728 x 90

عيد نوروز,

«نو» روز ما

-

نوروز ما وقتی‌ست که از دست‌های سین هفتمِ هفت سین
(سین ممنوع)
دستبد ناباوری بگشاییم
سکوت کوچه‌های تنهایی زده را
با رنگین‌کمانی از صدای خجستهٴ شادی فتح کنیم
 
نوروز ما وقتی‌ست
که پشت پلک هر پنجره‌یی بنویسیم:
«پنجره، تنها برای تمرین گشودن و پرواز است
درهای خانهٴ قلب ما،
به روی هر آن‌که که بخواهد باز است»
 
نوروز ما وقتی‌ست
که در تنگ یکرنگ صداقت
ماهی سرخ دلمان پیدا باشد
آینه‌هایمان را برای تکثیر زیبایی لبخند
برایگان در سفرهٴ هم بگذاریم.
 
نوروز ما وقتی‌ست که مشام گرسنهٴ شهرهای ایران را
همزمان در لحظهٴ سال تحویل
بوی سبزی پلو ماهی عید بردارد
و شرم گونهٴ سیب
در دستها تکرار شود
نوروز ما وقتی‌ست که جای جنگل قاتل دار
در نقاشی ذهن علی، کودک هفت‌ساله همسایه
آب بنوشد کبوتر صلح
از کف دست
 
...
آه!
نوروز ما وقتی‌ست
که در جشن دفن فرهنگ قفس
با اشکهای لحظهٴ شادی
بنویسیم روی گونهٴ هم:
«آی آزادی!».
 
ع. طارق
25اسفند.
										
											<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/049d5331-20f1-4a99-bef4-98e9eb2192f2"></iframe>
										
									

گزیده ها

تازه‌ترین اخبار و مقالات