هستهیی است که بهنظر میاید نفرین شده است.
۳۰ سال است که این پروژه با فراز و نشیبهای بسیاری روبهروست. در ابتدا در سال ۱۹۷۵ این پروژه از طرف شرکت آلمانی زیمنس به جریان افتاد. انقلاب باعث متوقف شدن ساخت شد. در سال ۱۹۹۵ روسیه به ایرانیها قول میدهد که بوشهر را در عرض ۴سال تحویل آنها دهد مدت زمان مورد نیاز برای اینکه تجهیزات نیروگاه را طبق طراحیهای غربی وفق دهند. این کار جدید است و مشکلات تکنیکی و سیاسی باعث شد که پروژه ۱۰ سال به عقب بیافتد.
سوء قصد مرگبار
در حال حاظر دانشمندان روسی هنوز مشغول ایمنی ساختن پمپهای مدار سردکننده اورژانس هستند. آنها در یک محدوده خطرناک پیشرفت میکنند و شهرت صادرات روسیه را به خطر میاندازند. اما سرنوشت ادامه دارد.
در اوت ۲۰۱۰ یک هواپیمای شکاری اف۴ اشتباهاً وارد محدوده هوایی ممنوعه میشود.
هواپیما مورد هدف قرار میگیرد و فقط در ۴۰ کیلومتری محل آن نیروگاه حساس سقوط میکند. دلیل این حادثه نامعلوم است.
در اواخر نوامبر ۲ دانشمند ایرانی مورد حمله مواد منفجره در تهران قرار گرفتند. یکی از آنها مجید شهریاری، که ۱ فیزیکدان مشهور بود کشته شد. آنها هر ۲ هنگام حمله در اتوموبیلهای خود بودند وقتیکه موتورسوار غریبهای روی در ماشین آنها بمبهای مغناطیسی را قرار میداده است.
۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ یک موتور سیکلت هنگامی که یک متخصص اتمی دیگر از خانهاش خارج میشد، منفجر میشود. او در جا میمیرد.
ویروس کامپیوتری
مقامات ایرانی همیشه، سرویسهای مخفی آمریکایی و اسراییلی را نشانه میگیرند که همچنین متهم به طراحی و گسترش یک ویروس کامپیوتری بنام“ استاکسنت ”هستند. این ویروس کامپیوتری، که یک سلاح جنگی علیه تجهیزات هستهیی ایرانی است، درحال حاضر عرق وحشت را بر تن روسها مینشاند. او مدتها نیروگاه بوشهر را آلوده کرده بود.
و در آنطرف خلیج فارس، در سلطنتهای عرب، آنها دستها را به سمت آسمان بلند میکنند. چرا که در یک فاصله هوایی آنها در کمتر از ۳۰۰ کیلومتری نیروگاه هستند.
این کشورها در ردیف اول کشورهایی هستند که از عواقب یک فاجعه وحشت دارند. آنها فشارهای بیشتری بر آژانس بینالمللی انرژی اتمی که در وین مستقر است، میگذارند تا سیستم کامپیوتری را مورد بررسی قرار دهد.
کابوس عربستان سعودی، کویت، بحرین و قطر: این است که جنگ سایبریی که توسط کشورهای غربی علیه ایران در حال انجام است، از کنترل بازیگران آن خارج شود“.
روزنامه تریبیون دو ژنو ۲۸ تیر در گزارشی پیرامون برنامه اتمی رژیم ایران نوشت: ”در ۲۰ ژوئن گذشته، یک هواپیمای روسی در شمال غربی روسیه سقوط کرد. که از ۴۴ سرنشین ۵ تن از آنها از اعضای بلندپایه صنعت هستهیی ملی بودند. شرکت آبرسانی آنها با رژیم ایران در قرارداد است. او مأموریت ایمنی در راهاندازی نیروگاه بوشهر را دارد. اما ناپدید شدن این متخصصان میتواند خواب رویایی ملاها برای وصل کردن این نیروگاه به شبکه برق سراسری، در اوت آینده را متوقف کند. این نیروگاه سمبل لگد شده دستیابی ایران به انرژی هستهیی است که بهنظر میاید نفرین شده است.
۳۰ سال است که این پروژه با فراز و نشیبهای بسیاری روبهروست. در ابتدا در سال ۱۹۷۵ این پروژه از طرف شرکت آلمانی زیمنس به جریان افتاد. انقلاب باعث متوقف شدن ساخت شد. در سال ۱۹۹۵ روسیه به ایرانیها قول میدهد که بوشهر را در عرض ۴سال تحویل آنها دهد مدت زمان مورد نیاز برای اینکه تجهیزات نیروگاه را طبق طراحیهای غربی وفق دهند. این کار جدید است و مشکلات تکنیکی و سیاسی باعث شد که پروژه ۱۰ سال به عقب بیافتد.
سوء قصد مرگبار
در حال حاظر دانشمندان روسی هنوز مشغول ایمنی ساختن پمپهای مدار سردکننده اورژانس هستند. آنها در یک محدوده خطرناک پیشرفت میکنند و شهرت صادرات روسیه را به خطر میاندازند. اما سرنوشت ادامه دارد.
در اوت ۲۰۱۰ یک هواپیمای شکاری اف۴ اشتباهاً وارد محدوده هوایی ممنوعه میشود.
هواپیما مورد هدف قرار میگیرد و فقط در ۴۰ کیلومتری محل آن نیروگاه حساس سقوط میکند. دلیل این حادثه نامعلوم است.
در اواخر نوامبر ۲ دانشمند ایرانی مورد حمله مواد منفجره در تهران قرار گرفتند. یکی از آنها مجید شهریاری، که ۱ فیزیکدان مشهور بود کشته شد. آنها هر ۲ هنگام حمله در اتوموبیلهای خود بودند وقتیکه موتورسوار غریبهای روی در ماشین آنها بمبهای مغناطیسی را قرار میداده است.
۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ یک موتور سیکلت هنگامی که یک متخصص اتمی دیگر از خانهاش خارج میشد، منفجر میشود. او در جا میمیرد.
ویروس کامپیوتری
مقامات ایرانی همیشه، سرویسهای مخفی آمریکایی و اسراییلی را نشانه میگیرند که همچنین متهم به طراحی و گسترش یک ویروس کامپیوتری بنام“ استاکسنت ”هستند. این ویروس کامپیوتری، که یک سلاح جنگی علیه تجهیزات هستهیی ایرانی است، درحال حاضر عرق وحشت را بر تن روسها مینشاند. او مدتها نیروگاه بوشهر را آلوده کرده بود.
و در آنطرف خلیج فارس، در سلطنتهای عرب، آنها دستها را به سمت آسمان بلند میکنند. چرا که در یک فاصله هوایی آنها در کمتر از ۳۰۰ کیلومتری نیروگاه هستند.
این کشورها در ردیف اول کشورهایی هستند که از عواقب یک فاجعه وحشت دارند. آنها فشارهای بیشتری بر آژانس بینالمللی انرژی اتمی که در وین مستقر است، میگذارند تا سیستم کامپیوتری را مورد بررسی قرار دهد.
کابوس عربستان سعودی، کویت، بحرین و قطر: این است که جنگ سایبریی که توسط کشورهای غربی علیه ایران در حال انجام است، از کنترل بازیگران آن خارج شود“.
